حقایق هسته ای

[مجید املشی]

در این تاپیک بر آنیم تا به موضوع حقایق مذاکرات هسته ای و آگاهی بخشی پیرامون آن بپردازیم؛
آن هم به صورت یک بررسی تحلیلی، علمی و کارشناسی و البته فارق از جناح بندی های سیاسی.
در این موضوع به دنبال ارائه ی مطالب با رویکرد جناحی و همچنین محتوای روزنامه ای و پروپاگاندای رسانه ای نیستیم. و تنها به بررسی تحلیلی و کارشناسی کارشناسان برجسته ی حوزه ی هسته ای خواهیم پرداخت.
اصل محتوای این تاپیک به صورت صوتی هست به همراه توضیحاتی کوتاه.

از نظرات کارشناسی اساتیدی چون ناصر نوبری، کامران غضنفری، مسعود براتی، علیرضا حیدری و سعید زیباکلام که با دغدغه مندی و فارق از جناح بندی های سیاسی در راه اعتلای ایران اسلامی می کوشند و سعی در آگاهی بخشی و بیان حقایق دارند استفاده خواهیم برد.

خدا را شاکرم که هنوز افراد دغدغه مندی در این سرزمین داریم که رشد کلان ایران اسلامی را بر منفعت های جزئی مقدم می دارند و فداکارانه و آزادمردانه قدم در راه بیان حقایق و آگاه سازی جامعه می نهند.

از همه ی کسانی که مدنظر دارند آگاهی لازم را پیرامون حقایق مذاکرات هسته ای بدست آورند دعوت می کنم این تاپیک رو دنبال بفرمایند.

(۱۸/خرداد/۹۴ ۱:۳۵)مجید املشی نوشته است:  هرکدام از بزرگوران اگر این مذاکرات ایران و آمریکا رو بردی برای ما می دونن؛ بیان دلایل و مستنداتشون رو بیارن تا باهم به دور از جناح بندی های سیاسی گفتگو کنیم. بنده با توجه دلایلی که اقامه کردم از نظرات اساتید و همچنین بررسی تحلیلی و عقلانی این نظرات، معتقدم این روند مذاکرات نتیجه ی خوبی رو برای ملّت ایران نخواهد داشت.

هرکس اعلام آمادگی کرد در همین تاپیک مطالبش رو بیان کنه تا باهم گفتگو کنیم.

[MEEAAD]

░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░
♥.......•*¨`*•. ☆ .•*¨`*•. ♥ .•*¨`*•. ☆ .•*¨`*•.......♥
اگر واقـعـاً چنین هدفی بود، چـــرا این همه

ســاعت بنـشـیـنـنــد و مـــذاکـــره کــنــنـــد!

بخشی از مناظره ی دکتر فواد ایزدی، عـضـو هیئـت عـلـمـی دانشـگاه تهران و منتقـد

شیوه ی مذاکراتی تیم هسته ای با دکتر محمدرضا ضیایی بیگدلی و از حامیان دولت.

______

فواد ایزدی: ((این بیانیه برای مـا {ایالات متحده آمریکا} الـزام حقوقـی ایجاد نمی کند،

طرف مقابل {جان کری} قبـل از امضاء اینگونه صحبت می کند و می گوید برنـامه ای

هـست کـه بـرای ایـران لازم الاجراست.))

محمدرضا ضیایی: ((اصلاً همچنین چیزی نیست،‌ اینها برای دلخوشی داخلی آمریکا و

اسرائیل است. اگر به توافق جامع برسیم قـطــعــاً و یـقـینــاً یک قرارداد بین المللی و

لازم الاجراست برای دو طرف،‌ حال اگر آمریکا عمل بکند یا نکند یک بحث دیگر است.))

______

فواد ایزدی:‌ ((بند یک توافق الجزایر می گوید آمریکا متعهد می شود در امـور داخـلـی

ایران دخالت نکند و امـــضـــــــاء هـــــــم کـــــــرد، امـــــــا عــــــمـــــــــل نــکـــــرد!))

ضیایی بیگدلی: ((مسائل ثبوتی را با مسائل اثباتی نبــایـد قاطــی کرد و در صـــورت

عدم پایبندی آمریکا به تعهداتش، ممکن است مــــا هــــــم لـــــــغــــــو کـنــــیــــم!))

______

فواد ایزدی: ((اگـر ایران لــغــو کــنــد، زیــر بنــد هفت است و طـرف مـقـابــل {آمریکا}

استـفـاده از زور {Use of Force} خــواهــد داشــت امــا آن طــرف اگــر عمل نـکـنــد،

عــضـــو دائــم شــورای امـنـیـت اســــت و کــســی نـــســـبـــت بـــــه آمـــریــکـــا

اســـــــتــــــــفـــــــــــاده از زور {Use of Force} نـــــــخــــــــواهــــــــد داشــــــــت!

مــــــــــــا در ســـــــــازمـــــــــان ملل بــــا آمـریـکــا در یـــک ســطـــح نــیــستیــم.))

ضیایی بیگدلی: ((اگر واقعاً چنیـن هـدفی بــود، چــرا ایــن همــه ساعت بنشـیننـد و

مــذاکره کــنــنــد، فــقــط اینــکه ایران را ملزم کنند و خــودشــان مــلــزم نبـاشند؟))
برای دانلود ویدئوی کامل این مناظره با حجم 480 مگابایت در اینجا کلیک کنید

نقل قول از آقای دکتر ضیایی بیگدلی نوشته است:

((اگـــر واقـــعـــاً چــــنــیــن هـدفــــی بـــــود، چــــرا ایــن همــه ساعت بنشـیننـد و

مــذاکره کــنــنــد، فــقــط اینــکه ایران را ملزم کنند و خــودشــان مــلــزم نبـاشند؟))

برای پاسخ به این سؤال دکتر محمدرضا ضیایی بیگدلی، استـاد حـقـوق بیـن الملـل

کــه از مــوافــقــان ایـن رونـد مذاکرات می باشند، بهتر است نظر کارشناس ارشدی

.___..___

نظیر دکتر پل کریگ رابرتـس (Paul Craig Roberts) معـاون وزیر امور خزانه داری اسبق ایالات

متحده آمریکا را در زیـر یادآور شویم:

ترجمه ی متن:

توافق با واشینگتن، پیــش درآمــدی بر خیــانــت اسـت. ایــن کـار، خیـــال امـضـاء کننـده را

راحت می کند، در حالیکه واشینگتن در مهیا کردن یک ســـرنـوشــت شــوم بــرای اوسـت.

ایـــــــن روش کـــــــــــــــــــــار واشـــــیــنـــــگـــتــــــن اســـــــت✿✿✿✿✿✿✿✿☼✿

♥.......•*¨`*•. ☆ .•*¨`*•. ♥ .•*¨`*•. ☆ .•*¨`*•.......♥
░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░

[مجید املشی]

ادامه ی ارسال #15

بخش چهارم این توافق‌نامه عبارت از گام نهایی راه‌حل جامع. این خیلی مهم است. فوق‌العاده مهم است، برای این که ظرف شش ماه آینده جدای کارهایی که از ناحیه ما قرار است انجام شوند و هم پول خرده‌هایی که به ما می‌دهند، ظرف این شش ماه باید مذاکرات برای راه‌حل نهایی انجام شود. خیلی مهم است. این یک first step است. در مطالبی که برای عرضه داریم، اگر مجال پیدا کنیم خواهم گفت این توافق‌نامه is nearly a first step. این جمله را صد بار از زبان اوباما، جان کری و افراد مختلف خوانده‌ام.

This is nearly just a first step.

این حراج است. اصل ماجرا هنوز مانده، این دُمش است. صفحه پنج را ببینید. اقلام مختلفی داریم.

سومی هست:

Comprehensively lift UN Security Council, multilateral and national nuclear-related

sanctions, including steps on access in areas of trade, technology, finance, and energy, on

a schedule to be agreed upon.

این بخشی از آن برنامه جامع است که تحریم‌های چندجانبه شورای امنیت ملی که هر کشوری به‌طور انفرادی اعمال کرده است، مثل خود امریکا، برداشته شدن اینها Comprehensively lift شامل حوزه‌های تجارت، فناوری، مالی و انرژی می‌شود. این بخش‌اش مهم است. مطابق یک برنامه زمان‌بندی شده مورد توافق. یعنی همین جوری برداشته نمی‌شود. یک برنامه زمان‌بندی طولانی را به‌ خود اختصاص خواهد داد.

Involve a mutually defined enrichment programme with mutually agreed parameters

consistent with practical needs, with agreed limits on scope and level of enrichment

activities, capacity, where it is carried out, and stocks of enriched uranium, for a period to

be agreed upon.

این راه‌حل جامع، این پایان‌گیری جامع ماجرا مشتمل است بر یک برنامه غنی‌سازی متقابلاً تعریف‌شده با شاخص‌های متقابلاً توافق‌شده، ملازم و همساز با نیازهای عملی، محدودیت‌های باز هم توافق‌شده راجع به گستره آن، سطح غنی‌سازی، ظرفیت و این در کجا عملی شود و اورانیوم غنی‌شده در کجا نگهداری شود.

روشن است که اینها یعنی چه؟ برنامه غنی‌سازی ایران باید متقابلاً توافق شود. باید شاخصه‌های آن متقابلاً مورد توافق قرار بگیرد و با نیازهای عملی ایران همخوانی داشته باشد. گستره، حدود و سطح فعالیت‌های غنی‌سازی هم همین طور. تمام فعالیت‌های شما تمام جنبه‌هایش باید مورد توافق قرار بگیرد. مورد توافق یعنی چه؟ یک طرف قضیه که ایران است و می‌گوید ما می‌خواهیم تا این در صد و این میزان غنی‌سازی کنیم. این که روشن است. to be agreed، می‌دانید یعنی چه؟ یعنی ما باید راجع به تک‌تک اینها اظهارنظر و آنها را قبول کنیم. اگر قبول نکنیم، روشن است.

بند بعدی:

Fully resolve concerns related to the reactor at Arak, designated by the IAEA as the IR-40.

No reprocessing or construction of a facility capable of reprocessing.

این فوق‌العاده است. یک بار دیگر هم داشتیم و از آن نکاتی است که جای بررسی دارد و عجالتاً نتوانستم برای جلسه امشب مطلب قابل ارائه‌ای بیاورم. به آدم‌های زیادی که موقعیت‌های مناسبی داشتند و دارند متوسل شدم، ولی متأسفانه نمی‌دانستند. وقتی هم که سئوال می‌کردم تعجب هم می‌کردند. سئوال را که مطرح می‌کردم می‌زدند زیر خنده که فلانی یعنی چه؟ این چرا اینجا آمده است؟ هیچ بازفرآوری‌ای و ساخت تسهیلات قادر به بازفرآوری امکان‌پذیر نیست.

بعدی:

Fully implement the agreed transparency measures and enhanced monitoring. Ratify and

implement the Additional Protocol, consistent with the respective roles of the President

and the Majlis (Iranian parliament).

ببینید! هم رئیس‌جمهور شما و هم مجلس شما در جاهایی که باید دخالت کنند و تصویب را انجام بدهند، باید پروتکل جدید Additional Protocol به امضای آنها برسد.

قدم بعدی:

Include international civil nuclear cooperation, including among others, on acquiring

modern light water power and research reactors and associated equipment, and the supply

of modern nuclear fuel as well as agreed R&D practices.

اگر می‌خواهید عرصه فعالیت‌های آتی هسته‌ای ایران را بدانید، این فراز را نه یک بار که چند بار با دقت بخوانید. سخنرانی‌های داخلی را رها کنید. آنها معلوم است برای چه اهدافی ابراز می‌شوند. باید هم بشود، اما شما به عنوان قشر فرهیخته جامعه این فراز آخر توافق‌نامه را که در واقع فراز آخر راه‌حل جامع هم هست با دقت مطالعه کنید. یعنی سر و ته فعالیت‌های هسته‌ای ایران را دارد برای شما بیان می‌کند.

acquiring

modern light water power and research reactors and associated equipment, and the supply

of modern nuclear fuel as well as agreed R&D practices.

