|
حسن حائری شیرازی خطاب به علمالهدی
|
|
۵:۵۰, ۶/شهریور/۹۵
(آخرین ویرایش ارسال: ۸/شهریور/۹۵ ۲۳:۵۵ توسط بیداری اندیشه.)
شماره ارسال: #1
|
|||
|
|||
|
حجت الاسلام محمدحسن حائری شیرازی در واکنش به لغو کنسرتهای دارای مجوز یادداشتی را در سایت جماران منتشر کردهاست.
به گزارش انتخاب، یادداشت وی به شرح زیر است: « اخیرا جناب اقای علم الهدی امام جمعه مشهد گفتهاند که برگزاری کنسرت در مشهد خلاف شئونات این شهر است و هرکس کنسرت میخواهد از مشهد برود ایشان با همکاری دادستان مشهد از برگزاری کنسرت در این شهر جلوگیری نمودهاند. متعاقب آن وزیر ارشاد گفتهاند به احترام نظر ایشان در مشهد کنسرت برگزار نمیکنیم. در راستای این تصمیم ذکر چند نکته ضروری است: ۱- اصل گوش دادن و نواختن موسیقی به فتوای مشهور فقهای معاصر علی الخصوص امام راحل و رهبری انقلاب حرام نیست بلکه قسمی از موسیقی که مناسب مجالس لهو (یعنی مجالسی که برای معصیت میباشد)حرام است. لذا همانگونه که گوش دادن موسیقی غیرلهوی (غالب موسیقیهایی است که موفق به اخذ مجوز از ارشاد میشوند و یا از صدا و سیما پخش میشوند)حرام نیست نواختن آنها هم حرام نیست و همچنین نواختن آنها با حضور تماشاگران که به آن کنسرت اطلاق میشود. لذا جلوگیری از فعل حلال در شهر مقدس مشهد اگر با اذعان به حلیت آن انجام شود مصداق تحریم حلال است. این امر موجب از هم گسیخته شدن شیرازه دین و بی در و دروازه شدن آن میشود. لذا شدیداً و اکیداً در روایات و آیات مورد نهی قرار گرفته است. اگر ایشان حرام میدانند حق ندارند فتوای امام راحل و رهبری انقلاب را که محل رجوع است در قوانین جاری مملکتی کنار بگذارند و به نظر خود عمل کنند. ۲- مقام رهبری در دیدار با دانشجویان از کنسرتهای مختلط که آمیخته به گناه است نهی نمودند. مجالس مختلطی که زن و مرد قاطی و به پایکوبی و ...مشغولاند و مصداق بارز آن پارتی و مجالس شبانه رقص و پایکوبی است مصداق تام وتمام این مجالس حرام میباشد. اگر در کنسرتهای مجوزدار ارشاد همچین مجالس باشد قطعا باید از آن جلوگیری نمود اما عموم کنسرتهای برگزار شده خصوصا در موسیقی سنتی ایرانی اصلا مناسبتی با چنین مجالسی ندارد. فی المثل در کنسرتی که آقای افتخاری برگزار میکنند(اتفاقا ایشان مورد تحسین و تمجید مقام رهبری قرار گرفتند در باز دید از صدا وسیما) صدا و نوا و موسیقی مناسبتی با مجلس لهو و لعب ندارد لذا تحریم برگزاری اینچنین کنسرتهایی تاکید میکنم از مصادیق بارز تحریم حلال است و مورد نهی شارع میباشد. ۳- در استفتاء دیگری رهبری انقلاب ترویج موسیقی را منافی شئونات جمهوری اسلامی دانستهاند. ترویج موسیقی عنوانی است نیازمند واکاوی . آیا موسیقی ای که حلال است و در زندگی مدرن جزء حیات فردی و اجتماعی عامه مردم قرار گرفته است نیازمند نوازندگان مسلمان و متعهدی نیست که با شناخت صحیح آن از آن در جهت منافع نظام استفاده نمایند؟ آیا بدون برگزاری کلاسهای مناسب این امر شدنی است؟ لذا اصل برگزاری هدفمند کلاس آموزش موسیقی برای تربیت نیروی مورد نیاز در این عرصه نمیتواند منافاتی با اهداف جمهوری اسلامی داشته باشد. از این رو ترویج موسیقی میتواند به معنای قرار گرفتن موسیقی جز دروس ومواد درسی سطوح آموزش وپرورش ویا پرداختن نهادهای غیرمرتبط به آموزش گسترده موسیقی به مانند کشورهای غربی باشد. اما نفس اجرای زنده موسیقی وکنسرت به معنی ترویج موسیقی نیست. ۴- ارائه الگوی سخت گیرانه از اسلام موجب نفرت و دین گریزی جوان و پیر این مرز و بوم از دین میشود.آیا مفاسد مترتب بر جلوگیری از اجرای زنده موسیقی را مورد مداقه قرار دادهایم در زمانی که کشور ما بیش از هر زمان با توجه به تهدید و تحریم اجانب به وحدت ملی نیازمند است بیان و اعمال مسائلی که مردم را به نظام بدبین و آنان را دسته دسته و در مقابل یکدیگر قرار میدهد، به صلاح دین و نظام است؟!!! چقدر تفاوت است بین عملکرد شما که به واسطه صلاحدید شخصی مردم را از انجام حلال خدا نهی میکنید و به عواقب آن برای وحدت نمیاندیشید و رفتار امیرمومنان علی(علیه السلام) چنان که در کتب روایی معتبر منقول است حضرتشان ازجماعت در نماز مستحب ماه رمضان که خلیفه دوم آنرا برخلاف سنت پیامبر آورده بود، نهی نمود اما بعد آنرا اجازه داد و علت آنرا این چنین بیان فرمودند:لو حملت الناس علی ترکها لتفرق عنی جندی حتی ابقی وحدی او قلیل من شیعتی. اگر مردم را مجبور به بازگشت به سنت پیامبر در ترک جماعت در نماز مستحب میکردم سپاه من متفرق میشدند و جز قلیلی با من نمیماندند.اهمیت وحدت مانع اعمال زور برای ترک بدعت شد وامثال شما بی محابا از اثار عملکردشان نسبت به وحدت وامنیت ملی حلال خدا را حرام میکنید. ۵- نقاره خانه حضرتی که در حرم امام رضا(علیه السلام)هر صبح و شام مینوازد و مردم زیر رواق حضرتی و صحن و بست شیخ بهایی و ...به تماشای آن میپردازند آیا مصداق اجرای زنده موسیقی نیست؟ چرا مراجع و فقها عظام آنرا خلاف شان امام رضا(علیه السلام) ندانستهاند؟ سخن را با کلماتی از معصومین (علیه السلام)به پایان میبرم:در روایت وارد شده است که " المومن اذا فعل شیئاً اتقنه"مومن چون کاری کند آنرا متقن وبا مراعات حدود انجام میدهد. به جا بود آقای علم الهدی به جای منع فله ای برگزاری کنسرت در مشهد مقدس از مجالس توام با اختلاط حرام مانند پارتیهای شبانه خصوصی که هزار مفسده به دنبال دارد جلوگیری میکردند. اینکه ما از مطلق برگزاری کنسرت جلوگیری کنیم ممکن است موجب تحسین تعداد محدودی از متدینین شود اما موجب بدبینی عامه مردم به نظام و روحانیت میگردد. امیر مومنان(علیه السلام)در نامه به مالک اشتر میفرماید:"ولیکن احب الامور الیک اوسطها فی الحق و اعمها فی العدل و اجمعها لرضی الرعیة..." پس ای مالک محبوبترین کارها نزد تو به عنوان حکمران اسلام باید سه خصوصیت داشته باشد، معتدلترین امور در حق گرایی، شاملترین امور در عدالت گستری و جلب کننده ترین امور از حیث رضایت مردم باشد. پس به تحقیق که نارضایتی خواص مورد اعتنا قرار نمیگیرد اگر عامه مردم رضایتشان جلب شود. متاسفانه در قسمتی از سخنانتان گفتهاید کسانی که کنسرت میخواهند از مشهد بروند. این سخن مرا به یاد فقره دیگری از عهدنامه ذی قیمت مالک اشتر که آداب تعامل و سخن و معاشرت حاکمان با مردم را آموزش میدهد، انداخت. آنجا که فرمود:"ایاک و مساماة الله فی عظمته...فان الله یذل کل جبار و یهین کل مختال" ای مالک بپرهیز که در بزرگی فروختن با خدا هماوردی کنی و در کبریا وعظمت خود را همانند خدا دانی. پس به تحقیق که خداوند هر سرکشی را خوار میسازد و هر خودبینی را بی مقدار.(خدا امری را حلال کرده ما حرام کنیم انتخاب محل سکنی را ازاد گذارده ما سلب این ازادی کنیم ) » http://www.entekhab.ir/fa/news/288440 |
