ابرانسان در قرآن

[حقیقتجو]

واژه ی ابر انسان را از زبان فلاسفه نیز شنیده ایم. اما این ابر انسان کیست؟ کسی ست که قدرت بسیار دارد و می تواند بر دیگران حکمرانی کند؟ کسی ست که ثروت بسیار دارد؟ کسی ست که علم بسیار دارد؟ کسی ست که همیشه در حال عبادت است؟ کیست این ابر انسان؟
آب در کوزه و ما تشنه لبان میگردیم.
ابر انسان قرآنی کلید رهایی نوع بشر از چنگال هر نوع ظلم و ستم و قدرتی ست. ابر انسان قرآنی کلید بازگشت روح خدا به جوامع بشری ست. کلید احیای حق در سرتاسر پهنه ی هستی ست. کلید از بین رفتن تمام قدرتهاست.
قرآن ابر انسان را در 7 آیه تحت عنوان سوره ی حمد توضیح میدهد. این سوره کلید همه چیز است.
ابرانسان قرآنی به هیچ قدرتی جز قدرت خداوند وابسته نیست. قدرتمند را فقط خدا میداند پس همواره در حال خضوع و خشوع نیز است و خود را قدرتمند نمیداند. نه در پی قدرتمندان است و نه خود را قدرتمند می بیند.
ابرانسان قرآنی هیچکس را جز خداوند تمجید و ستایش نمیکند. فقط خداوند را شایسته ی ستایش و تمجید میداند. پس نه کسی را ستایش و تمجید میکند و نه انتظار ستایش و تمجید از طرف دیگران را دارد.
ابرانسان قرآنی کلید از بین رفتن فرعونیان و قارونیان و بلعم باعوراها ست.

[Ali#59]

برادران، شمارا سوگند می دهم به زمین وفادارمانید و باور ندارید آنانی را که با شما از امیدهای ابرزمینی سخن می‌گویند. آنان دانسته یا ندانسته، مسموم کنندگان اند، آنان خوار شمارندگان زندگی اند و خود زهر نوشیده و رو به زوال، که زمین از اینان بستوه است !

روزگاری کفران خدا بزرگترین کفران بود، اما خدا مرد و در پی آن کفرگویان نیز مردند؛ اکنون عظیم ترین کفران، کفر بر زمین و ترجیح اندرون در وهم نگنجیدنی بر مفهوم زمین است.

[میم.حسین.الف]

نقل قول:اکنون عظیم ترین کفران، کفر بر زمین و ترجیح اندرون در وهم نگنجیدنی بر مفهوم زمین است.

دقیقا یعنی چی این جمله . شما قابلیت این رو دارید بیشتر توضیح بدید یا صرفا نقل قولی از نیچه بود که با عنوان موضوع(ابرانسان) قرابت ظاهری دارد ؟

[حقیقتجو]

(۲۴/اسفند/۹۴ ۱۲:۵۷)Ali#59 نوشته است:  

برادران، شمارا سوگند می دهم به زمین وفادارمانید و باور ندارید آنانی را که با شما از امیدهای ابرزمینی سخن می‌گویند. آنان دانسته یا ندانسته، مسموم کنندگان اند، آنان خوار شمارندگان زندگی اند و خود زهر نوشیده و رو به زوال، که زمین از اینان بستوه است !

روزگاری کفران خدا بزرگترین کفران بود، اما خدا مرد و در پی آن کفرگویان نیز مردند؛ اکنون عظیم ترین کفران، کفر بر زمین و ترجیح اندرون در وهم نگنجیدنی بر مفهوم زمین است.

سلام
وقتی میگم فقط خدا یعنی فقط خدا و دیگه هیچکس (هیچ قدرتی، چه قدرتهای دینی و چه غیردینی)
اتفاقا مطلبی که در مورد زمین گفتید رو قرآن خوب بیان میکنه: من لا معاش له لا معاد له

[Ali#59]

(۲۴/اسفند/۹۴ ۲۰:۲۶)حقیقتجو نوشته است:  سلام
وقتی میگم فقط خدا یعنی فقط خدا و دیگه هیچکس (هیچ قدرتی، چه قدرتهای دینی و چه غیردینی)
اتفاقا مطلبی که در مورد زمین گفتید رو قرآن خوب بیان میکنه: من لا معاش له لا معاد له

آیه نازل شد
کجای قرآن همچین چیزی اومده؟

• فَما مَتاعُ الْحَیاةِ الدُّنْیا فِی الْآخِرَةِ إِلاَّ قَلیلٌ (سوره توبه، آیه 38)
• «تبتغون عرض الحیوة الدنیا».(سوره نساء، آیه 94)
• «و ما الحیوة الدنیا الا لعب و لهو».(سوره انعام، آیه 32)
• «و ما الحیوة الدنیا الا متاع الغرور».(سوره حدید، آیه 20)

[حقیقتجو]

(۲۴/اسفند/۹۴ ۲۰:۳۰)Ali#59 نوشته است:  آیه نازل شد
کجای قرآن همچین چیزی اومده؟

• فَما مَتاعُ الْحَیاةِ الدُّنْیا فِی الْآخِرَةِ إِلاَّ قَلیلٌ (سوره توبه، آیه 38)
• «تبتغون عرض الحیوة الدنیا».(سوره نساء، آیه 94)
• «و ما الحیوة الدنیا الا لعب و لهو».(سوره انعام، آیه 32)
• «و ما الحیوة الدنیا الا متاع الغرور».(سوره حدید، آیه 20)

یعنی هر کی بیشتر از دنیا روی گردان باشه و کلا یه آدم لش و بی مصرف باشه آخرتش هم آبادتره؟!
نکنه دنیا و آخرت رو اشتباهی متوجه شدیم

[Ali#59]

(۲۴/اسفند/۹۴ ۲۰:۴۳)حقیقتجو نوشته است:  یعنی هر کی بیشتر از دنیا روی گردان باشه و کلا یه آدم لش و بی مصرف باشه آخرتش هم آبادتره؟!
نکنه دنیا و آخرت رو اشتباهی متوجه شدیم

نه شما منظور من رو اشتباهی متوجه شدید

[حقیقتجو]

(۲۴/اسفند/۹۴ ۲۰:۴۵)Ali#59 نوشته است:  نه شما منظور من رو اشتباهی متوجه شدید

بله با چند تا جمله نمیشه منظور طرف مقابل رو خوب متوجه شد

[عبد الرحمن]

(۲۴/اسفند/۹۴ ۱۷:۲۴)میم.حسین.الف نوشته است:  

دقیقا یعنی چی این جمله . شما قابلیت این رو دارید بیشتر توضیح بدید یا صرفا نقل قولی از نیچه بود که با عنوان موضوع(ابرانسان) قرابت ظاهری دارد ؟

ممکنه مراجعه به تاپیک «چرا به مزخرفات نباید خندید؟» به شما کمک کنه
http://forum.bidari-andishe.ir/thread-41299.html

[Ali#59]

آه‌ ای برادران، این خدایی که من آفریده‌ام، چون همه خدایان، ساختهٔ انسان بود و جنون انسان.

خدا اندیشه‌ای‌ست که هر راست را کژ می‌کند و هر ایستاده را دچار دوار. چنین اندیشه‌ایی مایهٔ دوار و چرخش اندام آدمی‌ست و آشوب اندرون. براستی، من چنین پنداری را بیماری دوار می‌نامم.

چنین گفت زرتشت