تاریخچه براندازیهای نرم توسط سازمان جاسوسی سیا در کشورها

[vahrakan]

سیا در یک قرن گذشته چند بار کودتا کرده است

سازمان سیا اگرچه به یک نهاد جاسوسی شهرت دارد، اما تحولات سال‌های اخیر در روش‌های دخالت آمریکا در کشورهای مختلف (گزارش‌های مشرق را از این‌جا این‌جا، این‌جا، این‌جا، و این‌جابخوانید) موجب شده تا این آژانس، علاوه بر جمع‌آوری اطلاعات، دست به عملیات‌های خراب‌کارانه و کودتا در کشورهای هدف بزند. سیا طی 100 سال اخیر، به طور میانگین هر چهار سال، یک دولت را در دنیا سرنگون کرده است. اما این آمار خیره‌کننده چگونه ممکن است؟ مقامات سیا به جای آن‌که در هر کشوری خودشان را به دردسر بیندازد، ارتش‌های مزدور متشکل از نیروهای بومی برای خود تشکیل می‌دهند و اهداف خود را پیاده می‌کنند. سازمان جاسوسی آمریکا ممکن است در این مسیر صدها میلیون دلار از جیب آمریکایی‌ها هزینه کند، پایگاه‌های هوایی مخفی تأسیس نماید، دست به قاچاق مواد مخدر بزند، صدها هزار نفر را تنها در یک کشور به کشتن بدهد، با تروریست‌ها هم‌دست شود، و یا حتی گروه‌های تروریستی‌ای را تأسیس کند که بعدها میلیون‌ها دلار جایزه برای سر رئیس آن‌ها تعیین می‌کند.

آمریکا گروه‌ها و افرادی را به وجود آورده که بعدها خودشبرای نابود کردن آن‌ها میلیون‌ها دلار هزینه کرده است

بعد از گذشت چند سال از آغاز بحران در سوریه .1.و فعالیت گسترده گروه تکفیری داعش در این کشور، شواهد مختلفی، دست داشتن دولت آمریکا در ایجاد.2.و بعداً حمایت مخفیانه.3.از این گروهک تروریستی.4.[sup]
[/sup] را اثبات کرده است. بر همین اساس این‌که داعش را یک ارتش مخفی تحت خدمت سیا بنامیم، حرف بی‌راهی نیست. البته صرفاً گزارش‌های خبری نیست که صحت این نظریه را تقویت می‌کند، بلکه مرور تاریخ هم نشان می‌دهد احتمال این‌که داعشی‌ها مزدوران سیا باشند، از احتمال این‌که خلاف این مطلب درست باشد، بیش‌تر است.

همان‌طور که کودتای 28 مرداد در ایران (گزارش مشرق را از این‌جا بخوانید) به ما یاد داد، سیا همیشه یکی از پایه‌های سیاست تغییر رژیم آمریکا در کشورهای مختلف بوده است. آژانس مرکزی اطلاعات آمریکا برای اجرای نقشه‌های.5.خراب‌کارانه خود.6.، از ابزاری موسوم به «ارتش مخفی.7. استفاده می‌کند.8.اعضای این ارتش مخفی، از قاتل و متخصص ترور گرفته تا قاچاقچی و مشاور دولتی را شامل می‌شود. هر کشوری متناسب با ویژگی‌های جغرافیایی، سیاسی، فرهنگی، و اجتماعی خود، استفاده از بخشی از این ارتش مخفی یا حتی پرورش دادن اعضای جدیدی برای آن را ایجاب می‌کند.

مستند «کودتای آمریکایی» درباره نقش سیا در کودتای 28 مرداددانلود مستند با حجم 130 مگابایت

یکی از مواردی که دولت آمریکا از سال 2006 تا کنون.9.هنوز در آن موفق نشده، استفاده از معارضان و بعدها تروریست‌های داعشی برای براندازی دولت بشار اسد.10.در سوریه است.11.

آن‌چه در ادامه می‌خوانید بخش اول از این سری گزارش است که شامل لیست «برخی» از کشورهایی.12.می‌شود که سیا از یک قرن پیش تا کنون در آن‌ها با ارتش‌های مخفی.13.و مزدوران خود.14.، حکومت را هدف قرار داده.15.یا عملیات‌های دخالت‌جویانه دیگری در آن‌ها انجام داده است. از جمله این کشورها شوروی، اوکراین، سوریه، اندونزی، کوبا، ویتنام، السالوادور و برزیل هستند.

کودتای 28 مرداد 1332 (1954 میلادی) سیا در ایران تا کنون بارها در رسانه‌های مختلف مورد بررسی قرار گرفته است؛ در این سری گزارش، این کودتا را بررسی نخواهیم کرد.

هم‌چنین لیست کامل‌تر کشورهایی که سیا در آن‌ها دخالت کرده و نام همه آن‌ها در این گزارش نیامده، از این قرار است (این لیست هم ممکن است شامل همه کشورهای هدف سیا نباشد):

در قاره آمریکا:


آرژانتین، کلمبیا، پرو، گویان، بولیوی، ونزوئلا، برزیل، هندوراس، گواتمالا، هائیتی، جمهوری دومینیکن، کوبا، و مکزیک.

در قاره آفریقا:

غنا، نیجریه، آنگولا، جمهوری دموکراتیک کنگو، مالاوی، آفریقای جنوبی، اریتره، اتیوپی، کنیا، سومالی و سودان.

در قاره آسیا و اقیانوسیه:

چین، ژاپن، کره شمالی، کره جنوبی، فیلیپین، ایران، ازبکستان، کامبوج، اندونزی، لائوس، سنگاپور، تایلند، استرالیا و برمه.

در قاره اروپا و روسیه:
بلژیک، فرانسه، آلمان، یونان، ایتالیا، هلند، انگلستان، آلبانی، بوسنی و هرزگوین، کرواسی، مجارستان و لهستان

---

بخشی از کودتاهای سیا به روایت تصویر - دانلود

1- اتحاد جماهیر شوروی، 1917


آمریکا حتی قبل از جنگ سرد هم خصومت خود با بلشویک‌های شوروی را صراحتاً نشان می‌داد. در طول «انقلاب سرخ» (انقلاب بلشویکی) سال 1917، آمریکا نه تنها کمک‌های مالی خود به این کشور را متوقف کرد، بلکه حتی با طرح انگلیس و فرانسه برای اتحاد با شوروی علیه آلمان در سال 1918 نیز مخالفت می‌کرد.

سیا از «ارتش داوطلب» و «ارتش سفید» در شوروی حمایت می‌کرد

[b]این دشمنی‌ها تا جایی بود که سیا آشکارا و نه تنها با کمک‌های مالی، بلکه با اعزام سرباز، از «ارتش داوطلب.16. و ضدبلشویک‌های «ارتش سفید» در «روسیه جنوبی» حمایت می‌کرد. شمار نیروهای تحت حمایت سیا که متشکل از قزاق‌ها، اشراف‌زادگان، داوطلبان، و دهقانان بود، از 64 هزار نفر به 150 هزار نفر رسید و این نیروها مجهزتر از هم‌تایان خود در ارتش سرخ بودند. با این حال، ارتش مخفی سیا اغلب از بی‌نظمی و بی‌قاعدگی ضربه می‌خورد و عملیات‌هایش ناموفق بود.

2- اوکراین، 1945

طی جنگ جهانی دوم، نازی‌ها یک گروه جنگ‌جوی چریکی در اوکراین تأسیس کردند تا سرعت پیش‌روی نیروهای شوروی در این کشور را کاهش بدهند و در صورت امکان این پیش‌روی را متوقف کنند. پس از پایان جنگ و بین سال‌های 1945 تا 1952، سیا عملیات تأمین مالی.17.، آموزش، کمک.18.و پشتیبانی هوایی به این گروه موسوم به «ارتش شورشی اوکراین.19. را پی گرفت. طی این هفت سال، چریک‌ها که در رشته‌کوه «کارپات» فعالیت می‌کردند، گاه به گاه حملاتی را در اوکراین انجام می‌دادند تا سال 1952 که شوروی موفق شد این گروه را با یک حمله گسترده به طور کامل از بین ببرد.