|||
|
|
۹:۰۲, ۶/شهریور/۹۵
شماره ارسال: #2
|
|||
|
|||
(۶/شهریور/۹۵ ۵:۵۰)aliabad نوشته است: متاسفانه در قسمتی از سخنانتان گفتهاید کسانی که کنسرت میخواهند از مشهد بروند. این سخن مرا به یاد فقره دیگری از عهدنامه ذی قیمت مالک اشتر که آداب تعامل و سخن و معاشرت حاکمان با مردم را آموزش میدهد، انداخت. آنجا که فرمود:"ایاک و مساماة الله فی عظمته...فان الله یذل کل جبار و یهین کل مختال" ای مالک بپرهیز که در بزرگی فروختن با خدا هماوردی کنی و در کبریا وعظمت خود را همانند خدا دانی. پس به تحقیق که خداوند هر سرکشی را خوار میسازد و هر خودبینی را بی مقدار.(خدا امری را حلال کرده ما حرام کنیم انتخاب محل سکنی را ازاد گذارده ما سلب این ازادی کنیم ) »والا ما هر طور فکر کردیم دیدیم این عبارت داخل پرانتز ترجمه نامه توی متن عربی نامه نیست ![]() ![]()
|
|||
|
|
۹:۲۵, ۶/شهریور/۹۵
شماره ارسال: #3
|
|||
|
|||
|
|
۱۱:۱۳, ۶/شهریور/۹۵
(آخرین ویرایش ارسال: ۶/شهریور/۹۵ ۱۴:۵۳ توسط قلب.)
شماره ارسال: #4
|
|||
|
|||
|
سلام
یادداشت رسالت/دکتر امیر محبیان به گزارش گروه رسانه های خبرگزاری تسنیم، رئیس جمهور محترم درقبال آن چه که جنجال های پیرامون سخنان امام جمعه محترم مشهد در مورد برگزاری کنسرت موسیقی بدلیل حواشی غیر اخلاقی آن نامیده شده؛مواضعی را اتخاذ کرده و حتی وزیر ارشاد کابینه خود را مورد انتقاد در ملأ عام قرار دادند. در این راستا؛لازم است ابتدا مسئله را مرور و در باب سخنان جناب رئیس جمهور و نیز فضای ایجاد شده، تحلیل مناسب برای واقعیت یابی صورت گیرد. آغاز ماجرا آیت الله علم الهدی در نماز جمعه 22 مرداد ماه سال جاری نسبت به برگزاری کنسرت ها در مشهد موضع اتخاذ کرده و اظهار داشت:«در همه دنیا، یک شهر مقدس بهعنوان شهر زیارت، شرایط قداست خودش را دارد و همه افراد، همه جریانها، هویت قداست آن شهر را حفظ میکنند، این شهر هم شهر زیارت است و قداست دارد، مشهدی هم که در این شهر زندگی میکند، چه جوان، چه پیر، چه دختر و چه پسر، بداند که در شهر زیارت و شهر امام رضا زندگی میکند.» با این مقدمه ایشان به موضوع برگزاری کنسرت در مشهد پرداخت و گفت: « کسی که در شهر زیارت و امام رضا زندگی میکند باید این شرایط را بپذیرد، دیگر سر لغو یک کنسرت ما نباید چانهزنی با برخی مسئولان بر سر کوتهفکریشان داشته باشیم؛ مگر در این مملکت شما شبکه تلویزیونی قرآن ندارید؟ موسیقی حلال و حرام هرچه هست بهجای خود محفوظ، هرکس پیرو مرجعش هست، مگر شبکه قرآن در این تلویزیون نیست؟ مگر همه شبکههای تلویزیون موسیقی ندارد؟ چرا شبکه قرآن موسیقی ندارد؟ میگویند کنار قرآن نمیشود تار زد، این خلاف قداست قران است، کنار گنبد امام رضا نمیشود کنسرت برگزار شود، این خلاف حیثیت و هویت این شهر است، تو کنسرت میخواهی، مشهدی نباش، برو یک شهر دیگر زندگی کن؛ اگر یک آدمی میخواهد در یک شهری زندگی کند، در عیاشیهایش آزاد باشد، در عملیات فرهنگیاش آزاد باشد، در تفریح و خوشگذرانیاش آزاد باشد، چرا یک شهر زیارتی را انتخاب کرده؟ این شهر را انتخاب کرده که زوار این شهر را بچاپد و همینجا عیاشی کند؟» آنچه که مشخص بود؛اتخاذ مواضع صریح در برابر رفتارهایی بود که قداست حریم امام رضا(علیه السلام) را مخدوش می کند.کنسرت به عنوان مصداق این حرکت ذکر شده است. بهزودی موجی از مخالفت از یک سو و موجی از موافقت از سوی دیگر برخاست. استدلال های موافقان منطبق با منطق امام جمعه مشهد و استدلال های مخالفان عمدتا به شرح زیر بود: 1.گروهی معتقد بودند که مگر همه مشکلات مشهد منجمله حاشیه نشینی و فقر تمام شده که امام جمعه فقط کنسرت ها را هدف گرفته است. 2.گروهی لحن تند امام جمعه را مورد نقد قرار می دادند و معتقد بودند بهتر بود با لحن بهتری این سخنان را بیان داشت. 3.گروهی معتقد بودند که این ساز جدا زدن نوعی پدید آوری نظام ملوک الطوایفی در کشور است. 4. گروهی معتقد بودند در حالی که نظام موسیقی را مجاز می داند؛چرا در مشهد امام جمعه بیرق مخالفت برپا کرده است؟ 5 گروهی بر این باور بودند که مردم مشهد نباید بهدلیل در جوار امام رضا(علیه السلام) بودن محروم از تفریحات باشند؟ وزارت ارشاد؛یک گام به عقب در برابر تقدس بهدنبال بالا گرفتن این جنجال ها که به یار کشی دو طرف انجامید؛ناگهان وزارت ارشاد که متولی و مدعی کنسرت ها بود؛عقب نشینی کرد و سخنگوی ارشاد در توجیه آن گفت: «نظر وزیر ارشاد درباره برگزارنشدن کنسرت ها در مشهد به دلیل حرمت بارگاه امام رضا و حفظ حریم معنوی آن بزرگوار است." نوبخت سخنگوی دولت هم تاکید کرد: « تا آنجایی که اطلاع دارم دکتر جنتی فقط روی بحث شهر مشهد عقبنشینی کردند. به هر تقدیر در شهر مشهد حرم مقدس امام هشتم شیعیان قرار دارد. حتما وزیر ارشاد حرفهایی که زدهاند بنا بر ملاحظات بود. ولی این قابل تسری به همه شهرهای دیگر نیست.» اما مسئله به اینجا خاتمه نیافت و در پی ادامه بحث ها، ناگهان حجتالاسلام والمسلمین حسن روحانی که در جمع پزشکان سخن میگفت، در واکنش به لغو کنسرتها از موضع وزیر ارشاد درباره عدم برگزاری کنسرت در مشهد انتقاد کرد و گفت “وزیر باید تابع قانون باشد.” روحانی نسبت به حاشیه های پیش آمده بر سر برگزاری کنسرت در مشهد واکنش نشان داد و گفت: «یک جا میخواهد کنسرتی برگزار شود مجلس قانون گذاری شکل میگیرد در حالی که ما مجلس شورای اسلامی داریم و هرکسی که صبح بیدار میشود و یک تریبون پیدا میکند نمیتواند قانون گذاری کند، و وزیر نباید نیز تبعیت کند چرا که وزیر باید تابع قانون باشد. هیچ وزیری در برابر هیچ فشاری نباید کوتاه بیاید و عقب نشینی کند.» نکاتی چند در کشف واقعیت: 1. آیا مخالفت امام جمعه مشهد با کنسرت ها ؛مخالفت با خود کنسرت هاست یا حواشی غیر اخلاقی آن؟ آیت الله علم الهدی در خطبه دوم نماز عید فطر در مورخ 16 تیر امسال به این سوال پاسخ گفته است: «کنسرت حاشیهای دارد که آن حاشیه ابتذال آفرین و ابتذال گستراست؛ اینکه عدهای فریاد میکشند، کف و سوت میزنند و اظهار هیجان میکنند، این هیجانهای گناهآلود شکلی از گناه و غضب خداست که در زندگی اجتماعی ما بروز کرده است.» پس هدف کنسرت نیست؛بلکه حاشیه های کنسرت مورد اعتراض است. چنانچه حتی در مورد ورزش هم همین را می گوید: « ورزش، جریان مقدسی است، حتی ورزش قهرمانی مقدس است چون مشوق نسل جوان برای سلامتی، ورزش و حفظ صحت است اما اگر قرار شد در کنار اجرای برنامه ورزش قهرمانی، عدهای دختر و پسر کنار هم جمع شوند، یک عده دختر و زن هیجان پیدا کنند، کف بزنند، سوت بکشند و به هوا بپرند، میشود ابتذال و ابتذال مظهر گناه است.» ایشان حنی در دیدار با فرمانده نیروی انتظامی صریحتر می گوید: « بحث ما، موضوع موسیقی و کنسرت نیست بلکه بحث حواشی به وجود آمده در کنسرت است.» 2.آیا اعتراض به حواشی کنسرت به معنای اعتراض ایشان به اصل موسیقی است؟ پاسخ آیت الله علم الهدی: « مسئله کنسرت یک موضوع است و بحث مجوزی که صادر میشود موضوع دیگر، موسیقی به ما ارتباط ندارد چون در آن تخصص نداریم اما حرف ما، حواشی امنیتی آن است.» در سال 94 ایشان در دیدار با مسئولان سازمان بسیج هنرمندان گفت: « بسیاری بنده را به عنوان فردی مخالف صد در صد موسیقی می دانند در حالی که مبانی فقهی بنده نسبت به بسیاری از مراجع بازتر است و هیچ شخصی به مبانی فقهی که بنده عرض می کنم دقت و توجه نمی کند» وی حتی گام را جلوتر نهاده و با تاکید بر اینکه در موسیقی باید مولد باشیم نه مقلد، و نیز با بیان اینکه عده ای موسیقی ایرانی را درست و موسیقی خارجی را باطل می دانند، ادامه داد:« این مسئله صحیح نیست چرا که در برخی موارد موسیقی خارجی از بسیاری از موسیقی های داخلی مان بهتر است» لذا بسیاری از اعتراضات با پیش فرض ذهنی بوده است که با سوابق امر و گفته های امام جمعه همخوانی ندارد. 3.آیا این مباحث امری جدید است ؟ یا مسئول مستقیم لغو کنسرت ها امام جمعه است یا نهاد دیگری؟ آیت الله علم الهدی در سال 92 به این پرسش پاسخ گفته است: «من نگفتم اجرای کنسرت در مشهد حرام است .... مشهد حرم امام رضا (علیه السلام) است .... مجوز اجرای هر برنامه فرهنگی در حرم امام رضا (علیه السلام) باید در شان این محل باشد .... مجوز اجرای کنسرت به عهده شورای فرهنگ عمومی است و من در این شورا هیچ کاره ام .... مسئولین جرات ندارند بگوید تصویب نشد ، می گویند امام جمعه نگذاشت !!» بنا بر این مشخص شد که مسئله حواشی کنسرت بوده است ونه خودکنسرت و یا نفی موسیقی؛فرد امام جمعه هم بیان کننده یک خواست بوده است که سه سال پیش توسط شورای فرهنگ عمومی تصویب شده است که بدلایلی چون بروز پاره ای از رفتارهای غیر اخلاقی در بعضی از کنسرت ها مجددا و با غلظت بیشتری مطرح شده است. 4.اما در پاسخ به این که آیا مشهد مسئله دیگری ندارد؛قطعا همگان می پذیریند که برای حل یک مسئله لزومی ندارد که همه مسائل حل شده باشندو زیرا با این منطق چنانچه به حل مسائل شهری بپردازیم گفته خواهد شد چرا به مسائل فرهنگی نمی پردازید و قس علیهذا.بنا براین همه مسائل باید در دستور کار رسیدگی باشد؛بویژه مشکلات اشتغال و اقتصادی ولی این به معنای نادیده انگاری مسائل فرهنگی نیست. 5.