بیل گیتس می بخشد؛ بخشنده های ما کجایند و کیان اند؟

[-Ali-]

عصر ایران؛ سروش بامداد - بیل گیتس ثروت‌مند ترین فرد جهان و پایه‌ گذار و مدیر شرکت «مایکروسافت» اعلام کرده است ثروت خود را در اختیار بنیاد خیریه ای می گذارد که خود تاسیس کرده است و بدین ترتیب فرزندان او از این ثروت نصیبی نمی برند.

بیل گیتس می گوید: «به نفع فرزندانش نیست که صاحب چنین ثروت هنگفتی شوند. آنها باید با توانایی های خودشان آینده و رویاهای خود را بسازند‌».

نکته جالب تراین که گفته است فرزندان او از این تصمیم حمایت می کنند.

اظهارات او پس از آن در رسانه ها انعکاس یافت که شایعاتی شنیده شده بود که گویا سه فرزند جوان و نوجوان بیل و ملیندا گیتس از این تصمیم رنجیده و ناخرسندند و حتی بر نوع رابطه خانوادگی آنان تأثیر گذاشته است.

توضیحات تازه بیل گیتس در واقع پاسخ به همین شایعات است چنان که یادآور شده است:

هرسه فرزند( جنیفر 20 ساله، روری 17 ساله و فب 14 ساله) از نزدیک در جریان فعالیت های خیریه بنیاد او هستند و با سفر به نقاط مختلف دنیا در جریان فعالیت های خیریه این بنیاد برای ریشه کن کردن فقر و کمک به فقرا قرار گرفته اند و به همین خاطر به خوبی دلیل این تصمیم والدین شان را می دانند.

["جنیفر" فرزند بزرگ «بیل و ملیندا» دانشجوی سال دوم در دانشگاه استنفورد است و دو فرزند دیگر آنها مشغول تحصیل در دبیرستان و در کنار پدر و مادرشان در حومه سیاتل واشنگتن زندگی می کنند.]
بیل گیتس می گوید فرزندانش به اندازه کافی آموزش دیده اند و می توانند آینده زندگی خود را تامین کنند و نیازی به ارثیه خانوادگی شان ندارند.

او همچنین اذعان کرده است حمام های بی مصرف و زیاد خانه شخصی و پروازهای بی شمار با جت شخصی به دور دنیا نوعی " اسراف " بوده است.

مشروح این گزارش را در همین تارنما می توانید بخوانید اما این خبر به قدری قابل تامل است که نمی توان نکاتی را درباره آن مطرح نکرد:

1- ثروت بیل گیتس سر به 70 میلیارد دلار می زند. 70 میلیارد دلار از کل صادرات نفت خام ما در یک سال بیشتر است!

تا کنون نیز 30 میلیارد دلار به این بنیاد بخشیده است. تاسیس بنیادهای خیریه در غرب امر مرسومی است. این گونه بنیادها موسساتی هستند که کسی نفع شخصی از آنها نمی برد و منافع آن متوجه عام می شود.

رفتار بیل گیتس را می توان با برخی نوکیسه های وطنی مقایسه کرد که تا به پولی می رسند دیگر خدا را بنده نیستند و به زمین و زمان فخر می فروشند. این در حالی است که اگر ثروت فردی در ایران 120 میلیارد تومان باشد به دلار تنها 30 میلیون ( و نه میلیارد) دلار می شود اما بسیار بعید است چنین فروتنی یی را از او مشاهده کنید!

2- همین حالا فردی به اتهام باز پس ندادن 2 میلیارد یورو از پول نفت در زندان است. این که 70 میلیارد دلار از پول خودت را صرف کارهای خیریه کنی تا فقر و بیماری در مناطقی دور دست ریشه کن شود کجا و این که 2 میلیارد یورو از اموال عمومی را نزد خود نگاه داری کجا؟!

