عقب نشینی تا چه حد؟

[افشین]

سلام

چند وقت پیش مراسم عقد یکی از اقوام روز شهادت بود که ما تعجب کردیم.وقتی از یه روحانی پرسیدیم حکم شرکت توی این مجلس چیه گفت اگه روز شهادت به اتمام رسیده باشه و شب باشه ایرادی نداره.شایدم گفت عصر به بعد،دقیق یادم نیست.
این گذشت تا مراسم عروسی یکی دیگه از اقوام رو شاهد بودیم که بازم روز شهادت بود و به گفته خودشون یکم پیگیری کردن تا مجوز گرفتن واسه مراسم توی تالار
سوالم اینه که یعنی اینقدر ملت گمراه شدن که علما میترسن یه نه توی این مورد بگن و برگزاری مراسم شادی توی این روز رو حرام اعلام نکردن؟آخه بخاطر شرایط موجود توی جامعه تا چه حد باید عقب نشینی کرد؟میگن چون شب قبل شهادت رو عزاداری میکنن دیگه شب بعدش شهادت نیست!دو شب به احترام بزرگان دینمون مراسم نگیریم چی میشه؟نگفتم عزاداری کنیم که مثلا بگیم از عزاداری خوشمون نمیاد..فقط مراسم شادی نگیریم.چی میشه؟ملت گمراه میشن؟جامعه به هم میریزه؟

اصلا آیا اون روحانی جواب درست داده یا فقط اون اشتباه گفته و نظر علما حرام بودن این کاره؟
اگه حرامه چرا مجوز میدن؟البته جواب این سوال زیاد سخت نیست...

[همای رحمت]

(۲۱/فروردین/۹۵ ۱۶:۴۷)افشین نوشته است:  سلام

چند وقت پیش مراسم عقد یکی از اقوام روز شهادت بود که ما تعجب کردیم.وقتی از یه روحانی پرسیدیم حکم شرکت توی این مجلس چیه گفت اگه روز شهادت به اتمام رسیده باشه و شب باشه ایرادی نداره.شایدم گفت عصر به بعد،دقیق یادم نیست.
این گذشت تا مراسم عروسی یکی دیگه از اقوام رو شاهد بودیم که بازم روز شهادت بود و به گفته خودشون یکم پیگیری کردن تا مجوز گرفتن واسه مراسم توی تالار
سوالم اینه که یعنی اینقدر ملت گمراه شدن که علما میترسن یه نه توی این مورد بگن و برگزاری مراسم شادی توی این روز رو حرام اعلام نکردن؟آخه بخاطر شرایط موجود توی جامعه تا چه حد باید عقب نشینی کرد؟

اصلا آیا اون روحانی جواب درست داده یا فقط اون اشتباه گفته و نظر علما حرام بودن این کاره؟
اگه حرامه چرا مجوز میدن؟البته جواب این سوال زیاد سخت نیست...

ربطی به شرایط روز نداره.من از وقتی که بچه بودم روز شهادت همه ی تالارهای شهر توشون عروسی برپا بوده.شاید توجه شما تازه بهش جلب شده.حکمش اینه که میگن به اصلاح بعد از اذان مغرب قتل شکسته میشه.حتی صدا و سیمای خودمون آرم مشکی و برنامه های عزاداریشو از اذان مغرب شب قبل شروع میکنه تا اذان مغرب روز شهادت و شبش دیگه انواع و اقسام برنامه های شاد رو پخش میکنه.تالارها هم برای برگزاری مراسم نیاز به مجوز دارن و یه روزهای خاصی از سال هست که بهشون ابلاغ شده حق برگزاری مراسم رو ندارن.شب های شهادت جز این روز ها هست ولی روزهاش نیست.

اگر مشکلی داره و برگزاری این مراسم توی این روزها باعث بی حرمتی میشه خوب مسئولین امر روزهای شهادت رو هم به روزهایی که توشون مراسم گرفتن ممنوعه اضافه کنن.اگر عروسی گرفتن در اون روزها باعث بی حرمتی به مقدسات ماست خوب کسایی که مسئول هستن نباید اجازه ی این بی حرمتی رو بدن ، چون حداقل 90درصثد کسایی که توی این روزا عروسی میگیرن این چیزا براشون اهمیتی نداره.این جور جاها وظیفه ی مراجع و مسئولین هست که با یک ابلاغ و دستور ساده جلوی بی حرمتی رو بگیرن.ولی خوب وقتی سال های ساله این اتفاق داره میفته حتما از نظر مسئولین مشکلی نداره.

[ام ابیها]

