برجام روسیاه مانده به عبرت

[bahmaneyar]

آقای روحانی در زندگی اش در رده های بالای نظام، عهده دار مسئولیت های بزرگ بوده و بیشتر از هر کسی می داند دشمنی آمریکائیان را با ایران پایانی نیست، ولی ایشان مدتهاست که تن به سازش با ظلمِ آمریکا را داده، ولی جرات بازگو کردنش را ندارد.

چرا که در باور دشمنی آمریکائیان با ایران، اگر هیچ سانتریفوژی در ایران نچرخد و تمام پیچ و مهره های هسته ای ایران را باز کنند و ببرند، ایران همه موشک هایش را به آنها بدهد، ایران دست از حمایت حزب الله لبنان و حماس و فلسطین و سوریه و مظلومین جهان دست بردارد، حتی اگر ایران رژیم اسرائیل را به رسمیت بشناسد، حتی اگر جمهوری اسلامی سقوط کند و دیگر اسمی از انقلاب اسلامی در دنیا نباشد، و یک نظام سر سپرده همچون رژیم خائن پهلوی در ایران سر کار بیاید که زیر نفوذ آمریکا باشد، باز هم دشمنی آمریکا با ایران تمام نخواهد شد، چرا که تازه بر می گردند به زمان شاه، و این یعنی اینکه در مردم ایران یک ظرفیت عظیم برای نابودی سلطه گران و حمایت از مستضعفان جهان وجود دارد، که اگر می خواست این ظرفیت از بین برود، در این سی و هفت سالی که ظالمانه ترین جنایات، تحریم ها و قساوت ها را که در حق مردم ایران انجام دادند باید این ظرفیت از بین می رفت.

این ظرفیت عظیم، برای آمریکای چپاولگر، یک خطر امنیتی و برای اسرائیل غاصب، یک خطر موجودیتی محسوب می شود، و چون امنیت اسرائیل، اولویت اصلی آمریکاست، در نظر آنها هیچی فاجعه ای بدتر از برگشت ایران به دوران قبل از تحریم ها نیست.

آمریکا تنها سلاح اش علیه ایران همین تحریم هاست، و در نظر آنها ارزشش خیلی بیشتر از همه دشمنی ها و اقدامات جنایت کارانه شان است که تا به حال علیه مردم مظلوم ایران مرتکب شدند.

فقط دو کشور ارزش این تحریم ها را می دانند، اول خود آمریکائیان هستند که بخواهند آن را از دست بدهند، و دوم ایران، که می خواهد آن را به دست بیاورد.

برای آمریکائیان ماندن تحریمها و اضافه کردن تحریم ها، راهی قدیمی بود برای رسیدن به یک هدف جدید، ولی برای دولت آقای روحانی، امتیاز دادن به آنها به امید برداشتن تحریم ها، راهی جدیدی بود برای یک هدف قدیمی.

برای آمریکائیان تحریم ها هدف نبودند، یک ابزار بودند برای رسیدن به هدف ، ولی برای دولت آقای روحانی، ابزارِِ برداشتن تحریم ها لبخند بود، برای هدفی که قیام کربلا را درس مذاکره می دانست.

سیاست آمریکائیان در مذاکرات طوری است، که پیوسته از ایرانیان چیزهائی بخواهند که ایران نتواند به آنها بدهد، هر چیزی هم که ایران به آنها بدهد، محال است آنها راضی شوند، این تاکتیکِ راهبردی آنها در مذاکرات است.

همه اینها را آقای روحانی و هم فکران خود فروخته و خود باخته اش می دانستند، ولی متاسفانه دولتمردان یازدهم که رقیق شدهِ اصلاحات و کارگزارانی ها هستند، از همان اول نه سیاستمدار بودند، نه انقلابی و نه قهرمان، چون باور آنان کدخدا بودن آمریکا در جهان است، دلیلش هم این است که آقای روحانی و تیم فکری اش، اصلا نمی خواهند ماهیت نظام ظالمِ آمریکا، و تهدید دار بودن رژیم اسرائیل را که بر تهدید و ظلم بنا گردیده اند را بپذیرند، چرا که این دو کشور همیشه تهدید و ظلم می کنند، یا ادعا می کنند که مورد تهدید و ظلم واقع شده اند.