Following successful implementation of the final step of the comprehensive solution for its full

duration, the Iranian nuclear programme will be treated in the same manner as that of any non-nuclear

weapon state party to the NPT.

رآکتورهای پژوهشی آب سبک، رآکتورهای قدرتی آب سبک و ابزار مربوطه‌شان و تدارک سوخت هسته‌ای مدرن ـ‌نمی‌گوید اورانیوم غنی‌شده، می‌گوید modern nuclear fuel و به‌علاوه شیوه‌های R&d توافق‌شده.

وقتی انسان این توافق‌نامه را با دقت مرور می‌کند و چندین و چند جا با چیزی به نام agreed amount، به‌خصوص در آنجایی که قرار است بخشی از عواید دارایی‌ها بلوکه شده حدوداً ۱۰۰ میلیاردی که مبلغ قابل توجهی است، به کانال خاصی برود agreed amount ذکر نمی‌شود.

من با چند تن از افراد مطلع صحبت کردم و پرسیدم: «شما فکر می‌کنید توافق‌نامه فقط همین است؟» پاسخ دادند: «بله». گفتم: «در چندین جا آمده است agreed amount و چیزهای توافق‌شده دیگر. چیزهایی توافق‌شده نمی‌تواند شفاهی بماند. نمی‌تواند پشت یک گفتگوی تلفنی یا پیامک رد و بدل شود. قطعاً باید در جایی ثبت شود». این را برای برخی از دوستان و افراد مطلع در این زمینه‌ها مطرح کردم، گفتند: «راست می‌گویی». دنبال قضیه رفتند و معلوم شد یک توافق‌نامه تفصیلی مهم دیگری وجود دارد و این توافق‌نامه مادر است، یعنی به تعبیری فقط کلیات در آن آمده و آن توافق‌نامه تا به امروز در هیچ جایی منعکس نشده است. اسرائیلی‌ها، امریکایی‌ها و اروپایی‌ها از آن خبر دارند، ولی من و شما خبر نداریم.

در همین مسیر حرکت کردم و با همکاری بعضی از دوستان به یک بیانیه که کاخ سفید امریکا منتشر کرده و مقادیر زیادی از آن agreed amountها در این است، آن هم مفصل. وقتی این درآمد، بلافاصله عزیزان و امین‌های ما اعلام کردند این یک تفسیر از توافق‌نامه است. بدون هیچ توضیحی فقط سریع این را می‌خوانم و شما فقط همراه من یک سئوال داشته باشید که آیا اینها تفسیر هستند؟

ایران متعهد شده است که پیشرفت هسته‌ای خود را متوقف کند

ایران متعهد شده است که غنی‌سازی بالای ۵% را متوقف کند. با این که وقتمان خیلی کم است و به چیزهایی نخواهیم رسید، انگلیسی‌اش را می‌خوانم. اجازه بدهید برای این که من از این میان برخیزم و شما باشید و این چیزها که گفته می‌شود تفسیر است. عین انگلیسی‌اش را بخوانم، چون فارسی‌ها ممکن است متفاوت باشد.

Halt all enrichments above 5% and dismounted the technical connections required to enrich above 5%.

اینها تفسیرند! توقف تمام غنی‌سازی بالای ۵% و اضمحلال تمام ارتباطات و اتصالات فنی لازم برای غنی‌سازی بالای ۵%. اینها تفسیر هستند! من هم که رشته‌ام تفسیر است! اینها هم جزو رشته من هستند! ای داد بیداد! خواهش کرده بودم این متن پخش شود، ولی می‌گویند متأسفانه امکانش نیست.

Iran has committed

ایران متعهد شده ـ‌دوستان خوب توجه کنیدـ ایران متعهد شده است تمام انبارهای اورانیوم نزدیک به ۲۰% غنی‌شده را خنثی کند:

به زیر ۵% رقیق کند یا آنها را تغییر بدهد، به‌طوری که دیگر امکان این که اورانیوم نزدیک به ۲۰% غنی‌سازی شوند وجود نداشته باشد. اینها تفسیر هستند! اینها مطالب تفسیری‌اند.

ایران متعهد می‌شود پیشرفت در ظرفیت غنی‌سازی خود را متوقف کند.

Iran has committed to halt progress on its enrichment capacity.

سئوالات اول یادتان هست که ما مستدل چه‌ها کردیم، همه حقوق ملت را احراز کردیم، غنی‌سازی سر جایشان هستند. آن سئوالات که خاطرتان هست. حالا برای این که ثابت شود ایران متعهد شده است پیشرفت در زمینه غنی‌سازی را متوقف کند، اجزایش اینهاست. از نصب سانتریفیوژهایی از هر نوع خودداری کند. به اینها می‌گویند تفسیر! این هم یک مدل است و ما که در حوزه هرمنوتیک، فلسفه علم، روش‌شناسی و… کار می‌کنیم باید اینها را هم اضافه کنیم که انواعی از تفاسیر هستند. برای تفریح و انبساط خاطر بد نیست که اینها را هم در پاورقی اضافه کنیم.

Not install…

هیچ‌ یک از سانتریفیوژهای نسل بعدی برای غنی‌سازی اورانیوم نه نصب و نه به کار گرفته شوند.

۳ـ تقریباً نیمی از سانتریفیوژهای نصب‌شده در نطنز inoperable شوند. از کار بیفتند و سه‌چهارم سانتریفیوژهای نصب‌شده در فردو هم همین طور.

So they cannot be used to enrich uranium.

به‌طوری که نتوانند برای غنی‌سازی اورانیوم به کار گرفته شوند.

Limit its centrifuge production.

اصلاً غنی‌سازی را رها کنید. تولید سانتریفیوژ باید فقط برای رفع نیاز جهت جایگزین کردن سانتریفیوژهای تخریب‌شده محدود شود

So Iran cannot use the 6 month.

4ـ به‌طوری که ایران نمی‌تواند از این شش ماه برای انبار کردن سانتریفیوژ استفاده کند. و بالاخره

Not construct enrichment additional facilities.

5ـ هیچ امکانات اضافی غنی‌سازی را ایجاد نکند. این پنج تا مربوط بود به توقف پیشرفت غنی‌سازی.

حالا یک قلم دیگر که آن هم زیرمجموعه دارد و نمی‌شود برایتان نگویم. حیف است. بحث‌های سیاسی و این حرف‌ها را می‌گذارم خودتان بخوانید. این بحث‌های فنی و حقوقی را باید داشته باشید.

ایران متعهد می‌شود پیشرفت را در مورد رشد انبار ۵/۳ درصد متوقف کند.

حالا این ذیل هم دارد. به زیرمجموعه‌اش دقت کنید. چندین زیرمجموعه است، همه‌شان هم تفسیری! که مثلاً می‌شود زیرش زد! انبار یا ذخیره ۵/۳ درصد اورانیوم Not increase غنی‌شده ضعیف افزایش پیدا نکند، به‌طوری که این میزان در پایان این شش ماه بیشتر از آنچه که در ابتدا بوده است، نباشد. یعنی الان چک می‌کنند در پایان شش ماه هم چک می‌کنند. اگر بیشتر باشد همه چیز فرو می‌ریزد. این «همه چیز فرو می‌ریزد» یک اصل است که خواهم گفت یعنی چه.

Any newly enriched…

و هر اورانیوم جدید غنی‌شده ۵/۳ درصدی به اکسید اورانیوم تبدیل شود. این یک قلم آن زیرمجموعه است.

قلم بعدی همان زیرمجموعه

Not fuel the Arak Reactor.

رآکتور اراک نباید سوخت‌رسانی شود.

بعدی

Halt the production of fuel…

تولید سوخت برای رآکتور اراک باید متوقف شود. بعدی

No additional testing fuel for Arak Reactor.

هیچ‌وقت اضافی سوخت برای رآکتور اراک صورت نگیرد.

قلم بعدی

Not install…

هیچ قطعات اضافی رآکتور اراک نصب نشود.

بعدی

Not transfere…

سوخت و آب سنگین به رآکتور اراک منتقل نشود. حیف است. باید انگلیسی‌اش را هم داشته باشید. آوردید؟ خدا پدر و مادرتان را بیامرزد.

Not transfere…

یعنی انتقال آب سنگین هم نباید انجام شود. [خنده حضار]

بعدی

امکاناتی که قادر به بازفرآوری باشد، نباید ساخته شود. اینها تنها اشاره‌ای است که آن بازفرآوری که می‌گفتم از چندین نفر کمک خواستم، اطلاعات موجز مجمل رسایی به من ندادند، اینجا اشاره‌ای را می‌توانید ببینید که بازفرآوری چه جوری چیزی می‌تواند باشد. می‌گوید بدون بازفرآوری، ایران نمی‌تواند پلوتونیوم را از سوخت مصرف‌شده جدا کند. قاعدتاً بازفرآوری باید این کار را بکند. باید بتواند پلوتونیوم را از سوخت مصرف‌شده جدا کند. قدم بعدی مربوط به نظارت‌های بی‌سابقه است.

Unprecedented transparancies

شفافیت بی‌سابقه که یعنی یاالله! همین طور سرت را بینداز پایین و برو داخل. کی به کی است؟ آن هم Daily! یعنی دیروز آمدیم، پریروز هم آمدیم، امروز هم می‌خواهیم بیاییم. یعنی صاحبخانه!

Provide daily access

مجدداً همان قصه دسترسی روزانه به نطنز و فردو برای آژانس بعدی به کارگاه‌های مونتاژ سانتریفیوژ دسترسی وجود داشته باشد. برای کارگاه‌ها و کارخانجاتی هم که تولید قطعات چرخنده سانتریفیوژ را می‌کنند باید دسترسی فراهم شود.

دسترسی به معادن و کارخانه‌های نورد اورانیوم فراهم شود.

و قبل از آخری

Provide more fonctional inspection access

دسترسی بازرسانه فراوان‌تر به رآکتور اراک

Verification mechanism

که هیچی

Limited adversary relief

این راجع به برداشته شدن ترک‌هایی که گفته شده که زیاد برداشته شده است، یعنی یک تلنگر بزنی همه‌اش فرو می‌ریزد. حالا دارد این را توضیح می‌دهد. آن agreedها یادتان هست که گفتم؟ یعنی چه agreedها؟ حالا نگاه کنید. آخر قصه رژیم و سازمان تحریم خیلی مهم است که چه شده است؟ چرا نفهمیم این جشن، پایکوبی و طبّالی برای چه دارد انجام می‌شود؟ باید اول بفهمیم و بعد در این جشن و پایکوبی مشارکت کنیم. حیف است.

In return for these steps

در قبال این گام‌ها ۱+۵ بناست تنفسی محدود، موقت، جهت‌دارد و بازگشت‌پذیر بدهد.

اقدامات ایران، برگشت ناپذیر است ولی اقدامات غرب، برگشت پذیر

بسیاری از اقداماتی که قرار است شما انجام بدهید بازگشت‌ناپذیرند، اما مال اینها Reversible است. همه‌شان بازگشت‌پذیرند.

While ضمن این که این مقدار محدود، موقتی، هدفمند و بازگشت‌پذیر است. با هم بخوانیم:

The vast bulk up of sanctions

بدنه وسیع تحریم‌ها حفظ می‌شود، شامل نفت، مالی و ساختار تحریم‌های بانکی. یعنی ساختار تحریم‌های بانکی، مالی و نفتی سر چایشان باقی می‌مانند؛ قرص و محکم.

اگر ایران به تعهداتش عمل کند، ما این تسهیلات را باز می‌گردانیم، به‌ویژه ۱+۵ متعهد شده است که هیچ مربوط به هسته‌ای جدید را تحمیل نکند. می‌دانید یعنی چه؟ یعنی تمام تحریم‌های گذشته به قوت تمام سر جایشان هستند. جدید چیزی احراز و اعلان نمی‌شود.

