گويا يقين فاسد شده!

[III I III]

اعوذ بالله من الشيطان الرجيم
بسم الله الرحمن الرحيم

لَا نَسْأَلُكَ رِزْقًا نَّحْنُ نَرْزُقُكَ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوَى ﴿۱۳۲ - طه﴾
ما از تو روزي نمي‏‌خواهيم بلكه ما به تو روزي مي‌دهيم و عاقبت نيك براي تقوا است. (132)

مولا اميرالمؤمنين علي عليه السلام: قَدْ تَكَفَّلَ لَكُمْ بِالرِّزْقِ وَ أُمِرْتُمْ بِالْعَمَلِ فَلَا يَكُونَنَّ الْمَضْمُونُ لَكُمْ طَلَبُهُ أَوْلَى بِكُمْ مِنَ الْمَفْرُوضِ عَلَيْكُمْ عَمَلُهُ مَعَ أَنَّهُ وَ اللَّهِ لَقَدِ اعْتَرَضَ الشَّكُّ وَ دَخِلَ الْيَقِينُ حَتَّى كَأَنَّ الَّذِي ضُمِنَ لَكُمْ قَدْ فُرِضَ عَلَيْكُمْ وَ كَأَنَّ الَّذِي قَدْ فُرِضَ عَلَيْكُمْ قَدْ وُضِعَ عَنْكُمْ.

خدا رزق شما را تعهد كرده و شما فقط مأموريد كه انجام وظيفه كنيد.
بنابر اين نبايد امري كه برايتان ضمانت شده بيشتر از كاري كه انجامش براي شما واجب شده است در نظرتان اهميت داشته باشد.
به خدا سوگند،
ترديد روي آورده
و يقين فاسد گرديده است
و كار به جايي رسيده كه
گويا آنچه كه براي شما ضمانت شده تحصيلش بر شما واجب است
و آنچه واجب گرديده از شما ساقط شده است.

فرازي از خطبه 114 نهج البلاغه

دغدغه ما و محور تلاش‌هاي ما كسب روزي است يا كسب تقوا؟
براي فقدان چه چيز مضطرب مي‌شويم؟ نقصان تقوا و يا روزي؟