آقای روحانی و همکارانش در دولت فهمیده اند که توافق برجام در جامعه مخالف حکمت و مصلحت مردم بود، و یک ضد ارزش شناخته می شود، و حمایت از طرز تفکر برجام اینک به یک ننگ تبدیل شده است، چرا که برجام برای برداشتن تحریم ها و شفاف سازی هسته ای بود، ولی اینک ادعاهای موشکی و منطقه ای و حقوق بشری، جایگزین عربده کشی های هسته ‌ای برای تحریم های جدید شده است.

برای همین آقای روحانی بعد از چهل ماه سازش و وادادگی و ناشایستگی تصمیم گرفته، کلید تدبیرش را با سوخت پیشران هسته ای در سخنرانی هایش غنی سازی کند، و این خسارات محض و خیانت آمیز را به پای همه مسئولان نظام بیندازد.

در مذاکراتِ برجام، ارزش های انقلاب و حُریت ایرانی را جهل جماعتی به یغما بُرد که کربلا را درس مذاکره می دانست، برجام یک درس بود و همین یک درس برای مردم ایران که انسان های با هوشی هستند دنیایشان را کفایت می کند، چون به هر چیزی که از داخل برجام به آن نگاه می کنند، فرق می کند تا از خارج برجام به آن نگاه کنند.

از همان روز اول، تصمیم آقای روحانی و همکاران بسیار ثروتمندش این بود که پیشرفت و رشد اقتصادی فقط از طریق مذاکره و سازش با آمریکا ممکن می شود، بارها در طی مذاکرات به آمریکائیان باج دادند، کوتاه آمدند، و با اینکه می دانستند نفع خاصی در این مذاکرات برای مردم وجود ندارد، باز هم آن را می پذیرفتند، چون در مذاکرات به دنبال تعامل و سازش با آمریکا بودند، نه حل موضوع هسته ای، و این مذاکرات اینها را به هدفشان نزدیک می کرد.

آقای روحانی باید قدرت استدلال اش را بالا ببرد، نه قدرت صدایش را، ملت ایران اگر بخواهند قضاوت درستی در باره توافق برجام بکنند، می بینند سه سال قبل که آمریکا شروع مذاکرات با این دولت را شروع کرد، تنها سلاح اش علیه ایران فقط تحریم ها بودند، الان هم تنها سلاح آمریکا علیه ایران تحریم ها هستند.

آمریکائیان قطعا هنوز قدرت برای تحریم دارند، و هر چقدر هم که آنها تحریم جدید صادر کنند، اما ایران با فراوانی اندیشه های انقلابی اش، توانائی دانشمندانش، همراه با نصایح و فرامین مقام معظم رهبری از آنها پیش خواهد افتاد، ظرفیت ایرانِ تحریم شده امروز، بسیار قدرتمندتر از ظرفیتِ ایرانِ تحریم نشدهِ 37سال قبل است، بلی آنها قدرت تحریم دارند، ولی حالا وضع فرق کرده، هر آدم عاقلی با دیدن قدرت و نفوذ عظیم ایران در منطقه می فهمد که باید به آمریکائیان گفت دیگر مهمانی تمام شده است.

آقای روحانی باید چشم باز کند نه دهان، باید ببیند آیا تدبیر و اعتدالش همین برجام بود؟، برجامی که هنوز هم درون آن یک دیکتاتور پنهان است، برجامی که روسیاه مانده به عبرت روزگار، برجامی که در آن بیشتر ریاکاری و عوام فریبی نقش آفرینی کرد، برجامی که توافق بد را بهتر از توافق نکردن می دانست، برجامی که بیکاری، تورم، مشکلات معیشتی، رکود و ... هیچ کدام با آن حل نشد، برجامی که بانی آن آقای روحانی بود و منتقدان و دلسوزان انقلاب و نیمی از مردم ایران را بی سواد، ترسو و کاسبان تحریم خواند و آنها را به جهنم فرستاد.