قصه طلا و صنعت خودرو را گفتیم. البته

Iran’s Khodro sector

نمی‌گوید صنعت خودروسازی، می‌گوید بخش صنعت خودروی ایران. این دو تا با هم فرق دارد. بخش خودرو با بخش خودروسازی ایران فرق دارند. بعد صادرات پتروشیمی. دوستان اطلاع دارند که بخش اعظم صادرات پتروشیمی ما به کشورهای خاور دور می‌رود و هیچ مشکلی نداریم. یعنی میزان تأثیری که این خواهد داشت بسیار ناچیز است. این که پتروشیمی برداشته شود، حدود چند صد میلیون دلار تفاوت خواهد کرد.

License … Airlines

آن Repatriation agreed amounts همان چیزی است که ما به‌طور مشخص دنبالش بودیم.

Allow 60% purchasing remain at their currently significantly reduced levels.

سطوحی که ۶۰ درصد کمتر از دو سال پیش هستند. سطح خرید نفت از ایران در همان سطح به‌شدت کاهش یافته از دو سال پیش حفظ می‌شود.

۲/۴ بیلیون دلار که همان ۲/۴ میلیارد دلار ما می‌شود از این فروش‌های به‌شدت کاهش‌یافته اجازه پیدا می‌کند در اقساط ـ‌اگر ایران به تعهداتش عمل کندـ به او منتقل شود. پس شد ۲/۴ میلیارد دلار. ۱۰۰ میلیارد بلوکه شده است.

قلم بعدی را نگاه کنید.

Allow

اجازه می‌دهیم ۴۰۰ میلیون دلار به صورت کمک‌های شهریه دولتی برای دانشجوها منتقل شود. همان قصه‌ای که قبلاً داشتیم. یعنی شما چه تأیید بکنید، چه نکنید، چه بگویید آقا! ۲۰۰ میلیون کافی است. ۱۰۰ میلیون یا ما تعهدی نداریم و ۵۰ میلیون کفایت می‌کند. اصلاً Who are you? ما ۴۰۰ میلیون کنار گذاشته‌ایم. مکانیسم این را هم باز نمی‌دانیم که آیا هر ایرانی‌ای یا هر دانشگاهی در امریکا، کانادا، فرانسه، آلمان و… اگر دانشگاهش با این کمیسیون مشترک تماس بگیرد و به ۱+۵ بگوید این ۲۰۰ تا دانشجوی ما ایرانی هستند و هیچ‌کدام هم نتوانسته‌اند شهریه‌هایشان را بدهند یا نداده‌‌اند. به‌طور اتوماتیک پول برداشته می‌شود. اختیار پول شما دست آنهاست، میزان انتقالش با آنهاست. Humanitarian Transactions در اینجا خیلی علنی دارد و می‌گوید این اصلاً معاف از تحریم‌ها بوده است. خودش دارد در اینجا توضیح می‌دهد شامل خدمات پزشکی، دارو، ابزارآلات کشاورزی، مواد غذایی و… می‌شود.

و هم نیز هزینه‌های پزشکی‌ای که ایرانیان در غرب متحمل می‌شوند.

در منظری می‌خواهیم ببینیم این تنفس محدودی که داده شده است، فقط همین یک فراز را می‌خوانم و رژیم تحریم‌ها را هم باید بخوانیم، چون رژیم تحریم‌ها را خیلی مفصل و جامع در اینجا لیست کرده است.

در مجموع تقریباً ۷ میلیارد دلار، این یک کسری از هزینه‌هایی است که ایران کماکان ظرف این فاز اولی که تحت تحریم‌ها باقی خواهد ماند، متحمل می‌شود. توجه کردید چه شد؟ ۷ بیلیون دلار را هم بگذارید روی پول‌های مختلفی که آنها به صور مختلف از پول‌های خود ما خرج خواهند کرد و فقط ۲/۴ میلیارد را به ما خواهند داد، آن هم با اقساط و در مورد بقیه‌اش اختیار چندانی نداریم، در مجموع حدود ۷ میلیارد می‌شود. دارد می‌گوید این ۷ میلیارد یک Fraction و کسری از کل هزینه‌هایی است که ایران کماکان ظرف این فاز اول که تحریم‌ها با قوت سر جای خودشان هستند، متحمل خواهد شد.

The vast majority of Iran

اکثریت قاطبه تقریباً ۱۰۰ میلیارد دلار سرمایه ایران به ارزهای خارجی

Are inaccessible and all restricted by sanctions

دسترسی‌ناپذیرند.

در شش ماه آتی فروش نفت خام ایران نمی‌تواند افزایش پیدا کند. نه مشتری‌های ما را اجازه می‌دهند تغییر کنند، این خیلی مهم است، چون اگر بتوانیم مشتری‌هایمان را یک مقداری تغییر بدهیم، اگر پس از شش ماه ملائکه در آسمان یک کاری کنند کاسه کوزه این قضیه به هم بخورد، آن وقت مشتری‌های جدیدی خواهید داشت که با شما اخت شده‌اند‌‌ و رابطه با آنها راه افتاده است، ولی آنها اجازه نداده‌‌اند. مشتری‌های حاضر و در همان مقیاس موجود و حاضرتان.

ساختار تحریم‌ها چه ترکی برداشته است؟

تحریم‌های نفتی به‌تنهایی در مجموع یک فقدان درآمدی تقریباً ۳۰ میلیارد دلار برای ایران حاصل خواهد کرد. تقریباً ۵ میلیارد در هر ماه،

While Iran will be allowed access

ضمن این که ایران اجازه دسترسی به ۲/۴ میلیون دلار از درآمدهای نفتی‌اش را پیدا می‌کند، تقریباً ۱۵ میلیارد دلار از درآمدهایش ظرف همین مدت شش ماه اختیارش دست ما نیست و می‌رود به همان حساب‌های بلوکه شده. چه ترک‌هایی برداشته است! [خنده حضار] آدم وقتی نگاه می‌کند می‌گوید برویم عینک‌هایمان را عوض کنیم یا کاری بکنیم، چون واقعاً خیلی ترک‌های وحشتناکی است.

In summary we expect the balance of Iran’s money in restricted accounts will actually increase not decrease on the…

میزان پول ایران در حساب‌های مسدودشده خارجی در واقع افزایش می‌یابد نه کاهش. اینها را من نمی‌گویم، کاخ سفید دارد می‌گوید. این را هم مخفیانه اعلام نکرده است.

Maintain common pressure on Iran and sanction’s architecture

این که می‌گویند ساختمانش ترک برداشته است این architecture و عمارت را دارد می‌گوید. [خنده حضار]

And preserving

نمی‌دانم چه جوری است؟ داریم اشتباه می‌خوانیم؟ شاید متن عوض شده است و دیگران چیز دیگری می‌خوانند و ما داریم چیزهای دیگری می‌خوانیم.

Sanctions affecting crude oil will continue to impose pressure on Iran’s government working without international partners we have cut all Iran’s sales from 2.5 million barrel

از ۵/۲ میلیون بشکه در روز در اوایل ۲۰۱۲ به یک میلیون بشکه در امروز و این یک از دست دادن بیش از ۸۰ میلیارد دلار از زمان ۲۰۱۲ است که ایران هرگز نمی‌تواند جبران کند. شما حتماً خوانده و دیده‌اید که برخی از رجال سیاسی، رسانه‌ای و دانشگاهی ما قائلند که غربی‌ها ریسک کرده‌اند. شما می‌توانید متوجه شوید که امریکایی‌ها و اروپایی‌ها چه ریسکی کرده‌اند؟ کجا را ریسک کرده‌اند؟ به چه چیز ما اعتماد کرده‌اند؟

On the this first step

تحریم نفت خام اتحادیه اروپا

Will remain in effect and Iran will be helped to approximately 1 million barrels per day in sales.

یعنی همینی که الان هست. قبل از توافق هم حدود یک میلیون داشتیم. در ادامه هم همین یک میلیون را خواهیم داشت. بعدی:

تحریم‌ها که صادرات محصول بنزین را به ایران محدود می‌کنند میلیاردها دلار به درآمد ایران لطمه خواهند زد و این تحریم‌های مربوط به بنزین هم در جای خود باقی خواهند ماند.

اکثریت قاطبه این ۱۰۰ میلیارد دلار دارایی‌های ارزی بلوکه شده ایران کماکان به‌واسطه تحریم‌های ما غیر قابل دسترسی باقی خواهند ماند.

تحریم‌ها اقتصادی به طور کامل باقی خواهند ماند

دیگر اجزای مهم رژیم تحریم‌ها در جای خود باقی خواند. بدون هیچ تغییری سر جایشان خواهند بود، شامل تحریم‌ها علیه بانک مرکزی ایران و تقریباً دوجین بانک‌های عمده دیگر و نهادها یا شخصیت‌های مالی. تحریم‌های جانبی روی بانک‌ها که با افراد و نهادهای امریکایی تجارت می‌کنند کماکان بر جای خود باقی خواهند ماند. کماکان امکان دسترسی بسیار محدودی به نظام مالی امریکا وجود خواهد داشت. تمام تحریم‌ها بر بیش از ۶۰۰ شخصیت حقیقی و حقوقی که به برنامه‌ هسته‌ای ایران و برنامه موشک‌های بالستیک کمک می‌کنند، به قوت تمام پابرجا خواهند بود. تحریم‌ها در چندین عرصه اقتصاد ایران بر جای خود باقی خواهند ماند، شامل کشتی‌سازی و کشتی‌رانی. در حوزه خدمات فنی مربوط به انرژی تحریم‌ها برای سرمایه‌گذاری درازمدت به قوت خود باقی خواهند ماند. محدودیت‌های وسیع امریکا بر تجارت با ایران به قوت خود باقی خواهد بود و ایران را از دسترسی با بزرگ‌ترین اقتصاد دنیا محروم خواهد کرد. وقتی به اینجا رسیدم به خودم گفتم خدایا! یعنی این هم؟

تمام تحریم‌های شورای امنیت نیز؟ که ما سال‌های مدیدی داریم می‌گوییم غیرقانونی هستند. ما یک بحث فنی داریم. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی باید بیاید بررسی کند. اصلاً احاله پرونده ایران از آژانس به شورای امنیت غیر قانونی بوده و به همین خاطر سال‌های مدیدی است مسئولین و مقامات بالای کشور ما به‌طور رسمی این قطعنامه‌ها را رد کرده و گفته‌اند قبولشان نداریم. حالا اینجا را نگاه کنید. تمام تحریم‌های شورای امنیت سر جایشان مانده است و ما می‌پذیریم.

جان کری در ۲۶ نوامبر یک پیام ویدئویی دارد و دستاورد غربی‌ها را قشنگ در آن ذکر می‌کند و می‌گوید ما چه چیزی به دست آورده‌ایم. مصاحبه‌ای با CNN در همان روز نهایی شدن توافق‌نامه هست که جان کری در آن حفظ رژیم تحریم‌ها را توضیح می‌دهد و می‌گوید اتفاقی نیفتاده است، ما کاری نکردیم. موضع‌گیری‌هایی که اسرائیل دارد می‌کند دقیق نیست. گوینده می‌گوید رژیم عربستان و اسرائیل از این توافق‌نامه ترسیده‌اند و برایشان سئوال ایجاد شده است. جان کری می‌گوید ما کاری نکرده‌ایم، هر چه کرده‌ایم به نفع اسرائیل است. اسرائیل بیخود دارد جیغ می‌زند و شلوغ می‌کند. این بهترین فرصت است که برای ما پیش آمده است. جان کری و اوباما و دیگران دارند به کرّات تکرار می‌کنند و در پاسخ به کسانی که از آنها می‌پرسند جواب سعودی‌ها و اماراتی‌ها را که الان فوق‌العاده نگران شده‌اند چه می‌دهید؟ در تمام جواب‌هایشان این جمله دارد تکرار می‌شود:

The basic structure of sanction stays in place.

و بعد هم جزئیات به همین نحوی که برایتان خواندم، نه به این تفصیل، بلکه خیلی فشرده‌تر در مصاحبه‌هایشان بازگو می‌شود.