---

سیا

سیا اواسط دهه 1940 از «ارتش شورشی اوکراین» حمایت می‌کرد



سیا اواسط دهه 1940 از «ارتش شورشی اوکراین» حمایت می‌کرد

پایان قسمت اول


منابع و ماخذ:


[1]Obama Supports the Islamic State: Proof U.S. Government "Wanted ISIS To Emerge In Syria” Link



[2]America Created Al-Qaeda and the ISIS Terror Group Link



[3]Iraq: U.S. Secretly Supporting ISIS, According To Iraqi Soldiers, Civilians Link



[4]Iraqis think the U.S. is in cahoots with the Islamic State, and it is hurting the war Link



[5]7. The Golden Triangle: Heroin Is Our Most Important Product Link



[6]CIA activities in Laos Link



[7]The CIA's Secret Army Link



[8]How the CIA ran a secret army of 3,000 assassins Link



[9]Julian Assange: US & Israel Planned To Overthrow Assad In 2006 Link



[10]Obama Admits Plan in Syria is to Overthrow Assad Link



[11]How You Were Tricked into Supporting the War in Syria Link



[12]Top 18 Secret Mercenary Armies of the CIA Link



[13]10 Secret Armies The CIA Has Used Link



[14]25 Mercenary Armies Recruited By The CIA Link



[15]10 Times The CIA Used Secret Armies To Overthrow Foreign Governments Link



[16]Volunteer Army Link



[17]The Organization of Ukrainian Nationalists, the Ukrainian Insurgent Army, and the Nazi Genocide in Ukraine Link



[18]Cold War Allies: The Origins of CIA's Relationship with Ukrainian Nationalists (S) Link



[19]Ukrainian Insurgent Army Link



[20]Chinese Communist Revolution Link

[vahrakan]

قسمت چهارم

جنگ‌ها، دخالت‌ها و سیاست‌های آمریکا در قبال کشورهای مختلف دنیا بعد از جنگ جهان دوم، تا کنون 20 تا 30 میلیون نفر را قربانی کرده است. این میزان قربانی به دست تنها یک کشور، معادل حدود یک سوم از قربانیان جنگ جهان دوم از هر دو طرف درگیری است. واشنگتن آخرین دور از دخالت‌های مرگ‌بار خود در دنیا را به بهانه خودساخته 11 سپتامبر آغاز کرده و اکنون به غیرنظامیان و کودکان نیز رحم نمی‌کند. جنایت‌های مستقیم و غیرمستقیم کاخ سفید از جمله در فلسطین، کره‌های شمالی و جنوبی، کوبا، نیکاراگوئه، ویتنام و یوگسلاوی سابق، نه تنها جان انسان‌ها را گرفته، بلکه شکنجه‌ها و وحشیگری‌هایی را به جا گذاشته که جنایت‌های داعش در مقابل آن‌ها رنگ می‌بازد.

این تصویر منتسب به داعش نیست، بلکه سربازان آمریکایی را نشان می‌دهد که با جسد قربانیان افغان بازی می‌کنند

دولت آمریکا از دوران جنگ سرد تا همین امروز، خود را حامی آزادی و دموکراسی در سراسر جهان معرفی کرده است، در حالی که وقتی نگاه دقیق‌تری به نتایج سیاست خارجی این کشور بیندازید متوجه خواهید شد که کاخ سفید، جز به مرگ و بدبختی در دنیا دامن نزده است.1. بررسی تمام آمار موجود درباره درگیری‌های نظامی آمریکا بعد از جنگ جهانی دوم نشان می‌دهد که برنامه‌های «گسترش آزادی» واشنگتن، حدود 20 تا 30 میلیون نفر را در سراسر جهان به کام مرگ کشیده است.



بعد از حوادث 11 سپتامبر، عصبانیتی قابل‌درک (اگرچه از روی بی‌اطلاعی) وجود مردم آمریکا را فراگرفت. کم‌تر کسی در آن زمان به خود زحمت می‌داد تا به این واقعیت اشاره کند که آمریکا تا کنون بارها همین احساس عصبانیت را در دل مردم کشورهای مختلف دنیا کاشته است. اگر هم اشاره‌ای به این واقعیت‌ها می‌شد، به سرعت در هیاهوی «جنگ با تروریسم» گم می‌شد. اکنون بعد از گذشت 15 سال، زمان آن رسیده که بپرسیم آمریکا از پایان جنگ جهانی دوم تا کنون چند 11 سپتامبر در کشورهای دیگر ایجاد کرده است؟




به رقم آن‌که گزارش پیش رو، تعداد زیادی از کشورهای قربانی جنگ‌افروزی آمریکا را ذکر کرده، اما قطعاً آمار واقعی قربانیان سیاست‌های واشنگتن از این تعداد، بیش‌تر است. تنها
بررسی کودتاهایی که سازمان سیا در کشورهای مختلف انجام داده و شاید در بسیاری از آن‌ها آمار قربانیان هرگز فاش نشده باشد، نشان می‌دهد، سیاست‌های کاخ سفید بعد از جنگ جهانی دوم، بسیار بیش‌تر از 30 میلیون نفر را قربانی کرده است.

زندان «ابوغریب» شاهد جنایت‌های بی‌شماری از سوی ارتش آمریکا بوده است؛ «سابرینا هارمان» روی یک زندانی عراقی که سگ‌های نظامی او را گاز گرفته‌اند، عمل جراحی انجام می‌دهد

توضیحاتی درباره منطق پشت اعداد و ارقام گزارش


پیش از پرداختن به اصل موضوع، باید توضیحاتی درباره منطقی ارائه شود که اعداد و ارقام این گزارش بر اساس آن جمع‌آوری شده‌اند. در گزارش پیش رو، آمار قربانیان در درگیری‌هایی مدنظر قرار گرفته که آمریکا در آن‌ها نقش مهمی داشته است، از جمله جنگ‌های نیابتی پنهان و انقلاب‌های ساختگی بی‌شمار در کشورهای سراسر جهان. هر جا آمریکا یک عامل اصلی در بروز درگیری بوده، کاخ سفید مسئول قربانیان آن درگیری در نظر گرفته شده است، چراکه اگر دخالت آمریکا نبود، آن درگیری هیچ‌گاه شکل نمی‌گرفت.



بر این اساس، نیروهای نظامی آمریکا به طور مستقیم در مرگ حدود 10 تا 15 میلیون انسان طی جنگ‌های کره، ویتنام، و دو جنگ عراق بوده‌اند. از سوی دیگر، آن‌چه مردم آمریکا کم‌تر اطلاعاتی درباره آن دارند، نقش کشورشان در جنگ‌های نیابتی از جمله در افغانستان، آنگولا، جمهوری دموکراتیک کنگو، تیمور شرقی، گواتمالا، اندونزی، پاکستان و سودان است که منجر به کشته شدن 9 تا 14 میلیون نفر شده است. سایر قربانیان در کشورهای کوچک‌تری بوده‌اند که شمار آن‌ها بیش از نیمی از کل کشورهای دنیاست.



نتیجه نهایی این‌که آمریکا عملاً در تمام نقاط دنیا دخالت کرده و این دخالت‌ها بین 20 تا 30 میلیون کشته بر جای گذاشته است.2. در عین حال، برخی کارشناسان معتقدند در هر جنگ، به ازای هر یک قربانی، 10 نفر مجروح وجود دارد. به هر حال، در پاسخ به سؤالی که پیش‌تر مطرح کردیم شاید بتوان گفت: آمریکا تا کنون 10 هزار 11 سپتامبر در نقاط مختلف دنیا ایجاد کرده است.