3- ثروت بیل گیتس نه رانتی است نه ارثی به او رسیده نه ملک جا به جا کرده نه بیت المال را به جیب ریخته است. بلکه ایده هایی را به پول تبدیل کرده که سبک زندگی و اشتغال بشر را در سطوح مختلف تغییر داده و به خاطر همین است که می گوید فرزندان شان نیز باید با توانایی های خودشان آینده و رؤیاهای شان را بسازند. در ایران اگر کمتر کسی چنین انگیزه ای دارد شاید به خاطر این باشد که می داند خودش ایده و رؤیایی را به ثروت بدل نکرده تا فرزندان هم چنین کنند!

4- در ایران ما البته سرمایه دار و مدیر شرکت در حد بیل گیتس نداریم و از صاحبان مال و مکنت نیز نمی توان انتظار داشت که همه دارایی خود را ببخشند اما خوش بختانه هستند کسانی که حاضرند ثلث اموال خود را در اختیار این گونه موسسات عام المنفعه که هیچ وابستگی دولتی و حکومتی هم ندارند قرار دهند .

نویسنده این سطور به سبب ارتباط رسانه ای با برخی از این انجمن ها از این موضوع آگاه شده و خوب است این سنت رواج یابد. تصور کنید دکتر محمود افشار املاک خود را وقف نکرده بود. آیا اکنون در یکی از بهترین نقاط تهران بنیاد افشار و کانون زبان فارسی برپا بود و باز این همه نشست در آن برگزار شده بود؟

چنانچه این سنت رایج شود که افراد متمکن ثلث اموال خود یا حتی درصد کمتری را در اختیار یک نهاد خیریه قرار دهند و این موضوع در مراسم ترحیم اعلام شود می توان امید داشت که این کار خیر رواج یابد. چه اشکالی دارد که از یک میلیارد تومان قیمت یک ملک یا یک مغازه موروثی 300 میلیون تومان به بنیادی خیریه یا عام المنفعه با اهداف فرهنگی و هنری و درمانی برسد؟

اگر این بنیادها درغرب نبود سرمایه داری مجالی برای دیگران باقی نمی گذاشت و با همین رفتارها ست که بخشی از آفات و عیوب ناشی از اقتصاد سرمایه داری را رفع و مهار کرده اند.

چه بیل گیتس باشی چه یک شهروند عادی روزی پیمانه عمر پر می شود و چه بهتر که صاحبان ثروت و مکنت برای آینده این اموال تدبیر شایسته ای اندیشیده باشند.

خیلی دل می خواهد که همه را ببخشی و فرزندان را به کل بی نصیب بگذاری و البته کسی دوست ندارد فرزندان به جای دعا و ستایش، سرزنش کنند اما برای اختصاص بخشی از آن به یک بنیاد یا انجمن یا موسسه فرهنگی یا هنری کافی است فرد تصور کند به جای 3 فرزند 4 فرزند دارد!

روی این سخن البته با کسانی است که لنگ مخارج روزانه نیستند و مال و مکنتی دارند نه کثیری که از بام تا شام در پی لقمه ای نان حلال روان و دوان اند...

[عبدالرحمن]

احیانا این بنیاد مثل بنیاد خیریه ابریشم چی که نیست؟

[سعدی]

سلام
در مورد خیریه ابریشم چی اطلاعی ندارم ...

اما در مورد خیریه گیتس می تونید تحقیق کنید. خوبه این بزرگان در کنار نمونه های وطنی به عنوان الگو به جامعه ما معرفی بشن. این معرفی علاوه بر ترویج نیکوکاری فایده دیگری هم داره: این می تونه باعث رفع دیدگاههای منفی نسبت به گروههای قومیتی دیگه بشه.

[میم.حسین.الف]

نقل قول:خوبه این بزرگان (بیل گیتس ) در کنار نمونه های وطنی به عنوان الگو به جامعه ما معرفی بشن.

