|
جرعه ای از زمزم عرفان
|
|
۲۰:۳۴, ۱۹/شهریور/۹۰
شماره ارسال: #1
|
|||
|
|||
|
بسم الله نور علی نور
سلام علیکم ارزشها ی اخلاقی و عملی بسیاری از افراد نا آگاه برای رسیدن به مقامات و کمالات معنوی در جستجوی پیر و مرشدی هستند که به آنها ورد و وذکری یاددهد که یک شبه راه صدساله را در سیر وسلوک طی کنند وبا این خیال خام چه بسا در دام شیادان و منحرفانی می افتند که دنیا و آخرت آنها را تباه میکند. بر این اساس حضرت آیت الله بهجت (رض)که خود این راه را پیموده و به مقصد رسیده بودند با تکیه بر رهنمودهای قرآن و اهل بیت (سلام علیهم) وتجربه شخصی خود در توصیه های اخلاقی خویش بر همین معنا تأکید داشتند و تکیه کلام ایشان برای رسیدن به کمالات انسانی عمل کردن به واضحات شرعی بود. لذا در این Topic بر آنم تا مهمترین رهنمودهای ایشان را در چند Post بیان نمایم. لازم به ذکر است که منبع این موضوع کتاب «جرعه ای از زمزم عرفان» نوشته جناب محمدی ری شهری است. 1. ترک معصیت: ایشان مهم ترین توصیه اخلاقی و عملی را اجتناب از گناه دانسته اند ومیفرمودند: برای سالک در اولین مرحله عزم راسخ و مستمر بر ترک معاصی در اعتقادات و عملیات در تمام عمر و نماز اول وقت برای وصول به مقامات عالیه کافی و وافی است. فقیه عارف ملا حسینقلی همدانی نیز فرموده اند: بجز التزام به شرع شریف در تمام حرکات و سکنات و تکلمات و لحظات و غیره ها ،راهی به قرب حضرت ملک المُلوک -جل جلاله- نیست،وسیر وسلوک با خرافات صوفیه ،جز دوری از قرب او نمی افزاید. در حدیث نبوی میخوانیم: آیا شما را به شناخت بیماری و درمانتان راهنمایی نکنم؟بدانید که بیماریتان گناهان اند و درمانتان استغفار است. حضرت آیت الله بهجت (رض) میفرمایند: ترک معصیت دائمی و علی الدوام،متوقف بر مراقبه و تذکر علی الدوام است،ومراقبه و تذکر هم مُلازم است با وصول به اعلی المقاصد الممکنه. انشاالله ادامه دارد. موفق باشید و خدایی.. |
|||
|
|
۱۳:۰۹, ۲۰/شهریور/۹۰
شماره ارسال: #2
|
|||
|
|||
|
بسم الله الذی هو مُدبر الاُمور
سلام علیکم 2.خواندن نمازهای پنج گانه: دومین توصیه حضرت آیت الله بهجت (رضوان الله علیه) که مکرر بر آن تأکید میفرمودند ،تقید به خواندن نمازهای پنج گانه در اول وقت بود. ایشان از استاد خود آیت الله آقا سید علی قاضی نقل کردند که : هرکس نمازهای واجب یومیه را اول وقت بخواند ،به همه مقامات معنوی خواهد رسید .اگر نرسید ،مرا لعنت کند! ظاهراً ریشه سخنان آیت الله قاضی این آیه شریفه است: «و اَقِمِ الصَلوة تَنهی عَنِ الفَحشاءِ و المُنکر و لَذِکرُ اللهِ اکبرُ» ونماز را بر پا دار که نماز انسان را از کارهای زشت و ناپسند باز می دارد و هر آینه آثار و برکات یاد خدا بزرگتر از این است. هرچه نماز کاملتر باشد -سالک-به مراتب والاتری از تقوا دست میابد تا اینکه به قله یقین و معرفت شهودی که مقصد اعلای انسانی است دست یابد. 3.حضور قلب در نماز: ایشان در پاسخ به این سؤال که راه رسیدن به حضور قلب در نماز چیست ؟