کانال بیداری اندیشه در سروش کانال بیداری اندیشه در تلگرام



ارسال پاسخ  به روز آوری
 
رتبه به موضوع
  • 3 رای - 5 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
بازی یا خودکشی
۲۰:۴۸, ۱۳/شهریور/۹۶ (آخرین ویرایش ارسال: ۱۴/شهریور/۹۶ ۱۲:۵۰ توسط mahdy30na. علت ویرایش: اصلاح پاره ای از موارد )
شماره ارسال: #1
آواتار
سلام و عرض ادب
دوستان یه توضیحی درباره یک بازی خطرناک و البته تذکر به والدین
  • بازی نهنگ آبی
بازی متشکل از یک سری از وظایف واگذاری شده به بازیکنان توسط مدیران در طول ۵۰ روز است که با چالش نهایی بازیکن نیاز به ارتکاب خودکشی دارد.
  • اصطلاح «نهنگ آبی» از پدیده ساحل نهنگ می‌آید که مربوط به خودکشی است.
مراحل بازی نهنگ آبی چگونه است؟

بازی نهنگ آبی یا چالش نهنگ آبی بر اساس نوعی رابطه میان شرکت کنندگان و رقبا و مدیران بازی انجام می شود.
این بازی شامل مجموعه ای از وظایف است که توسط بازی اعلام می شود و افراد شرکت کننده باید آن را تکمیل کنند.هر روز یک وظیفه به شخص بازی کننده داده می شود و مجموعا ۵۰ روز بازی نهنگ آبی طول می کشد.
  • لیستی از وظایفی که در بازی نهنگ آبی باید انجام دهید:
  1. بیدار شدن راس ساعت ۴:۲۰ صبح
  2. بالا رفتن از یک جرثقیل
  3. حکاکی یک عبارت خاص در دست یا بازوی شخص
  4. انجام وظایف مخفی
  5. سوزن زدن به دست یا پا
  6. ایستادن در یک پل و سقف
  7. گوش دادن به موسیقی
  8. تماشای فیلم هایی که توسط مدیر توسط مدیران ارسال می شود
بازی یا چالش نهنگ آبی چیست؟

بازی یا چالش نهنگ آبی یک بازی اینترنتی است که در چندین کشور از جمله روسیه و هند وجود دارد.

بازیکنان موظفند که در طول ۵۰ روز ۵۰ ماموریت انجام دهند که آخرین آن خودکشی می باشد.

علت انتخاب اصطلاح نهنگ آبی پدیده ساحل نهنگ بوده که مربوط به خودکشی است.

نهنگ آبی در سال ۲۰۱۳ در روسیه و با F57 یکی از نام های به اصطلاح گروه مرگ شبکه اجتماعی وی کی شروع به کار کرد.

اولین خودکشی ناشی از آن در سال ۲۰۱۵ اتفاق افتاده است.

بازی نهنگ آبی چگونه منجر به خودکشی می شود

در این چالش اینترنتی ۵۰ مرحله‌ ای از مخاطبان عمدتا نوجوانان خواسته می‌شود روزانه تکلیف خود را انجام داده و در پایان، عکسی از خود را بفرستند تا بتوانند وارد مرحله بعد شوند.
مرحله نخست این چالش کشیدن یک نهنگ آبی روی دست است و پس از آن برای مثال از کاربر خواسته می‌شود، تا لب خود را ببرد، روی دست خود با چاقو کلمه‌ای را حک کند و یا بالای یک ساختمان مرتفع با پاهای آویزان از خود عکس بیاندازد. این بازی مرگبار، چهار سال پیش برای اولین بار در روسیه و در شبکه اجتماعی محلی «وی کی» (VKontakte) معادل فیسبوک روسیه به راه افتاد.

سایت اینترنتی روزنامه هندوستان تایمز به نقل از یکی از اقوام وایبهاو گزارش کرده که وی در روزهای قبل از اقدام به «خودکشی» به دوستانش می‌گفته که بزودی پرواز خواهد کرد. از آنجایی که این دانشجوی هندی علاقه بسیاری به چالش‌های فضای مجازی داشته، پلیس احتمال ارتباط وی با چالش نهنگ آبی را منتفی نمی‌ داند.

در حالی که وایبهاو از خودکشی، جان سالم به در برده و با دست و پای شکسته در بیمارستان بستری است، به گزارش برخی رسانه‌های محلی، یک دانشجوی دیگر هندی هم در همین روز در شهر پودوچری خود را از درخت حلق‌آویز کرد.
  • شاید برای خیلی ها سوال باشد که چطور می شود یک بازی باعث خودکشی یک کودک یا نوجوان شود ؟!
روش این بازی به گونه ای است که به بچه انگیزه می دهند که در بازی جلو برود.

گاهی وقت ها با تهدید کردن بچه را به ادامه بازی ترغیب می کنند.