باز در همان ۲۴ نوامبر جان کری با ABC مصاحبه می‌کند که هنوز در ژنو است و در آنجا راجع به غنی‌سازی می‌گوید شما عاقبت حق غنی‌سازی را قبول کردید. تمام شد. دیگر فاصله‌ای نمانده است که ایران برسد. بعد کری به تفصیل توضیح می‌دهد ما اصلاً این کار را نکرده‌ایم و وقتی آدم تفصیل آن توافق محرمانه و مخفیانه دوم و خود توافق‌نامه مادر را می‌خواند، می‌بیند کری دارد راست می‌گوید. حق غنی‌سازی ایران پذیرفته نشده است.

باز در مصاحبه دیگری به سراغ کری می‌آیند که آقا! اسرائیلی‌ها فوق‌العاده نگرانند. می‌گوید بیجا نگرانند. از امروز که این قرارداد را امضا کردیم، اسرائیل در جهان بسیار ایمن‌تری دارد زندگی می‌کند.

ماجرای عدم رضایت رژیم صهیونیستی از توافق ژنو

مطالبی هست در باره عدم رضایت و اعتراض اسرائیل که مایل بودم بگویم. راجع به حفظ رژیم تحریم‌ها، حق غنی‌سازی و هدف اصلی از توافق‌نامه. اینها مطالبی هستند که به صحبت‌های کری مستند شده‌‌اند. راجع به تجارت انسان‌دوستانه و تلقی غربی‌ها از توانمندی ایران و ادامه تحریم‌ها. این فوق‌العاده است. این یکی را اجازه بدهید برایتان بخوانم، چون سخنی که ممکن است العاده است. این یکی را اجازه بدهید برایتان بخوانم، چون سخنی که ممکن است در این مجلس یا مجالس دیگر برای دوستان مطرح شود که اگر ما این کار را نمی‌کردیم الان رو به قبله هستیم. کار تمام است، بودجه نداریم، خزانه خالی است، سیلوها همه خالی هستند، مردم دارند از دیوار خانه‌های همدیگر بالا می‌روند. این حرف‌ها گفته می‌شود. حالا نگاه کنید این کنفرانس مطبوعاتی کری در ژنو در همان روزی که این توافق‌نامه به امضا رسید.

و بالاخره فقط می‌خواهم بگویم آدم‌هایی هستند که خواهند گفت این معامله ناقص است. آنها مسئولیتی دارند که به مردم بگویند بدیل بهتر چیست؟ دستاورد ما بد است؟ خیلی خوب. مسئولیت دارید می‌گویید بد است؟ بگویید بدیل آن چیست؟ یک بدیل بهتر را شما معرفی کنید. بعضی‌ها می‌گویند باید فشار را ادامه بدهیم. همین طور ادامه بدهیم و تحریم‌ها را اضافه کنیم که به نحوی عاقبت ایران را به مرحله فروپاشی می‌کشاند و کاپیتولاسیون. خوب دقت کنید. این مطلب خیلی مهم است. خوب دقت کنید.

با تفاصیلی که از همه متخصصان و از همه ورودی‌هایی که در اختیار داریم و از همه کشورها ۱+۵ که امروز در این برنامه حضور داشتند، هیچ‌کدام آنها باور ندارند این فرجام کار خواهد بود یعنی فروپاشی ایران و کاپیتولاسیون. نه تسلیم و نه فروپاشی. این فرجام برای ایران نیست. در عوض ما باور داریم ضمن این که باید افزایش تحریم‌ها را ادامه بدهیم و باید به تلاش خود مشغول باشیم، برنامه ایران ـ‌کدام برنامه؟ فشار دادن پیچ گوشتی در حلقوم ایران‌ـ در واقع به جلو پیش می‌رفت. این دشمن ماست که دارد این جوری حرف می‌زند. هر روز دارد نیرو می‌گیرد و ضمن این کار هر روز در منطقه خطرناک‌تر می‌شود و کشورهایی مثل اسرائیل، امارات و آدم‌های دیگر در منطقه بیشتر تهدید می‌شوند. در سال ۲۰۰۳ وقتی به دولت قبلی ایران در مورد برنامه هسته‌ای‌شان پیشنهاد دادیم فقط ۱۶۴ تا سانتریفیوژ وجود داشت، این پیشنهاد پذیرفته نشد، سپس تحریم‌ها شروع شدند و امروز حیف است. بگذارید انگلیسی‌اش را بخوانم:

And today these are 19000 centrifuges and growing

این شمایید.

So people have a responsibility to make a judgment about these issues.

بنابراین آدم‌ها وقتی می‌گویند این توافق ناقص و ضعیف است و باید حلقوم ایرانی‌ها را بیشتر فشار بدهیم. ۱۶۴ سانتریفیوژ بوده است، گفته‌ایم نه، شده ۱۲۴۰۰۰ تا. باز هم فشارشان بدهیم؟ اینها این جوری هستند.

اجازه بفرمایید نتیجه‌گیری خودم را نه فقط از بحثی که خدمتتان ارائه کردم، بلکه از کل بحث و گفتگوهایی که در کل جامعه سیاسی و رسانه‌ای ما در حال رخ دادن است و بیشتر با توجه به آنها دارم حرف می‌زنم، بیان کنم.

امروزه بیشتر از هر زمان دیگری حیاتی است و نه ضروری و مهم، بلکه حیاتی است که نهادهای اصلی و تعیین‌کننده سیاست خارجی از قبیل رهبری کننده سیاست خارجی از قبیل رهبری انقلاب اسلامی، مجلس شورا و دولت به‌طور دقیق مشخص کنند خطوط قرمز ایران کجا قرار دارند. کجاست؟ ما خطوط را حفظ کردیم؟ کوبیدیم؟ با منطق و استدلال غربی‌ها را منکوب کردیم؟ خطوط قرمز بالاخره کجا بودند؟ کجا هستند؟ چه هستند؟ یکی از مهم‌ترین نتایج این ارزیابی این است که به‌تدریج آشکار می‌شود که خطوط قرمز ما بیشتر شبیه باندهای بسیار نادقیق و کدر هستند. باندها یا جاده‌هایی که به دلیل عدم تدقیق و تعیین آن توسط مراکز و نهادهای فوق در مذاکرات با غربیان و به‌ویژه دولت امریکاست که آن خطوط قرمزها، حدود و ثغوری عملیاتی، ملموس و دقیق پیدا می‌کنند، چون ما می‌رویم و وارد مذاکرات می‌شویم، بعد کلی عقب و جلو می‌شود. توافق‌هایی می‌کنیم، بعد می‌آییم و می‌گوییم خطوط قرمز حفظ شد. یعنی چه؟ خطوط قرمز این جوری است؟ خطوط قرمز همه در مذاکره‌‌ها تعیین می‌شوند؟ ما از قبل خطوط قرمز نداریم؟ داریم، ولی بدجوری نامشخص‌اند، به‌طوری که می‌شود رفت و چنین قراردادی را امضا کرد، بعد آمد و گفت مستدل صحبت کردیم و زدیم و چنین و چنان کردیم، خطوط قرمز را هم حفظ کردیم. پس خطوط قرمز مثل آب است و در هر ظرفی جا می‌گیرد. در هر ظرفی که بریزیم شکل همان را پیدا می‌کند.

روشن است که البته ما می‌توانیم کماکان به وضع موجود خود ادامه دهیم. و در نتیجه، پس از هرگونه مذاکرات و توافقاتی می‌توان جریان طبّالی و پایکوبی عمیقا تاسف‌انگیزی را، البته به­مدد همراهی‌های بسیار عامیانه و گاه عوام‌فریبانه رسانه‌های رسمی و غیر رسمی و نیز جراید تحت حمایت ’استوانه‌های‘ مصلحت نظام، به راه انداخت. امّا یادمان باشد رقبای مستکبر و جنایتکار ما ابداً از این جشن و دست‌افشانی‌ها، و دعاوی شگفت‌انگیزِ بسیار تأمل‌برانگیز متأثر و متحیّر نمی‌شوند. دعاوی تأمل‌برانگیزی نظیر “فرزندان انقلابی … توانستند در مذاکراتی دشوار و پیچیده، حقانیت ملت ایران در فعالیت‌های هسته‌ای را در صحنه بین‌المللی اثبات کنند”، “توفیق در این مذاکرات نشان داد که می‌توان با رعایت همة اصول و خطوط قرمز نظام، با ارائه منطقی و مستدل مواضع ملت ایران … قدرت­های بزرگ را نیز به احترام به حقوق ملت ایران فراخواند”، و نیز “دستاوردهای قطعی این توا فق اولیه، به رسمیت شناخته‌شدن حقوق هسته‌ای ایران و حراست از دستاوردهای هسته‌ای فرزندان این مرز و بوم بوده است”. و بسیار عبرت‌آموزتر اینکه، حتی برای اینکه توانسته‌اند ثابت‌قدمانه خطوط قرمز ما را با موفقیت مطابق منافع و امنیت ملّی خود و هم‌پیمانان‌شان هرچه دقیق‌تر و اجرایی‌تر ترسیم و تعیین کنند ابداً دست بدین قبیل قیل و قال‌ها و تبریک‌گویی‌های نادرست و سؤال‌برانگیز نمی‌زنند.

عمق و ابعاد فاجعه‌مان را ببینید. به نظر این بنده کفور ظلوم جهول، این کاری است کارستان و قطعاً شایسته تبریک و تهنیت. تبریک و قدردانی‌ای که امریکایی‌ها و اروپایی‌ها هوشمندانه، بی‌جار و جنجال و مطابق عرف رفتار بین‌المللی‌شان از طریق حساب و کتاب‌های ویژه بدان اهتمام خواهند ورزید. آیا امکان دارد برخی از ابهامات در توافق‌نامه دست امریکایی‌ها را برای قدردانی باز گذاشته باشد؟

و السلام علیکم و رحمه الله.

منبع:
http://saeidzibakalam.ir/archives/611

[مجید املشی]

ادامه ی ارسال قبل:

در باره نامه‌ای هم که آقا در جواب رئیس‌جمهور نوشتند و تشکر هم کردند، توضیحی بدهید.

در مجموع خیلی صادقانه به شما بگویم. رهبری انقلاب جایگاه و وظایفی دارد، انقلاب و نظام را باید در مجموع بتواند هدایت کند و این اولویت وظیفه رهبری است. در زمان حضرت امام هم همین جور بود که باید پیوستگی و همبستگی را با کج و معوج‌هایی که اینجا و آنجا به لحاظ اقتصادی، فرهنگی، سیاست خارجی و غیره پیش می‌آید، حفظ کند. شأن رهبری انقلاب این است. در اصل مطلبی که مطرح کردید شکی نیست. منتهی یادتان باشد آقا تشکر می‌کنند و می‌گویند با توجه به آنچه مرقوم فرموده‌اید، یعنی در واقع خودشان را متعهد نمی‌کنند و در باره حقوق هسته‌ای هیچ حرفی نمی‌زنند. می‌گویند من با توجه به آنچه مرقوم فرموده‌اید از زحمات شما تشکر می‌کنم. بیشتر از این هم نباید موضوع را باز کرد. نباید این کار را بکنند، چون رئیس‌جمهور منتخب مردم است و آقا مطابق سنت معهود، محترم و مقبول جامعه و نظام سیاسی‌مان تنفیذ قدرت کرده‌اند، تنفیذ رأی ملت کرده‌اند. قبلی‌ها هم همین طور بوده است، از اول انقلاب، اما یادتان باشد همین آقا می‌فرمایند در باره آنچه فرمودید تشکر می‌کنم، اما هیچ نمی‌گویند حقوق حفظ شد، خدشه نپذیرفت، در واقع چنین و چنان شد و هیچ خودشان را متعهد نمی‌کنند. هوشمندانه خودشان را ابداً درگیر این مطالب مشخصی که در نامه تبریک از ریاست محترم جمهور آمده است، نمی‌کنند. فقط می‌فرمایند با توجه به آنچه که فرمودید ان‌شاءالله خیر است و در همین حد، اما آقا ظرف همین یک هفته به کرات فرموده‌اند ملت هوشیار باشد. اینها وظایف خود را انجام می‌دهند. ان‌شاءالله دولت وظایف خود را انجام می‌دهد، اما مردم هم هوشیار باشند. دقت کنند. این طور نیست که کوروش‌جان! آسوده بخواب، ما هم می‌رویم می‌خوابیم. ابداً! فرهیختگان، ما دانشجویان، اهل علم، دانشگاهی‌ها و حوزوی‌ها وظایف خودمان را می‌‌دانیم. آقا وظایف خودشان را می‌دانند و باید کارشان را بکنند و درست هم دارند انجام می‌دهند. آقا نباید در سیاست خارجی دولتی که با رأی مردم سر کار آمده است دخالت کنند، مگر این که از حد و حدودهایی فراتر برود و به حد رسوایی برسد، به‌طوری که جیغ مردم به آسمان برسد.

