سنتی یا مدرن

[دیدگاه نوین]

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام دوستان

موضوعی است که مدتی ذهن من رو مشغول کرده و ندیدم جایی از تالار راجع بهش صحبت بشه . شاید تا حدودی تاپیک محرمیت برای ازدواج فاطمه خانم شبیه باشه اما موضوع ما کمی فرق میکنه .

حقیقت اینه که برای ایجاد شناخت کافی برای ازدواج ، به زمان و ارتباط مناسب نیاز است . شناخت ویژگی های عقلی و روحی و باطنی یک انسان واقعا کار مشکلی است که متاسفانه یا خوشبختانه یک عمر زندگی انسان به همین شناخت مناسب وابسته است .

دو روش اصلی رایج برای شناخت همسر که تو جامعه ما وجود دارد روش های سنتی و مدرن اند .
در روش سنتی ، آشنایی اولیه از طرف آشنا ها و نه خود دختر و پسر صورت میگیره و دو تا جوون همدیگه رو برای بار اول تو مراسم خواستگاری میبینند . آشنایی شون تو جلسات خواستگاری است معمولا 2-3-4 جلسه هر جلسه یک الی دو ساعت صحبت میکنند. اگه همه چیز مثبت بود فاز بعدی محرمیت و نامزدی ، عقد ، عروسی و شروع زندگی مشترک است .

در روش مدرن ، دختر و پسر خارج از فضای خانواده با هم آشنا میشند(دانشگاه ، محل کار و ... ) ، ابتدا مدتی با هم در ارتباط اند بعد خانواده ها رو در جریان میگذارند . معمولا اینجا قبل از خواستگاری رسمی خانواده ها هم رو میبینند ... جلسات خواستگاری انجام میشه ولی نه برای آشنایی دختر و پسر ، بیشتر برای آشنایی خانواده ها . بعد از مدتی ارتباط اگه همه چیز مثبت بود ، نامزدی ، عقد ، عروسی و شروع زندگی مشترک .

البته میدونم ازدواج به این سادگی نیست ... من صرفا جنبه آشنایی دختر و پسر توی این تاپیک برام ملاک است .

اکثر مشاور های ازدواج که من رفتم روش سنتی رو پیشنهاد دادند و روش مدرن رو هم سعی میکنند تبدیل به سنتی کنند .
استدلال میکنند که تو فضای سنتی احساسات به دختر و پسر غلبه نمیکنه میتونند با کمک خانواده منطقی تصمیم بگیرند .
و روش مدرن رو رد میکنند و استدلال میکنند که در فضای خارج خانواده احساسات غلبه دارد و چشم عقل کور میشه نمیتونید عاقلانه تصمیم بگیرید .
که البته استدلال درستی است .

اما در کنار این من هر چه فکر میکنم روش سنتی در کنار فوایدی که دارد مضراتی دارد که در روش مدرن قابل حله .
موضوع اینجاست که جلسات خواستگاری پتانسیل لازم برای شناخت باطن فرد رو ندارد . با چند جلسه صحبت در جلسه حضوری که همراه با خجالت و رعایت و حفظ آبرو و ... است 10% شناخت لازم هم شاید به دست نیاد . دوران محرمیت و نامزدی بعد از ازدواج هم درسته که شناخت بیشتری به ما میده اما مشکل اینجاست که اگه تو دوران نامزدی متوجه شدیم طرف مقابل آدم مناسبی نیست آیا به راحتی میشه زیر همه چیز زد و گفت که پشیمون شدم ؟!!!

مثلا شما فردی هستید که دین داری براتون مهمه ، تو جلسات خواستگاری طرف مقابل خودش رو دین دار نشون میده اما بعد از نامزدی میفهمید که تعریف تون از دین داری متفاوته ... نماز هاش یک خط درمیونه ، رعایت حلال و حرام رو کامل نمیکنه و ... .

یا مثلا بعد از نامزدی میفهمید که طرف اصلا به بلوغ عقلی لازم برای ازدواج نرسیده هنوز بچه است !!!

آیا تو روش سنتی ، به راحتی میشه بعد از محرمیت و نامزدی و یا حتی عقد همه چیز رو به هم زد و گفت پشیمون شدم ؟!!!


اما روش مدرن از طرفی این مشکل رو ندارد . چون آشنایی دختر و پسر تو فضای بسته و رسمی خواستگاری و فقط جلسات حضوری نیست . تو روش مدرن ممکنه شما تو محل کار یا دانشگاه یا تلفنی و پیام دادن (روش های زیاد اکثرا غیر مستقیم و بدون محدودیت زمانی) میتونید با طرف تون آشنا بشید . به خاطر امکان رابطه تلفنی و اس ام اسی و ... میشه راحت تر حرف زد و روحیات طرف مقابل رو شناخت . چیز هایی رو میشه فهمید که امکان نداره تو جلسات خواستگاری فهمید . (در این مورد میتونم مثال های عینی رو هم براتون بزنم )
و اگر شما متوجه شدید که طرف مقابلتون فرد مناسبی نیست خیلی راحت تر میشه رابطه رو قطع کرد و تبعات کمتری دارد .


هر چند که فکر میکنم انتخاب روش برای هر کس با توجه به شرایطش میتونه متفاوت باشه ولی میخواستم نظر دوستان رو بدونم از تجربیاتشون استفاده کنم

[Islam]

نقل قول:

تا جایی که اطلاع دارم از نظر شرعی ، قبل از ازدواج پسر میتونه اندام دختر رو حتی بدون هیچ لباسی ببینه تا مطمئن بشه اون چیزی که میخواد در او هست یا نه ... فتوای برخی مراجع اینه .

خب من حکم شرعی نمیدم ، نمیتونم هم بدم ، فقط میخوام به

فلسفه این حکم

دقت کنیم !!!

این حکم در صورتی است که ازدواج 100 درصد باشه و تصمیم بر ازدواج باشه. اگر اینطور بود پسر میتونه به زیبایی های خانم نگاه کنه تا ببینه مشکلی هست یا نه. اگر خانم راست گفته باشه و مشکلی نباشه پس با این دیدن هم به احتمال 99 درصد ازدواج بهم نمیخوره.

فلسفه ی بعضی حکم ها خیلی عمیقه و دلایل خیلی زیاده داره و نباید سطحی برخورد بشه.