اکثریت افراد در دولت یازدهم چون شخصیتی انقلابی ندارند، نمی توانند از شخصیت انقلاب دفاع کنند، مذاکره در دنیای دیپلماسی مفهوم و معنای ویژه‌ای دارد، آداب لبخند زدن با آداب مذاکرات تفاوت می کند، کم خندیدن به وزیر جذبه بیشتری می دهد، وزیری که در باورش کلمه دشمن به کار نرود، قطعا همه منافع ملت را به دشمنان ملت می دهد.

مردم ایران غرور و غیرت شان را از اسلام و انقلاب به یادگار دارند، نه از برجامی بی عرضه که تنها دارائیش یک زبانِ دراز است، این دولتیان باید شرم کنند که خود در لباس انقلاب، دامِ ام الفتنه آمریکا شده اند، آقای روحانی بازنده خُدعه دشمنان، و خیانت یاران دروغین خود شد، یاران و سفیهانی که روحانی و همفکرانش را زیر نفوذ خود گرفته اند و هر چی در گوششان زمزمه می کنند اینها با فریاد می گویند.

مذاکرات برجام خوب و به سزا بود، ولی ای کاش، دولت خیانت برجام بر دامن نمی داشت، امروز مردم در دادگاه عبرتِ برجام، چشم به اعجازِ تدبیری دوخته اند که مذاکرات بُرد بُرد را به مذاکراتِ بُردند بُردند تبدیل کرده اند، و ثابت کردند که این تدبیر، تابوت عقده هاست، تباه می کند، ولی شفا نمی دهد.

کم کم مردم از تمام زوایای گفتگوهای رد و بدل شده در اتاق های گفتگوهای محرمانه مطلع می شوند، و می فهمند این لیبرال های کدخدا زده چقدر مُستَعدِ حقارت و دَدمنشی علیه نیروهای مُخلص انقلاب هستند، کم کم همگان خواهند فهمید، این افراد و جریانات درون دولت، که اکثرا اشراف ماآبی اند، سخت شیفته رابطه با آمریکا هستند، و اگر هم نمی توانند اکنون حرف دلشان را برای سازش با آمریکا به طور علنی بگویند، چون بعد از فتنه88 ، شجاعت شان را در مصاف با انقلاب، با ترسی آمیخته به شرم باخته اند.[font=Tahoma][/font]

[زینب خانوم]

نکته ای هست که سیاستمدارای ما اصلا بهش توجه نمیکنن.
امیدوارم اصل حرف و مثالم رو بگیرین و شروع به مغلطه نکنین.
ببینین...
آمریکا یه برده داشت تو خاورمیانه به نام ایران.
یه روزی این برده یه لگد محکم به جایگاه خوبش نسبت به برده های دیگه میزنه و فریاد آزادی سر میده و از دست آمریکا در میره.
وقتی در میره داد و بیداد آزادیش به گوش برده های دیگه هم میرسه.
اما هنوز جراتی برای مخالفت با آمریکا ندارن.
چون دارن میبینن آمریکا برای تنبیه اون برده فراری چطور داره سخت گیری میکنه و شکنجه اش میده تا دوباره به تله بندازدش.
اما نکته مهم اینجاست...
اگه آمریکا این برده یعنی ایران رو بدست بیاره چنان پدری ازش درمیاره که مرغای آسمون به حالش گریه کنن.
چون این برده یه بار لگد زده و احتمال لگدپراکنیش بیشتره.
ضمنا اگه ایران دوباره برده اش بشه تو چنان قحطی ای نگه اش میداره که هوس آزادی از کله اش بپره و اونقدر بخوره که فقط نمیره و بردگی کنه.
یعنی دو تا کار میکنه:
۱. پدرمون رو درمیاره و تا ابدالدهر مواظبمونه که دوباره بهش ضربه نزنیم.
۲. اونقدر خردمون میکنه که فقط زنده باشیم که خدمتش رو کنیم و یه پاپاسی واسه فکر کردن نتونیم خرج کنیم.
یعنی اگه با آمریکا دوست شیم اول بدبختیه.
والا...
پ.ن:
دوستان عکساتون رو کوچیک بذارین که پست اسکرول نخوره.
اگه خواستین لینک سایز اصلی عکس رو زیرش بذارین.