گزارش بی‌بی‌سی فارسی از جنایت‌های
آمریکا در زندان‌هایش - دانلود

آخرین نکته‌ای که باید در این‌جا بیان شود، درباره ارقامی است که طی گزارش خواهید دید. شمار نیروهای آمریکایی که طی درگیری‌های توصیف شده در این گزارش کشته شده‌اند، در آمار گنجانده نشده، نه به این خاطر که مرگ این افراد اهمیتی ندارد، بلکه به این دلیل که موضوع گزارش حاضر، شمار قربانیانی است که آمریکایی‌ها از کشورهای دیگر گرفته‌اند.

«چارلز گرانر» با مشت به جان زندانیان دست‌بسته افتاده است

هم‌چنین تعیین تعداد دقیق قربانیان تقریباً غیرممکن است، چراکه مورخان نیز دائماً تخمین‌های خود را تغییر می‌دهند. این گزارش نیز ادعایی درباره دقیق بودن ارقام ارائه شده ندارد. با این وجود، آن‌چه مسلم است این‌که تعداد قربانیان سیاست‌های آمریکا حتی با در نظر گرفتن تخمین‌های حداقلی، چندین میلیون نفر است و دخالت‌های این کشور در همه جای دنیا، نتیجه‌ای جز قتل و آوارگی مردم غیرنظامی نداشته و این آمار، واشنگتن را هم‌ردیف رژیم‌های دیکتاتوری قرن بیستم قرار می‌دهد.

21- فلسطین
حدود 300 هزار فلسطینی بین سال‌های 1967 تا 2006 در جنگ با اسرائیل کشته شده‌اند که 183 هزار نفر از آن‌ها کودکان زیر 5 سال بوده‌اند.3. در این مبارزه، آمریکا به شدت از اسرائیلی‌ها حمایت می‌کند، میلیاردها دلار به آن‌ها کمک می‌کند، و حتی اعتراضی هم به سلاح‌های هسته‌ای اسرائیل نمی‌کند.




22- فیلیپین


فیلیپین بیش از صد سال تحت کنترل آمریکا بوده است. طی 50 تا 60 سال اخیر، آمریکا بارها دولت‌های مختلف فیلیپین.4.را تأمین مالی یا به اشکال دیگر کمک کرده تا فعالیت گروه‌هایی را سرکوب کنند که به دنبال رفاه مردم این کشور هستند. سال 1969 کمیته «سیمینگتون» در کنگره آمریکا نشان داد که این کشور چگونه جنگ‌افزار به دولت فیلیپین می‌داده است. حتی نیروهای ویژه و تفنگ‌داران دریایی آمریکا در برخی از عملیات جنگی در فیلیپین حضور فعال داشتند. برآوردها درباره تعداد افراد اعدام یا ناپدید شده تنها در دوران ریاست‌جمهوری «فرناندو مارکوس» در فیلیپین بیش از 100 هزار نفر است.5.

«لیندی انگلند» سرباز زن آمریکایی که افسار دور گردن یک زندانی عراقی انداخته است

23- کامبوج


آمریکا از زمان ریاست‌جمهوری جانسون به طور مخفیانه کامبوج را بمباران می‌کرد، اما این بمباران‌ها در دولت نیکسون علنی و مقدمه‌ای شد برای حمله زمینی به این کشور.6. البته اطلاعات دقیقی از حجم این بمباران‌ها و پیامدهای آن‌ها بر زندگی مردم کامبوج در دست نیست، اما می‌دانیم روستاها و شهرهای کامبوج در نتیجه این بمباران‌ها صدمات وسیعی دیدند و در نتیجه مردم بی‌شماری یا به کشورهای دیگر پناهنده و یا درون کامبوج آواره شدند.



این بی‌ثباتی در کشور موجب شد تا حزب سیاسی کوچکی به نام «خِمِرهای سرخ» تحت رهبری «پل پوت» به قدرت برسد. طی سال‌های بعد، بارها اخباری از نقش خمرهای سرخ در مرگ میلیون‌ها نفر از مردم کامبوج منتشر شد، اما هیچ‌کس اذعان نکرد که این قتل‌عام‌ها نتیجه بمباران‌های آمریکا و هجوم مرگ، خسارت، گرسنگی و آوارگی به کامبوج بوده است.



بنابراین آمریکا نه تنها به خاطر بمباران کامبوج، بلکه به دلیل ادامه حمایت‌های سیا از خمرهای سرخ.7. (حتی پس از حمله ویتنام که منجر به سرنگونی رژیم کامبوج شد) مسئول کشتار حدود 2.5 میلیون انسان است (هم‌چنین به توضیحات ویتنام مراجعه کنید).

اعترافات عضو ارتش آمریکا درباره قتل غیرنظامیان در عراق
به دست نیروهای آمریکایی - دانلود[/b]

24- کره (شمالی و جنوبی)


بر خلاف اظهارات دولت «ترومن» که می‌گفت جنگ دو کره 25 ژوئن سال 1950 و با حمله کره شمالی به کره جنوبی آغاز شد.8.حمله کره شمالی در واقع پاسخی به درگیری‌های مرزی بی‌شماری (طبق آمار کره شمالی، 2617 حمله مسلحانه) بود که کره جنوبی از سال 1948 آن‌ها را آغاز کرده بود. بنابراین این‌که شوروی به کره شمالی دستور داده بود تا به کره جنوبی حمله کند، توهمی بیش نیست.

عکس یادگاری «گرانر» و «هارمان» با زندانیان عراقی زندان ابوغریب که برهنه و مجبور شده‌اند یک هرم انسانی تشکیل بدهند

به هر حال، نیروهای آمریکایی پیش از آن‌که قطع‌نامه‌ای در سازمان ملل تصویب شود و از مداخله واشنگتن در جنگ دو کره حمایت کند، حمله به کره شمالی را آغاز کردند و استفاده آن‌ها از بمب‌های ناپالم، وضعیت را پیچیده‌تر از قبل کرد. شمار قربانیان.9.این جنگ.10.که اغلب از کره جنوبی، کره شمالی و چین بودند، بین 1.8 تا 4،5 میلیون نفر.11.برآورد شده است.



«جان اچ کیم» کهنه‌سرباز ارتش آمریکا و رئیس کمیته کره در سازمان کهنه‌سربازان حامی صلح، طی مقاله‌ای می‌نویسد که در طول جنگ کره «ارتش، نیروی هوایی و نیروی دریایی آمریکا به طور مستقیم در کشتار حدود سه میلیون غیرنظامی (در هر دو کره) نقش داشتند.
12
. گزارش شده که آمریکا حدود 650 هزار تُن بمب، از جمله 43 هزار تُن بمب ناپالم طی جنگ کره بر سر مردم ریخته است.»




25- کلمبیا


یک تخمین درباره آثار دخالت آمریکا در کلمبیا حاکی از آن است که از دهه 1960 تا کنون 67 هزار نفر به دلیل حمایت واشنگتن از استبداد حکومتی کلمبیا جان خود را از دست داده‌اند. سازمان عفو
​​
بین‌الملل سال 1994 گزارش داد که از سال 1986، بیش از 20 هزار نفر به دلایل سیاسی در کلمبیا کشته شده‌اند. به گزارش این سازمان، تجهیزات نظامی آمریکایی که به ظاهر برای استفاده علیه قاچاقچیان مواد مخدر به دست حکومت کلمبیا می‌رسید، عملاً توسط ارتش این کشور علیه مردم و تحت نام اقدامات «ضدشورشی» به کار گرفته می‌شد. برآورد دیگری در سال 2002 حاکی از کشته شدن 3500 نفر در سال بر اثر جنگ داخلی در کلمبیا با حمایت مالی آمریکا بود.

