احادیث در مورد خنده

[معرفت نفس]

بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم

خنده بی تعجب
پیامبر صلى الله علیه و آله:

ایّاکَ اَنْ تَضْحَکَ مِنْ غَیْرِ عَجَبٍ ، اَوْ تَمْشىَ و تَتَـکَلَّمَ فى غَیْرِ اَدَبٍ؛

از خندیدنِ بى تعجّب [و بى‏جا] یا راه رفتن و سخن گفتنِ بى‏ادبانه بپرهیز.

(بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۸ ، ح ۶۳)

۲- خنده منافق
امام هادى علیه السلام:

[اَلْمُؤْمِنُ] یُحْسِنُ وَیَبْکی کَما أَنَّ الْمُنافِقُ یُسیى‏ءُ وَ یَضْحَکُ؛

مؤمن خوبى مى‏کند و مى‏گرید، ولى منافق بدى مى‏کند و مى‏خندد.

(مکارم الأخلاق، ص۳۸۹)

۳- خنده بی تعجب و نادانی
امام حسن عسکرى علیه السلام:

مِن الجَهلِ الضّحکُ من غیرِ عَجَبٍ؛

خنده‏اى که از روى تعجب نباشد نشانه نادانى است .

(تحف العقول، ح ۴۸۷ – منتخب میزان الحکمة، ص ۱۲۰)

۴- نتیجه خنده زیاد
لقمان علیه السلام:

لاِبنِهِ : یا بُنَیَّ ، ایّاکَ وکَثرَةَ الضِّحکِ ؛ فَإِنَّهُ یُمیتُ القَلبَ؛

لقمان به پسرش گفت: «پسرم! از خنده زیاد بپرهیز؛ زیرا دل را مى‏میراند».

(تفسیر قرطبی، ج ۱۳، ص ۱۷۵)

۵- نصیحت لقمان، بیجا نخند
لقمان علیه السلام:

لاِبنِهِ : یا بُنَیَّ ، لا تَضحَک مِن غَیرِ عَجَبٍ ، لا تَمشِ فی غَیرِ أرَبٍ ، ولا تَسأَل عَمّا لا یَعنیکَ؛

لقمان به پسرش گفت: «پسرم! بدون تعجّب [و بى‏جا ]خنده نکن و بى هدف ، راه نرو و از چیزى که به تو مربوط نیست ، نپرس ».

(فیض القدیر، ج ۱، ص ۱۶۲)

۶- خنده بی دلیل مبغوض خدا
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم:

کَبُرَ مَقتا عِندَ اللّه‏ِ الأَکلُ مِن غَیرِ جوعٍ ، وَالنَّومُ مِن غَیرِ سَهَرٍ، وَالضِّحکُ مِن غَیرِ عَجَبٍ ، وصَوتُ الرَّنَّةِ عِندَ المُصیبَةِ ، وَالمِزمارُ عِندَ النِّعمَةِ؛

خوردن از سرِ سیرى، خواب بى‏شب‏زنده‏دارى ، خنده بى[موجب] شگفتى ، ناله و مویه بلند به هنگام مصیبت ، و بانگ ناى در نعمت و شادمانى ، نزد خدا سخت ناپسند است .

(کنز العمّال، ج ۱۶، ص ۸۰، ح ۴۴۰۱۱)

۷- بهترین خنده
امام علی علیه السلام:

خَیرُ الضِّحکِ التَّبسُّمُ؛

بهترین خنده ، تبسّم است .

(غرر الحکم و درر الکلم، ح۴۹۶۴)

۸- علت خنده بیجا
امام حسن عسکری علیه السلام:

مِنَ الجَهلِ الضِّحکُ مِن غَیرِ عَجَبٍ؛

خنده بیجا از نادانى است.

(تحف العقول)

۹- نتیجه خنده بسیار
امام صادق علیه‏السلام :

کَثرَةُ الضِّحکِ تُمیتُ القَلبَ؛

خنده بسیار، دل را مى‏میرانَد.

(کافى، ج ۲، ص ۶۶۴)

۱۰- خنده کم اثر آگاهی
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم:

لو تعلمون ما أعلم لضحکتم قلیلا و لبکیتم کثیرا؛

اگر آنچه من دانسته ام بدانید خنده کم و گریه بسیار میکنید.

