سیاه نمایی دیگری که جایزه برد !!

[قبیله منتظر]

سیاه نمایی دیگری که جایزه برد !!


?❌ اصغر فرهادی، شکارچی بازیگران پاک سینمای ایران !!


❌ ظاهرا آپارتمانی در تهران در حال فروریختن است


❌ و ساکنان آن از جمله زوج متاهلی که شخصیتهای اصلی داستان اند #عماد(شهاب حسینی) و #رعنا(ترانه علی دوستی)، برای نجات جان خود با عجله در حال فرار از خانه اند


❌ در پایان خانه بر سر جایش ثابت میماند با ترک عمیقی روی دیوار که باعث نشت گاز می شود


❌ عماد و رعنا مجبور می شوند که خانه تازه ای پیدا کنند


❌ آنها سریع میروند به واحد بزرگ، ولی قدیمی


❌ خانه ای که در نزدیکی همانجا واقع است


❌ اما ظاهرا رد پای ناخوشایندی
از گذشته ی خانه هنوز باقی مانده[/b]


[b]❌ مستاجر قبلی نیمی از اثاثش را جا گذاشته و حاضر نشده برای بردن آنها بیاید


❌ وقتی که علتش را میپرسند معلوم میشود خانم مستاجر #روسپی بوده


❌ رعنا در خانه تنهاست و میشنود که کسی وارد خانه شده


❌ به تصور اینکه عماد است شروع می کند به حرف زدن


❌ اما عمادی در کار نیست


❌ شب که عماد به خانه برمیگردد متوجه رد پای خونی روی پله ها میشود


❌ و همسرش را در حالی که سرش ضربه خورده میبیند


❌ آنچه بر سر رعنا آمده، « خوبی ذاتی » اش را تحت تاثیر قرار میدهد


❌ عماد به طور تصادفی کسی را میبیند که به نظر میرسد که همسرش را در حمام گیر انداخته


❌ و حالا عماد به «انتقام گیری» فکر می کند ...


❌ و حالا این عماد است که دارد سر همسر او تلافی میکند ...


?❌ حال سوال این است :


چرا هر فیلمی که #علیه فرهنگ ملی و دینی ایران است جایزه می برد ؟؟


و نتیجه لایه ی پنهان فیلم : ??


باید در ایران هم فاحشه خانه داشته باشیم !!

[ام ابیها]

من نمیدونم آپارات چشه.
تازگی ها هر چی سرچ میکنی فقط ۱۰-۱۵ تا نتیجه میاره.
خلاصه...
اگه کسی تونست نظر آقای خامنه ای درباره جوایز کن در سال هفتاد و خرده ای رو پیدا کنه لطفا بذاره واسه فصل الختام این تاپیک پر محتوا.
من یه چیزی میگم امیدوارم دلخوری پیش نیاد.
۱. آقای قبیله منتظر. اگه شما چیزی میدونید که نمیتونید ثابت کنید و از کاربرا توقع دارید که صبور باشن و منتظر باشن، لطفا خودتون هم صبور باشین و اطلاعات و بحثتون رو زمانی در معرض دید بقیه بذارین که بتونید براش دلیل بیارین.
متاسفانه فونتهای بولد و رنگی رنگی انتخاب میکنید برای جذب مخاطب. اما از محتوای تاپیکها غافلید.
با این که به خیلی از حرفایی که میزنید اعتقاد قلبی دارم، اما واقعا تاپیکهاتون رو وسیله ای می بینم واسه ایجاد بلوا و دعوا.
چون نمیتونید حرفایی که میزنید رو اثبات کنید.
همین میشه که اکثر بچه ها معتقدن تهمت میزنید.
۲. جناب بیدل گرامی.
اگه فیلمی ساخته بشه که در اون گفته بشه " هر وقت احساس کردی کسی به زنت تجاوز کرد، برو به زنش تجاوز کن" آیا خلاف اعتقادات ما مسلمونها و یا ایرانیهای ذاتا غیرتی نیست؟
فیلم موضوعش بو گند میده.
کاری به لوکیشن ها و سکانسهاش هم نداریم.
اگه ته داستان باز نبود و هر دو متجاوز اعدام میشدن باز یه چیزی.
میگفتیم پیام اخلاقیش اینه که "اینجا طویله نیست که کسی اگه به کسی تجاوز کرد راهشو بکشه و بره. مملکت قانون داره"
اما پایانهای باز فرهادی یه جور مخالفت با پیامهای اخلاقیه.
و باز گذاشتن ذهن مخاطب واسه هر گونه پیام بی اخلاقی غیر قابل نمایش.