عکس یک نیروی آمریکایی با پایی که مشخص نیست بر اثر حمله هوایی قطع شده یا خود سربازان آمریکا آن را قطع کرده‌اند

سال 1996 دیده‌بان حقوق بشر گزارشی تحت عنوان «جوخه‌های ترور در کلمبیا» منتشر کرد که نشان می‌داد مأموران سیا سال 1991 به کلمبیا رفته‌اند تا در آموزش مأموران مخفی برای جلوگیری از فعالیت‌های خراب‌کارانه به ارتش این کشور کمک کنند.13.
. طی سال‌های اخیر نیز دولت آمریکا در قالب «طرح کلمبیا» کمک‌ها به حکومت این کشور را ادامه داده است. گزارش‌ها نشان می‌دهد دولت کلمبیا از این کمک‌های مالی برای نابود کردن محصولات کشاورزی و حمایت از گروه‌های شبه‌نظامی استفاده می‌کند.




26- جمهوری دموکراتیک کنگو (زئیر سابق)


خشونت‌های گسترده در کنگو، سال 1879 و به دست «لئوپولد» پادشاه بلژیک آغاز شد. لئوپولد که کنگو را تحت استعمار آورده بود، 10 میلیون نفر را طی یک دوره 20 ساله در این کشور کشت و «نسل‌کشی لئوپولد» را در تاریخ به نام خود ثبت کرد. با این حال، طی سال‌های بعد، آمریکا مسئولیت ادامه کشتار مردم کنگو را به عهده گرفت و حدود یک سوم از همین تعداد قربانی را در کنگو گرفت.14.



سال 1960 کنگو استقلال خود را به دست آورد و «پاتریس لومومبا» نخست‌وزیر این کشور شد. با این حال، سازمان سیا خیلی سریع اقدام به ترور لومومبا کرد.15. گزارش‌های موجود نشان می‌دهد اندکی قبل از ترور لومومبا، سازمان سیا «سیدنی گوتلیب» یکی از دانشمندان خود را هم‌راه با یک «ماده بیولوژیکی کشنده» که قرار بود در ترور لومومبا از آن استفاده شود، به کنگو فرستاد. این ماده ویروسی که در یک «کیف دیپلماتیک» حمل‌ونقل شد، می‌توانست نوعی بیماری مرگ‌بار را ایجاد کند که بومی کنگو بود.

عکس یادگاری «هارمان» با زندانی‌ای که زیر شکنجه، کشته شده است

طی سال‌های اخیر نیز کنگو همواره درگیر جنگی داخلی بود که توسط آمریکا و برخی کشورهای هم‌سایه این کشور تحریک شده است. آوریل سال 1977 گزارش‌هایی منتشر شد مبنی بر این‌که سازمان سیا مخفیانه به دنبال استخدام چندصد مزدور در آمریکا و انگلیس است تا بتوانند با ارتش کنگو هم‌کاری کنند. همان سال، آمریکا معادل 15 میلیون دلار تجهیزات نظامی به «موبوتو» رئیس‌جمهور کنگو کمک کرد. ماه مه سال 1979، واشنگتن چندین میلیون دلار دیگر به «موبوتو»یی داد که سه ماه قبل وزارت خارجه آمریکا به خاطر نقض حقوق بشر او را محکوم کرده بود. این کمک‌ها طی جنگ سرد هم ادامه پیدا کرد: معادل 100 میلیون دلار آموزش و 300 میلیون دلار تسلیحات نظامی.16.

27- کوبا


آمریکا 18 آوریل 1961 عملیات «خلیج خوک‌ها17» و حمله به کوبا را آغاز کرد و سه روز بعد، این عملیات با شکست به پایان رسید. با این وجود، برخی تخمین می‌زنند که در همین سه روز، 2000 تا 4000 نیروی کوبایی کشته شده‌اند. برآوردهای دیگری هم وجود دارد که نشان می‌دهد 1800 نیروی کوبایی تنها در یک بزرگ‌راه با بمب‌های آتش‌زای «ناپالم» کشته شده‌اند. به نظر می‌رسد این حادثه پیش‌زمینه‌ای برای «بزرگ‌راه مرگ» سال 1991 در عراق بوده است، زمانی که نیروهای آمریکا تعداد زیادی از عراقی‌ها را بی‌رحمانه در یک بزرگ‌راه کشتند.


28- گرانادا


سازمان سیا بی‌ثبات کردن گرانادا را از سال 1979 آغاز کرد، زمانی که «موریس بیشاپ» رئیس‌جمهور این کشور شد، اما حاضر نشد به تلاش‌های برای قرنطینه کوبا بپیوندد. اقدامات کاخ سفید علیه بیشاپ منجر به سرنگونی او و حمله آمریکا به گرانادا در تاریخ 25 اکتبر 1983 شد. این حمله 277 کشته در پی داشت.18. دروغ‌هایی که این جنگ را ممکن کرد، یکی ساخت یک فرودگاه در گرانادا بود که می‌توانست برای حمله به آمریکا مورد استفاده قرار گیرد، و دیگری در معرض خطر بودن جان دانش‌جویان پزشکی آمریکایی در این جزیره.

هم‌سر و فرزند «مناضل الجمادی» زندانی عراقی که در زندان ابوغریب جان خود را از دست داد

29- گواتمالا


سال 1951 «جاکوبو آربنز» به عنوان رئیس‌جمهور گواتمالا توسط مردم انتخاب شد. وی برخی از زمین‌هایی را که توسط شرکت «یونایتد فروت» آمریکا تصاحب شده بودند، از این شرکت پس گرفت. این کار او موجب شد تا یونایتد فروت کمپینی برای بی‌اعتبار کردن آربنز به راه بیندازد و حدود 300 مزدور را استخدام کند تا زیرساخت‌های گواتمالا از جمله ذخایر نفتی و قطارهای این کشور را از بین ببرند. سال 1954 بالأخره یک کودتا به دست سیا، آربنز را از قدرت برکنار و او را وادار به ترک کشور کرد. طی 40 سال بعد، رژیم‌های مختلف در گواتمالا هزاران نفر از مردم این کشور را کشتند.



واشنگتن‌پست سال 1999 گزارش داد که یک «کمیسیون روشنگری تاریخ» به این نتیجه رسیده که شمار کشته‌شدگان در گواتمالا بیش از 200 هزار نفر و تعداد موارد نقض حقوق بشر 42 هزار عدد (از جمله 29 هزار مورد منجر به مرگ) بوده و 92 درصد از این موارد توسط ارتش انجام شده است. این کمیسیون هم‌چنین گزارش داد که دولت آمریکا و سازمان سیا به دولت گواتمالا فشار آورده‌اند تا جنبش چریکی مخالف خود را با روش‌های بی‌رحمانه سرکوب کند.19.



طبق گزارش کمیسیون مذکور، تنها بین سال‌های 1981 تا 1983، دولت نظامی گواتمالا با حمایت مالی و پشتیبانی دولت آمریکا، در یک کمپین نسل‌کشی، حدود 400 روستای متعلق به مردم قوم «مایا» را نابود کرد. در یکی از اسنادی که به دست اعضای کمیسیون رسیده بود، یک مقام وزارت خارجه آمریکا در سال 1966، درباره «خانه امنی» توضیح می‌دهد که برای استفاده مأموران امنیتی گواتمالا و طرف‌های آمریکایی در نظر گرفته شده است. این مکان، مقر فرماندهی «جنگ کثیف» حکومت گواتمالا علیه «شورشیان چپ‌گرا» و همین‌طور «متحدان مشکوک» بوده است.

30- لائوس

آمریکا بین سال‌های 1965 تا 1973 و هم‌زمان با جنگ ویتنام، به بیش از دو میلیون تن بمب بر سر مردم لائوس ریخت. این میزان بیش از تمام بمب‌هایی بود که در جنگ جهانی دوم توسط هر دو طرف استفاده شد. طی این جنگ که به خاطر هم‌زمان شدن با جنگ ویتنام و توجه اندکی رسانه‌ای، «جنگ مخفی» نام گرفت، بیش از یک چهارم از جمعیت لائوس پناهنده شدند. طبق اندک برآوردهای موجود در این‌باره، صدها هزار نفر در این بمباران‌ها کشته شده‌اند.20. این یعنی دست‌کم 200 هزار نفر.

