غیبت امام مهدی ع را جدی بگیریم؟!

[Mforootaghe]

با نام ویادخدا
درود بردوستان

امر غیبت در باور پیروان اهلبیت امری جدی است که محصول آن انتظار است و12 قرن است که ادامه دارد اما با تاسیس جمهوری اسلامی وتثبیت ولایت فقیه در راس نظام عملا این باور دچار تضعیف شده است . قرار نبوده است که در غیبت امام حضور اورا در کوچه وبازار نشان دهیم. غیبت دارای حکمتی بزرگ است که ازجمله آن بالا رفتن عقلانیت ورشد تعقل انسان است تا حدی که آماده پذیرش حضور آن انسان متعالی شود. اما بهرحال با نظر برخی از بزرگان مساله ولایت فقیه در قانون اساسی گنجانده وبه تصویب ملت رسید .اما در عمل این اصل به گسترش صلاحیتهای ولی فقیه در اصلاح قانون اساسی انجامید وبا این وسعت مسوولیت حضور نمایندگان ایشان در تمامی منصه ها عملا مساله غیبت آن امام همام را در پرده برد و حضور امام را در صحنه های جامعه بظهور کشانیدند . نتیجه این کار اولا موجب کاهش حضور مردم در امر حکومت بود که عقلانیت لازم برای آمادگی جهت حضور آن امام را کاهش داد ودوم اینکه اساسا با این شیوه توجه مردم از تقویت اندیشه خود به تقلید وپیروی از حاکم موجود معطوف گردید. اگر بجای گسترش صلاحیت در امر ولایت حضور مردم درصحنه بیشتر میشد امروز بی قانون کمتر گریبان جامعه را میگرفت وفساد کمتر بود وقوه قضائیه کوچکتر میشد . این اشکالات از همان آغاز انقلاب ودرمسیر انتخاب اولین رئیس جمهورشروع شد که تا کنون نیز ادامه دارد واگر درهمان اول در نطفه خفه میشد دیگر شاهد انتخاباتی که عده ای با حضوروثبت نام خود مردم را به تمسخر میگیرند نمیشدیم .

[عبدالرحمن]

(۲۳/فروردین/۹۶ ۱۳:۱۲)Mforootaghe نوشته است:  با نام ویادخدا
درود بردوستان

امر غیبت در باور پیروان اهلبیت امری جدی است که محصول آن انتظار است و12 قرن است که ادامه دارد اما با تاسیس جمهوری اسلامی وتثبیت ولایت فقیه در راس نظام عملا این باور دچار تضعیف شده است . قرار نبوده است که در غیبت امام حضور اورا در کوچه وبازار نشان دهیم. غیبت دارای حکمتی بزرگ است که ازجمله آن بالا رفتن عقلانیت ورشد تعقل انسان است تا حدی که آماده پذیرش حضور آن انسان متعالی شود. اما بهرحال با نظر برخی از بزرگان مساله ولایت فقیه در قانون اساسی گنجانده وبه تصویب ملت رسید .اما در عمل این اصل به گسترش صلاحیتهای ولی فقیه در اصلاح قانون اساسی انجامید وبا این وسعت مسوولیت حضور نمایندگان ایشان در تمامی منصه ها عملا مساله غیبت آن امام همام را در پرده برد و حضور امام را در صحنه های جامعه بظهور کشانیدند . نتیجه این کار اولا موجب کاهش حضور مردم در امر حکومت بود که عقلانیت لازم برای آمادگی جهت حضور آن امام را کاهش داد ودوم اینکه اساسا با این شیوه توجه مردم از تقویت اندیشه خود به تقلید وپیروی از حاکم موجود معطوف گردید. اگر بجای گسترش صلاحیت در امر ولایت حضور مردم درصحنه بیشتر میشد امروز بی قانون کمتر گریبان جامعه را میگرفت وفساد کمتر بود وقوه قضائیه کوچکتر میشد . این اشکالات از همان آغاز انقلاب ودرمسیر انتخاب اولین رئیس جمهورشروع شد که تا کنون نیز ادامه دارد واگر درهمان اول در نطفه خفه میشد دیگر شاهد انتخاباتی که عده ای با حضوروثبت نام خود مردم را به تمسخر میگیرند نمیشدیم .