اما من ذره‌ای تردید ندارم و روی تجربه سال‌های بعد از اانقلاب عرض می‌کنم هر گاه تشکل‌های دانشجویی از هر نوعی دست به اقدامی بزنند، حرکتی بکنند، موجی بیافرینند و در جهت تحکیم و استمرار انقلاب و ارزش‌های انقلاب تلاش کنند، همین آقا اولین کسی است که کفگیر خامه برداشتنش را بیاورد خامه این جریان را بگیرد و بگوید: «آی! شما دارید چه کار می‌کنید؟ ببینید صدای مردم در آمده است» و بعد الزام کند و بگوید باید این جور شود، باید تجدید نظر شود، اما قبل از آن، ایشان اصلاً چنین سمتی ندارند. نباید هم بکنند. به نظر من حتی اگر فراتر از این هم برود، اگر قرار باشد مردم یک جورهایی راضی باشند، ساکت باشند، رسانه‌ها هم تأیید کنند، رجال سیاسی عموماً یا سکوت و یا حمایت کنند یا به کمترین زمزمه تودهنی بزنند، آقا به عنوان رهبر هیچ کاری نمی‌توانند بکنند. به عنوان یک فرد هم می‌تواند ادعا کند، می‌تواند خون دل بخورد، کار دیگری نمی‌تواند بکند. حتی به خاطر مقام، شأن و منزلتی که در مورد مجموعه نظام و انقلاب دارد، به لحاظ فردی کاری را هم که من و شما می‌توانیم بکنیم، نمی‌تواند بکند، چون در قضاوت‌های عمومی و در عمل این جداسازی صورت نمی‌گیرد که ایشان رهبر است، ولی در عین حال یک شهروند هم هست و اسمش هم هست سید علی خامنه‌ای. همان کسی که گرچه رهبر است، ولی راه می‌افتد و می‌رود و رأی می‌دهد و فقط یک رأی هم دارد. می‌تواند رهنمود بدهد و راهنمایی کند، اما فقط یک رأی می‌تواند بدهد، مثل هر شهروند عادی، اما بنده خدا مثل یک شهروند عادی نمی‌تواند نظر خود را هم بگوید که رهبریت من سر جایش، اما نظر شخصی‌ام در این باره این است و به عنوان یک شهروند ایرانی می‌خواهم در باره این توافق‌نامه اظهار نظری بکنم. نمی‌تواند این کار را بکند. این عرفی است که جا افتاده و مقبول هم هست. فرهنگ معاصر سیاسی ما نمی‌پذیرد که ایشان به عنوان یک شهروند معمولی همانند من و شما بتواند اظهار نظر کند. به خاطر مقام، منصب و مسئولیت رهبری‌ای که دارند عملاً در این زمینه ناچارند سکوت اختیار کنند، ولی من و شما باید کار خودمان را بکنیم. من و شما چه ملاحظه‌ای داریم؟ باید آبرویمان را خرج کنیم؟ اگر اهلش هستیم بسم‌الله! اگر هم اهلش نیستیم، سر خود گیریم و به سراغ شغل خودمان برویم.

عده‌ای معتقدند ما در این زمینه به بالای ۹۰ درصد هم که برسیم می‌شویم کره شمالی و روی وضعیت مردم دست می‌گذارند.

من این توازی را نمی‌بینم که ما در نهایت می‌شویم کره شمالی، برای این که موقعیت استراتژیکی که ما داریم، ما را کره شمالی نمی‌کند. نفت، گاز و منابعی که داریم اجازه این کار را به ما نمی‌دهد. در جایگاهی که قرار داریم، این کار را نمی‌کند. ما اعلان کرده‌ایم نمی‌خواهیم سلاح اتمی بسازیم، حتی فراتر از این نه دولت ما که رهبری انقلاب ما که یک منزلت دینی و شرعی هم دارد و نه فقط برای ما از چنین منزلتی برخوردار است که حتی در غرب هم می‌گویند The Ayatollah, Supreme Leader نمی‌گویند رهبر و کسی فوق رئیس‌جمهور، بلکه یک مقام شرعی و دینی برایش قائلند. ایشان گفته است ما شرعاً چنین اجازه‌ای نداریم. دیگرانی را هم که غربی‌ها به سراغشان رفته‌اند، دیده‌‌اند ممکن است در خیلی از زمینه‌ها با رهبری انقلاب اختلاف نظر داشته باشند، اما عموماً در این زمینه خاص انگار یک اجماع نظر ناگفته و نانوشته وجود دارد که این کار شرعاً اشکال دارد. چرا؟ مگر ما می‌خواهیم در سمت کره‌شمالی حرکت کنیم؟ ما که اعلان کرده و گفته‌ایم شرعاً هم نمی‌خواهیم برویم. با توجه به این که چرا باید تن به این همه ماجرا بدهیم و چرا باید از این همه امکانات وسیع پژوهش‌های هسته‌ای بی‌بهره شویم؟ نهایتاً این نیست که ما به کره‌شمالی می‌رسیم. نه، نمی‌رسیم. جایگاه، قدرت، توانمندی‌ها و ارتباطات فرهنگی و جایگاهمان در منطقه بسیار اهمیت دارد. کره‌شمالی در خاور دور چه جایگاهی دارد؟ جایگاه ما را در مورد مردم عراق، کویت، امارات و حتی با بخشی از مردم عربستان نگاه کنید. همین افغانستان و پاکستان. آیا اصلاً موقعیت ما با آنها قابل مقایسه است؟ در دنیا توانمندی‌ها و امکانات انرژی‌ داریم، به خاطر توان فرهنگی‌ـ‌سیاسی که انقلاب به هر حال افتان و خیزان توانسته است حفظ کند و انقلاب یعنی ما، شما و بنابراین این حرف قدری کم‌دقتی است و شاید هم بی‌دقتی که برخی‌ها می‌گویند خب بعد چه؟ فوقش می‌شویم کره‌شمالی. حرف سر این است که آخر چنین فوقی وجود ندارد. مگر الان که ما اورانیوم ۲۰% برای رآکتور پژوهشی تهران، شیراز و جاهای دیگر تولید کرده‌ایم، چه اتفاقی افتاده است؟ الان این که ما به بخش قابل توجهی از درآمد نفتی‌مان دسترسی نداریم، محدودیت‌هایی را برای ما ایجاد می‌کند.

از آن طرف ممکن است بگوییم چه سودی دارد؟ این را راجع به جنبش‌ها، انقلاب‌ها، مقاومت‌ها و پایداری‌ها می‌توانیم بپرسیم. به هر حال ما یک‌سری آرمان‌ها داریم. یکی از سه آرمان بنیادین انقلاب، استقلال است. این استقلال برای ما خیلی عزیز است. در دنیا افتخار می‌کنیم که از امریکا، اروپا، ناتو و… حرف نمی‌شنویم. رابطه‌ای را که صلاح می‌دانیم، باور داریم، ملاحظات و اصولمان هست و دین ما و باورهای ما می‌گویند، ایجاد می‌کنیم و مثلاً با افغانستان رابطه برقرار می‌کنیم، البته آن طور که می‌‌خواهیم، ولی نه آن طور که ناتو و امریکایی‌ها می‌خواهند. ما به این وضعیت افتخار می‌کنیم. با لبنان، عراق، ترکیه و… همین طور. این برای ما مایه افتخار است که در قبال این همه فشارها، تحریم‌ها و محدودیت‌هایی که داریم احساس می‌کنیم، پای یک ملت محروم سرزمین غصب‌شده‌ای ایستاده‌ایم. این مایه افتخار است. اگر این مایه افتخار نیست، آن وقت دلم می‌خواهد ببینم برای چنین فردی چه چیزی مایه افتخار است؟ برای من این مایه افتخار است. اگر شهروند ترکیه‌ای می‌بودم احساس خفت و خواری می‌کردم. شهروند سعودی، قطری یا اماراتی بودم که این جور در خدمت امریکایی‌ها مزدور تربیت می‌کنند، این همه کشتار در مساجد شیعیان می‌کنند، در سوریه آن کارها را می‌کنند. من احساس خفت و خواری می‌کردم، در حالی که الان به عنوان یک ایرانی افتخار می‌کنم. احساس آرامش می‌کنم. احساس می‌کنم ما به یک وضعیت انسانی، اسلامی و همبستگی اسلامی‌مان داریم پای‌ورزی می‌کنیم. بله، هزینه هم داریم می‌کنیم. کیست که هزینه نکند؟ امریکایی‌ها در قبال حمایتی که از اسرائیلی‌ها می‌کنند هزینه نمی‌کنند؟ گمانم سال ۱۳۷۹ بود که رئیس وقت دانشگاه علوم سیاسی شما، آقای پروفسور گاژیروفسکی از استراتژیست‌های بنام و مؤثر در سیاست خارجی امریکا را که استاد هم هست دعوت و در سالن شهید مطهری دانشگاه تهران سخنرانی می‌کند. آقایان اساتید هم حضور داشتند. آقای گاژیروفسکی گفت: «روابط بین‌الملل دودوتا چهارتاست، هر چقدر خرج می‌کنید، همان قدر می‌گیرید. شما ایرانی‌ها باید فکر کنید دفاع از فلسطین برای شما چه دارد؟ با توجه به این مسئله باید cost & Benefit analysis بکنید». خیلی هم ساده و به انگلیسی و بدون ترجمه هم صحبت می‌کرد. یکی دو نفر از اساتید بلند شدند و تعریف و تمجید کردند و از راهنمایی‌هایی که ایشان کرد تشکر کردند. دستم را بلند کردم و گفتم: «من روابط بین‌الملل خیلی کار نکرده و خیلی خیلی خیلی ناچیز کار کرده‌ام، اما فقط یک سئوال دارم. امریکا در حمایت از اسرائیل چه cost & Benefit analysisای می‌کند؟» قد بلندی داشت. دستش را بالا برد و گفت: «هیچی ندارم به شما بگویم».

قدرت هزینه کردن می‌خواهد. اگر می‌خواهیم در خاورمیانه تصمیمی بگیریم که جلوی کشتارها و قلدری‌ها را در جایی بگیریم، باید هزینه کنیم. امریکایی‌ها، روس‌ها و همه کسانی که می‌خواهند نقش و حرف داشته باشند و اعمال قدرت کنند، هزینه می‌کنند. ما می‌خواهیم اعمال قدرت کنیم. ما می‌خواهیم مطابق مرام علوی‌ای که داریم جلوی یک‌سری زورگویی‌ها و خونریزی‌ها را در دنیا بگیریم. این مرام و ایمان ماست. ممکن است در مصادیقی ملاحظات دیگری در میان بیاید و جاهایی یک‌سری اشتباهاتی هم بکنیم، اما به‌طور کلی مرام ما به‌ویژه شیعیان این است. ما چنین مرامی داریم و برای تحقق و عملی کردن آن چاره‌ای نداریم. باید فداکاری و جانفشانی کنیم. نیرو، پول و تحریم خرج و تحریم‌ها را تحمل کنیم. آیا می‌توانیم نقش عربستان یا نقش زمان شاه را مجدداً ایفا کنیم؟ بروید مطالعه کنید، چون مشا نسلی هستید که دیگر هیچ تجربه‌ای از زمان شاه ندارید. سن و سالم جوری بود که قشنگ می‌فهمیدم و تجربه کردم، ولی شما بروید و بخوانید. شاه ژاندارم منطقه بود. هر چه FI6 می‌خواست به او می‌دادند. می‌گفت نه، FI4 بیشتر می‌خواهم، برای این که بدون اجازه پنتاگون هیچ قدمی برنمی‌داشت. ما افتخار می‌کنیم که اینجا نشسته‌ایم و برادرانمان جلوی تجاوزها و زورگویی‌ها را در جای دیگری می‌گیرند و این خون‌آشام‌های غاصب را له می‌کنند. این افتخار و آبرویی برای دنیایمان است. به هر حال داریم به وظیفه‌مان عمل می‌کنیم. من این جوری می‌بینم. اگر اشتباه می‌کنم به من بگویید. ما وظیفه داریم از مظلوم، برادران مسلمانمان و به‌ویژه شیعیان دفاع و از آنها حمایت کنیم، با ملاحظات و حساب و کتاب‌های خاص خودش.