[مهدی2012]

ارسال قبلی شما نظر رهبری رو گذاشتم که!


http://www.aparat.com/v/tcAOv/%D9%86%D8%...A%A9%D9%86

---

نمیشه چرا! لینکو کپی کنید مرورگر

---

http://roshangari.ir/video/42482

[قبیله منتظر]

(۱۲/خرداد/۹۵ ۱۰:۴۳)علی املشی نوشته است:  

(۲۰/خرداد/۹۵ ۰:۰۹)ام ابیها نوشته است:  من نمیدونم آپارات چشه.
تازگی ها هر چی سرچ میکنی فقط ۱۰-۱۵ تا نتیجه میاره.
خلاصه...
اگه کسی تونست نظر آقای خامنه ای درباره جوایز کن در سال هفتاد و خرده ای رو پیدا کنه لطفا بذاره واسه فصل الختام این تاپیک پر محتوا.

نمیشه چرا! لینکو کپی کنید مرورگر

---

http://roshangari.ir/video/42482





@@@@@@@@@@@



سلام

لطف کنید اگه میخواین تو یه بحثی شرکت کنید سرسری از مطالب گذشته نگذرید و دقت زیادی داشته باشید



یا علی مدد

(۲۰/خرداد/۹۵ ۰:۰۹)ام ابیها نوشته است:  متاسفانه فونتهای بولد و رنگی رنگی انتخاب میکنید برای جذب مخاطب. اما از محتوای تاپیکها غافلید.

ببخشید این گلایه زو از بنده نکنید

مدیران تالار دسنور دادند کمی مطالب شیک باشه و رنگی وگرنه فرقی برای من نداره

[ام ابیها]

پیداش کردم:

[Bidel.s]

نقل قول:اگه فیلمی ساخته بشه که در اون گفته بشه " هر وقت احساس کردی کسی به زنت تجاوز کرد، برو به زنش تجاوز کن" آیا خلاف اعتقادات ما مسلمونها و یا ایرانیهای ذاتا غیرتی نیست؟

من متوجه نمی شم. آیا این پیام اخلاقی فیلم هست؟
قبول دارم. یه زمانی. یه فیلم هایی بودن.
شخصیت اولش نقش یه قهرمان رو داشت. یه کسی که هیچ اشتباهی نمی کنه و نکته اخلاقی رو به مخاطب مستقیما منتقل می کنه

ولی الان دوره اش دیگه گذشته و خیلی کم هستند این فیلم ها. حتی فیلم های حماسی ساخته شده هم دیگه همچین مضمونی ندارن و قهرمانانشون به اصطلاح "معصوم روایی" نیستند که هرچی کرد مخاطب بگه درسته

من چیزی که دارم می گم با ذهنیت از فیلم های قبلی فرهادی هست. واگرنه نمی دونم چی توی فروشنده گذشته حتی داستانش رو هم دقیق نمی دونم
ولی می تونم این حدس رو بزنم که یه تراژدی به تصویر کشیده شده مثل ونوس خزپوش (به خاطر فضای بسته داستان. شخصیت های کم و ...) یا اصلا خود متن اصلی فروشنده.

یا مثل کار های قبلی اصغر فرهادی. هیچ قهرمانی توی کارهای قبلی فرهادی وجود نداشته. کسی که مخاطب بیاد و تحسینش کنه

تراژدی های احتماعی به این شکل مخاطب رو نتیجه نمی دن. اصلا نکته رو شاید حتی نرسونن.

