چهل حدیث حسینی (علیه السلام)

[میلاد.م]

بسم الله

با توجه به نزدیک شدن به ایام محرم ان شاء الله هر روز با 1 حدیث در مورد عزاداری در خدمتتان خواهم بود .
باشد که سبب شفاعت ما در روز حشر نزد حضرت حق گردد.

===============================================================

1-پاداش شعر گفتن براى حسين عليه السّلام

قال الصّادق عليه السّلام :
ما مِنْ اَحَدٍ قالَ فى الحُسَينِ شِعْراً فَبَكى وَ اَبكْى بِهِ اِلاّ اَوْجَبَ اللّهُ لَهُ الْجَنّةً وَ غَفَرَ لَهُ.

ترجمه :
امام صادق عليه السّلام به جعفربن عفان فرمود:
هيچ كس نيست كه درباره حسين عليه السّلام شعرى بسرايد و بگريد و با آن بگرياند مگر آن كه خداوند، بهشت را بر او واجب مى كند و او را مى آمرزد.

رجال شيخ طوسى ، ص 289

[saloomeh]

((اسحاق بن عمّار)) نقل مى كند:
محضر مبارك حضرت ابى عبداللّه (ع ) عرض كردم : شب عرفه در حائر بوده و نماز مى خواندم و در آنجا قريب پنجاه هزار نفر از مردمى ديدم زيبا روى و خوش بو كه طول مدّت شب را در آنجا نماز مى خواندند و هنگامى كه صبح طلوع نمود به سجده رفتم و پس از برداشتن سر احدى از ايشان را نديدم .
امام (ع ) به من فرمودند:
پنجاه هزار فرشته به ((حسين (ع ))) عبور كرده و در حالى كه آن حضرت كشته شده بودند پس به آسمان بالا رفتند و خداوند متعال به ايشان وحى فرستاد:
به پسر حبيبم مرور كرديد در حالى كه او كشته شده بود، پس چرا كمك و يارى او نكرديد؟ حال به زمين فرو رويد و نزد قبرش ساكن شويد و با هيئتى ژوليده و حالى غمگين باقى بمانيد تا قيامت بپا شود

[b]ترجمه كامل الزيارات ص 377.

[میلاد.م]

بسم الله
21-محو شدن گناهان
وَ عَنْهُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ عَنْ صَالِحِ بْنِ عُقْبَةَ عَنِ الْحَرْثِ بْنِ الْمُغِيرَةِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ إِنَّ لِلَّهِ مَلَائِكَةً مُوَكَّلِينَ بِقَبْرِ الْحُسَيْنِ ع فَإِذَا هَمَّ الرَّجُلُ بِزِيَارَتِهِ أَعْطَاهُمْ ذُنُوبَهُ فَإِذَا خَطَا مَحَوْهَا ثُمَّ إِذَا خَطَا ضَاعَفُوا حَسَنَاتِهِ فَمَا تَزَالُ حَسَنَاتُهُ تَضَاعَفُ حَتَّى تُوجِبَ لَهُ الْجَنَّةَ ثُمَّ اكْتَنَفُوهُ وَ قَدَّسُوهُ وَ يُنَادُونَ مَلَائِكَةَ السَّمَاءِ أَنْ قَدِّسُوا زُوَّارَ حَبِيبِ حَبِيبِ اللَّهِ فَإِذَا اغْتَسَلُوا نَادَاهُمْ مُحَمَّدٌ ص يَا وَفْدَ اللَّهِ أَبْشِرُوا بِمُرَافَقَتِي فِي الْجَنَّةِ ثُمَّ نَادَاهُمْ أَمِيرُ الْمُوءْمِنِينَ ع أَنَا ضَامِنٌ لِقَضَاءِ حَوَائِجِكُمْ وَ دَفْعِ الْبَلَاءِ عَنْكُمْ فِي الدُّنْيَا وَ الآْخِرَةِ ثُمَّ اكْتَنَفُوهُمْ عَنْ أَيْمَانِهِمْ وَ عَنْ شَمَائِلِهِمْ حَتَّى يَنْصَرِفُوا إِلَى أَهَالِيهِمْ

ترجمه:
و از محمّد بن الحسين بن ابى الخطّاب، از صالح بن عقبه، از حارث بن مغيره، از حضرت ابى عبد اللّه عليه السّلام حضرت فرمودند:
خداوند متعال فرشتگانى دارد كه موكّل قبر مطهّر حضرت حسين بن على عليهما السّلام مى‏باشند، هنگامى كه شخص قصد زيارت آن حضرت را مى‏نمايد خداوند گناهان او را به اين فرشتگان اعطاء نموده و در اختيار آنها مى‏گذارد وقتى وى قدم گذارد فرشتگان گناهان را محو مى‏كنند سپس وقتى قدم بعدى را برداشت حسنات او را مضاعف مى‏نمايند و پيوسته حسنات او را مضاعف كرده تا جايى كه بهشت را براى وى واجب مى‏گردانند سپس اطرافش را گرفته و تقديس و تنزيهش مى‏نمايند و سپس فرشتگان آسمان را نداء مى‏دهند كه زوّار حبيب حبيب خدا را تقديس و تنزيه نمائيد و وقتى زوّار غسل زيارت نمودند حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و آله وسلّم ايشان را نداء داده و مى‏فرمايد:
اى مسافرين خدا بشارت باد شما را كه با من در بهشت همراه خواهيد بود.
سپس امير الموءمنين عليه السّلام ايشان را نداء داده و مى‏فرمايد:
من ضامنم كه حوائج شما را برآورده و در دنيا و آخرت بلاء و محنت را از شما دور نمايم.
پس از آن فرشتگان دور ايشان حلقه زده و از راست و چپ آنان را در بر گرفته تا به اهل و خويشاوندان خود بازگردند.
کامل الزیارات

[saloomeh]

تولدی تازه

عن حمران قال: زرت قبر الحسین علیه السلام فلما قدمت جاءنی.ابو جعفر محمد بن علی علیه السلام...فقال علیه السلام:

ابشر یا حمران فمن زار قبور شهداء آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم یرید الله بذلک وصلة نبیه حرج من ذنوبه کیوم ولدته امه.