فرمودند: دو کار در کنار هم: نمازگزار به وسوسه های شیطانی که غیراختیاری پیش میآید ،کاری نداشته باشد. هر وقت در نمازش توجه پیدا کرد ،اختیاراً به غیر خدا توجه نکند. ایشان معتقد بودند که از اموری که در تحصیل خشوع در نماز مؤثرند،اجتناب از لغو است و در این باب استناد به آیات ابتدایی سوره مؤمنون مینمایند: «قَد افلَحَ المؤمِنون*الذین هم فی صَلاتِهم خاشِعون*والذینَ هم عَنِ الَّغوِ مُعرِضون»به راستی که مؤمنان رستگار شدند؛همان کسانی که در نمازشان خشوع دارند و همان کسانی که از کار و سخن بیهوده ،روی گردانند. ایشان معتقد بودند که تا انسان از لغو (بیهوده گویی و بیهوده کاری)اجتناب نکند ،نمیتواند در نمازش خاشع باشد. پس بطور خلاصه برای حضور قلب در نماز میبایست نکات زیر را مد نظر قرار داد: -مقید به خواندن نمازهای پنج گانه در اول وقت -توجه نکردن به غفلت های غیر اختیاری -از دست ندادن توجهات اختیاری -اجتناب از لغو انشاالله ادامه دارد. موفق باشید وخدایی. |
|||
|
|
۱۴:۱۶, ۲۰/شهریور/۹۰
شماره ارسال: #3
|
|||
|
|||
|
کسی که به خالق و مخلوق، متیقن و معتقد باشد،
و با انبیاء و اوصیاء صلوات الله علیهم، جمیعاً مرتبط و معتقد باشد، و توسل اعتقادی و عملی به آنها داشته باشد، و مطابق دستور آنها حرکت و سکون نماید، و در عبادات، «قلب» را از غیر خدا، خالی نماید، و فارق القلب، نماز را که همه چیز تابع آن است انجام دهد، و با مشکوکها، تابع امام عصر عجل الله له الفرج باشد، و هر که را امام، مخالف خود می داند با او مخالف باشد، و هر که را موافق می داند با او موافق، لعن نماید ملعون او را، و ترحم نماید بر مرحوم او و لو علی سبیل الاجمالی؛ هیچ کمالی را فاقد نخواهد بود و هیچ وِزر و بالی را واجد نخواهد بود. بخشی از سخنان آقای بهجت(رحمة الله علیه)
|
|||
|
|
۱۵:۳۴, ۲۲/شهریور/۹۰
شماره ارسال: #4
|
|||
|
|||
|
بسم الله الذی خلق النور من النور
سلام علیکم 4. هنرنمایی عبادی در خلوت : یکی از نکاتی که در احادیث اهل بیت (علیهم السلام) مکرر بر آن تأکید شده است،پنهانکاری در عبادت و اجتناب از خود نمایی است. در حدیثی از پیامبر (صلوات الله علیه و آله) آمده است که: «أعظَمُ العِبادَة أجراً أِخفاها» عبادتی اجرش بزرگتر است که مخفیانه تر باشد. برخی از اولیای الهی ،آنقدر از انس با خداوند متعال لذت میبردند که طول عبادتشان در خلوت برای بیخبران از لذایذ معنوی ،قابل فهم نیست. آیت الله بهجت (رضوان الله علیه) درباره مرحوم آیت الله شیخ محمد حسین اصفهانی نقل کردند که در ایوان حرم امام حسین (روحی فداه) سجده طولانی داشته و در آن حال امام حسین(علیه السلام) را میبیند که به او میفرماید: این کارها را بگذارید برای خلوت. شخصی از ایشان میپرسد :در خواب دیدید یا در بیداری؟ و ایشان میفرمایند در بهتر از بیداری! 5.