جناب افشین.
این ماجرا رو تحلیل کنین.
یه پسری بعد از کلی گشتن و همسر مورد نظرش رو پیدا کردن میرن واسه بله برون و تعیین مهریه.
خلاصه یه صیغه محرمیت یکماهه میخونن که بیشتر با هم آشنا شن و کم کم برن سراغ خرید ها.
تو این بین مامان بزرگ عروس میره بیمارستان.
یکماهه توی بیمارستانه و بعد فوت میکنه.
بعد از 40 روز مهمونی و عزاداری مامان عروس باید بابا بزرگش رو نگهدارن.
بعد از کلی سر و کله زدن با آقاجون که باید قرصات رو فلان بخوری و ....
بابابزرگ هم مریض میشه و یکی دو ماهه هم ایشون میفته در گوشه تخت خواب.
ایشون هم بعد از دو ماه فوت میکنن و 40 روز دیگه صبر میکنن.
اگه خیلی مومن باشن که صیغه رو تمدید میکنن و همینجور 6-7 ماه صبوری پیشه میکنن.
بعد از 40 آقا بزرگ محرم و صفر شروع میشه.
این جوون باید چی کار کنه؟؟؟
این موردی بوده که من به چشم دیدم.
چون خود ازدواج اونقدر مهمه علما هیچ شرطی برای ازدواج نمیذارن.
این مساله به شعور خودمون سپرده شده.
اگه پسر خاله من این شعور رو نداره که از 6 ماه پیش شب شهادت ائمه رو واسه عروسیش انتخاب میکنه میشه عروسیش رو تحریم کرد.
ضمنا حرف دلتون رو بزنین و بگین که چون فردای شهادت بود و مراسمم بزن و برقص داشت نیومدیم.
اگه این حرفها زیاد شنیده بشه حتما اثرگذار خواهد بود.
اما از مراجع و علما نمیشه توقع فتوا داشت
چون خود بیس ازدواج از عزاداری مهم تره.
من فقط جواب سوالتون رو دادم که پرسیده بودین چرا کسی چیزی نمیگه.
وگرنه من خودم مدافع چنین عروسیهایی نیستم.
همونطور که قبلا هم گفتم این کارها میزان شعور انسانها رو میرسونه.
شاید اونا تو کله شون یه سیمه که گوشاشون رو به هم وصل کرده.

[افشین]

(۲۲/فروردین/۹۵ ۱۱:۵۱)ام ابیها نوشته است:  جناب افشین.
این ماجرا رو تحلیل کنین.
یه پسری بعد از کلی گشتن و همسر مورد نظرش رو پیدا کردن میرن واسه بله برون و تعیین مهریه.
خلاصه یه صیغه محرمیت یکماهه میخونن که بیشتر با هم آشنا شن و کم کم برن سراغ خرید ها.
تو این بین مامان بزرگ عروس میره بیمارستان.
یکماهه توی بیمارستانه و بعد فوت میکنه.
بعد از 40 روز مهمونی و عزاداری مامان عروس باید بابا بزرگش رو نگهدارن.
بعد از کلی سر و کله زدن با آقاجون که باید قرصات رو فلان بخوری و ....
بابابزرگ هم مریض میشه و یکی دو ماهه هم ایشون میفته در گوشه تخت خواب.
ایشون هم بعد از دو ماه فوت میکنن و 40 روز دیگه صبر میکنن.
اگه خیلی مومن باشن که صیغه رو تمدید میکنن و همینجور 6-7 ماه صبوری پیشه میکنن.
بعد از 40 آقا بزرگ محرم و صفر شروع میشه.
این جوون باید چی کار کنه؟؟؟
این موردی بوده که من به چشم دیدم.
چون خود ازدواج اونقدر مهمه علما هیچ شرطی برای ازدواج نمیذارن.
این مساله به شعور خودمون سپرده شده.
اگه پسر خاله من این شعور رو نداره که از 6 ماه پیش شب شهادت ائمه رو واسه عروسیش انتخاب میکنه میشه عروسیش رو تحریم کرد.
ضمنا حرف دلتون رو بزنین و بگین که چون فردای شهادت بود و مراسمم بزن و برقص داشت نیومدیم.
اگه این حرفها زیاد شنیده بشه حتما اثرگذار خواهد بود.
اما از مراجع و علما نمیشه توقع فتوا داشت
چون خود بیس ازدواج از عزاداری مهم تره.
من فقط جواب سوالتون رو دادم که پرسیده بودین چرا کسی چیزی نمیگه.
وگرنه من خودم مدافع چنین عروسیهایی نیستم.
همونطور که قبلا هم گفتم این کارها میزان شعور انسانها رو میرسونه.
شاید اونا تو کله شون یه سیمه که گوشاشون رو به هم وصل کرده.

متشکرم از شما بابت این مثالتون
بله دیگه فرمایشتون متینه.اینجا بنظر من ازدواج بکنن این دو جوون ولی بدون مراسم و دعوت.بعد ایام عزاداری یه دعوت بکنن و مراسم بگیرن چه ایرادی داره.اما مساله اینه که بنده اعتقاد دارم نباید توی این ازدواج پا گذاشت چون خود دعوت کردن ولو هیچ ریخت و پاشی هم نباشه میشه بساط شادی!دوتا خانواده دست این دو جوون رو تو دست هم بذارن هرچند متاسفانه توی اغلب موارد خود خانواده ها کاسه داغتر از آشن و حرف از آبرو و... میزنن
مجوز ولی نباید بدن به اماکنی که محل شادی هست مثل تالارها.اگه بحث ازدواجه به قول شما بگن خود ازدواج دو نفر ایرادی نداره اما این مجوز دادن میشه پایه و اساس جمع شدن مردم و خنده و...
یه نکته مهم که هست اینکه اگه مردم توی چنین مراسمی نرن دیگه یاد میگیرن یا مراسم نداشته باشن یا به تعویق بندازن.دیگه اگه اون دو جوون به گناه افتادن تقصیرش پای پدر و مادریه که راضی نیستن بدون مراسم و تشریفات این دو رو به خونه بخت بفرستن
بعضی جاها مثل اینجا که حق و باطل کاملا مشخصه لازمه از خودمون شروع کنیم و منتظر دستور از بالا نباشیم