پایان قسمت چهارم ........
ادامه دارد.....




---------------------------------------------------------


منابع و ماخذ:

---

[1]America’s Wars Have Killed 20-30 Million People Since WW2 Link



Deaths In Other Nations Since WW II Due To US Interventions Link[2]



[3]Post-1967 Palestinian & Israeli deaths from occupation & violence Link



[4]Covert Operations and the CIA's Hidden History in the Philippines Link



[5]A Century of Crimes Against the Filipino People Link



[6]President Richard Nixon, Henry Kissinger, and the Bombing of Cambodia Link



[7]Averaging Wrong Answers :Noam Chomsky and the Cambodia Controversy Link



[8]Revisiting Korea: Exposing Myths of the Forgotten War, Part 1 Link



[9]Chinese Winter Offensive in Korean War Link



[10]Korean War Link



[11]Exploring the Environment: Korean Enigma Link



[12]History of U.S. Sabotage of Korean Peace and Reunification Link



[13]Still seeing red: the CIA fosters death squads in Colombia Link



[14]The Democratic Republic of Congo Link



[15]Killing Hope: U.S. Military and CIA Interventions Since World War II Link



[16]Report: U.S. Arms to Africa and the Congo War Link



[17]Bay of Pigs Invasion Link



[18]The US Invasion of Grenada Link



[19]Papers Show U.S. Role in Guatemalan Abuses Link



[20]US War Crimes in Indochina and Our Troubled National Soul LINK

[vahrakan]

قسمت پنجم ...

[b]31- مجارستان

سال 1956، مجارستان، یکی از کشورهای هم‌مرز با شوروی، علیه این اتحاد شورش کرد. طی مدت این شورش‌ها برنامه‌های «رادیو اروپای آزاد» درون این کشور، گاهاً لحن تهاجمی داشت و شورشیان را به سوی این باور سوق می‌داد که حمایت غرب بسیار نزدیک است. حتی برخی مشاوره‌های تاکتیکی هم به مردم این کشور داده می‌شد تا بدانند چگونه با شوروی مبارزه کنند. نتیجه افزایش این امیدها، قطع یک‌باره آن‌ها به دست شوروی بود.21. زمانی که حدود 3000 نفر از هر دو طرف جنگ کشته شدند .22.(هم‌چنین به توضیحات ویتنام مراجعه کنید).

32- نپال

پیش از ورود حدود 8400 سلاح ام-16 آمریکایی و مشاوران این کشور به جنگ داخلی در نپال، بین 8 تا 12 هزار نپالی جان خود را از دست داده بودند. با این وجود، پس از باز شدن پای آمریکایی‌ها به جنگ، آمار این تلفات به شدت افزایش پیدا کرد. سال 2002، پس از آغاز دور جدیدی از این جنگ داخلی، جورج بوش پسر.23.لایحه‌ای را به کنگره برد و مجوز اعطای 20 میلیون دلار کمک نظامی به دولت این کشور را گرفت تا بر ابعاد جنگ داخلی بیفزاید.

خالکوبی پرچم رژیم صهیونیستی روی بازوی یکی از نگهبانان ابوغریب

33- نیکاراگوئه

سال 1981 ساندینیست‌ها، دولت «سوموزا» را در نیکاراگوئه سرنگون کردند.24. و تا سال 1990 حدود 25 هزار نفر در نیکاراگوئه طی درگیری مسلحانه میان دولت ساندینیست‌ها و شورشیان «کنترا» (متشکل از بقایای دولت سوموزا) کشته شدند. استفاده کنتراها از دفترچه‌های راه‌نمای ترور، سال 1984 افشا شد. آمریکا از نوامبر سال 1981 کمک‌های نظامی مخفیانه به کنتراها را آغاز کرد، اما سال 1983 وقتی کنگره متوجه شد سازمان سیا بدون اطلاع کنگره، اقدامات خراب‌کارانه در نیکاراگوئه مرتکب شده است، «متمم بولاند» را تصویب و سیا، وزارت دفاع و سازمان‌های دولتی دیگر را از ارائه هر نوع کمک نظامی مخفیانه منع کرد.25.

با این وجود، راه‌های دیگری برای فرار از این ممنوعیت پیدا شد. از جمله شورای امنیت ملی که در متمم کنگره نامی از آن برده نشده بود، اقدام به جذب بودجه خارجی برای کنتراها کرد. هم‌چنین طی آن‌چه به «ماجرای ایران-کنترا» مشهور شد، دولت آمریکا به ایران سلاح فروخت و درآمد حاصل از آن را به کنتراها داد تا بتوانند به شورش علیه دولت ساندینیست‌ها ادامه دهند.26. نهایتاً در رأی‌گیری سال 1990، مردم نیکاراگوئه ساندینیست‌ها را از قدر کنار گذاشتند تا شاید حمایت آمریکا از کنتراها که زندگی شهروندان نیکاراگوئه را مختل کرده بود، پایان یابد.

34- هائیتی

طی سال‌های 1957 تا 1986 وقتی «پاپا داک دووالیه» و بعدها پسرش در هائیتی حکومت می‌کردند، نیروهای تروریستی و خصوصی‌شان بین 30 تا 100 هزار نفر را کشتند.27.[sup]

[/sup]میلیون‌ها دلار کمک طی همین سال‌ها توسط سازمان سیا و به شکل مخفیانه از طریق اسرائیل به دولت هائیتی اعطا شد تا جنبش‌های مردمی را سرکوب کند. طی دولت‌های بعدی، شمار قربانیان باز هم افزایش یافت و هم‌زمان، نفوذ آمریکا و به خصوص سیا در هائیتی هم ادامه پیدا کرد.

اوایل دهه 1990 «ژان برتراند آریستید» یک کشیش سیاه‌پوست با 67 درصد از آرای مردم به ریاست‌جمهوری انتخاب شد. وی که بر کشوری عمدتاً سیاه‌پوست حکومت می‌کرد و برنامه‌هایی اجتماعی‌ برای کمک به فقرا و پایان دادن به فساد داشت.28.، خیلی زود با مخالفت اقلیت سفیدپوست در هائیتی مواجه شد و آمریکایی‌ها او را از قدرت پایین کشیدند. وی بعدها باز هم توانست به قدرت برسد، اما بار دیگر واشنگتن او را سرنگون کرد. آریستید اکنون در آفریقای جنوبی زندگی می‌کند.

جمجمه یک قربانی عراقی که در آتش سوخته است

35- هندوراس

سازمان سیا طی دهه 1980 از گردان 316 در هندوراس حمایت می‌کرد. این گردان مسئول ربودن، شکنجه و قتل صدها شهروند هندوراسی بود. تجهیزات و کتابچه‌های راه‌نمای شکنجه را پرسنل آرژانتینی سازمان سیا در کنار هم‌کاری با عوامل آمریکا برای آموزش نیروهای هندوراسی فراهم می‌کردند. حدود 400 نفر به همین شکل جان خود را از دست دادند.29.تا نمونه دیگری از شکنجه در جهان با حمایت مالی آمریکا ثبت شود.30..

گردان 316 از دستگاه‌های شوک و خفگی در بازجویی استفاده می‌کرد. اعضای این گردان، زندانیان را اغلب برهنه نگه می‌داشتند و وقتی یک زندانی دیگر برایشان فایده‌ای نداشت، او را می‌کشتند و در یک گور بی‌نام دفن می‌کردند. اسناد افشا شده و منابع دیگر نشان می‌دهد سازمان سیا و سفارت آمریکا از این جنایات باخبر بوده‌اند، اما باز هم از گردان 316 حمایت و با رهبران آن هم‌کاری می‌کرده‌اند31.. اوایل دهه 1985، کمک‌های نظامی آمریکا به هندوراس از 4 میلیون دلار به 77.4 میلیون دلار افزایش پیدا کرد، در حالی که سفیر آمریکا در هندوراس سال 1981 گفته بود از ترورهایی که با حمایت و مجوز رسمی انجام می‌شود، به شدت نگران است.32.