گروهی به لحن امام جمعه مشهد نقد کرده بودند؛که نگارنده هم انتقاداتی را در این باب دارد ولی این مسئله ای سلیقه ای و بخشی از آن به خصلت خطابی بودن منابر بر گشته و ناظر به محتوا نیست. ارزیابی سخنان رئیس جمهور در باب سخنان رئیس جمهور محترم نکاتی قابل ذکر است: 1.ایشان فرموده اند: « یک جا میخواهد کنسرتی برگزار شود مجلس قانون گذاری شکل میگیرد در حالی که ما مجلس شورای اسلامی داریم و هرکسی که صبح بیدار میشود و یک تریبون پیدا میکند نمیتواند قانون گذاری کند» مسلما رئیس جمهور محترم از باب طنز فرموده اند «مجلس قانون گذاری شکل میگیرد» زیرا در عالم واقع مجلس قانونگذاری برای لغو کنسرت ها شکل نگرفته است؛اگر منظور ایشان"شورای فرهنگ عمومی» است که در سال 92 مصوبه مذکور را داشته است؛طبعا شورای فرهنگ عمومی مجلس قانونگذاری نیست و رئیس جمهور محترم به عنوان یک حقوقدان این را نیک می دانند؛ ایشان در همان سخنرانی بدرستی فرموده اند: « افتخار ما این است که کشورمان کشور قانون است و امام (رحمة الله علیه) بارها بر اینکه حکومت اسلام و جمهوری اسلامی حکومت قانون است تاکید کردند چرا که اگر قانون زیر پا رود سنگ روی سنگ بند نمی شود.» این سخن کاملا درست است؛ اما قانون در نهادهای قانونی تبلور پیدا می کند. اگر ایشان حکم بر این دارند که مصوبات شورای فرهنگ عمومی و شورای تامین و امثالهم ضمانت اجرا و اساسا ارزش تبعیت ندارند؛رسما اعلام کنند. به گمان من این سخنان رئیس جمهور محترم که از یک سو باید قانون را رعایت کرد و از سوی دیگر، نهادهای قانونی را نباید تبعیت کرد؛کاملا متناقض است و از حقوقدانی چون ایشان ناپذیرفتنی! زیرا اگر نهادهای قانونی را نفی نماییم؛ قطعا در آن زمان «سنگ روی سنگ بند نمی شود». 2.دکتر روحانی فرموده اند: «وزیر باید تابع قانون باشد. هیچ وزیری دربرابر هیچ فشاری نباید کوتاه بیاید و عقب نشینی کند.» بخش اول سخن ایشان کاملا درست است و وزیر باید تابع ترین فرد در برابر قانون باشد اما در مورد بخش دوم که فرموده اند:« هیچ وزیری در برابر هیچ فشاری نباید کوتاه بیاید و عقب نشینی کند.»سئوالاتی مطرح است؛که امیدوارم پاسخی برای آنها بیابیم: الف: آیا جناب رئیس جمهور معتقدند در برابر«هیچ فشاری نباید کوتاه آمد» یا در برابر« بعضی فشارها» می توان کوتاه آمد؟مثلا آیا در حوزه سیاست خارجی هم قائلند که باید در برابر فشارها ایستاد و حتی نباید مذاکره کرد؟ یا در آنجا می توان در برابر فشارها عقب نشینی کرد و آن را حتی «برد» دانست؟یا در برابر افکار عمومی مومنین و معتقدین باید ایستادگی کرد و در برابر افکار عمومی با گرایش سکولار باید فشار پذیر شد؟به نظر می رسد رئیس جمهور محترم در باب «تعریف فشار» و یا «عامل فشار» برای وزرای محترم دولت خویش باید کمی شفاف تر سخن بگویند تا آنها بدانند می توان در برابر اهل منبر و مومنین ،آرمان خواهان و انقلابیون ایستاد ولی ایستادگی در برابر جریانات عرفی قبیح است! ب: در سخنان رئیس جمهور محترم؛ایستادگی در برابر فشار(البته فشار طیفی خاص)ارزش شمرده شده است؛البته تردیدی نیست که ایستادگی در برابر باطل ارزش است ولی نه هر نوع ایستادگی! آیا ایستادگی در برابر حق هم ارزش است؟ قطعا خیر واین ایستادگی در حکم لجاجت است.