لذتبخش تر از بهشت:آیت الله بهجت (رضوان الله علیه) به نقل از آیت الله فهری فرمودند: از آیت الله قاضی (رضوان الله علیه)شنیدم که فرمود : دو سه روزی است که فکر میکنم اگر در بهشت نگذارند ما نماز بخوانیم چه کنیم؟! ایشان درباره لذت بردن اولیای الهی از نماز نقل کرده اند که: آیت الله قاضی (رضوان الله علیه) در نجف می فرمود :اگر لذت نماز را بدانند ،میدانند که در دنیا لذتی بالاتر از نماز نیست. آیت الله بهجت (رضوان الله علیه) نماز را بدین سان تصویر مینماید: نماز ،به منزله کعبه و تکبیرةالاحرام، پشت سرانداختن همه چیز غیر خدا و داخل شدن در حرم الهی است، و قیام، به منزله صحبت دو دوست و رکوع ،خم شدن عبد در مقابل آقاست وسجده ، نهایت خضوع و خاک شدن در مقابل اوست ،و وقتی عبد در آخر نماز از پیشگاه مقدس الهی باز میگردد ، اولین چیزی که سوغات می آورد سلامی از ناحیه اوست. 6.نقش محبت در عبودیت:آیت الله بهجت (رضوان الله علیه) در این باب فرمودند: اساس عبودیت و بندگی ،حب است. خداوند می فرماید : « یُحبِهُم و یُحِبّونَه»( مائده 54) ،«وَالّذینَ أمَنوا اَشَدُّ حُباًّ لِلّهِ»(بقره 165) ،«إن کُنتُم تُحِبّونَ اللهَ فَاتَّبِعونی یُحبِبکُم اللهُ»(آل عمران 31) با این حال عده ای از عوام، منکر حب بنده و خدا هستند و حب بنده به خدا را اطاعت از اوامر او و حب خدا به بنده را جزای اعمال و ثواب میدانند. ایشان در توضیح این روایت امیرالمؤمنین (روحی فداه) که در مناجات با خداوند متعال فرموده : «وَجَدتُکَ أهلاً لِلعِبادَةِ فَعَبَدتُکَ» خدایا تو را شایسته پرستش یافتم و پرستیدم ،فرموده اند: آیا وَجَدتُکَ أهلاً لِلعِبادَةِ جز قصه پروانه و شمع است؟ لابد میگویید پروانه نور حسیِ شمع را می بیند.میگوییم این نور حسیِ مخلوق ،از آنِ نور غیر محسوس است. انشا الله ادامه دارد. موفق باشید و خدایی. |
|||
|
|
۱۱:۵۲, ۲۴/شهریور/۹۰
شماره ارسال: #5
|
|||
|
|||
|
الحمدلله الذی خلق النور من النور
سلام علیکم 7. خطر حب ریاست: یکی از آفات خطرناکی که بویژه اهل علم را تهدید میکند ،حب ریاست است. امیرالمؤمنین (روحی فداه)میفرمایند: «آفَةُ العُلَماءِ حُبُّ الرِّیاسَةِ» آفت عالمان حب ریاست است. این آفتِ بزرگِ دینداری آنقدر خطرناک است که برخی از علمای بزرگ برای اینکه از این خطر مصون بمانند ،مرگ خود را از خداوند خواسته اند. آیت الله بهجت (رضوان الله علیه) نقل کردندکه آیت الله حاج آقا حسین قمی پس از رسیدن به ریاست و مرجعیت عامه به کسی گفته بود: برو و از جانب من به حضرت امیر (علیه السلام) بگو اگر ریاست برای دین من ضرر دارد مرا ببر. طولی نکشید که از دنیا رفت. مبارزه با این رذیله اخلاقی خطرناک ،آنقدر دشوار است که گفته شده : «آخِرُ ما یَخرُجُ مِن قُلوبِ الصِّدیقینَ حُبُّ الرِّیاسَةِ» آخرین چیزی که از دل صدیقان بیرون میرود حب ریاست است. کسانی که گرفتار این رذیله اخلاقی هستند،وقتی به موقعیت و مقامی برسند ،چنان گرفتار کبر و غرور میشوند که خود را تافته ای جدابافته از دیگران میپندارند.به همین جهت ،گفتار ورفتار آنها با دیگران به کلی تغییر میکند و یکی از نشانه های این حالت ،آن است که حاضر نیستند کسی با آنها مزاح کند یا سخنی را که دون شأن آنهاست ،به آنها بگوید.از اینرو، برخورد آنها حتی با دوستان نزدیکشان تغییر اساسی میکند. 