[313s.w.o]

جهان سوم جایی است که:

به دشمن اصلی شان «اعتماد» می کنند،
بعد با او «مذاکره» میکنند،
بعد در تاسیسات هسته ای شان «بتن» می ریزند،
بعد در خیابان «شادی» می کنند،
بعد تحریم ها «بیشتر» میشود،
و در نهایت از عامل نابودی توان هسته ای شان تحت عنوان «قهرمان دیپلماسی» تقدیر میکنند..!

[MOHSEN-Z]

اینی که امروز روحانی گفت حتما برخورد میکنیم!بخاطر این بود که تحت فشار افکار عمومیه الان.یه چند روز دیگه که صداها خوابید همه چی تموم میشه انگار نه انگار که اصلا خبری بوده......
یه سوژه جدید....
یه حمله جدید به منتقدین....
یه دو قطبی جدید.....
همون آش و همون کاسه....

[bahmaneyar]

در جواب آقای
313s.w.o :
بله درست میفرمائین بدترش اینه که در جهان سوم بعضی ها هم هستند که فقط با یک وعده کدخدا تو خیابانها می رقصند.
و در جواب آقای
MOHSEN-Z
که فرمودن آقای روحانی به خاطر فشار افکار عمومی گفتند با آمریکا بر خورد می کنیم و چند روز دیگه همه چی یادشون میره درسته کاملا درسته میگین چون آقای روحانی نمیخواد قبول کنه که دشمنی آمریکا با ایران فقط به خاطر ظرفیت قدرتمند و درونی ملت ایران است نه داشتن سانتریفوژ و موشک و حقوق بشر و امثالهم ، چون از نظر سران کاخ سفید اگر همین الان هیچ سانتریفوژی در ایران نچرخد و تمام پیچ و مهره هایش هسته ای ایران را باز کنند و ببرند، ایران همه موشک هایش را به آنها بدهد ، دست از حمایت حزب الله لبنان و حماس و جهاد و سوریه و مظلومین جهان دست بردارد، حتی اگر ایران رژیم اسرائیل را به رسمیت بشناسد، حتی اگر جمهوری اسلامی سقوط کند و دیگر اسمی از انقلاب اسلامی در دنیا نباشد، و یک نظام سر سپرده همچون پهلوی در ایران سر کار بیاید که زیر نفوذ خودشان باشد، باز هم دشمنی آمریکا با ایران تمام نخواهد شد، چرا که تازه بر می گردند به زمان شاه، و این یعنی اینکه در مردم ایران یک ظرفیت عظیم برای نابودی سلطه گران و حمایت از مستضعفان جهان وجود دارد، که اگر می خواست این ظرفیت از بین برود در این سی و هشت سالی که ظالمانه ترین جنایات، تحریم ها و قساوت ها را که در حق مردم ایران انجام دادند باید این ظرفیت از بین می رفت این ظرفیت عظیم، برای آمریکائیان چپاولگر یک خطر امنیتی و اقتصادی و برای رژیم غاصب اسرائیل یک خطر موجودیتی محسوب می شود.

[دیدگاه نوین]

دوستان به نظرم همه این حرفا رو صد بار زدیم و همه اش رو از بریم ... بیایید حرف جدید بزنیم


الان تو شرایطی که تا 1400 با روحانی هستیم چطور باید عدم موفقیت برجام رو نهادینه کنیم که تا سالیان آینده یک دلیل و برهان عملی برای رد مذاکره و اعتماد به آمریکا داشته باشیم ؟!!! الگو و روش پیشنهاد بدید که بتونیم بهتر از توافق سعد آباد قضیه رو برای مردم روشن کنیم !!! متاسفانه توافق سعد آباد نتونست جلوی برجام رو بگیره ، نیاز به کار فرهنگی تمییز برای جا انداختن دستاورد برجام داریم .


