چگونه مساجد را محبوب کودکان کنیم ؟؟؟

[Mitsonary]

چند روز پیش در مسجدی منتظر اقامه نماز جماعت بودم که دو پیرمرد، دو کودکی را که آنها نیز در کنارم منتظر شروع نماز بودند را بلند کرده و به صف عقب فرستادند و خودشان جایشان ایستادند، تکبیره الاحرام نماز را که گفتند، دیگر فرصتی برای هیچ کاری نبود و من نارضایتیم را فقط با یک سوال کوتاه و مقطوع از پیرمردها و یک نگاه محبت آمیز حاوی تاسف به کودکان اظهار کردم و نماز را شروع کردم و کودکان نیز مظلومانه نمازشان را به جماعت خواندند.


در حین نماز فکرم مشغول بود و نمی توانستم متمرکز به نماز بشوم که نکند این دوکودک باهمین برخورد اشتباه دیگر به سراغ نماز و مسجد نیایند و یا این که ای کاش این دو پیرمرد نمازشان را در خانه می خواندند، چرا که لااقل با آینده ی دینی دو کودک اینچنین بازی نمی شد و ضمناً این که آیا وقتی کسی را به زور از جایش بلند می کنند و در آن جا نماز می خوانند، نمی اندیشند که نکند این مکان غصبی شده باشد؟!


نماز تمام شد و یکی از پیرمردها، شاید در پاسخ همان سوال نصفه و نیمه من از کودکان دعوت کرد تا به جایشان برگردند و در جای تنگی که بیشترش توسط آنها اشغال شده بود نماز بعدی را بخوانند.


پیش خودم فکر کردم که چه کودکانی که به همین راحتی از مساجد رانده می شوند و شاید هرگز نیز با مساجد آشتی نکنند، به همین خاطر چند نکته را برای افزایش محبوبیت مساجد برای کودکان تقدیم می کنم:


1- از معصوم توصیه شده است که در مساجد به خاطر مراعات پیرمردان و کودکان نمازهای جماعت را سریع بخوانند تا کسی خسته و دلزده نشود، اگر چه این مسئله باید بیشتر مورد توجه ائمه ی جماعات قرار گیرد ولی هیچ ایرادی ندارد اگر کسی حتی مستقیم چنین مسئله ای را به روحانیون عزیز یادآوری نماید.


2- نمازگزاران باید با کودکان با محبت بیشتری برخورد کنند و همین که کودکی اسباب بازی ها و دوستانش را رها کرده و به مسجد آمده را به اندازه ای که خودشان کارهایشان را رها کرده اند، مهم و قابل تقدیر بدانند!


3- پدران و مادرانی که کودکانشان را به مساجد می آورند، تحمل فرزندان را در نظر بگیرند و نکند که به خاطر این که یک سخنرانی را تا آخر گوش کنند و یا چند رکعت نماز مستحبی بیشتر بخوانند، موجب دلزدگی کودکان از مساجد شوند. متأسفانه این مسئله بین خانواده های مؤمنین رایج بوده و شاید مهمترین دلیل عدم استفبال کودکان این خانواده ها به مساجد باشد.


4- روحانیون، هیأت امنا و بزرگان مساجد باید آن قدر از کودکان استقبال کنند که برای سایرین الگو باشد تا هیچ جاهلی جرأت نکند در مساجد کودکان را مورد ظلم و بداخلاقی قرار دهد.


5- برخی مسائل برای مومنان دوآتشه نیز آزاردهنده است چه رسد به کودکان حساس؛ مثلاً، صدای بیش از حد و اندازه بلندگوها که بعضاً در برخی قسمتهای مساجد گوش را آزار می دهد یا عدم رعایت نظافت و بهداشت در مورد بوی بد پا، دهان یا بوی عرق بدن افراد و یا شلختگی و غیر جذاب بودن مسجد که موجب عدم جذابیت و حتی موجب ایجاد دافعه برای کودکان، نوجوانان و جوانان می شود.


6- بها دادن به جشن ها و ولادت ها به اندازه ای که کودکان مساجد را فقط جای عزاداری ندانند، موجب جذابیت بیشتر مسجد برای کودکان می شود.


7- ترتیب دادن برنامه های جذاب برای کودکان و نوجوانان مانند اردوها، برنامه های ورزشی، مسابقات فرهنگی، هنری و ... که موجب کشاندن کودکان و نوجوانان به مساجد گردد. خدا را شکر برنامه های تابستانی و غیر تابستانی خوبی در برخی مساجد در این زمینه ها برگزار می گردد که البته کافی نبوده و اهتمام بیشتر روحانیون و بزرگان مسجد را در کیفی تر شدن برنامه ها می طلبد.