36- ویتنام

آمریکایی مخالف اتحاد دو ویتنام شمالی و جنوبی بودند و از دولت «دیم» در ویتنام جنوبی حمایت می‌کردند. آگوست سال 1964 سازمان سیا و برخی دیگر، کمک کردند تا حمله‌ای ساختگی به دو کشتی جنگی آمریکایی در خلیج «تونکین» شکل بگیرد و این بهانه‌ای برای دخالت بیش‌تر آمریکا در ویتنام شد33...

طبق اظهارات دولت ویتنام در سال 1995، طی جنگ آمریکا با ویتنام 5.1 میلیون نفر غیرنظامی و پرسنل نظامی.34. از جمله ساکنین روستای «مای لای»، قتل‌عام شدند. از آن‌جایی که این درگیری‌ها 2.7 میلیون نفر هم از مردم کامبوج و لائوس قربانی گرفت، برآوردهای کلی درباره کشته‌شدگان جنگ ویتنام، رقم 7.8 میلیون نفر را نشان می‌دهد.

37- یوگسلاوی

یوگسلاوی، فدراسیونی از چند جمهوری سوسیالیست بود و از آن‌جا که طی جنگ سرد روابط خوبی با شوروی نداشت، آمریکایی‌ها از این کشور حمایت می‌کردند. با این حال، هم‌زمان با فروپاشی اتحاد شوروی، یوگسلاوی هم دیگر فایده‌ای برای آمریکا نداشت. بنابراین آمریکا و آلمان با سیاست تفرقه و حکومت، سعی کردند اقتصاد سوسیالیستی یوگسلاوی را به یک اقتصاد کاپیتالیستی تبدیل کنند.

وجود قوم‌ها و مذاهب مختلف در یوگسلاوی موجب شد تا آمریکا به راحتی از این تفاوت‌ها استفاده کند و جنگ‌های متعددی را به راه بیندازد که نهایتاً منجر به انحلال یوگسلاوی شد. برآوردها درباره جنگ‌هایی که در یوگسلاوی به دست آمریکا یا با دخالت این کشور ایجاد شد عبارتند از: 250 هزار نفر در بوسنی، 15 هزار نفر در کرواسی و 500 تا 5000 نفر در کوزوو.

همان‌طور که در ابتدای گزارش هم اشاره شد، برآورد دقیق‌تر از آمار قربانیان جنگ‌های آمریکا بعد از جنگ جهانی دوم باید شامل کشته‌شدگان بر اثر کودتاهای سیا در سراسر دنیا نیز شود.


--------------------------------------------------------------
منابع و ماخذ:





[21]The 1956 Hungarian Revolution: A History in Documents Link



[22]Hungarian Revolution of 1956 Link[/b]



[23]Nepal & the Bush Administration: Into Thin Air Link



[24]Timeline: Nicaragua Link[/b]



[25]Nicaragua 1981-1990: Destabilization in slow motion Link



[26] Iran–Contra affair Link[/b]



[27]Francois Duvalier Link



[28]Haiti, 1986-1994: Who will rid me of this turbulent priest? Link



[29]Reports by Country: Honduras Link



[30]Torture Gets The Silence Treatment Link



[31]Unearthed: Fatal Secrets Link



[32]Negroponte's Time In Honduras at Issue Link



[33]Gulf of Tonkin incident Link



[34]Casualties - US vs NVA/VC Link

[vahrakan]

برزیل؛ جدیدترین قربانی کودتای نرم کاخ سفید

مردم برزیل سال‌ها تلاش کردند تا کشورشان را از چنگال دیکتاتوری که آمریکایی‌ها بعد از کودتای سال 1964 در این کشور روی کار آورده بود نجات بدهند و خودشان برای خودشان رئیس‌جمهور انتخاب کنند. با این وجود، اصلاحاتی که رؤسای‌جمهور برزیل در این کشور ایجاد کردند واشنگتن را وادار کرده تا بار دیگر سرنوشت مردم برزیل را عوض کند. بر همین اساس، اواسط ماه می سال جاری، دیلما «روسف» که با رأی بیش از نیمی از مردم برزیل رئیس‌جمهور شده بود، از قدرت برکنار شد و معاون وی که از عوامل سیا است، موقتاً ریاست‌جمهوری را به دست گرفت. کودتای نرم آمریکا در برزیل از آن جهت برای واشنگتن اهمیت دارد که اگر این کشور سقوط کند مانند مهره اول دومینو می‌تواند کشورهای دیگر آمریکای لاتین و حتی آفریقای جنوبی را هم تحت سلطه آمریکا بیاورد. مسلماً موجی از کودتاهای نرم دارد فرا می‌رسد که باید امیدوار بود مردم این کشورها مقابل آن ایستادگی کنند و پیروز شوند.

«دیلما روسف» رئیس‌جمهور برزیل فعلاً آخرین قربانیکودتاهای نرم آمریکا در آمریکای لاتین است

سال 1964 کودتای سخت و نظامی آمریکا، یک دیکتاتوری وحشیانه را در برزیل روی کار آورد. تنها تفاوت واقعی میان کودتای آوریل 1964 با کودتای می 2016 این است که در کودتای قبلی از ارتش برای سرنگونی دولت استفاده شد، اما این‌بار کودتای نرم در حال رخ دادن است. تاکتیک‌های ایجاد مخالفت، جنگ رسانه‌ای، جنگ اقتصادی و رشوه به مقامات این بار هم سر جای خود باقی است. «میشل تمر» رئیس‌جمهور موقت برزیل هم مانند ژنرال «کاستلو برانکو» که بعد از کودتای سال 1964 حکومت دیکتاتوری در برزیل را به دست گرفت، یکی از ابزارهای سیا است. وی مدتی پیش در چند پرونده فساد، مجرم شناخته شد و تا 8 سال، اجازه ندارد برای کسب هیچ منصبی در برزیل، نامزد شود!

محاکمه رئیس‌جمهور برزیل یکی از چندین و چند کودتای آمریکایی طی سال‌های اخیر در آمریکای لاتین است - دانلود

کودتای نرم در برزیل

عوامل اصلی کودتای اخیر در برزیل را «بی‌بی‌سیِ» برزیل توصیف کرده‌اند(1)«گلوله، انجیل، گاو» (Bullet, Bible, Cattle). گلوله، نماینده صنعت تسلیحاتی و شرکت‌های خصوصی امنیتی برزیل است، انجیل، نماینده علما و روحانیون متعصب مسیحی، و گاو، نماینده لابی قدرتمند کشاورزی.

برخی آمارها نشان می‌دهد که کودتای نرم برزیل چه تغییراتی در این کشور ایجاد کرده است.اکنون 80 درصد از نمایندگان مجلس سنا، سفیدپوست هستند، در حالی که مردم برزیل عمدتاً رنگین‌پوست و سیاه‌پوست هستند. 60 درصد از نمایندگان سنا از خاندان‌های سیاسی و 58 درصد از آن‌ها تحت تحقیقات جنایی هستند. هم‌چنین 13 درصد از این نمایندگان توسط مردم انتخاب نشده‌اند، بلکه به عنوان جای‌گزین به درون مجلس خزیده‌اند. این‌ها همان یک درصد ثروتمندانی هستند که تصمیم نهایی را برای از بین بردن دموکراسی در برزیل و کنار گذاشتن رئیس‌جمهور منتخب مردم گرفتند.

در نتیجه این کودتا مردم برزیل که با اصلاحات حزب کارگر، تازه داشتند رنگ خروج از فقر را می‌دیدند، دوباره به ورطه فقر خواهند افتاد و ثروت عظیم نفت کشورشان، بار دیگر به جای آن‌که صرف بهبود وضعیت زندگی شهروندان این کشور شود، به جیب میلیاردرهای وال‌استریت سرازیر خواهد شد.