نمونه اش فیلم های از کرخه تا راین یا آژانس شیشه ای. وقتی مشاهده می کنید نقد هایی به کارگردان عزیزش هم گرفته شد که این چه وجهه ای هست درست کردی از قشر انقلابی جامعه. گفت "من هرچی رو می بینم به تصویر می کشم"

خبری از نماد گذاری نیست
خبری از سمبلیک کار کردن نیست.
یه داستانی رخ داده. این داستان حق اینو داره که به روی پرده بره. اگر و فقط اگر بتونه مخاطب رو جذب پرده ی نقره ای بکنه و این یعنی مخاطب داره نتیجه می گیره.

[مهدی2012]

نقل قول:قبول دارم. یه زمانی. یه فیلم هایی بودن.شخصیت اولش نقش یه قهرمان رو داشت. یه کسی که هیچ اشتباهی نمی کنه و نکته اخلاقی رو به مخاطب مستقیما منتقل می کنهولی الان دوره اش دیگه گذشته و خیلی کم هستند این فیلم ها.

دوره اش نگذشته دوره اش رو گذروندن... همون چیزیه که اونا میخوان...
به نظرتون چرا یه زمانی که فیلم های هندی و فیلم های کره ای جزو پرطرفدارترین فیلم ها بودن که ما نگاه میکردیم ولی یهویی یه جوی راه افتاد که شروع کردن به مسخره کردن این فیلم ها و جوک ساختن واسه اینا! واسه من که خیلی عجیب بودن...
فیلم های کره ای مثل جومونگ و فیلم های هندی هنوزم جزو باحالترین فیلم ها هستن ولی از بس مسخره کردن دیگه نگا کردن این فیلم ها بی کلاسیه و کسی روش نمیشه بگه من فیلم هندی میبینم.

مهمترین نکته ای که وجود داره اینه که به نظرم هیچ چیز نمیتونه مثل خوندن داستان آدمای بزرگ و فیلم زندگی افراد بزرگ روی آدم تاثیر بذاره.. ولی فیلم های غربی بسیار زیاد مزخرف و بی محتوا و بی فایده هستند ولی یه کار کردن که همه برن سراغ اونا متاسفانه...
همین فیلم جومونگو من دیدم چقدر زیاد نکات و مطالب آموزنده داشت و یا فیلم های هندی همینجور واقعا نکات آموزنده زیاد دارن.

[قبیله منتظر]

(۲۰/خرداد/۹۵ ۲۱:۴۳)مهدی2012 نوشته است:  دوره اش نگذشته دوره اش رو گذروندن... همون چیزیه که اونا میخوان...
به نظرتون چرا یه زمانی که فیلم های هندی و فیلم های کره ای جزو پرطرفدارترین فیلم ها بودن که ما نگاه میکردیم ولی یهویی یه جوی راه افتاد که شروع کردن به مسخره کردن این فیلم ها و جوک ساختن واسه اینا! واسه من که خیلی عجیب بودن...
فیلم های کره ای مثل جومونگ و فیلم های هندی هنوزم جزو باحالترین فیلم ها هستن ولی از بس مسخره کردن دیگه نگا کردن این فیلم ها بی کلاسیه و کسی روش نمیشه بگه من فیلم هندی میبینم.

مهمترین نکته ای که وجود داره اینه که به نظرم هیچ چیز نمیتونه مثل خوندن داستان آدمای بزرگ و فیلم زندگی افراد بزرگ روی آدم تاثیر بذاره.. ولی فیلم های غربی بسیار زیاد مزخرف و بی محتوا و بی فایده هستند ولی یه کار کردن که همه برن سراغ اونا متاسفانه...
همین فیلم جومونگو من دیدم چقدر زیاد نکات و مطالب آموزنده داشت و یا فیلم های هندی همینجور واقعا نکات آموزنده زیاد دارن.

http://www.aparat.com/v/eVh8x/پشت_پرده_س...رائفی_پور)

[Bidel.s]

نقل قول:دوره اش نگذشته دوره اش رو گذروندن... همون چیزیه که اونا میخوان...
به نظرتون چرا یه زمانی که فیلم های هندی و فیلم های کره ای جزو پرطرفدارترین فیلم ها بودن که ما نگاه میکردیم ولی یهویی یه جوی راه افتاد که شروع کردن به مسخره کردن این فیلم ها و جوک ساختن واسه اینا! واسه من که خیلی عجیب بودن...
فیلم های کره ای مثل جومونگ و فیلم های هندی هنوزم جزو باحالترین فیلم ها هستن ولی از بس مسخره کردن دیگه نگا کردن این فیلم ها بی کلاسیه و کسی روش نمیشه بگه من فیلم هندی میبینم.

