اگر كسي او را ديّوث بنامد گناه نكرده است!

[راوی110]

رسول خدا صلوات الله عليه و آله:

أيُّما رَجُلٍ رَضِيَ بِتَزَيُّنِ امرَأَتِهِ و تَخرُجُ مِن بابِ دارِها،
فَهُو دَيّوثٌ،
و لا يَأثَمُ مَن يُسَمّيهِ دَيّوثا.
و َالمَرأَةُ إذا خَرَجَت مِن بابِ دارِها مُتَزَيِّنَةً مُتَعَطِّرَةً و َالزَّوجُ بِذاكَ راضٍ،
بُنِيَ لِزَوجِها بِكُلِّ قَدَمٍ بَيتٌ فِي النّارِ.


هر مردي كه راضي است همسرش خود را بيارايد و از خانه بيرون برود، آن مرد ديوث است،
و اگر كسي او را ديّوث بنامد، گناه نكرده است.
هر گاه زن، آرايش‌كنان و عطرزنان، از خانه‌اش خارج شود و شوهرش به اين كارِ او راضي باشد،
به ازاي هر قدمي كه بر مي‌دارد، براي شوهر او، خانه‌اي در جهنّم بنا مي‌شود.


جامع الأخبار: ص 477، ح 1259

[عبدالرحمن]

شما الان دارید افرادی بحث میکنید که نه اسلامو قبول دارن و نه دنبال حقیقتن

خود پیامبر هم بیان بحث کنن این ها گوششونو میگیرن

دیوث دیوثه و چون برخی در موردشون صدق میکنه تو ایران شروع میکنن به غرغر

گفتن جنبه اخلاقی داره زنای چشمی

پس اخلاقاً هم دیوثن

یچیزایی هست رو کاغذ نمیاد ولی دل میفهمه

همون!.................!

[III I III]

(۴/اسفند/۹۵ ۱۲:۰۱)سعدی نوشته است:  به هر حال، حدیثی که در کتاب الفقیه اومده، معنای یوث را فردی می داند که به زنان دادن همسرش راضی باشد:
پس اگر این حدیث معتبر باشه، باز هم اون معنایی که فرمودید ازش برداشت نمیشه.

حدیثی که از وسائل الشیعه آوردید هم همین معنا رو بیان می کنه.

دوست عزيز
به جاي نگاشتن به هر حال بهتر بود بنويسيد اشتباه كردم و طرفي هم كه از او كپي پيست كرديد يا نا‌آگاه بوده يا از روي غرض خلاف واقع گفته است!

منتها مسئله اينجاست كه روايت‌ها منحصر در اين موارد نيست به عنوان نمونه:

پیغمبر صلوات الله عليه و آله هفت گروه را لعنت كرد. یكی فرمود:

«الْمُتَغَافِلُ عَنْ زَوْجَتِهِ وَ هُوَ الدَّیُّوثُ»

(مستدرك الوسائل/ ج /14ص 291)
كسی كه نسبت به همسرش خود را به غفلت مي‌زند (بي‌خيال است و غيرت به خرج نمي‌دهد!)

[سعدی]

حتی اگر این احادیث صحیح باشند، عرف جامعه معنای نادرستی از این واژه برداشت می کنه، چون معنای مصطلحش با آنچه از این روایات برداشت میشه متفاوته. مشکل جایی به وجود میاد که در بحث بین دو نفر، معنای این واژه بین گوینده و شنونده متفاوت میشه. اگر ما مردی رو دیوث خطاب کنیم، احساس می کنه که که به همسرش تهمت زنا نسبت داده ایم.

در تاپیک زیر، می خواهیم صحبت کنیم در مورد اینکه با فرض صحت تمام این روایات، آیا خوبه این واژه رو به کار ببریم یا خیر. خوشحال میشم نظر شما رو بشنوم:
http://forum.bidari-andishe.ir/thread-42774.html

[علی 110]

(۴/اسفند/۹۵ ۲۲:۱۳)سعدی نوشته است:  حتی اگر این احادیث صحیح باشند، عرف جامعه معنای نادرستی از این واژه برداشت می کنه، چون معنای مصطلحش با آنچه از این روایات برداشت میشه متفاوته. مشکل جایی به وجود میاد که در بحث بین دو نفر، معنای این واژه بین گوینده و شنونده متفاوت میشه. اگر ما مردی رو دیوث خطاب کنیم، احساس می کنه که که به همسرش تهمت زنا نسبت داده ایم.