روحم شاد

[سعدی]

سلام حسین عزیز
اشکالش چیه؟ فردی که اینهمه برای مبارزه با مالاریا در قاره آفریقا هزینه کرده چرا نتونه یک الگوی خوب برای جامعه ما باشه؟

[میم.حسین.الف]

سلام علیکم
وقتی برای اخلاقیات می خواهیم یک الگو بسازیم باید شان فرد را در نظر گرفت الگوی من باید گل بی خار باشد نه در ابعادی قوی و در ابعادی ضعیف باشد . ذهن آدمی خطاکار است وقتی شما الگوی یک بعدی یا چند بعدی داشته باشی ذهن شما دچار خطا می شود و دیگر تنها به ابعاد قوی شخص نظر ندارد بلکه تمام جنبه های شخصیتی را بر می گزیند و این درست نیست مسئله الگوی اخلاق با استاد علم متفاوت است من علم را حتی از گبر و کافر هم می توانم بیاموزم چه بسا بزرگان هم منع نکرده اند این علم است اما سیر و روش را خیر
مثلا شمر
بسیار اهل عبادت بوده به کرات با پای پیاده عازم حج شده چه مناجات هایی چه ضجه هایی ایا همین که این رخ شمر را ببینم می شود او را الگو کنم ؟ قطعا و حتما نمی شود
الحمدلله الگو کم نداریم حضرت امیر المونین علی (علیه السلام) مگر امام نبوند مگر خلیفه نبودند مگر از لحاظ مالی توانمند نبوند اما چطور زیستند اما حسن (علیه السلام) هم همطور اینکه من چه کسی را الگو خودم قرار دهم قدر و ارزش من را نشان می دهد وقتی ما چنین الگو هایی داریم زشت نیست اسم گیتس را بیاوریم
اینها خوب است از چه بابت از این لحاظ برخی واقعا انسانیت را بوسیده اند گذاشته اند کنار و به هیچ صراطی مستقیم نیستند را به این روش که بگوییم حتی گیتس هم به فکر فقراست بلکه تنگری شود شود برای اون خوب است اما اینکه گیتس را ترویج کنیم تبلیغ کنم و اسطوره کنیم خطاست اصلا در مقام الگو بودن نیست ولو گاهی کاری خوب (ظاهری یا باطنی) کرده باشد

[sagheb]

(۹/آبان/۹۵ ۱۰:۴۱)عبدالرحمن نوشته است:  احیانا این بنیاد مثل بنیاد خیریه ابریشم چی که نیست؟

بیشتر توضیح بدید لطفا

[سعدی]

بله، ما الگوی خیلی بزرگی رو در مذهب و فرهنگمون داریم. اما معرفی نمودن نمودن نمونه های خوب خارجی یه فایده داره: وقتی یک فرد تندرو می خواد دیگران رو به خشونت بر علیه دیگران تشویق کنه، وجود چنین افرادی باعث میشه حرفش کمتر خریدار داشته باشه. این باعث میشه تبلیغات منفی تا حدی خنثی بشن.

[میم.حسین.الف]

نقل قول: وقتی یک فرد تندرو می خواد دیگران رو به خشونت بر علیه دیگران تشویق کنه

عذر خواهی می کنم من اینجوری نقل قول می کنم و بولد(سبزش سیدی هست نه موسوی ای ) می کنم اما شما به شدت تحت تاثیر قرار دارید

خب معرفی کردن با الگو کردن خیلی فرق داره ممنون که دقت کردید

اما میشه این جریان تبلیغ منفی و خنثی شدنش رو بیشتر توضیح بدید اصلا متوجه نشدم

مثلا من تندرو خشونت طلب می گم کل قاره آمریکا رو به جرم کفر غرق کنیم بعدشما می گی فلانی آدم خیری هست
یعنی دیگران به خاطر او خیر با من مخالفت می کنن و چه تبلیغ منفی خنثی میشه ؟ تبلیغ علیه کفر قاره آمریکا ؟

[سعدی]

نه فقط با یه نفر، بلکه فرد باید با فرهنگهای مختلف آشنایی پیدا کنه. اینجوری تصور بهتری راجع به دنیا پیدا می کنه و فقط از دریچه تبلیغات منفی دنیا رو نمی بینه.