8. بالاترین درجه کمال : راضی بودن به قضای الهی ،بالاترین درجه کمال معنوی است که با گذر از قله یقین میتوان به آن دست یافت . در حدیثی از امام العارفین زین العابدین (روحی فداه) آمده است: «الرِّضا بالمَکروهِ أرفَعُ دَرَجاتِ المُتَّقینَ» راضی بودن به قضای ناخوشایند خدا ،بالاترین درجه پرهیزگاران است. گفتنی است که همه اولیاء الهی ، از این ارزش اخلاقی برخوردار بوده اند. کسانی که به قله رضا -که بالاترین مرتبه کمالات انسانی است - دست یافته اند ،تلخ ترین حوادث زندگی را با کیمیای رضا به قضای الهی شیرین می کنند ،به گونه ای که حوادث زندگی برای آنها رضایتبخش است. از امام حسن مجتبی(روحی فداه) روایت شده: «مَنِ اتَّکَلَ عَلی حُسنِ الاِختیارِ مِنَ اللهِ لَم یَتَمَنَّ أنَّهُ فی غَیرِ الحالِ الّتی اختارَها اللهُ لَهُ» هرکه به حسن انتخاب خداوند اعتماد کند، جز آن وضعی را که خدا برایش برگزیده ،آرزو نمیکند. 9.حسابرسی خود : یکی از عوامل موفقیت در خود سازی رسیدگی به اعمال خود است. در احادیث اسلامی ،توصیه شده که شخص مسلمان باید در حسابرسی خود بسیار دقیق و سختگیر باشد .مهمترین نتیجه حسابرسی خود ،اصلاح نفس و آرامش در روز قیامت است. از امام علی(روحی فداه) روایت شده که فرمود: «ثَمَرةُ المُحاسِبَة صَلاحُ النَّفسِ»ثمره حسابرسی ، اصلاح نفس است. اهل مراقبت و بزرگان از علمای ربانی برای حسابرسی خود ، اهمیت ویژه ای قائل بودند. آیت الله بهجت (رضوان الله علیه) در مورد آیت الله میرزا حبیب الله رشتی داستانی نقل کردند که ایشان در هنگام مرگ از خود سؤال مینمودندو خود پاسخ می دادند. از خود میپرسیدند : میرزا حبیب الله! سهم امام را خوردی؟ و جواب میدادند : نخوردم. قضاوت کردی؟ وپاسخ گفت : نکردم . وپرسید :با طلبه ها خوش سلوکی نمودی؟ ودر اینجا به جای پاسخ ،اشک ریخت! محاسبه نفس سبب میشود که انسان از ندامت و حسرت در پایان زندگی مصونیت پیدا کند. موفق باشید و خدایی. |
|||
|
|
۱۵:۵۸, ۲۶/شهریور/۹۰
شماره ارسال: #6
|
|||
|
|||
|
الله نور السموات و الارض
سلام علیکم 10. نیکی در مقابل بدی: یکی از بزرگترین فضائل اخلاقی،نیکی در مقابل بدی است. امیرالمؤمنین (روحی فداه)میفرمایند: «مِن کَمالِ الإیمانِ مُکافاةُ المُسیءِ بِالإحسانِ» از نشاههای کمال ایمان این است که بدی کننده را به نیکی پاداش دهی. آیت الله بهجت (رضوان الله علیه) در این باب داستانی را نقل کردند: معاویه شخصی را فرستاد که علی(علیه السلام) را بکشد و به او وعده داد که :اگر کُشتی فلان مبلغ را به تو خواهم داد. آن شخص به کوفه آمد؛ ولی قبل از هرگونه اقدامی ، امام،نیت او را گفت و او اظهار پشیمانی کرد. امام (علیه السلام) به قنبر دستورداد که زاد و راحله بازگشت او را بدهد. و این، هنر شیعه علوی است. 11. الگو های علم و عمل : آیت الله بهجت (رضوان الله علیه) مکرر تأکیدداشتند که زندگی نامه های علمای سلف، به منزله کتاب های معتبر اخلاقی اند .