8- پرهیز از هر گونه صحبت هایی که موجب عدم اعتماد یا بی علاقگی فرزندان مان به مومنان و اهل مساجد گردد. کودکان غالباً بسیار زیرک تر از آن چه که ما می پنداریم هستند و اگر کسی مرتب در خانه از روحانی مسجد و یا مومنین بدگویی کند، کودک مسجد را جای انسانهای بد یا بیکار دانسته و هیچ علاقه ای برای حضور در مسجد و اصولاً اجتماع مسلمین نخواهد داشت.


9- همانطور که افراط در حضور در برنامه های مسجد موجب دلزدگی از مسجد خواهد شد، عدم حضور یا حضور به ندرت والدین به همراه کودکان در مساجد مضر و بی فایده خواهد بود پس به نظر می رسد کیفیت و کمیت حضور در مسجد باید مورد دقت والدین قرار بگیرد.


10- بعضی مسائل ریز هستند که از نظر بزرگترها شاید هیچ جذابیتی نداشته باشند اما برای کودکان جذاب و دوست داشتنی باشند. مثلا فرض کنید در یک محفل قرآنی کودکانه، کودکان قرآن تلاوت می کنند، شاید ندانیم ولی اگر همین قرائت شان با بلندگو انجام شود و یا در جایگاه خاص قرآئت قرار بگیرند جذابیت برنامه را برای کودکان افزایش می دهد.


11- از ام الخبائثی که موجب دوری فرزندان از مساجد می شود، آثار هنری و یا غیر هنری موجود در ماهواره ها هستند که با تمام مظاهر دینداری من جمله حضور در اجتماع مسلمین مخالف بوده و اصولاً دین را نه یک امر اجتماعی که مسئله ای کاملاً فردی و برای کنج خانه ها معرفی می کنند. امکان مشاهده اینچنین برنامه هایی برای بزرگتر هایی که قدرت تحلیل ندارند نیز مضر و مهلک است چه رسد به کودکانی که هنوز توان پاسخ گویی در برابر تهاجمات فرهنگی را ندارند. اصولاً این چنین است که با ورود ماهواره به خانه ها دیری نمی پاید که خانواده ها اجتماع مسلمین را جماعتی امل و دورمانده از تکنولوژی و پیشرفت دانسته و نه تنها از مسجد و جماعت مسلمین بیزار می شوند که کم کم با دور شدن از مسجد و منبر و روحانی و مومنان، ایمان و دین نیز از خانواده رخت بر می بندد.

[Mitsonary]

(۹/شهریور/۹۰ ۲۲:۳۰)محیصا نوشته است:  چه همه داغدیده !!!!!!!!!!!! -ببخشید که اینطوری گفتم-
من فکر می کردم فقط اهالی محله ما هستن که از این کارا می کنن...
ولی انگار متاسفانه همه جا همین رسم بوده ؟!

نقل قول:دوست عزیز پیشنهاد می کنم حتما به مسجد برید
شما خودتون با این مسئله برخورد داشتین
لطف کنید برید و با رفتارتون، گفتارتون، محبتتون نزارید این اتفاق ناگوار برای بچه های دیگه بیفته
اگه همه کسایی که میدونن و ناراحتن گریزان بشن، خوب همونایی که رفتار بد دارن میمونن و روز به روز بچه های ما از مساجد دورتر و دورتر میشن
این رنج ها به خاطر خدا تحمل کنید

چشم، از این به بعد همتم رو بیشتر می کنم...

آخه مگه مخاطب کلام ایشان شما بودید؟؟؟
من .... بودم که اصلاح شدم.
خوشبختانه اینجا همه پشت هم هستن. ایشون به من یه چیزی گفت محیصا خانوم جر ما رو کشید. دمشون گرم

[zoha]

میدونید بجز موضوع بدرفتاری یکی از مواردی که خیلی مهمه اینه که بجه هارو فقط واسه عزاداری نبریم مسجد. دیدن گریه کسانی که دوستشون داریم واسه ماها سخته وای بحال بچه ها!
باید اعیاد حتما بجه ها رو برد مسجد که یه خاطره خوب واسشون باشه.