بطوریکه قبل از شروع بازی از کودک پرسیده می شود آیا به ادامه بازی مایلی ؟

آیا وسط راه پشیمان نمی شوی ؟

ناخودآگاه یک حس انگیزشی در بچه به وجود می آورند و در نهایت او را تهدید می کنند که باید تا آخر این بازی را ادامه بدهی.

زمانیکه بچه قبول می کند که بازی را شروع کند از بچه می خواهند که لوکیشن گوشیش را روشن کند.

با روشن شدن لوکیشن گوشی بچه ها آنها می توانند از بودن آنها در هر مکانی مطلع شوند.

درنتیجه فردی که با بچه ها بازی می کند از لوکیشن آنها سواستفاده می کند و مکان آنها را می گوید.

زمانیکه بچه از خواسته های آنها سرپیچی می کند بچه را تهدید کرده و می ترسانند.


مخترع بازی نهنگ آبی کیست؟

فیلیپ بودکین دانشجوی سابق روانشناسی که از دانشگاه اخراج شد ادعا کرد که او بازی را اختراع کرده است.

بودکین گفت هدف او از اختراع بازی این بود که برای پاک کردن جامعه ، با فشار به کسانی که گفته می شود هیچ ارزشی ندارند ، آنها را به خودکشی مجبور کند.

مثلا الان نزدیک خانه تان هستیم یا چندتا مکان اطراف خانه را می گویند.

درنتیجه بچه مجبور می شود تا آخر این بازی را ادامه دهد.


هرچه بیشتر می گذرد مراحل هم سخت تر می شود.

درنهایت روز پنجاهم از بچه می خواهند که با پرتاب خود از یک جای بلند خودکشی کند.

روزنامه نووایا گزتا از نوامبر سال ۲۰۱۵ تا آوریل سال ۲۰۱۶ میلادی ۱۳۰ مورد اقدام به خودکشی را در ارتباط با بازی نهنگ آبی ثبت کرد. البته بازم اماری ثبت شده .

پلیس روسیه درباره آن تحقیق می کند و به نظر می رسد که حداقل ۱۳۰ مورد اقدام به خودکشی در رابطه با بازی نهنگ آبی وجود داشته است.

خودکشی یک نوجوان هندی در ماه گذشته میلادی، زنگ خطر چالش نهنگ آبی را برای مقام‌ های این کشور به صدا درآورد. پدر و مادر آنکان ۱۴ ساله جسد فرزندشان را در حمام خانه پیدا کردند. تحقیقات پلیس ارتباط این خودکشی با «نهنگ آبی» را اثبات کرد. شیوع این بازی مرگبار در هند، آنچنان بالا است که دادگاه عالی دهلی‌ نو هفته گذشته از فیسبوک و گوگل خواست تا امکان دسترسی کاربران به چالش نهنگ آبی را مسدود کنند. در روزهای گذشته، «نهنگ آبی» پرجستجوترین واژه موتور های جستجوگر اینترنتی در ۳۰ شهر هند بوده است. با این حال شهروندان این کشور تنها قربانی این مرگبار نیست.

مراقب باشیم
هر مطلبی از جایی اگه بدست اوردین که مفید بود کمک کنین در هشدار دادن به خانواده ها .
مطالب قسمتهایی تکرار میشه برای تاکید و خطر رو گوش زد میکنه . Dodgy
یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید

آغاز صفحه 3 (پست فوق، اولین پست این موضوع می باشد)
۱۰:۴۳, ۱/آبان/۹۶
شماره ارسال: #21