هرکس طالب تهذیب وترقی در امورمعنوی است و می خواهد ازعمرخود استفاده کند ، شایسته است به شرح احوال آنها نگاه کند. در اینجا نمونه هایی از این بزرگان که آیت الله بهجت (رضوان الله علیه)در مورد ایشان صحبت نموده اند ، آورده شده است : علامه حلی (نگارنده نُه دوره فقه از جمله تذکره ،تبصره و تحریر) سید ابن طاووس ( نگارنده الاقبال و لهوف) آیت الله سید محمدکاظم یزدی (صاحب عروه) آیت الله محمد حسین غروی اصفهانی (معروف به کُمپانی) * آیت الله سید حسین بادکوبه ای * آیت الله میرزا هادی خراسانی آیت الله شیخ محمد حسن نجفی (صاحب جواهر) آیت الله سید محمد شفتی آیت الله شیخ مرتضی انصاری آیت الله سید محمد فشارکی آیت الله میرزا محمد تقی شیرازی آیت الله شیخ محمد حسین اصفهانی نجفی آیت الله شیخ محمد رضا مظفر آیت الله سید ابوالحسن اصفهانی* آیت الله حاج آقا رضا همدانی * : اساتید حضرت آیت الله بهجت (رضوان الله علیه) بوده اند. 12. موفقیت در تبلیغ : حضرت آیت الله بهجت (رضوان الله علیه) فرمودند: آقایی به بمبئی رفته بود و دیده بود در یکی محله ،همه شیعه هستند. ولی نماز نمیخوانند. به آنها گفته بود : طوری نیست اگر ماهی یک نماز بخوانید. و آنها گفتند : اینکه چیزی نیست! و ماهی یک نماز خواندند. پس از مدتی آن آقا به آنها گفت : هفته ای یک نماز بخوانید. و آنان انجام دادند و پس از مدتی دیگر فرمود : شبانه روزی یک نماز بخوانید. کم کم ، صبح و شام ، تا اینکه نمازهای یومیه را با کمال سهولت و بدون هیچ صعوبتی به آنها تعلیم نمود و آنان را نماز خوان کرد. در پایان این مقاله امید است که با نصب العین نمودن این سخنان در راه تزکیه و مراقبه بیشتر کوشش نماییم . انشاالله. موفق باشید و خدایی. |
|||
|
|
۲۳:۰۱, ۲۸/شهریور/۹۰
شماره ارسال: #7
|
|||
|
|||
|
سلام علیکم
لینک سخنان آیت الله بهجت (رضوان الله علیه) پیرامون علم و عمل http://svr1.faupload.com/upload/90/shahr...ha-com.wma موفق باشید و خدایی . |
|||
|
|
۲۰:۵۱, ۳/مهر/۹۰
(آخرین ویرایش ارسال: ۵/مهر/۹۰ ۱۳:۲۴ توسط Agha sayyed.)
شماره ارسال: #8
|
|||
|
|||
|
سلام علیکم
از آنجا که تاپیک فوق راهکارهای خدایی شدن و حصول معارف دینی را در بر دارد ، لذا بر آن شدم تا دستورات دینی منقول از حضرت آیت الله بهجت (رحمة الله علیه) را بصورت روزانه برای خود و دیگر یاران بیدار و اندیشمند تالار بازگو نمایم. باشد که از جمله مؤمنین و پرهیزکاران گردیم، انشا الله. دستورالعمل اول بسمه تعالي الحمدلله رب العالمين، و الصلاة علي سيد الأنبياء و المرسلين، و علي آله سادة الأوصياء الطاهرين و علي جميع العترة المعصومين، واللعن الدائم علي أعدائهم أجمعين. جماعتي از اين جانب، طلب موعظه و نصيحت مي کنند؛ اگر مقصودشان اين است که بگوئيم و بشنوند و بار ديگر در وقت ديگر، بگوييم و بشنوند، حقير عاجزم و بر اهل اطلاع پوشيده نيست. و اگر بگويند کلمه اي مي خواهيم که امّ الکلمات باشد و کافي براي سعادت مطلقه دارين باشد، خداي تعالي قادر است که از بيان حقير، آن را کشف فرمايد و به شما برساند. پس عرض مي کنم که غرض از خلق، عبوديت است ( و ما خلقت الجن و الانس إلا ليعبدون. سوره ذاريات/56 ) و حقيقت عبوديت؛ ترک معصيت است در اعتقاد که عمل قلب است و در عمل جوارح. و ترک معصيت، حاصل نمي شود به طوري که ملکه شخص بشود، مگر با دوام مراقبه و ياد خدا