[احیاء]

یکی از چیزهایی که توی سال های اول دبستان من رو می کشید مسجد، حضور یک خانم بود که همیشه به بچه های کم سن و سال، شکلات و آب نبات می داد و توی سجاده هامون می ذاشت و همیشه می بوسیدمون. ما به اون خانم می گفتیم، "خانم آبنباتی".
خونه ما از اون محل جابه جا شد، ولی جالب بود که اون خانم هم بعد از چندین سال به محل جدید ما اومد. حالا هم هر وقت من رو می بینه باز می بوسه. ما هنوز به اون خانم می گیم، خانم آبنباتی.

با دیدن اون خانم، جرقه ای در ذهن من خورد که راهش رو ادامه بدم، (از اونجایی که دیگه خوارکی های کارخانه ای مصرف نمی کنم و دوست ندارم به بچه ها هم بدم)، تصیم گرفتم برای بچه ها ، هدیه های کوچک و جذاب بگیرم، هدیه ها رو همرام به مسجد می برم و اگه موردی بود، بهش می دم و عنوان می کنم که هدیه به خاطر حضورش در مسجده.

[هدهد]

یه سخنرانی بود -فکر کنم آقای حورایی- میگفت: یکی اومد پیش من گفت بچه هامو هروقت میخوام ببرم حرم، گریه میکنند میگن نمیایم؛چیکار کنم؟
بهش گفتم(سخنران): سینما میبریشون هم گریه میکنن؟
گفت: نه
گفتم: هر وقت سینما میبرشون چی کار میکنی؟
گفت: با تاکسی میبرمشون(همونایی که میگه درخودرو باز است)، براشون بستنی میخرم و وقتی حوصله دارم میبرمشون و بهترین لباساشونو تنشون میکنم
گفتم: حرم چطوری میبریشون؟
گفت: هر وقت دلم گرفته و حوصله ندارم، پای پیاده یا با اتوبوس میریم
تو خود بخوان حدیث مفصل از این مجمل
......
حالا
ما باید مسجدهارو جذاب تر از پارک ها بکنیم، یعنی وقتی بچه بخواد جایی بره به مامانش بگه بریم مسجد. توی مساجد اگه یه بخش کوچیک واسه بازی بچه ها باشه؛ هم ماماناشون راحت نماز میخونند و بچه ها از سر و کولشون تو نماز بالا نمیرن هم بچه از دست غرغر های این خانم های مسن راحت میشن. ببینید اگه دقت کنید تو مراکز خرید همیشه یه بخش بازی کودک هست که پدر و مادر ها با خیال راحت برن خرید. یا تومطب پزشکان واسه جذب بچه ها.
مساجد مشهد، علی الخصوص، بسیج مساجد خیلی فعال هستند. پسرعموی من 11سالشه تو تابستون هر دفعه برادرم به امید دیدنش میره خونشون باید تو مسجد محلشون پیداش کنه، حتی شب های ماه رمضون
یادمه بچه که بودیم با دوستم رفتیم بسیج محل ثبت نام کنیم، چون کوچیک بودیم راهمون ندادن گفتن برید سال دیگه بیاید. حالا هر دفعه با دوستم حرف از بسیج میزنم میگه:« اه اه از بسیج بدم» میاد با اینکه الان16 سالشه!!!!
...
دوستان بیاید از این به بعد بخشی از نذرهامونو خرج بچه های مسجد کنیم، یعنی مخصوص اونها خوراکی بخریم، یا اسباب بازی. یا براشون مسابقه نمازخوانی بگذاریم و جایزشو نقدی همون جا بهشون بدیم.
فقط باید حواسمون باشه یچه ها نفهمن که واسه چی داریم اینکار هارو میکنیم، چون خیلی باهوشند باید محتاطانه عمل کرد. چون هر دفعه یاد بچگیم میفتم کلی با مامانم میخندیم. که فکر میکرد این سیاستایی که خرج میکنه واسه جذب من به دین، به طور غیر مستقیم رو من اثر میذاره اما من زودتر دستشو میخوندم

[هدهد]

راستی یک نکته
وقتی یچه ها با پدرشون میرن بیرون حالا هر جایی، خیلی کیف میکنند.
من یادمه وقتی بچه بودم با پدرم میرفتم جایی، یه احساس استقلال و برتری نسبت به دیگران بهم دست میداد، هنوز هم که هنوزه همینطوریه
علی الخصوص دختربچه ها رو پدراشون حساس ترند
این تجربه شخصی بود

[seyyedi]

