امام شناسی از محضر امام رضا (علیه السلام)

[ali1455]

برکات امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) برای اهل زمین

امام شناسی از محضر امام رضا(علیه السلام)
فصل گرما که می‌شود، لب‌ها و زمین‌ها خشکیده می‌شود و آدم ها، به دنبال آبی برای رفع تشنگی و سایه‌ای برای خنکی و آسودگی و این همه برای جسم لازم است اما
لازم‌تر از آن کسی است که انسانیت تشنه را سیراب معرفت و معنویت کند و او را از گزند جهالت در پناه خویش درآورد و او امام است…
امام رضا(علیه السلام) چه زیبا فرمودند: «امام آب گواراى زمان تشنگى و رهبر به سوى هدایت و نجات بخش از هلاکت است، امام آتش روشن روى تپه (رهنماى گمگشتگان) است،
وسیله گرمى سرمازدگان و رهنماى هلاکت ‏گاه‌هاست. هر که از او جدا شود هلاک شود. امام ابری است بارنده، بارانی است شتابنده، خورشیدی است فروزنده، سقفى است
سایه دهنده، زمینى است گسترده، چشمه‏ ای است جوشنده و برکه و گلستان است (الکافی، ج‏۱، ص۲۰۰)

احادیث امام زمان
حجت الاسلام حسن ملّایی

[عبدالرحمن]

همانا امامت مقامی است که خدای عزّ وجلّ بعد از مقام نبوت و خلت در مقام و مرتبه سوم به ابراهیم خلیل اختصاص داد امامت خلافت خدا و خلافت رسول خدا و مقام امیرالمؤمنین و میراث حسن و حسین (علیه السلام) است. به راستی که امامت زمام دین و مایه نظام مسلمین و صلاح دنیا و عزت مؤمنان است، کامل شدن نماز و روزه و حج و جهاد و غیر این ها نیز حفظ مرزها به سبب امام و پذیرفتن ولایت است امام حلال خدا را حلال و حرام او را حرام می کند و مطابق حکم واقعی پروردگار حکم می کند و حدود الهی را به پا می دارد و از دین خدا حمایت کرده و با حکمت و موعظت نیکو و دلیل رسا به راه پروردگار هدایت می نماید او مانند خورشید طلوع کننده است که نورش عالم را فرامی گیرد و خودش در افق است به گونه ای که دست ها و دیده ها به او نرسد امام، ماه تابان، چراغ فروزان، نور درخشان، ستاره راهنما در شدت تاریکی ها و درراه های شهرها و کویرها و در گرداب دریا ها و نجات دهنده از انواع فتنه ها و نادانی هاست امام انیسی همراه پدری مهربان و برادری تنی و مادری نیکوکار به فرزند کوچک و پناهگاه بندگان در مصیبت های بزرگ است امام کسی است که از گناهان پاک و از عیب ها برکنار است او به دانش مخصوص و خویشتن داری و حلم نشانه دارد است امام یگانه رکن زمان خویش است کسی به ساحت او نزدیک نمی شود و هیچ دانشمندی با او برابر نمی گردد، نه کسی جای او را می گیرد و نه برای او مثل و مانندی یافت می شود پس کیست که بتواند امام را بشناسد یا انتخاب امام برای او ممکن باشد هیهات! هیهات! اینجا خردها گم گشته و عقل ها سرگردان و حیران شده است اینجا دیده ها بی نور و بزرگان کوچک و حکیمان متحیر و سخنرانان درمانده اند از اینکه بتوانند یکی از شئون یا فضیلت های امام را توصیف کنند و آنان همگی به عجز و ناتوانی اعتراف می کنند.

کافی (طبعة قدیم)، ج 1، ص: 199