این نکته را هم بگویم و حرفم را تمام کنم. به کرّات می‌شنوم پول این مملکت به سوریه می‌رود. پول مدرسه و اسفالت ما باید به سوریه و لبنان برود. امریکا سال‌هاست دارد این کار را می‌کند، همین طور انگلیسی‌ها و فرانسوی‌ها. همه کشورهای قَدَری که می‌خواهند اعمال نفوذ و قدرت کنند این هزینه‌ها را می‌کنند. این که در داخل از چیزهایی ضروری زده شود، سبک و سنگین کردنش را مسئولین ما باید انجام بدهند. البته می‌توانیم انتقاد کنیم که آقا! کم یا زیاد شده است، ولی اصل ماجرا را نمی‌توانیم زیر سئوال ببریم. اصل حمایت و مشارکت بین‌المللی‌مان را نمی‌توانیم مورد تردید قرار بدهیم و هزینه کردن برای آن را، اما ممکن است جاهایی در اجرائیات اشتباهات و افراط و تفریط‌هایی بشود. کاملاً امکان‌پذیر است. بالاخره ما همه انسان هستیم و در آنجاها باید انتقاد کنیم؛ انتقاد صمیمانه و دلسوزانه.

منبع:
http://saeidzibakalam.ir/archives/611

[مجید املشی]

آقای «کامران غضنفری» نویسنده کتاب «راز قطعنامه» سعی نموده پرونده هسته ای و نقش تیم های مذاکره کننده در برهه های مختلف را بر مبنای اطلاعات مستند و با بیان جزییات کمتر اشاره شده بررسی نماید.

دانلود از سرور Trainbit

در لینک بالا، فایل های تحت عنوان Kamran.Ghazanfari-Geneve و Kamran.Ghazanfari-Lausanne رو دانلود بفرمایید.

منبع:
http://razeghatname.ir/

[مجید املشی]

دکتر سعید زیباکلام (استاد دانشگاه تهران و از شخصیت های برجسته علمی و دانشگاهی کشور) در نامه ای سرگشاده به رئیس جمهور، نکاتی انتقادی را پیرامون اظهارات اخیر وی در گردهمایی سالانه سفرا و نمایندگی های جمهوری اسلامی ایران در خارج از کشور بیان داشت.


متن کامل این نامه که در ۵ بخش و ۳۱ بند تنظیم شده است، در ادامه آمده است:

بسم الله و بالله و فی سبیل الله و علی مله رسول الله

ریاست محترم جمهوری جناب آقای حسن روحانی،

با سلام و آرزوی عاقبت بخیری، در سخنرانی اخیر خود در همایش رؤسای نمایندگی‌های سیاسی اظهاراتی کرده‌اید که به حسب انجام وظیفۀ امر به معروف و نهی از منکر لازم است پاره‌ای از آن‌ها را مورد بحث و تحلیل قرار دهم.


در آن سخنرانی گفته‌اید یک عده به ظاهر شعار می‌دهند “ولی بزدل سیاسی‌اند. هر وقت می‌خواهد مذاکره شود، عده‌ای می‌گویند ما هم داریم می‌لرزیم. خوب به جهنم. بروید یک جای گرم برای خودتان پیدا کنید. چه کار کنیم خداوند شما را ترسو و لرزان آفریده؟ ما چه کار کنیم؟ تعامل‌هراسی غلط است؛ مذاکره‌هراسی غلط است؛ مفاهمه‌هراسی غلط است“.


۱٫ جناب آقای روحانی! آیا از سر تدبیر و اعتدال است که می‌پندارید و هم می‌گویید که منتقدان توافقنامه ژنو ـــ اعم از نمایندگان مردم، استادان دانشگاه و حوزه، و کثیری از دانشجویان و طلاب غیور و هشیار ـــ “بزدل سیاسی‌اند”؟


۲٫ آیا به واقع درست و روا می‌دانید که رجال سیاسی در قضاوت خود از منتقدان، نقشی را هم به خداوند رحمان نسبت بدهند؟ هیچ تابحال اندیشیده‌اید که اگر روا باشد همه چون شما رفتار کنند، از آن خدا نزد خلائق چه باقی می‌ماند؟ و ثانیاً عرصۀ سیاست، که ظاهراً جنابعالی خود را در آن بسیار متبحّر و ماهر می‌دانید، چه صورت و سیرتی پیدا می‌کند؟ آیا روشن نیست که در این صورت عرصۀ سیاست با چه هرج و مرج و آشفتگی‌ای مواجه خواهد شد؟ و چه حق‌کشی‌ها و خونریزی‌هایی درپی خواهد داشت؟ آیا بهتر نیست زین‌پس از دادن نقش به خداوند سبحان در تمام قضاوت‌های خود دربارۀ انسان‌ها اکیداً خودداری کنید؟


۳٫ آیا مصلحت نمی‌دانید مشخص کنید کدام‌یک از منتقدان و در کجا گفته‌اند ما از مذاکره می‌لرزیم و یا از تعامل و مفاهمه هراس داریم، از آن روی که ملت ایران مپندارد که سخنان رئیس‌جمهور مصداق ندارد و با واقعیت نمی‌خواند؟

***

گفته‌اید “ما شعور می‌خواهیم، ما تدبیر می‌خواهیم” و “یک نمونه‌اش همان توافق ژنو بود… قدم بسیار مهمی برداشته شد. هم اصل غنی‌سازی و هم حق غنی‌سازی ما پذیرفته شد و اعمال این حق در چارچوب نیاز منطقی کشورمان باید باشد، این هم پذیرفته شد…“.


۴٫ جناب آقای روحانی! آیا شما واقعاً نمی‌دانید که “حق غنی‌سازی” ایران حتی یک بار هم در توافقنامۀ ژنو ذکر و قید نشده است؟ آیا شما واقعاً نمی‌دانید که بر سر ذکرشدن حق غنی‌سازی ایران در توافقنامۀژنو، میان وزیر امور خارجه شما و جان کری وزیر امور خارجه آمریکا مناقشه‌ای درمی‌گیرد و نهایتاً وزیر امور خارجه متخصص و مدبر و هوشیار شما متوجه می‌شود که ذکر نشده و او اشتباه می‌‌کرده است؟[۱]


۵٫ جناب آقای روحانی! اینکه گفته‌اید شعور و تدبیر می‌خواهید و یک نمونه‌اش همان توافقنامۀ ژنو بود که در آن “حق غنی‌سازی ما پذیرفته شد“، مابقی شعورها و تدبیرهای دولت شما به همین ترتیب و منوال است؟ آیا خسارات بسیار سنگینی که به خاطر ماجرای نفتی کرسنت به ایران خورده است، نمونه‌ای دیگر از آن شعور و تدبیر مطلوب و منظور جنابعالی است؟


۶٫ جناب آقای حسن روحانی! آیا اینکه می‌گویید “اِعمال این حق غنی‌سازی در چارچوب نیاز منطقی کشورمان باید باشد، این هم پذیرفته شد“، خلاف واقع نیست؟ آیا شما واقعاً نمی‌دانید در توافقنامۀ ژنو هیچ ذکر و قیدی از “نیاز منطقی” نشده‌ است؟ آیا شما واقعاً نمی‌دانید که بخش چهارم توافقنامۀ ژنو دربارۀ چارچوب غنی‌سازی ایران چه می‌گوید؟ آیا به زبانی ساده نمی‌گوید: ۱٫ برنامۀ غنی‌سازی ایران باید با [u]آمریکاییان مورد مذاکره و متقابلاً تعریف شود؟ ۲٫ که شاخص‌های برنامه غنی‌سازی ایران باید با آمریکاییان مذاکره شود و سپس متقابلاً مورد توافق قرار گیرد؟ ۳٫ که این شاخص‌ها باید با نیازهای عملی ایران سازگار باشد، نیازهای عملی‌ای که به تبع باید با آمریکاییان مورد مذاکره و موافقت قرار گیرد؟ ۴٫ که دامنه و سطح و ظرفیت فعالیت‌های غنی‌سازی ایران باید با آمریکاییان مورد مذاکره و موافقت قرار گیرد؟ ۵٫ که مکان فعالیت‌های غنی‌سازی و نیز مکان ذخیره‌سازی اورانیوم غنی‌شده باید با آمریکاییان مذاکره و موافقت شود؟ ۶٫ که حتی مدت‌زمان این فعالیت‌ها باید با آمریکاییان مورد مذاکره و موافقت قرار گیرد؟


۶٫ آیا مقصود شما از اینکه گفته‌اید “تمام حقوق ایران از جمله حق غنی‌سازی در توافقنامۀ ژنو به رسمیت شناخته شده است“(۲۰ آذر ۹۲)، همین حضور و نقش تعیین‌کنندۀ آمریکا در تمام پیچ و خم برنامۀ هسته‌ای ایران است؟ آیا امکان دارد تنها یک کشور دیگر را نام ببرید که حق غنی سازی‌اش از این میزان تدبیر و عقلانیت بهره برده است؟



۷٫ آیا شما می‌توانید توضیح دهید با وجود نابودکردن تمام ذخایر اورانیوم ۲۰٪ غنی‌شده، اضمحلال دستگاه‌های غنی‌سازی ۲۰٪، عدم نصب سانتریفیوژ‌های نسل جدید، عدم تولید و ذخیره‌سازی سانتریفیوژهای نسل جدید، اکسیدکردن تمام اورانیوم‌هایی که پس از توافقنامۀ ژنو زیر ۵٪ غنی شده‌اند، عدم راه‌اندازی بیش از ده هزار سانتریفیوژ از کل موجودی نوزده هزار سانتریفیوژ، توقف و تعطیل غنی‌سازی بالای ۵٪ در تمام مراکز هسته‌ای ایران، عدم راه‌اندازی رآکتور اراک، عدم حمل سوخت یا آب سنگین به سایت رآکتور، عدم تولید سوخت بیشتر برای رآکتور اراک،عدم نصب قطعات باقیمانده رآکتور اراک، تعطیل بازفرآوری و یا ساخت تأسیسات برای بازفرآوری، در اختیارگذاردن اطلاعات و بازرسی‌های بی‌سابقه از نطنز و فردو و اراک، و نیز بازرسی کارگاه‌های ساخت سانتریفیوژ و چرخنده‌ها، انبار سانتریفیوژها و چرخنده‌ها، معادن اورانیوم، و کارخانجات تغلیظ اورانیوم، چگونه می‌توان ادعا کرد که “دستاورد قطعی این توافق اولیه، به رسمیت شناخته‌شدن حقوق هسته‌ای ایران است‌“(۳/۹/۹۲، در نامه به رهبری انقلاب) و ما “به هیچ عنوان از حقوق مسلم‌مان عقب‌نشینی نخواهیم کرد“(۲۱/۵/ ۹۳ سخنرانی در همایش سفرا و مسئولان وزارت خارجه)؟