(نهج الفصاحه، ح ۲۳۲۰)

۱۱- انواع خنده
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم:

الضّحک ضحکان ضحک یحبّه اللَّه و ضحک یمقته اللَّه فأمّا الضّحک الّذی یحبّه اللَّه فالرّجل یکشر فی وجه أخیه شوقا إلى رؤیته، و أمّا الضّحک الّذی یمقته اللَّه تعالى فالرّجل یتکلّم بالکلمة الجفاء و الباطل لیضحک أو یضحک یهوى بها فی جهنّم سبعین خریفا؛

خنده دو قسم است خنده ایست که خدا آن را دوست دارد و خنده ایست که خدا آن را دشمن دارد، اما خنده اى که خدا آن را دوست دارد، آنست که مرد به روى برادر خویش از شوق دیدار وى لبخند زند اما خنده اى که که خداى والا آن را دشمن دارد آنست که مرد سخن خشن و ناروا گوید که بخندد یا بخندند و بسبب آن هفتاد پائیز در جهنم سرنگون رود.

(نهج الفصاحه، ح۱۸۹۲)

[فانوس *7*]

پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)

المُؤمِنُ دَعِبٌ لَعِبٌ، وَالمُنافِقُ قَطِبٌ غَضِبٌ

[b] مؤمن شوخ و شنگ است، و منافق اخمو و عصبانى.

(تحف العقول، ص 49 )[/b]

[عبدالرحمن]

بسم الله الرحمن الرحیم



ابتدا باب شوخی و خنده را از کتاب شریف کافی(جلد 4) می آورم

1ـ مـعـمـر بن خلاد گويد: از حضرت رضا عليه السلام پرسيدم : و عرضكردم : قربانت گـردم مـردى در مـيان جمعى است و سخنى بميان آيد و آنها شوخى كنند و بخندند؟ فرمود: بـاكـى نـيـسـت تـا آنـجا كه نباشد و گمانم كه مقصودش فحش بود (يعنى در صورتيكه بـفـحـش و هـرزه گـوئى نـكـشـد، و فـحـش در آن نـبـاشـد) سـپـس فـرمـود: هـمـانـا رسـول خـدا (ص ) ايـنـگـونـه بود كه عرب بيابانى نزدش مى آمد و هديه اى برايش مى آورد و هـمـانـجـا مـى گـفـت : بـهـاى هـديـه مـا را بـده ، پـس رسـول خـدا (ص ) مـى خنديد، و هر زمان كه اندوهگين مى شد مى فرمود: آن عرب بيابانى چه شد؟ كاش نزد ما مى آمد.



[b]2ـ فـضل بن ابى قره گويد: حضرت صادق (ع ) فرمود: هيچ مؤ منى نيست جز اينكه در او دعابة هست ، من عرضكردم : دعابة چيست ؟ فرمود: مزاح .


3ـ يـونـس شـيـبـانـى گـويـد: حـضـرت صادق (ع ) فرمود: شوخى كردن شما با همديگر چگونه است ؟ عرضكردم : اندك است ، فرمود: اينگونه نباشيد زيرا شوخى از خوش خلقى اسـت ، و تـو بـدان وسـيـله بـرادرت را خـوشـحـال و مـسـرور كـنـى ، و هـر آيـنـه رسول خدا (ص ) با كسى شوخى مى كرد و مى خواست كه او را شاد و مسرور كند.


4ـ عـبـداللّه بـن مـحـمـد جـعـفـى گـويـد: شـنـيـدم حـضـرت بـاقـر (ع ) مـى فـرمـود: خـداى عـزوجـل آنـكـس كـه ميان جمعى شوخى و خوشمزگى كند دوستش دارد در صورتيكه فحشى نباشد.


5ـ حضرت صادق (ع ) فرمود: خنده مؤ من تبسم است .


6ـ و نيز فرمود عليه السلام : خنده بسيار دل را بميراند. و فرمود: بسيار خنديدن دين را آب كند چنانچه آب نمك را.


7ـ و نيز فرمود عليه السلام خنده بى مورد از نادانى است . (سكونى راوى حديث ) گويد: و آن حـضـرت پـيـوسته مى فرمود: خنده اى كه دندانها آشكار شود مكن با اينكه كردارهاى رسوا كننده اى انجام داده اى ، و آنكس كه كارهاى زشت كرده از بلاهاى شبانه آسوده نيست .