در تاپیک زیر، می خواهیم صحبت کنیم در مورد اینکه با فرض صحت تمام این روایات، آیا خوبه این واژه رو به کار ببریم یا خیر. خوشحال میشم نظر شما رو بشنوم:
http://forum.bidari-andishe.ir/thread-42774.html

خوب بالاخره بعد از بحث فراوان خوب است یک احتمال صحت قائل شدید برای این‌گونه احادیث (البته با این همه دلیل که ذکر شد گویا چاره‌ای دیگر نداشتید و جای بیش از این انکار بدیهیات باقی نمانده بود! البته باز جای شکر از خدا و تشکر از شما را دارد، چون سابقه دارد که در همین تالار، برخی بیش از این نیز بدیهیات را انکار کرده‌اند.

در جایی که شخص اول عالم وجود که جز وحی سخنی به زبان نمی‌آورد به فرمایش قرآن کریم نظر داده، نظر دیگر چه ارزشی دارد و چه محلی از اعراب؟
اما نظر ایشان:

رسول خدا حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله:

أيُّما رَجُلٍ رَضِيَ بِتَزَيُّنِ امرَأَتِهِ و تَخرُجُ مِن بابِ دارِها،
فَهُو دَيّوثٌ،
و لا يَأثَمُ مَن يُسَمّيهِ دَيّوثا.
و َالمَرأَةُ إذا خَرَجَت مِن بابِ دارِها مُتَزَيِّنَةً مُتَعَطِّرَةً و َالزَّوجُ بِذاكَ راضٍ،
بُنِيَ لِزَوجِها بِكُلِّ قَدَمٍ بَيتٌ فِي النّارِ.


هر مردی كه راضی است همسرش خود را بيارايد و از خانه بيرون برود، آن مرد ديوث است،
و اگر كسی او را ديّوث بنامد، گناه نكرده است.
هر گاه زن، آرايش‌كنان و عطرزنان، از خانه‌اش خارج شود و شوهرش به اين كارِ او راضی باشد،
به ازای هر قدمی كه بر می‌دارد، برای شوهر او، خانه‌ای در جهنّم بنا می‌شود.

جامع الأخبار (شعیری): ص477


زن اگر حجابش مشکل دارد طبق غریزه فریبایی خود (که البته خلاف فطرت حیای اوست) دارد عمل می‌کند و خیلی عجیب نیست!
اما، اما، اما
در همه جای دنیا، از دیرباز تا امروز برای جنس مرد، غیرت روی ناموس هم غریزه اوست (که حتی در حیوانات هم وجود دارد!) و هم میل فطری اوست و بی‌غیرت عجیب و غریب مردها نسبت به نوامیسشان بسیااااار جای تعجب دارد.
لذا به قول استاد عالی بیش از آنکه هی بخواهیم به خانم‌ها بگوییم خانم‌ها حجاب، خانم‌های عفت

باید بیش و پیش از آن به مردها بگوییم آقایان غیرت! آقایان غیرت!

شاید باید تببین شود شدّت قبح این عمل از نظر شرع اسلام تا شاید کمی مردان به خود آیند!

شدّت قبح این عمل است که باعث می‌شود شرع بگوید اگر به چنین مردی با چنین ویژگی‌ای دیوث گفته شود گناهی انجام نشده!

پزشک هم وقتی می‌بیند بیمارش به دستور پرهیز غذایی عمل نمی‌کند
دارو مصرف نمی‌کند
آمپول نمی‌زند
نهایت ممکن است مجبور شود دست به تیغ جراحی بزند!

مرد بی‌غیرت نیز وقتی به انواع و اقسام توصیه‌ها و دستورات و نهیب‌ها بی‌تفاوت می‌شود به نظر می‌شود باید چنین خطاب شود!! باشد که به خود آید!!!




پناه بر خدا می‌بریم از اینکه لحظه‌ای به حال خود رها شویم

و البته باید دید ریشه بی‌غیرت شدن مردها و بی‌حیایی زن‌ها از کجاست!

یک قلم آن می‌شود به فرمایش وحی و حضرات معصوم رواج موسقی!!!! که اثر مستقیم روی غیرت مرد و حیای زن دارد!