مهمترین نکته ای که وجود داره اینه که به نظرم هیچ چیز نمیتونه مثل خوندن داستان آدمای بزرگ و فیلم زندگی افراد بزرگ روی آدم تاثیر بذاره.. ولی فیلم های غربی بسیار زیاد مزخرف و بی محتوا و بی فایده هستند ولی یه کار کردن که همه برن سراغ اونا متاسفانه...
همین فیلم جومونگو من دیدم چقدر زیاد نکات و مطالب آموزنده داشت و یا فیلم های هندی همینجور واقعا نکات آموزنده زیاد دارن.

دوره اش شاید برای شما نگذشته باشه

من تا جایی که یادمه همیشه با فیلم های قهرمانی و حماسی بی ارتباط بودن. من الگوهایی دارم برای خودم. مثل شما. درسته! این الگو ها هم انسان های معمولی نیستن. محققین و دانشمندان بزرگ یا علمای تاریخی و شخصیت های برجسته.

برای مثال زندگی علمی شخصی مثل الن تورینگ جزو الگوهای من هست. ولی وقتی فیلمشو ساختن من کسی بودم که از همه دیرتر سراغ اون فیلم رفتم و نظرمو جلب نکرد. چیزی که نظر منو جلب اون شخص کرد ماشینش و مقالاتش و جزوه دروس اکسفوردش بود.

این یه سلیقه شخصی هست. من فیلم جنائی دوست ندارم. من فیلم حماسی دوست ندارم. من به تراژدی هایی علاقه دارم که بتونم باهاشون همزادپنداری کنم. من یه آدم معمولی هستم سست هستم گوشه گیر هستم و کلی اشکالات که خودم قبولشون دارم و می خوام فیلمی رو ببینم که شخصیت داستانی اش با یکی از این اشکالات دست و پنجه نرم کنه حتی اگر به غلط حتی اگه موفق نشه. این برای من یه تجربه بیشتره توی زندگی محسوب می شه چون توی 1 ساعت و اندی می تونم به اندازه چند هفته و حتی بیشتر توی یه فیلم نامه زندگی کنم

من هیچ وقت نمی تونم جبارسینک، آمیتا پاچان یا جومونگ افسانه ای رو حتی لحظه جای خودم بذارم. با اون همه حرکات after effect ایشون.
باز هم می گم این سلیقه شخصی منه و انتظار ندارم شما قانع بشید. چون سلیقه ها فرق داره. اما این ایمانو دارم که فقط من نیستم که این سلیقه رو داره

فیلم هایی مثل one day یا me and you یا her به قدری با سلیقه شخصی من همخوانی داره که چندبار دیدمشون.

اگر باسلیقه شما همخوانی ندارن دلیل نمی شه چرت و مسخره یا بیخود بخونیشون

[مهدی2012]

من که از اون حرفای استاد رائفی پور چیز زیادی متوجه نشدم درمورد جومونگ ولی فیلم جومونگ پر از مردانگی و غیرت و شجاعت و فداکاری و نکات آموزنده ومفید خیلی دیدم البته جومونگ 2 مسخره شد... حمایت از مظلوما و اسیرها و وقف کردن خودش به مردم حتی گذشت از خانواده اش و حتی مسائل بیشتر مثل توکل به خدا و کمک از خدا و اعتقاد قلبی به خدا واقعا نکات خیلی مفیدی داشت من شک کردم کارگردانش مسلمانه! نکته نرفتن زیر بار زور کشورهای قدرتمند و نترسیدن از اونا خیلی نکته مهمی بود... واقعا جومونگ جزو بهترین فیلمهاس به عقیده من...