دوستان سلام

چه عجب دو تا خاطره خوب هم نوشتن

دوستان به خدا قسمتان می دهم مسجد را ول نکنید
من همیشه و هر لحظه این برخوردهای تلخی که می گید رو می بینم، بچه هایی که می تونن مذهبی بشن اما یا خیابونی میشن یا خوب خوبش مسلمون نماز و روزه ای که هیچی براش مهم نیست
برنامه های زیادی هم دارم که مسجد محله رو متحول کنم، برام دعا کنید خدا این توفیق رو بهم بده

علی علی

[نجف آبادی]

فقط و فقط رفتار اهالی مسجد باعث فرار بچه ها میشه.
مخصوصا خدام مسجد که اگه مثل مسجد ما باشه دیگه واویلا.
بچه کوچیک از دو کیلومتریش ببیندش فرار..................... تا یه وقتی با باباش بیاد.حالا هم بیاد یا نیاد.
یکی دیگه نبود برنامه های متنوع که توسط مسولین باید برگذار بشه.
برا راه حلشم,نظر من اینه باید هر مسجدی یه بسیج داشته باشه تا بیشتر برنامه هارو انجام بدهند.
مخصوصا اردو که جذبشون دوبرابر میشه.
برا بچه کوچیکهام اگه یک مهد کودک کوچیک باز بشه بد نیست.البته این مورد برای مساجدی که جمعیتشون زیاده صدق میکنه که چه بهتر اگه مساجد کوچیک در حد خودشون داشته باشند.
یکی از مساجد شهر ما این برنامه براش انجام شده که واقعا تاثیر گذار بوده.

[حسن عزتي]

بنام ستار معاصی عاصیان

باسلام
نکات ذکر شده بسیار قابل توجه بود.نظر بنده در این زمینه اینگونه است که وقتی کودکان و نوجوانان ما غرق در تکنولوژی شده اند و در مدرنیته دست و پا میزنند فضای سنتی نیز برایشان خوشایند نیست.
میشود تکنولوژی را به مساجد کشانده و در جذب و هدایت نوجوانان طرح و برنامه داشت.
اکثر نوجوانان وقت خود را یا در پای نت یا گیم نت ها یا پلی استیشن ها و ... میگذرانند.
میشود با توجه به نیاز این گروه سنی این اقلام را در مساجد داشت تا این گروه سنی را در زیر سقف مسجد جمع کنیم بعد از آن با طرح های کارشناسی شده و به دور از شتابزدگی در هدایت آنها کوشید.

این برنامه را بنده در مسجدی دیده ام که در حال انجام است و گروههای سنی کودک و نوجوان آن منطقه آرزو میکنند که از مدرسه و خانه رها شوند و به مسجد بیایند تا در برنامه های جذاب و خلاقانه آن شرکت کنند.

یادمان باشد که در اکثر کامنت ها برخورد و اخلاق نمازگزار از تاثیر گزارترین ها بوده است.

یا علی (علیه السلام) مدد است.

[هدهد]

دوست عزیز طرحتون خیلی عالی بود، خیلی
اما دوست عزیز این طرح شما هزینه داره و خوب کلا ماها دنبال طرح های بی هزینه یا کم هزینه میگردیم. کلا میخوایم بدون زحمت و صبر تو تمام عرصه ها پیروز شیم علی الخصوص تو کارهایی که میخوایم رو عقاید و عادات مردم کار کنیم
کسی به دل نگیره لطفا، دلم از بعضی ها گرفته بود اینطوری جواب دادم

[Abasaleh]

سلام.
حقير به عنوان يكي از مسئولين جلسات نونهالان،از چند روش استفاده ميكنم كه بيان كردنشون خالي از لطف نيست.من به بچه ها وعده مي دم كه مثلا اذان صف نماز جماعت امشب رو تو بگو.با اين كه خيلي ساده و پيش پا افتاده است ولي نمي دونيد خودشون چه كيفي مي كنند وقتي مي بينند كه تمام خيابان هاي دورو ور دارن صداش رو مي شنون.
يا اين كه من موفق شدم در ماه مبارك رمضان همراه آن ها قرآن را ختم كنم.ظهر با آن ها تمرين ميكردم و شب پس از نماز همه تون مي دونيد يك صفحه از كلام الله رو به همراه معني مي خونند.من ميكروفن رو ميدادم بهشون و درسته يه كم اشتباه داشتند ولي همه افراد مسجد ازم بابت اين كه باهاشون كار كرده بودم تشكر شد
ببخشيد سرتون رو درد آوردم
التماس دعا.