اگر وزیر ارشاد شما با دریافت اطلاعاتی مبنی بر وضعیت بعضی کنسرت ها بر حسب باور دینی اش عقب نشینی کرد؛باید تنبیه شود یا تشویق؟ اما در نهایت: جناب دکتر روحانی؛از نگاه مثبت نگارنده به عقلانیت و اعتدال که با آن شعار برکرسی ریاست جلوس نموده اید؛آگاهید؛اما شنیدن نکاتی دوستانه از سوی یک خیرخواه شماشاید مفید باشد: 1. جناب حجت الاسلام و المسلمین روحانی ؛ ایفای هر نقشی شرایطی دارد؛ازیک روحانی آنهم رئیس جمهور نظام دینی پذیرفته نیست نقشی را پذیرا شود که با ماهیت او در تناقض است.آیا می توان روحانی رسما بی دین داشت؟مسلما متناقض خواهد بود.یک روحانی البته با ادبیات مناسب باید از دین و ارزش های دینی دفاع کند؛این هم شغل اوست و هم هویت او که بر مبنای آن لباس دفاع از دین را پوشیده است.از یک روحانی پسندیده نیست نقشی را ایفا کرده و تصویری از خود ایجاد کند که او را در برابر باورهای دینی مردم قرار دهد.مردم ما بدرستی باوری از محوریت ائمه اطهار در هویت خویش دارند؛برای آنها قداستی قائلند که حتما شما نیز بر این باورید؛قداست یعنی پذیرش حریمی الهی و جایگاهی متفاوت برای یک شخص یا محل یا حتی یک برگ کاغذ که آیه ای برآن نوشته شده است.آیا شما اجازه می دهید که در کنار جایی که شما نشسته اید هر عملی خلاف شان شما انجام گیرد؟مسلما خیر! پس آیا حداقل نباید تا این حد برای محیطی مقدس از منظر دین حریم قایل بود؟ 2.شما به نقد سخنان آیت الله علم الهدی پرداخته و ناظر به آن نکاتی را فرموده اید؛این حق شما و حق هر انسانی است که سخنان را با حق بسنجد و نه حق را با افراد؛اما لازمه درایت و انصاف آن نیست که بررسی مناسبی در این راستا صورت گرفته و سپس در تریبون این گونه موضع اتخاذ کنید؟شما برای که خود را در برابر که قرار داده اید؟آیا مشاوران شما با ارزیابی دقیق حضرتعالی را آماده این موضع گیری کرده اند؟ 3.بعضی می گویند رئیس جمهور با استفاده از این سخنان می خواهند در آستانه انتخابات ریاست جمهوری، روی موجی سوار شوند که ضعف های اقتصادی و ... را بپوشاند! من ترجیح می دهم نسبت به شما اینطور بدبین نباشم؛اما آیا این موج سواری های مقطعی همان پوپولیسمی نیست که آن را مذمت می کردید؟ جناب رئیس جمهور؛ به عنوان دوست پیشنهادی به شما دارم؛پوپولیسم عنصری از مردم فریبی را درون خود دارد؛بسوی آن نرویدولی اگر خواستید نه به عنوان پوپولیسم بلکه مردم گرایی، روی موج مردمی حرکت کنید؛در یک جامعه دینی با مردم دین گرا همراه شوید بویژه چون روحانی نیز هستید؛ حداقل در برابر موج دینی نایستید.ضمن آن که قطعا می گویم آرایی که محصول بازی های اینچنینی است؛بی برکت خواهد بود و یا کسی را به قدرت نمی رساند ویا اگر هم برساندعاقبت خیری را برای او رقم نخواهد زد. 4.حضرتعالی در سال 92 در جمع دانشجویان دانشگاه شریف فرموده بودید:«آمریکاییها کدخدای ده هستند، با کدخدا بستن راحتتر است» هرچند شدیدا معتقدم یک روحانی باید با خدا ببندد نه با کدخدا؛ هر که با خدا بست؛نگران هیچ کدخدایی نخواهد بود ولی چون چنین باوری دارید ناصحانه می گویم:این ملک خدایی دارد و کدخدایی؛کدخدای این ملک امامان پاکی هستند که عمری را با رهنمودهای آنان طی کرده ایم ؛با این کدخدایان ببندید و از حریمشان دفاع کنید. |