در هر حال و زمان و مکان و در ميان مردم و در خلوت « ولا أقول سبحان الله و الحمد لله، لکنه ذکر الله عند حلاله و حرامه ». ما امام زمان عجل الله له الفرج را دوست مي داريم، چون امير نحل است؛ امور ما مطلقاً به وسيله او به ما مي رسد؛ و او را پيغمبر صلوات الله عليه براي ما امير قرار داده؛ و پيغمبر را دوست داريم، چون خدا او را واسطه بين ما و خود قرار داده؛ و خدا را دوست داريم، براي اينکه منبع همه خيرات است و وجود ممکنات، فيض اوست. پس اگر خود و کمال خود را خواهانيم، بايد دوست خدا باشيم؛ و اگر دوست خداييم، بايد دوست وسائط فيوضات از نبيّ و وصيّ، باشيم؛ وگرنه يا دوست خود نيستیم، يا دوست واهب العطايا نيستيم، يا دوست وسائط فيوضات نيستيم. پس کيمياي سعادت، ياد خداست، و او محرّک عضلات به سوي موجبات سعادت مطلقه است؛ و توسل به وسائط استفاضه از منبع خيرات، به واسطه وسائل مقرره خودش است. بايد اهتدا به هدايات آنها نماييم و رهروي به رهبري آنها نماييم تا کامياب شويم. ديگر توضيح نخواهيد و آنکه عرض شد، ضبط نماييد و در قلب ثبت [کنيد]، خودش توضيح خود را مي دهد. اگر بگوييد چرا خودت عامل نيستي؟! مي گويم: « اگر بنا بود که بايد بگوييم ما عامليم به هر چه عالميم، شايد حاضر به اين حضور و بيان نمي شديم »؛ لکن دستور، بذل نعمت است، شايد به مقصود برساند؛ « ما أخذ الله علي العباد أن يتعلّموا حتي أخذ علي العماء أن يعلّموا ». مخفي نماند اگر ميسور شد براي کسي، نصيحت عملّيه بالاتر است از نصايح قوليه « کونوا دعاة إلي الله بغير أاسنتکم » وفقّنا الله و اياکم لما يرضيه و جنبنا جميعاً عن ما يسخطه و السلام عليکم و رحمة الله و برکاته والحمدلله أولاً و آخراً والصلوة علي محمد و آله الطاهرين واللعن علي أعدائهم أجمعين. موفق باشیدو خدایی . |
|||
|
|
۲۲:۲۶, ۴/مهر/۹۰
شماره ارسال: #9
|
|||
|
|||
|
سلام علیکم
دستور العمل دوم بسمه تعالي کوچک و بزرگ بايد بدانيم: راه يگانه براي سعادت دنيا و آخرت، بندگي خداي بزرگ است؛ و بندگي، در ترک معصيت است در اعتقاديات و عمليات. آنچه را که دانستيم، عمل نماييم و آنچه را که ندانستيم، توقف و احتياط نماييم تا معلوم شود، هرگز پشيماني و خسارت، در ما راه نخواهد داشت؛ اين عزم اگر در بنده، ثابت و راسخ باشد، خداي بزرگ، اولي به توفيق و ياري خواهد بود. والسلام عليکم و رحمة الله و برکاته، و الصلاة علي محمد و آله الطاهرين، واللعن علي أعدائهم أجمعين. موفق باشید و خدایی . |
|||
|
|
۱۳:۲۵, ۵/مهر/۹۰
شماره ارسال: #10
|
|||
|
|||
|
سلام علیکم
دستور العمل سوم بسمه تعالي گفتم که: الف، گفت: دگر؟ گفتم: هيچ در خانه اگر کس است، يک حرف بس است بارها گفته ام و بار دگر مي گويم: « کسي که بداند هر که خدا را ياد کند، خدا همنشين اوست، احتياج به هيچ وعظي ندارد، مي داند چه بايد بکند و چه بايد نکند؛ مي داند که آنچه را که مي داند، بايد انجام دهد، و در آنچه که نمي داند، بايد احتياط کند. » والسلام عليکم و رحمة الله و برکاته الاقل محمد تقي البهجة موفق باشید و خدایی . |
|||
|
|
|
|
|
| 1 میهمان |