«نه به کودتا»؛ اعتراض حامیان روسف در برزیل به کودتای آمریکایی

از این بدتر، حکومت روی کار آمده با کودتا، دیر یا زود جنگ با اکثریت ناراضی در برزیل را آغاز خواهد کرد تا باقی ماندن خود در قدرت را تضمین کند. بنابراین مردم باید خود را برای مقاومت و چه بسا برای انقلاب آماده کنند. متأسفانه دموکراسی و اصلاحات تدریجی در برزیل شکست خورده و مردم این کشور باید سازمان‌دهی برای پس گرفتن قدرت را شروع کنند و اگر در این مرحله موفق شدند، باید تغییراتی آن‌قدر اساسی در جامعه خود ایجاد کنند که بروز کودتای نرم در کشورشان ناممکن شود.

«خانیو داسیلوا کوادروس» رئیس‌جمهور برزیل قبل از کودتای 1964 فکر می‌کرد اگر از کشور فرار کند، مانع از بروز جنگ داخلی خواهد شد. اما این راه‌حل چگونه منجر به جنگی کثیف در برزیل شد. امیدواریم روسف همین اشتباه را مرتکب نشود و جنگ خونین دیگری در برزیل آغاز نگردد. با این حال، تجربه‌های اخیر در هندوراس یا اوکراین نشان داده که کوتاه آمدن مقابل غرب و آمریکا، نتیجه‌ای جز غرق شدن کشور در جنگ و بحران ندارد. هیچ دلیلی هم وجود ندارد که تصور کنیم اگر برزیل تسلیم آمریکا شود ممکن است سرنوشتش با سرنوشت هندوراس و اوکراین متفاوت باشد.

البته دو عامل وجود دارد که به بازگشت دموکراسی به برزیل امیدوار باشیم: اولاً این‌که برزیل جنبش‌های قدرتمند اجتماعی نظیر جنبش کارگران بدون زمین، کشاورزان بدون زمین، و هزاران گروه کوچک‌تر دیگر دارد. دوماً این‌که اگر «لوئیس ایناسیو لولا داسیلوا» رئیس‌جمهور قبل از روسف از تلاش‌ها برای تخریب وجهه‌اش جان سالم به درد ببرد، ممکن سال 2018 بتواند دوباره نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری شود و دموکراسی را به برزیل بازگرداند. البته همین احتمال، یعنی جان داسیلوا نیز به شدت در خطر است.

«لوئیس ایناسیو لولا داسیلوا» رئیس‌جمهور سابق برزیل، بنیان‌گذار
حزب کارگر و یکی از محبوب‌ترین سیاستمداران تاریخ برزیل است

کودتای نرم در ونزوئلا

روش برزیلی در ونزوئلا بعید است که جواب بدهد، چون اصلاحات گسترده چاوز در این کشور نتیجه‌بخش بوده و دادگاه عالی ونزوئلا به شدت متعهد به دفاع از سوسیالیسم بولیواری است. با این حال، روش دیگری در ونزوئلا وجود دارد که استفاده از آن در دستورکار معارضان داخلی و حامیان غربی و آمریکایی آن‌هاست.

طبق قانون اساسی ونزوئلا(2)اگر مخالفان دولت حاکم بتوانند برای استیضاح یا برکناری یکی از اعضای دولت، 20 درصد از آرای افراد متأثر در حوزه مسئولیت آن عضو دولت را به شکل امضا، جمع کنند، یک رفراندوم درباره برکناری وی برگزار خواهد شد. به عنوان مثال، سال 2004، ائتلاف مخالفان چاوز توانست 2.4 میلیون امضا (معادل 20 درصد از جمعیت وقت ونزوئلا) جمع کند تا یک همه‌پرسی درباره برکناری چاوز از ریاست‌جمهوری برگزار شود. این راه، بهترین روش برای کودتاچیان آمریکایی است تا در ونزوئلا دخالت کنند.
معارضان ونزوئلایی، با وجود شکست رفراندوم برکناری چاوز در سال 2004 که توسط ائتلاف «هماهنگ‌کننده دموکراتیک» (متشکل از گروه‌ها و احزاب مخالف چاوز) برگزار شده بود، سال 2008 مجدداً ائتلاف جدیدی را تحت عنوان «میزگرد اتحاد دموکراتیک(3) ایجاد کردند و اکنون با دستور مقامات سیا و موقوفه ملی دموکراسی آمریکا، به دنبال از بین بردن دموکراسی در ونزوئلا هستند.

«نیکولاس مادورو» (راست) رئیس‌جمهور کنونی ونزوئلا درباره کودتای آمریکا در این کشور هشدار داده است

این ائتلاف که متأسفانه پس از انتخابات سال 2015 پارلمان در این کشور توانسته قدرت زیادی را در مجلس ونزوئلا به دست آورد، اخیراً عریضه‌ای را تدوین کرده و امضای 1 درصد از جمعیت ونزوئلا را نیز پای آن ثبت کردند. به این ترتیب، عریضه به طور رسمی مورد رأی‌گیری قرار خواهد گرفت و اگر 20 درصد از مردم ونزوئلا پای آن را امضا کنند، تبدیل به یک رفراندوم برای استعفای نیکولاس مادورو خواهد شد.

اگر اتهام روسف دلیلی برای محاکمه رئیس‌جمهور باشد، همه

رؤسای‌جمهور آمریکا از هر دو حزب باید محاکمه شوند - دانلود

البته مادورو مصمم است که با این نقشه غربی‌ها مقابله کند و امیدوار است تا پایان زمان قانونی دوره ریاست‌جمهوری‌اش یعنی 2018 رئیس‌جمهور ونزوئلا باقی بماند. وی تنها یک روز بعد از برکناری روسف از قدرت در برزیل، یعنی در تاریخ 13 می 2016، در ونزوئلا 60 روز وضعیت اضطراری اعلام کرد(4).

وی اگرچه اشاره‌ای به جزئیات شرایط یا محدودیت‌های این وضعیت اضطراری (5)نکرد، اما گفت دلیل اعلام این وضعیت، توطئه‌های داخلی و همین‌طور تلاش‌های یکی از کشورهای عضو اُپک و آمریکا برای سرنگونی دولت ونزوئلا و ایجاد بی‌ثباتی در این کشور بوده است(6). اتفاقاً معارضان ونزوئلایی هم اصلاً از این شکل واکنش نشان دادن مادورو به خبر برکناری روسف خوششان نیامد(7).

مادورو معتقد است آمریکایی‌ها بعد از روسف در برزیل، به سراغ او خواهند آمد

آن‌چه نظریه مادورو درباره توطئه‌ها برای سرنگون کردن دولت ونزوئلا را تقویت می‌کند، موج ترورهایی است که مقامات دولتی وفادار به مادورو و سیاستمداران معتقد به انقلاب بولیواری را هدف گرفته است. سازمان سیا با استفاده از جوخه‌های مرگ قاچاق مواد مخدر در کلمبیا و تروریست‌های جناح راستی در ونزوئلا یک جنگ کثیف را در این کشور به راه انداخته و تلاش می‌کند با ترور مقامات مهم دولتی، یک عملیات کندور دیگر را پیاده و دولت ونزوئلا را سرنگون کند.

البته بیش‌ترین آسیب را جنگ اقتصادی و تلاش‌های ثروتمندان خود ونزوئلا برای تخریب اقتصاد و فرسایش پایه‌های مردمی انقلاب بولیواری، به این کشور وارد می‌کند، اما قطعاً بسیاری از این افراد نیز از مقامات غربی و آمریکایی دستور می‌گیرند. انقلاب ونزوئلا که همیشه یک منبع الهام‌بخش و امیدوارکننده برای تمام مردم جهان بوده، اکنون خودش در معرض خطر قرار گرفته است.