آقای Bidel من که از نظر شخصی خودم چیزی نگفتم... زمانی که فیلم جومونگ رو پخش کردن جزو پرطرفدارترین فیلم ها بود و خیلییییی تماشاگر داشته... و نه تنها ایران بلکه در کشورهای زیادی همینجور بود و کسی نمیتونه انکارش کنه... کلا فیلم های کره ای در ایران خیلی طرفدار دارن...
فیلم های هندی هم زمانی یادم میاد وقتی میگفتیم بریم یه فیلم از بیرون بگیریم فقط فیلم هندی میگرفتیم و البته هنوز هم طرفدار زیاد دارن به نظرم...
کلا تجربه نشون داده مردم از فیلم هایی که در اون شخصیتهای قهرمان با ویژگی های خوب مهربانی و شجاعت و عدالت و... وجود دارن خیلی دوست دارن و این یه چیز فطریه که تو وجود همه هست... مثل فیلم حضرت یوسف, ستایش, مرد عنکبوتی و هزاران فیلم اینجوری که همیشه جزو فیلمهای پرطرفدار بوده و هست و خواهد بود....
من فیلمای دیگه رو هم کلا رد نمیکنم ولی حرف اصلیم اینه که فیلم هایی با شخصیت قهرمان همیشه تاثیر مثبتی روی آدمها میذارن و من تاثیر اونا رو درخودم میبینم... از کوچیکی که همیشه فیلمهای اینجوری میدیدم همیشه تو ذهنم اونا قهرمانهای من بودن و هستن و همیشه تو ذهنم این بود که خیلی از کارهاب اونا و فداکاری ها رو انجام بدم حتی فکر کردن به این که دست یه یتیم رو بگیرم و یا فداکاری های انجام بدم برای من خیلی لذت بخشه و خیلی ذوق میکنم و همیشه اهداف اینجوری در ذهنم ماندگار بوده...
شاید نتونم مثل جومونگ و فیلم هندی ها باشم ولی به اندازه ظرفیتم بر من تاثیر میذاره و همیشه در ذهنم هست تو شرایط مختلف زندگی محکم باشم رشوه ندم بی قانونی نکنم از مظلوم حمایت کنم و حتی جونم رو در این راه بدم و اینو میدونم وقتی در شرایطش قرار بگیرم نمیتونم اونجور باشم ولی میدونم تلاشمو برای این کارا حداقل میکنم که بسیاری از اینها رو فقط مدیون فیلمهایی که میبینم میدونم و خیلی موقع ها با همین تصورات فداکاری و ... زندگی میکنم.

ولی بچه های امروز که این فیلمهای غربی که خیلیهاش نه تنها شخصیت قهرمانی نداره بلکه قهرمان یک آدم بدی هست و اگر هم خوب باشه اینقد عجیب و غریب هست مثل هیولاهاو قدرت های عجیب و غریب که فقط بچه های الان رو ترغیب میکنه دنبال روش های غیرعادی برای کارهای بزرگ باشن و درنتیجه عاقبت به ناامیدی میرسن چرا که دیگه هدفشون این نیس وقتی پدرش زد زیر گوشش اون سکوت کنه و آبروی کس دیگه رو نبره... با این فیلم ها فقط مواد مخدر و دوپینک و هزار کوفت و هیجان و بازی ها و تفریح های مزخرف میتونه یکم خودش رو ارضا کنه ولی من در رویاهام میبینم وقتی یه کار خوب پیدا کردم به پدرو مادرم نگم و بعد دوماه حقوقم رو بیارم به پدرومادرم تقدیم کنم و یهویی خیلی خوشحالشون کنم دقیقا مثل فیلم هندی ها...

[عبدالرحیم]

بسم الله الرحمن الرحیم
تاسف دارد چرا؟
از اینکه در فاصله چندین کیلومتری از کن در
جشنواره نیس فرانسه فیلم ارزشی "ابو زینب" با موضوع مقاومت
دو جایزه بهترین کارگردانی و بهترین بازیگر نقش اول مرد را از ان خود کرد ،ولی لااقل تاکنون شاهد تبریکات مشابه نبوده است،
چه از سوی دوستان هنردوست!و چه از طرف مسئولان مسئول!
یا علی.