۸٫ در همین سخنرانی اخیر (۲۱/۵/۹۳) گفته‌اید “ما خودمان آژانس را دعوت می‌کنیم. پذیرفتیم دوربین‌های آژانس بالای سر دستگاه‌های غنی‌سازی ما نصب شوند“. ای کاش در همان جا و یا در آینده به ملت ایران توضیح دهید این اقدامات اعتمادساز و تنش‌زدایِ مدبرانۀ دولت شما چه ثمراتی برای ایران داشته است؟ آیا اینک خیال آمریکایی‌ها از برنامۀ هسته‌ای ایران آسوده شده است و انتظارات و خواسته‌های بی‌پایان‌شان به اتمام رسیده است؟ اینک که آمریکاییان و اروپاییان می‌توانند به طور سرزده و روزانه به هر مکان و تأسیساتی که کمترین احتمال ربط و نسبتی با برنامۀ هسته‌ای ایران داشته باشد، دسترسی و بازرسی داشته باشند، آیا تعلیق و توقف بخش اعظم برنامۀ هسته‌ای ایران مرتفع شده است؟ آیا اموال مسدودشدۀ ایران آزاد شده است؟ آیا ایران زین‌پس نفت خود را آزادانه می‌فروشد؟ آیا تجارت و مبادلات پولی ایران آزادانه انجام می‌شود؟ آیا تحریم‌های شورای امنیت، اتحادیه اروپا، و آمریکا همگی منتفی شده است؟

***

در این سخنرانی همچنین گفته‌اید “پایه‌های تحریم شکسته شده” است. و در کنفرانس خبری بعد از پذیرش توافق ژنو نیز گفته‌اید “همه تحریم‌ها قدم به قدم با ادامه مذاکرات برداشته می‌شود، نکته دیگری است که در این توافق بر آن تصریح شده است“(۳/۹/۹۲). نیز در گزارش ۱۰۰ روزه گفته‌اید “در این توافق آمده دیگر هیچ تحریم جدیدی اجرا نخواهد شد“(۶/۹/۹۲). نیز گفته‌اید “توافق ژنو… یعنی شکستن سد تحریم…” (۲۴ دی ماه ۹۲ سخنرانی در جمع مردم اهواز). و بالاخره، گفته‌اید “امروز تحریم‌ها علیه ملت ایران شکسته شده است“(۷ بهمن ۹۲ دیدار با فعالان اقتصادی هرمزگان در خارج از کشور).


۹٫ جناب آقای روحانی! آیا شما واقعاً نمی‌دانید که پایه‌های اصلی تحریم عبارتند از: ۱٫ تحریم فروش نفت، ۲٫ تحریم بانکیِ نقل و انتقال اموال مسدودشدۀ ایران، ۳٫ قطعنامه‌های تحریمی شورای امنیت سازمان ملل، ۴٫ تحریم‌های اتحادیه اروپا، ۵٫ تحریم‌های آمریکا؟


۱۰٫ جناب آقای روحانی! آیا شما واقعاً نمی‌دانید که مطابق توافقنامۀ ژنو و هم در عمل، به هیچ‌یک از این تحریم‌ها کمترین خللی وارد نشده است؟



۱۱٫ با توجه به اینکه اصلاً و ابداً در توافقنامۀ ژنو تصریح نشده است که “همه تحریم‌ها قدم به قدم با ادامه مذاکرات برداشته می‌شود”، آیا این سخن خلاف واقع نیست؟ آیا مصلحت نیست برای تنویر افکار عمومی اعلام کنید کدام یک از ارکان اصلی تحریم‌ها ظرف هشت ماه گذشته با ادامۀ مذاکرات برداشته شده است؟


۱۲٫ با توجه به اینکه در توافقنامۀ ژنو ذکر شده است که “هیچ تحریم جدید مرتبط با هسته‌ای توسط شورای امنیت سازمان ملل انجام نخواهد شد”، “هیچ تحریم جدید مرتبط با هسته‌ای توسط اتحادیه اروپا انجام نخواهد شد”، و “دولت آمریکا… از تحمیل تحریم‌های جدید مرتبط با هسته‌ای خودداری خواهد کرد”، آیا واقعاً برای شما روشن نیست که تمام تحریم‌های شورای امنیت و اتحادیه اروپا و آمریکا از قدیم تا زمان توافقنامۀژنو قرص و محکم پابرجا هستند؟ آیا واقعاً برای شما روشن نیست که تحریم‌های جدید مرتبط با هسته‌ای است که اعمال نخواهد شد و نه تحریم‌های جدید غیر مرتبط به برنامه هسته‌ای ایران؟ آیا در این صورت، این سخن شما در گزارش ۱۰۰ روزه به مردم اشتباه و گمراه‌کننده نیست که “در این توافق آمده دیگر هیچ تحریم جدیدی اجرا نخواهد شد“؟[۲]


۱۳٫ آیا در صورت مبناقراردادن توافقنامۀ ژنو، این سخن وزیر امور خارجۀ دولت شما خلاف واقع نیست که “تحریم نفتی ایران متوقف می‌شود و … درآمدهای نفتی آزاد خواهد شد (۳/۹/۹۲)؟


۱۴٫ آیا این سخن وزیر خارجۀ دولت شما خلاف واقع نیست که “بر اساس توافقنامۀ ژنو، همۀ تحریم‌های شورای امنیت و تحریم‌های دوجانبه و چندجانبه برداشته خواهد شد“(۲۷/۹/۹۲).


۱۵٫ جناب آقای روحانی! گفته‌اید “همۀ صاحب‌نظران، همه اساتید و همه دانشجویان عزیز باید بیایند و واقعیت‌ها را به جامعه امروز بگویند … که این توافق اولیه … چه گره‌هایی را در جامعه باز می‌کند“(۱۶ آذر ۹۲). متأسفانه هیچ یک از آن صاحب‌نظران و اساتید و دانشجویان عزیز قدم پیش نگذاشتند تا گره‌گشایی‌ها را برای مردم بازگو کنند. آیا مصلحت نمی‌دانید اینک که حدود هشت ماه از انعقاد آن توافقنامه می‌گذرد به مدیران ذی‌ربط دولتی دستور دهید گره‌گشایی‌های توافقنامۀ ژنو در حوزۀ خود را ـــ هواپیمایی کشوری، کشتیرانی، صنعت بیمه، بانک‌ها، و مؤسسات مالی و پولی، تجارت مواد پتروشیمی، صنعت نفت اعم از فروش و اکتشاف و استخراج، مواد غذایی و دارویی ـــ با ذکر عدد و رقم و تاریخ رسماً و علناً به ملت ایران اعلام کنند؟ همان ملتی که به زعم شما به شما گفته‌اند “تقابل را نمی‌پذیریم و در پی تعامل سازنده با جهان هستیم …. در برخورد با بیگانگان از منطق و استدلال از موضعی شجاعانه و مدبرانه، با در نظرگرفتن منافع بلندمدت حرکت خود را آغاز کنید“. همان ملتی که خواستش به زعم شما “مبنای” شما در سیاست خارجی، مذاکرات هسته‌ای و تعامل با جهان است. آیا اینک مصلحت نیست که به همین ملت گره‌گشایی‌ها به طور مشخص و دقیق، و نه به صورت شعاری و فلّه‌ای، گزارش شود؟


۱۶٫ جناب آقای روحانی! جنابعالی از همان نخستین روز انعقاد توافقنامۀ ژنو تا به سخنرانی اخیر خود در همایش سفرا علی‌الدوام به بیان‌‌های مختلف از ترک برداشتن، شکستن سد تحریم‌، شکسته‌شدن تحریم‌ها سخن گفته‌اید. آیا برای خود شما دلالت‌آمیز نیست که بعد از هشت‌ ماه، اینک در یک سخنرانی از اطمینان‌داشتن به شکستن تحریم‌ها سخن می‌گویید و لحظاتی بعد، از اینکه “تحریم را داریم می‌شکنیم و افتخار هم می‌کنیم و بلند و شجاعانه هم می‌گوییم، آن‌ها خودشان هم می‌دانند که تحریم را چه طور داریم می‌شکنیم“؟ بالاخره، آقای رئیس‌جمهور! تحریم‌ها مطابق تدبیرهای اعتدالی و تنش‌زدایانۀ متخصصانِ مدبر و هوشیار وزارت امور خارجه شکسته شده است و یا دولت ایران، به رغم اطلاع آمریکاییان و هم‌دستان اروپایی‌شان، شجاعانه و با افتخار در تلاش است تا تحریم‌ها را بشکند؟


۱۷٫ جناب آقای روحانی! حقیر از سر عشق به انقلاب، و گونه‌ای احساس اسرارآمیز نسبت به آن‌هایی که سر عهد و پیمان‌شان استقامت ورزیدند و پرواز پیشه کردند، در کمال احترام به جنابعالی توصیه می‌کنم: هشت ماه بعد از توافقنامۀ ژنو، به ملت ایران شسته و پوست‌کنده بگویید از برنامۀ هسته‌ای ایران چه باقی‌مانده است و در مقابل چه میزان از تحریم‌ها به واقع مرتفع شده است، و این همه تلاش‌های مسالمت‌جویانۀ اعتمادسازِ سرشار از لبخند و کرشمه‌های دل‌انگیز برای رفع تحریم‌ها چه ارمغانی برای چرخیدن زندگی و معیشت مردم داشته است. جنابعالی کاملاً به آنچه می‌گویم وقوف دارید، چرا که در همین سخنرانی مورد تحلیل، برای نخستین بار صراحتاً تأکید می‌کنید که “برنامۀ دولت در زمینه اقتصادی و اجتماعی بدون در نظر گرفتن موفقیت یا عدم موفقیت مذاکرات هسته‌ای است“، و حال آنکه بیش از هشت ماه پیش در گزارش ۱۰۰ روزه باز هم صراحتاً تأکید می‌کنید “قول ما به مردم این بود که در کنار اینکه سانتریفیوژ می‌چرخد، زندگی مردم و اقتصاد هم بچرخد. امروز الحمدلله به این نکته رسیدیم، یعنی هم سانتریفیوژ می‌چرخد و هم ان‌شاءالله از این به بعد زندگی مردم بهتر خواهد چرخید“(۶ آذر ۹۲).


۱۸٫ جناب آقای روحانی! آیا مصلحت نمی‌دانید برای تداوم همراهی و امیدواری و استقامت ملت ایران به ملت ایران شفاف و صادقانه بگویید دربارۀ آمریکاییان چه فکر می‌کردید و در عمل چه شد؟ مصلحت نمی‌دانید بگویید: ملت ایران! ما بر این پندار بودیم که دولت‌های پیشین با منطق و استدلال صحبت نکرده‌اند و اگر ما چنین کنیم به سلامتی و خوشی مشکلات‌مان با آمریکایی‌ها حل می‌شود و پایِ هم پیر می‌شویم؟! مصلحت نمی‌دانید بگویید: ملت ایران! ما در پی “بازی برد‌-‌برد” بودیم، و با اینکه همۀ تخم‌مرغ‌های‌مان را نه در سبد توانمندی‌ها و پایمردی‌های مردم ایران که در سبد آمریکایی‌ها و متحدان اروپایی‌شان گذاشتیم، آن‌ها اما تا توانستند بر مواضع خود، مطابق منافع و امنیت ملی خود و هم‌پیمانان غربی و عربی خود، پافشاری ‌کردند و بر آن‌ها نیز افزودند؟

***

جناب آقای روحانی! برای خیلی‌ها این سؤال مطرح است که سخنان تند و خشن و نامتعارف شما چه تبیینی دارد؟ در همین سخنرانی از خطوط قرمز، و با تعبیر “خط قرمز”، سخن گفته‌اید: “خط قرمز ما هیچ چیز جز منافع ملی ما نیست؛ همه‌جا خط قرمز، فقط منافع ملی ما است“.