کودتای نرم در آفریقای جنوبی

آفریقای جنوبی، دقیقاً مانند برزیل و ونزوئلا، یکی دیگر از قربانیان جنگ اقتصادی‌ای است که هدفش بی‌ثبات کردن این کشور است. البته بدون شک آمریکا به بی‌ثبات کردن آفریقای جنوبی قناعت نخواهد کرد، بلکه به دنبال سرنگون کردن دولت این کشور و حزب حاکم بر آن یعنی «کنگره ملی آفریقا»ست، حزبی که از زمان سقوط آپارتاید در آفریقای جنوبی حکومت را در دست دارد.

«جاکوب زوما» رئیس‌جمهور آفریقای جنوبی یکی دیگر از اهداف کودتاهای آمریکا در کشورهای مخالف سلطه‌طلبی واشنگتن است.

باید اعتراف کرد که دولت «جاکوب زوما» در آفریقای جنوبی به هیچ عنوان دولت بی‌نقصی نیست. به عنوان مثال، کنگره ملی آفریقا طی یک معامله محرمانه پیش از آن‌که به قدرت برسد، مجبور شد آرمان طولانی‌مدت خود مبنی بر ملی کردن منابع طبیعی آفریقای جنوبی و ایجاد یک جامعه سوسیالیست را کنار بگذارد. هم‌چنین رسوایی‌های متعددی مبنی بر فساد در دولت آفریقای جنوبی به وجود آمده است.

با این حال هیچ‌یک از این‌ها این توهم را تأیید نمی‌کند که اگر «کنگره ملی آفریقا» به واسطه یک کودتای نرم سرنگون شود، فساد موجود در این کشور، یک‌شبه از بین خواهد رفت.اتفاقاً هر کس را که آمریکایی‌ها جای‌گزین رئیس‌جمهور کنونی کنند، قطعاً درهای آفریقای جنوبی را به روی شرکت‌های غارتگر غربی باز خواهد کرد و در بهترین شرایط، وضعیت مردم این کشور را به دوران آپارتاید باز خواهد گرداند. راه مبارزه با فساد، کودتا نیست، چراکه طبیعت کودتا با فساد گره خورده است.

کودتاچیانی که خودشان از سیا رشوه گرفته‌اند، چه‌طور ممکن است توان انجام اصلاحات در کشور را داشته باشند!این‌ها از دولت آمریکا و سازمان‌های جاسوسی پول گرفته‌اند تا به کشور خود خیانت کنند؛ بدیهی است کسانی که برای خیانت به کشور خود حاضر شده‌اند رشوه بگیرند، برای دست زدن به جنایت‌های کوچک‌تر قطعاً این کار را تکرار خواهند کرد. نگاهی به مثال اوکراین این واقعیت را به خوبی اثبات می‌کند.

کمپین بی‌ثبات‌سازی آفریقای جنوبی خیلی ساده و معصومانه آغاز شد: یک عده دانش‌جو خواستار کاهش هزینه‌های تحصیل بودند. با این حال، خیلی زود شعارهای «هزینه باید سقوط کند» جای خود را به فریادهای «زوما باید سقوط کند» داد. در حال حاضر «ژولیوس ملما» رئیس و فرمانده کل حزب «مبارزان آزادی اقتصادی(8) (که به دست اخراجی‌های «مجمع جوانان کنگره ملی آفریقا» تأسیس شد) خواستار سرنگونی زوما شده و حتی تهدید کرده برای این کار از زور هم استفاده خواهد کرد.

در کنار این‌ها، اسنادی فاش شده که نشان می‌دهد سفارت آمریکا در آفریقای جنوبی (بخوانید: سیا) در سازمان‌دهی جنبش‌های معارض و حتی استخدام اعضای باندهای جرایم سازمان‌یافته به منظور آتش زدن 19 مدرسه در استان «لیمپوپو» دست داشته است. به علاوه، دیوان عالی آفریقای جنوبی نیز حکم داده که زوما باید مجدداً بر اساس 783 اتهامی که سال 2007 زمانی که معاون «تابو امبکی» رئیس‌جمهور وقت بود، محاکمه شود. همه این شواهد نشان می‌دهد که زوما هم مانند روسف و مادورو با یک کودتای نرم در کشورش مواجه شده است(9).

بار دیگر باید گفت که شاید عمل‌کرد دولت کنونی آفریقای جنوبی قابل‌انتقاد باشد، اما راه‌حل اصلاح در این کشور به هیچ عنوان دخالت یک کشور خارجی و به خصوص یک کودتای آمریکایی در این کشور نیست. بر خلاف ادعاهای دروغ «مبارزان آزادی اقتصادی»، هدفی که کودتاچیان تحت حمایت آمریکا به دنبال آن هستند، کوچک‌ترین ارتباطی با برچیدن یا حتی کاهش فساد و بی‌عدالتی در آفریقای جنوبی ندارد.

صرف‌نظر از این‌که زوما فاسد است یا نه، مردم آفریقای جنوبی
نباید تعیین سرنوشت خود را به دست آمریکایی‌های بسپارند

کودتاچیان به دنبال از بین بردن اتحاد بریکس هستند که امید اصلی مردم آمریکای لاتین و آفریقای جنوبی برای زندگی در یک جهان چندقطبی است. می‌خواهند اتحاد میان چین و روسیه با آفریقای جنوبی را از بین ببرند؛ چین به عنوان موتور اقتصادی و روسیه به عنوان ستون نظامی بریکس و جهان چندقطبی. در یک کلام: هدف کودتاچیان بستن همه درها به روی کشورهای مستقل برای وادار کردن آن‌ها به باج دادن به آمریکاست.

موجی از کودتاهای نرم دارد فرا می‌رسد
تحولات آمریکای لاتین و آفریقای جنوبی نشان می‌دهد که آمریکا دور جدیدی از دخالت در نقاط مختلف دنیا را آغاز کرده‌اند. باید از هر راه ممکن مقابل کودتاهای آمریکایی در برزیل، ونزوئلا و آفریقای جنوبی ایستاد. باید از مردم این کشورها در مقاومتشان مقابل بازگشت فاشیسم به آمریکای لاتین، حمایت کرد. باید از آفریقای جنوبی حمایت کرد تا بتواند استقلال خود را حفظ کند. امپراتوری آمریکا تصور می‌کند اگر همه گزینه‌های دیگر مقابل مردم آمریکای لاتین و آفریقای جنوبی را از بین ببرد، می‌تواند آن‌ها را متقاعد کند امپریالیسم را انتخاب کنند.

آن‌چه در برزیل رخ می‌دهد، مانند هندوراس و پاراگوئه، کودتای پارلمان علیه دولت است، - دانلود

نظام سرمایه‌داری غربی، خودش گرفتار بحران شده و مردم در همه جای دنیا در فکر آینده‌ای بهتر از امپریالیسم برای خود هستند. با این حال، تلاش‌های آخر این هیولا برای زنده ماند می‌تواند بسیار خطرناک باشد.

اگرچه سال 2016 تا این‌جا سال پیروزی مردم سراسر جهان بر کودتاچیان، دست‌کم در لایه‌های زیرین جامعه بوده است، اما همین مردم به خوبی بوی کودتا را در فضای سیاسی کشورهایشان احساس می‌کنند. بنابراین حتی اگر کودتاچیان در کشوری گام‌های ابتدایی را برداشتند، مردم این کشورها به جای آن‌که ناامید شوند، باید تلاش‌های خود را برای مقابله با این توطئه‌ها بیش‌تر کنند. آن‌چه مسلم است، موجی از کودتا دارد فرا می‌رسد.

---

[1] Dilma out: Brazilian plutocracy sets 54mn votes on fire Link



[2] Venezuelan recall referendum, 2004 Link



[3] Democratic Unity Roundtable Link



[4] Venezuela president declares emergency, citing U.S. domestic 'threats' Link



[5] 2016 state of emergency in Venezuela Link



[6] Venezuela president declares 60-day state of emergency, blaming US for instability Link



[7] Venezuela opposition slams 'desperate' Maduro state of emergency Link



[8] Economic Freedom Fighters Link
[9] "Soft” Coups Threaten Brazil, Venezuela and South Africa Link