پ.ن
مستند پرزیدنت اکتور رو امروز دیدم واقعا اثر گذار بود ، هر کس ندیده حتما ببینه و به حال انقلاب یکم دل بسوزونه !!!

[MOHSEN-Z]

منم امروز مستند پرزیدنت اکتور سینما رو دیدم.
اینطور که مستند میگه از اولش هم قرار نبود چیزی به گورباچف بدن.برای ما هم همینه از اولش هم قرار نبود تحریمی رو بردارن.
چقدر اوضاع ما شبیه آخرای شوروی شده.کارخانه ها ورشکسته میشن،بیکاری و فقر بیشتر میشه و ما به اونها فقط امتیاز میدیم.لاریجانی و عراقچی میگن تحریم های جدید نیست.دیگه مردم دارن خفه میشن از تحریم چی جدید نیست؟؟
چقدر احمقانه....
و چقدر غم انگیز...
انشاالله رهبری و همچنین خون شهدای این آب خاک به دادمون برسن

-------
مشتاقانه منتظر جواب دوستانی هستم که برا روحانی یقه جررر میدن

[دیدگاه نوین]

(۶/مرداد/۹۶ ۰:۰۰)MOHSEN-Z نوشته است:  منم امروز مستند پرزیدنت اکتور سینما رو دیدم.
اینطور که مستند میگه از اولش هم قرار نبود چیزی به گورباچف بدن.برای ما هم همینه از اولش هم قرار نبود تحریمی رو بردارن.
چقدر اوضاع ما شبیه آخرای شوروی شده.کارخانه ها ورشکسته میشن،بیکاری و فقر بیشتر میشه و ما به اونها فقط امتیاز میدیم.لاریجانی و عراقچی میگن تحریم های جدید نیست.دیگه مردم دارن خفه میشن از تحریم چی جدید نیست؟؟
چقدر احمقانه....
و چقدر غم انگیز...
انشاالله رهبری و همچنین خون شهدای این آب خاک به دادمون برسن

-------
مشتاقانه منتظر جواب دوستانی هستم که برا روحانی یقه جررر میدن

علی رغم شباهت ها چندتا تفاوت عمده هم با شوروی داریم .


1. در شوروی مقامی بالاتر از رییس جمهور نبود که بتونه خودسری هاش رو کنترل کند و مجلس شون هم چند دسته بود اما اینجا ما ولایت فقیه رو داریم که حقیقتا اگر نبود تو همین چهار سال وضع خیلی خراب تر میشد.
مثلا همین 1000 سانتریفیوژ داخل فردو که باقی موندن ( بدون غنی سازی ) این اصرار رهبری بود
مثلا عدم بازدید از مراکز نظامی و مصاحبه با دانشمند ها این خط قرمزی بود که رهبری برای حفظش خیلی از خودشون هزینه کردند
مثلا 2030 که بازم رهبری از خودش هزینه سنگینی کرد !!!
داخل شوروی ما همچین چیزی رو نداشتیم و گورباچوف با دست باز همه کار میتونست بکند.


2. وضعیت اقتصادی ما علی رغم همه مشکلات و رکودی که مدام بیشتر میشه هنوز به پای شوروی نرسیده ، ملت غذا نداشتن بخورند اون موقع !!!




اما نکته مهم اینه که این وضع نباید ادامه پیدا کند والا تا شوروی شدن فاصله زیادی نداریم .
باید برای اقتصاد مقاومتی راهکار عملی داشته باشیم ... متاسفانه شما حتی از کاندید های اصولگرا هم در انتخابات نمیبینید که برنامه دقیقی برای اجرا کردن اقتصاد مقاومتی ارائه بدند!!!
بازار های ما تحت سلطه خارجی ها است. فرهنگ مردم خارجی پسند شده و حتی جنس با کیفیت ایرانی رو خیلی ها نمی خرند !!!