۱۹٫ جناب آقای روحانی! آیا مقصود شما از این سخن این است که خطوط قرمزی که رهبریت انقلاب با اخذ نظر از برخی مسئولان دولت شما و بهره‌گرفتن از بسیاری از مواضع و تحلیل‌های صاحب‌نظران دقیقاً مشخص کرده‌اند، به مفهوم گنگ و بسیار شناور منافع ملی تحویل و تبدیل شود، به طوری که بتوان، همچون توافقنامۀ ژنو، هرگونه تعهدات جدیدی را که در مذاکرات بر ایران تحمیل شد، به مدد ارکستر رسانه‌ای ’هزارفامیل جدید‘ و همراهی رسانۀ ملی و بعضی نمایندگان عالی‌رتبه مجلس، به منزلۀ دستاورد بزرگ و تاریخی دیگری به رجال سیاسی و دانشگاهی و ملت ایران خوراند؟


۲۰٫ جناب آقای روحانی! آیا این موضع شما در واقع و به نحو مؤثری عملاً و نظراً خطوط قرمزی که اخیراً رهبریت انقلاب تعیین کردند را کاملاً بی‌اثر و بلاموضوع نمی‌کند زیرا قائل هستید “همه‌جا خط قرمز، فقط منافع ملی ما است“؟


۲۱٫ جناب آقای روحانی! آیا می‌توانید میان این موضع‌گیریِ ناقض خطوط قرمز نظام با اظهارات مکررتان که سیاست‌های کلی روابط خارجی ما در چارچوب سیاست‌هایی است که مقام معظم رهبری تنظیم می‌فرمایند، سازگاری برقرار کنید؟


۲۲٫ آیا امکان دارد سخنان غضب‌آلود تند و بسیار نامتعارفِ بی‌سابقۀ جنابعالی خطاب به منتقدان توافقنامۀ ژنو، عمدتاً ناشی از خطوط قرمزی باشد که راه را برای سازش‌های بی‌حساب و کتاب خلاف منافع ملی بسیار دشوار می‌کند، خطوط قرمزی که احتمالاٌ بسیاری از منتقدان دانشگاهی و حوزوی در تقویمش سهم و نقشی داشته‌اند؟

جناب آقای روحانی! گفته‌اید: “ما دلمان می‌خواهد با همه جهان و همه آن‌هایی که می‌خواهند با ما رفتار خوب داشته باشند و مخاصمه نداشته باشند، مسائل‌مان را حل کنیم، حتی با آن‌هایی که سالیان دراز تنش داشتیم، اگر در برابر حقوق ملت ایران سر فرود بیاورند حتماً تنش را کاهش خواهیم داد. حتی از این مرحله هم جلوتر خواهیم رفت؛ می‌توانیم به روابط عادی در آینده برسیم البته اگر اطمینان کنیم که منافع ملی ما تضمین است“.


۲۳٫ جناب آقای روحانی! شما واقعاً بر این باورید که آمریکایی‌ها “می‌خواهند با ما رفتار خوب داشته باشند” و “در برابر حقوق ملت ایران سر فرود بیاورند“؟


۲۴٫ جناب آقای روحانی! امکان دارد شفاف و صادقانه برای ملت ایران تشریح کنید در این یک سال اخیر چه اتفاقی در ساز و کارهای نهادهای سیاست‌گذاری دولتی و کنگره آمریکا رخ داده که شما را این قدر به آمریکایی‌ها و سیاست‌هایشان در قبال ایران خوشبین و امیدوار کرده است؟


۲۵٫ جناب آقای روحانی! امکان دارد برای ملت ایران تشریح کنید کدامیک از سیاست‌های خارجی آمریکا از شکل استکباری و سیطرۀ هر چه بیشتر بر مال و جان و فرهنگ سایر ملل و نقض و نفی حقوق‌شان، به‌ویژه ملل مسلمان، در یک سال اخیر تغییر کرده است؟


۲۶٫ جناب آقای روحانی! آیا می‌توان چنین استنباط کرد که اظهارات فوق جنابعالی زمینه‌سازی‌ِ نه کاملاً پوشیده‌ای است برای زانوزدن و تسلیم تدریجی انقلاب اسلامی ایران در معبد بزرگترین غارتگر معاصر و ناقض حقوق ملت‌ها؟


۲۷٫ جناب آقای روحانی! آیا می‌توان از اظهارات جنابعالی چنین استنباط کرد که در اجلاس آتی سالیانه سازمان ملل در نظر دارید جمهوری اسلامی ایران را هر چه سریع‌تر و بی‌لجام‌تر در نظام استکباریِ ضد بشری آمریکا حل و هضم کنید؟


۲۸٫ جناب آقای روحانی! آیا توپ و تشر تند و تیز بسیار نامتعارفِ بی‌سابقۀ جنابعالی قرار است منتقدان قابل پیش‌بینی این قبیل سیاست‌ها را پیشاپیش بلرزاند و بترساند و میخکوب کند؟


۲۹٫ جناب آقای روحانی! به‌نظر شما این شکل ترساندن و لرزاندن و وعدۀ جهنم دنیوی دادن به منتقدان، مرسوم و زیبندۀ یک رئیس‌جمهور حقوقدان است؟


۳۰٫ جناب آقای روحانی! هنگامی که توپ و تشر اخیرتان در کنار توپ و تشر چند ماه پیش که منتقدان ژنو را بی‌سواد و مزدبگیر خوانده بودید، دیده می‌شود، برخی از دانشگاهیان از این بنده سؤال می‌کنند: به‌راستی آقای رئیس جمهور حقوقدان هستند؟


۳۱٫جناب آقای رئیس‌جمهور! بنده از این توپ و تشرهای تقریباً مسلسل‌وار و در حال عادی‌شدن به منتقدان، رایحۀ تلخ و کهنه‌ای نسبت به آزادی استشمام می‌کنم و برای آینده نه فقط برای استقلال که به طرز روزافزونی برای آزادی هم به شدت نگرانم.

این بندۀ کمترین از حضرت حق برای جنابعالی، جمیع مسئولان دولتی و غیردولتی، و نیز برای خودم سربلندی در “یوم‌ یقوم الحساب”، “یوم‌الخروج”، آری همان “یوم‌الحسره”، آرزو می‌کنم.

سعید زیباکلام

استاد دانشکده ادبیات و علوم انسانی

دانشگاه تهران

۱۳۹۳/۶/۱

————————————————————————————–

[1]. برای شرح مستند و تحلیل موضوع حق غنی‌سازی، توصیه می‌کنم “مقالۀ هشدار به ملت ایران: ۱٫ حق غنی‌سازی در توافقنامۀ ژنو”، از این قلم را مطالعه کنید.

[۲]. اگر در این زمینه ابهامی وجود دارد، ر. ک. به سخنرانی اینجانب در همایش بزرگداشت شهدای هسته‌ای در مرکز عالی مطالعات امور بین‌الملل دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، مورخ ۴ اسفند ۱۳۹۲


منبع:
http://saeidzibakalam.ir/archives/647

[Greena]

باسلام

به نظرم بهتره در این تالار در مورد این مباحث که برای تحلیل اون نیاز به نقد همه دولتها و مسئولین نظام هستش صحبت نشه تا برداشتهایی با پیش فرض های حزبی نسبت به دوستان گرفته نشه ...

هر چند که همیشه موافق بحث و صحبت درباره همه چیز هستم (که البته جا و محیط خودش رو میطلبه )

بهتره تو همچین سایتهای در مواردی بحث بشه که غالب اون رو نشه به حزب و جناحی ربط داد یک بحث اسلامی تایه بحث موقعیتی...

[مجید املشی]

(۲۸/خرداد/۹۴ ۴:۲۸)Greena نوشته است:  باسلام

به نظرم بهتره در این تالار در مورد این مباحث که برای تحلیل اون نیاز به نقد همه دولتها و مسئولین نظام هستش صحبت نشه تا برداشتهایی با پیش فرض های حزبی نسبت به دوستان گرفته نشه ...

هر چند که همیشه موافق بحث و صحبت درباره همه چیز هستم (که البته جا و محیط خودش رو میطلبه )

بهتره تو همچین سایتهای در مواردی بحث بشه که غالب اون رو نشه به حزب و جناحی ربط داد یک بحث اسلامی تایه بحث موقعیتی...

سلام
وقت بخیر

در مورد اینکه نباید بحث ها رو جناحی کرد حق با شماست و در ارسال اول تاپیک هم به این مسئله اشاره کردم تا دقت داشته باشیم.

(۹/خرداد/۹۴ ۱۸:۲۳)مجید املشی نوشته است:  در این تاپیک بر آنیم تا به موضوع حقایق مذاکرات هسته ای و آگاهی بخشی پیرامون آن بپردازیم؛
آن هم به صورت یک بررسی تحلیلی، علمی و کارشناسی و البته فارق از جناح بندی های سیاسی.
در این موضوع به دنبال ارائه ی مطالب با رویکرد جناحی و همچنین محتوای روزنامه ای و پروپاگاندای رسانه ای نیستیم. و تنها به بررسی تحلیلی و کارشناسی کارشناسان برجسته ی حوزه ی هسته ای خواهیم پرداخت.

اما اینکه نظرات تخصصی و تحلیلی کارشناسانی که نقدی دارن مطرح نکنیم تا شاید به جناح بندی سیاسی متهم بشیم فکر نمی کنم اصولی باشه.

[Greena]

سلام

با آرزوي قبولي نماز روزه ها

در اينكه ما بايد در مورد هر چيزي كه امكان ،شرايط و اطلاعاتش هست و درجه اهميت بالاي داره صحبت و بحث بكنيم شكي نيست ....

جامعه پويا نياز به هم انديشي و تفكري باز نياز داره

دليل من اينه كه كلا اين تالار براي بحثهاي كه به دولتهاي ايران مربوط نميشه صحبت بشه

فكر كنيد بنده صحبتي از دولتي بكنم و بعد كليه عقايدم در اين تالار بر اساس همون تفكر برداشت بشه همين ...

انشالله كه خير اتفاق بيفته

[مجید املشی]

صداقت آمریکایی۲

موشن گرافیک صداقت آمریکایی۲ با پرداختی مستند، به بیان مسئله مذاکرات هسته‌ای - از ابتدا – می پردازد.

اسناد ارائه شده نشان می دهد امریکا، پس از شکست طرحهایش در منطقه در سالهای اخیر ، به مذاکرات نیاز ضروری دارد تا بتواند شکستهایش را پس آن پنهان کند.

این اثر به بیان شواهدی چون مصاحبه ی مطبوعاتی اوباما پس از گفتگوی تلفنی با رئیس جمهور ایران، اقدامات و بیانات مقامات امریکایی در قبال همکاریها و رفتارهای اعتماد ساز طرف ایرانی در طول مذاکرات ده ساله، شکست امریکا و متحدانش در جنگهای عراق و افغانستان و نیز در مقابله با همپیمانان ایران- جنگهای ۳۳ روزه، ۲۲روزه – و . . . می پردازد.

دانلود با کیفیت عالی

[MEEAAD]

░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░
♥.......•*¨`*•. ☆ .•*¨`*•. ♥.•*¨`*•. ☆ .•*¨`*•.......♥

تفاهم بر روی کاغذ فایده ای ندارد

با عرض ســـ♥ـــلام و ادب و احـتــرام

حدوداً 9 ماه پیش بود که در این و این و این ارسالهای تاپیـک "حقایـق هسته ای"

به مـوضـوع بسیار مهمی که در بیشتـر تحلیـل ها، مغفول مانـده بود، اشاره شد:

(۱۶/خرداد/۹۴ ۲۲:۵۱)MEEAAD نوشته است:  آیا در صورتـی که ایـران بتـواند بر روی کاغذ حق خود را از واشینگتن بگیرد،
آیا در عــــمـــــــــــل هــم خـواهــد تـوانــست ایــن حـق را دریـافــت کند؟
جواب: مــطـــلـــقــــا نـــــــــــــه

(۱۸/خرداد/۹۴ ۰:۱۸)MEEAAD نوشته است:  

((سـاده‌انگـارانه اســت اگــر کسـی بخـواهـد با دولت مستقر آمریکا
که مـلــزم بـه اجــرای تعهـدات نیـسـت قـراردادی را منـعـقــد کنـد.))

من میگم شما چرا به این موضوع هم نمی پردازید که فرقی نمی کند ما
روی کاغذ چی بنویسیم! در عـمـل مطلقا و ابدا هیچ چیز نصیـب ایران ...