سلام دوستان
این هم یک مقاله در این باره که درجائی دیدم بد نیست بخوانید
نوشته علی نصری
۵۰ قدم کافی است...
#نهنگ‌آبی
اخبار تلخ خودکُشی دو دختر جوان در شهر اصفهان در پی بازی اینترنتی «نهنگ آبی» زنگ خطری است که باید جامعه‌شناسان و روان‌شناسان اجتماعی و فعالان مدنی را بیدار کند.
بازی «نهنگ آبی» از یک راه بسیار ساده کاربران جوان را فقط در ۵۰ مرحله - و تنها در ۵۰ روز - به «خودکُشی» می‌کشاند.
در این مراحل به تدریج «عزت‌ نفس» جوان از طریق چالش‌های «خودآزاری» و «تنبیه خود» و القای «ترس» و «ناامیدی» - از طریق فیلم‌های ترسناک و پیام‌های نهفته (subliminal) در موسیقی‌های ارسالی - از او سلب می‌شود و پس از آن تنها با یک تَلنگُر کوچک از پرتگاه مرگ سقوط می‌کند.
مدیر این «بازی» در آغاز کار به کاربر تلقین می‌کند که «راه بازگشت» ندارد و اگر چالش را پذیرفت باید تا انتها آن برود. پس از آن٬ هر روز یک «چالش» برای او ارسال می‌کند که عمدتاً شامل «خودزنی» یا لطمه زدن به بدن خود است - مثلاً حک کردن یک نقش با تیغ بر روی بدن‌٬ فشار دادن دست بر روی سوزن٬ پاره کردن لب.
در لا به لای پیام‌‌های این «خودزنی»ها٬ هر از گاهی٬ از او می‌خواهد که «فیلم ترسناک» یا «موسیقی‌»ای که برایش ارسال می‌کند را تماشا کند. این فیلم‌ها ذهن او را مدام با تصاویر سیاه و وحشت‌ناک و ترس از زندگی پُر می‌کند.
در روزهای آخر٬ چالش‌ها به تدریج رنگ و بوی «خودکشی» می‌گیرند و «مدیر» بازی از کاربر جوان می‌خواهد که روی «ریل قطار» راه برود٬ پاهایش را از روی یک بلندی آویزان کند٬ یا از یک جرثقیل بالا برود. پس از این مرحله٬ یک پیام یا یک «توصیه» کافی است تا جوان در جهان «غیر مجازی» جان خودش را بگیرد.
بازی «نهنگ آبی» هیچ انیمیشنی ندارد٬ هیچ جذابیت بصری ندارد٬ از هیچ کدام از پیچیدگی‌های سایر بازی‌های ویدئویی یا اینترنتی که کاربر را در یک جهان فانتزی مجازی غرق می‌کنند برخوردار نیست. فقط ۵۰ «جمله» است که منجر به فاجعه می‌شود.
چه آسان است تُهی کردن یک جوان از «عزت نفس» و چه آسان است رساندن او به پوچی و خودویرانی و خودکُشی وقتی که از «عزت نفس» خالی می‌شود.
........
اما اکنون جا دارد که از خودمان بپرسیم که خود روزانه چند پیام «خودزنی» و «پوچ‌گرایی» و القای «ترس» و «ناامیدی» تولید می‌کنیم و در شبکه‌های اجتماعی و محیط جامعه‌مان تزریق می‌کنیم؟
کافی است تا به محاوره‌های روزمره٬ پُست‌های شبکه‌‌های اجتماعی٬ مقالات تحلیلی٬ بحث‌های نظری٬ فیلم‌های هنری٬ سریال‌های تلویزیونی٬ برنامه‌های ماهواره‌ای و سایر تعاملات‌مان توجه کنیم تا با تعداد بی‌شماری از «پیام»هایی که القای «خودزنی» و «سیاه‌نمایی» می‌کنند مواجه شویم.
واقعیت این است که ما شبانه روز در حال بازی «نهنگ آبی»‌ هستیم و خود از آن بی‌ خبریم.
در تاکسی و اتوبوس٬ در محل کار٬ در دانشگاه و مدرسه٬ در مناظرات علمی٬ در تحلیل‌های اجتماعی٬ در میهمانی‌ها و محفل‌های دوستانه٬ و در شبکه‌های مجازی٬‌ مدام در حال ارسال یا دریافت پیام‌هایی هستیم که رفته رفته ما را از «عزت نفس» خالی می‌کنند و به سمت پویچ‌گرایی و خودویرانی می‌کشانند.
در محیطی زندگی می‌کنیم که «خودزنی» و «سیاه‌نمایی» و «پوچ‌گرایی» را نشان‌گر «صلابت روح» و «شرافت قلم» و «نقادی اندیشه» و «نبوغ هنری» و «ذهن فسلفی» و «مسئولیت روشن‌فکری» می‌داند و هرگونه دعوت به «خودباوری» و «مثبت‌اندیشی» و «امیدواری» و «سازندگی» را با برچسب‌های «مزدوری» و «ماموری» و «فریب‌کاری» و «توهم» و «تعصب» و یا بعضاً «ناسیونالیسم افراطی» سرکوب می‌کند.
جامعه‌ای که خود را در آمارها «غم‌گین‌»ترین مردم جهان معرفی می‌کند. از اخبار و عکس‌های «گورخوابی» و «اسید پاشی» و «بخیه‌ کِشی» و «کودک کُشی» و «تجاوز» تغذیه می‌کند. صفت‌های «دروغ‌گو» و «متقلب» و «فریب‌کار» و «فاسد» و «بی‌اخلاق» و «عقب‌مانده» و «متحجر» و «متجاوز» و «بی‌عرضه» را مدام به کل جامعه خود تعمیم می‌دهد. و جملات «دیگر آب از سر گذشته» و «درِ این مملکت را باید گِل گرفت» را بی‌وقفه تکرار می‌کند...
۵۰ پیام در ۵۰ روز کافی‌ است تا یک جوان به پرتگاه خودکُشی برسد.
یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۱۶:۲۳, ۲۷/آذر/۹۶
شماره ارسال: #22

خوب وقتی همه جا میگن که این بازی با روان انسان بازی می کنه و باعث میشه که انسان دست به خودکشی بزنه و با وجود اینکه هر روز اخبار و رسانه ها در مورد خطرات این بازی گوشزد می کنند چه لزومی داره که بعضی اشخاص برن سراغ این بازی و اونو دانلود کنند ؟
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
ارسال پاسخ  به روز آوری


[-]
کاربرانی که این موضوع را مشاهده می کنند:
1 میهمان

پرش در بین بخشها:


بالا