8ـ حضرت صادق (ع ) فرمود: مبادا مزاح كنيد كه آبرو را مى برد.


9ـ و نيز فرمود عليه السلام : هرگاه مردى را دوست دارى با او مزاح و ستيزه مكن .



10ـ و نيز فرمود عليه السلام : قهقهه از شيطان است .



11ـ عـنـبـسـه عـابـد گـويد: شنيدم حضرت صادق (ع ) مى فرمود: خنده بسيار آبرو را مى برد.



12ـ و نيز فرمود عليه السلام : امير المؤ منين عليه السلام فرموده : مبادا شوخى كنيد كه كينه آورد و دشمنى بجاى گذارد، و آن دشنام كوچك است .



13ـ حـضـرت بـاقـر (ع ) فرمود: هرگاه قهقهه زدى پس از فراغت از آن بگو: (((اللهم لا تمقتنى ))) (بار خدايا مرا دشمن مدار).


14ـ حـضـرت بـاقـر و حـضـرت صـادق يـا يـكى از آندو عليهما السلام فرمودند: شوخى بسيار آبرو را ببرد و خنده بسيار ايمان را بيكسو پرتاب كند.


15ـ عنبسه عابد گويد: شنيدم حضرت صادق (ع ) مى فرمود: شوخى دشنام كوچك است .


16ـ و نـيـز آن حضرت عليه السلام فرمود: از شوخى بپرهيزيد زيرا آبرو را بريزد و شـكـوه و بـزرگـى مـردان را بـبـرد (مـراد ايـنـسـتـكـه در مـزح حـد اعتدال را نگهداريد و زياده روى نكنيد).


17ـ و نيز فرمود عليه السلام : ستيزه مكن كه شخصيت تو را ببرد، و شوخى مكن كه روى مردم بتو باز شود و بر تو دلير شوند.



18ـ و نيز فرمود عليه السلام : شوخى مكن تا بر تو دلير شوند.



19ـ حـضـرت ابـوالحـسـن عليه السلام بيكى از فرزندانش سفارش كرد يا فرمود: پدرم بـيـكـى از فـرزنـدانـش چـنـيـن فـرمـود: از شـوخـى بپرهيز كه آن نور ايمان ترا ببرد، و مردانگيت را سبك كند.



20ـ حـضـرت كاظم عليه السلام فرمود: يحيى بن زكريا عليه السلام اينگونه بود كه گـريـه مـى كـرد و نـمـى خـنـديد، و عيسى بن مريم عليه السلام اينگونه بود كه هم مى خـنـديد و هم گريه مى كرد، و آنچه عيسى عليه السلام مى كرد بهتر بود از آنچه يحيى عليه السلام مى كرد.

[Anti-satanism]

سلام من یه سوال دارم:

یه جا نوشتید:حضرت صادق (ع ) فرمود: هيچ مؤ منى نيست جز اينكه در او دعابة هست ، من عرضكردم : دعابة چيست ؟ فرمود: مزاح .

یه جا هم نوشتید:حضرت صادق (ع ) فرمود: مبادا مزاح كنيد كه آبرو را مى برد.

این دو حدیث باهم تناقض دارند.میشه روشن ترش کنید؟

[بچه شیعه]

سلام. راستی کسی منظور خنده بدون تعجب میدونه یعنی چی؟

[Moh3eN-QalaM]

خنده بدون تعجب یعنی خنده بدون دلیل و موجب .
--

کلا خلاصه احادیث یعنی میشه یه وقت نخندیا

[عبدالرحمن]

سلام

خنده همیشه موقعی سر میزند که حالت غیر عادی اتفاق بیفتد

ولی اگر کسی بیخود بخندد این حالت پیش می آید(نظر شخصی بود نه فتوا)

---

(۴/تیر/۹۲ ۱۱:۴۲)Moh3eN-QalaM نوشته است:  --

کلا خلاصه احادیث یعنی میشه یه وقت نخندیا

ممنونم از این تفسیر شما!!!

منظور همون مسخره بازی و لودگیه نه خنده

[عشقم کربلا]

بالاخره بخندیم یا نه؟
شوخی کنیم یا نه؟