|||
|
|
۱۱:۳۶, ۶/شهریور/۹۵
شماره ارسال: #5
|
|||
|
|||
نقل قول: [size=xxx-large]ببخشید از کی تا حالا صدا و سیما و وزارت ارشاد شدن مرجع دین؟؟صدا و سیمایی که آهنگ های امید هاجیلی که خرس نر میرقصونه رو پخش میکنه شده مرجع دین؟؟ دولتی ها دنبال یه بهونه میگشتن شلوغش کنن چون شدیدا زیر برجام و رکود زاییده بودن که خدا شکر پیدا کردن.شما هم با این حرفا آب بریز به آسیاب دشمن.اگه فردا آیت الله علم الهدی از روحانی و برجام حمایت کنه خود خود اینا که الان جیغ میکشن و هوچی بازی درمیارن کنسرتها رو جمع میکنن برید به فکر اوضاع گند مملکت باشید کنسرت برا کسی نون و آب نمیشه که بی خود شلوغش میکنید |
|||
|
۱۱:۵۵, ۶/شهریور/۹۵
شماره ارسال: #6
|
|||
|
|||
|
بنام خدا
سلام خوشحالم که بابی باز شد تا دوستان نظرات خودرا بدهند .البته آنچه میان دو بزرگوار (علم الهدی وحائری) میگذرد خودشان پاسخ یکدیگررا بدهند وبنده کوچکتر ازآنم که درباره این عزیزان نظر بدهم اما درمورد مطلب آقای محبیان عرض شود که کشور دارای قانون است ورئیس جمهور مجری آن پس نظر ایشان اجرای قوانین است .کشور ملوک الطوایفی نیست وامام جمعه هم همه کاره نیست او تنها میتواند نهی ازمنکر کند بقیه امور مربوط به دستگاه اجرائی است (رهبری هم چنین عمل کرده ومیکنند) وایشان صلاحیتشان بالاتر از رهبری نیست .ضمنا حریم امام داخل حرم است کسی در داخل حرم کنسرت نمیگذارد بلکه در مکانی انجام میشود که کلی برای ساختن آن هزینه کرده اند بنابراین تعیین حریم هم برعهده امام جمعه نیست وتا همان دیواره امنیتی تمام است .در کنار دیوار مردم فقیر نشسته اند وامام جمعه به انها کاری ندارد اما برای کنسرت حریم را کش میدهد .ضمنا اگر جلوی جوانان را بگیریم تا شادی نکنند نتیجه این میشود که یواشکی میروند عریان مشروب میخورند وهمجنسبازی میکنند .ومسوولش کسی جز امام جمعه وموافقان بستن راه بروی جوانان نیست موفق باشید |
|||
|
|
۱۲:۳۸, ۶/شهریور/۹۵
شماره ارسال: #7
|
|||
|
|||
|
متاسفانه نقش این اقا در خراب کردن دین ، و داعشی کردن ایران ، روز به روز داره بیشتر میشه #نمیفهمند...
|
|||
|
|
۱۳:۲۶, ۶/شهریور/۹۵
شماره ارسال: #8
|
|||
|
|||
|
|
۱۳:۵۱, ۶/شهریور/۹۵
شماره ارسال: #9
|
|||
|
|||
|
آخه بدبختی نظرشون رو هم صراحتا نمیگن که ما بفهمیم.هر کی یه چیزی میگه...
البته تقصیر این بندگان خدا هم نیست،تا قبل از آیت الله خمینی مجتهدین و روحانیون مذهبی اسلامی کلا خیالشون رو راحت کرده بودند و گفته بودند حرام است! طبق یک سری حدیث و آیه. منتها آیت الله خمینی بعضی چیز ها رو از جمله موسیقی و شطرنج و اینها به صورت مشروط حلال کرد که این مشکلات پیش اومد. الان من نمیفهمم طبق کدوم حدیث موسیقی حلاله! چون من هرچی گشتم چیزی پیدا نکردم، اگه هست خواهشا بگید ما در جریان باشیم : یک حدیث که توش از موسیقی تعریف شده باشه! فقط یه دونه دیدم که گویا گفته آوازخواندن ساربان ها باحاله،که فکر نمیکنم شامل نواختن موسیقی با آلات مخصوص بشه. |
|||
|
۱۴:۱۲, ۶/شهریور/۹۵
(آخرین ویرایش ارسال: ۶/شهریور/۹۵ ۲۱:۱۶ توسط MOHSEN-Z.)
شماره ارسال: #10
|
|||
|
|||
|
|
|
|
|
| 1 میهمان |