حمران می گوید: هنگامی که از سفر زیارت امام حسین علیه السلام برگشتم، امام باقر علیه السلام به دیدارم آمد و فرمود: ای حمران! به تو مژده می دهم که هر کس قبور شهیدان آل محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را زیارت کند و مرادش از این کار رضایت خدا و تقرب به پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) باشد، از گناهانش بیرون می آید چون روزی که مادرش او را زاد.

mall">امالی شیخ طوسی، ج 2، ص 28، چاپ نجف بحار، ج 98، ص .20

[میلاد.م]

بسم الله

22-فضیلت زمین کربلا نسبت به زمین مکه
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ الْقُرَشِيُّ الرَّزَّازُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَيْنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْقَمَّاطِ عَنْ عُمَرَ بْنِ يَزِيدَ بَيَّاعِ السَّابِرِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ إِنَّ أَرْضَ الْكَعْبَةِ قَالَتْ مَنْ مِثْلِي وَ قَدْ بَنَى اللَّهُ بَيْتَهُ [بُنِيَ بَيْتُ اللَّهِ ]عَلَى ظَهْرِي وَ يَأْتِينِي النَّاسُ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ وَ جُعِلْتُ حَرَمَ اللَّهِ وَ أَمْنَهُ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهَا أَنْ كُفِّي وَ قِرِّي فَوَ عِزَّتِي وَ جَلَالِي مَا فَضْلُ مَا فُضِّلْتِ بِهِ فِيمَا أَعْطَيْتُ بِهِ أَرْضَ كَرْبَلَاءَ إِلَّا بِمَنْزِلَةِ الْإِبْرَةِ غُرِسَتْ [غُمِسَتْ ]فِي الْبَحْرِ فَحَمَلَتْ مِنْ مَاءِ الْبَحْرِ وَ لَوْ لَا تُرْبَةُ كَرْبَلَاءَ مَا فَضَّلْتُكِ وَ لَوْ لَا مَا تَضَمَّنَتْهُ أَرْضُ كَرْبَلَاءَ لَمَا خَلَقْتُكِ وَ لَا خَلَقْتُ الْبَيْتَ الَّذِي افْتَخَرْتِ بِهِ فَقِرِّي وَ اسْتَقِرِّي وَ كُونِي دُنْيَا مُتَوَاضِعاً ذَلِيلًا مَهِيناً غَيْرَ مُسْتَنْكِفٍ وَ لَا مُسْتَكْبِرٍ لِأَرْضِ كَرْبَلَاءَ وَ إِلَّا سُخْتُ بِكِ وَ هَوَيْتُ بِكِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ وَ حَدَّثَنِي أَبِي وَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ

ترجمه:
محمّد بن جعفر قرشى رزّاز، از محمّد بن الحسين، از محمد بن سنان، از ابى سعيد قمّاط، از عمر بن يزيد بيّاع سابرى از حضرت ابى عبد اللّه عليه السّلام، حضرت فرمودند:
زمين كعبه در مقام مفاخرت گفت: كدام زمين مثل من است، و حال آنكه خداوند خانه‏اش را بر پشت من بنا كرده و مردم از هر راه دورى متوجه من مى‏شوند، و حرم خدا و مأمن قرار داده شده‏ام؟!! خداوند متعال به سويش وحى كرد و فرمود:
بس كن و آرام بگير، به عزّت و جلال خودم قسم آنچه را كه تو براى خود فضيلت مى‏دانى در قياس با فضيلتى كه به زمين كربلاء اعطاء نموده‏ام همچون قطره‏اى است نسبت به آب دريا كه سوزنى را در آن فرو برند و آن قطره را با خود بر دارد، و اساسا اگر خاك كربلاء نبود اين فضيلت براى تو نبود و نيز اگر نبود آنچه كه اين خاك آن را در بر دارد تو را نمى‏آفريدم و بيتى را كه تو به آن افتخار مى‏كنى خلق نمى‏كردم بنا بر اين آرام بگير و ساكت باش و متواضع و خوار و نرم باش و نسبت به زمين كربلا استنكاف و استكبار و طغيانى از خود نشان مده و الّا تو را فرو برده و در آتش جهنّم قرارت مى‏دهم.

کامل الزیارات

[میلاد.م]

بسم الله

23-خوردن تربت
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ الصَّفَّارِ عَنْ عَبَّادِ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ سَعْدِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا الْحَسَنِ ع عَنِ الطِّينِ- قَالَ فَقَالَ أَكْلُ الطِّينِ حَرَامٌ مِثْلُ الْمَيْتَةِ وَ الدَّمِ وَ لَحْمِ الْخِنْزِيرِ إِلَّا طِينَ قَبْرِ الْحُسَيْنِ فَإِنَّ فِيهِ شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَ أَمْناً مِنْ كُلِّ خَوْفٍ

ترجمه:
محمد بن الحسن، از محمد بن الحسن الصّفّار، از عباد بن سليمان، از سعد ابن سعد، وى گفت: از حضرت ابى الحسن عليه السّلام راجع به خوردن تربت پرسيدم؟
حضرت فرمودند:
خوردن تربت حرام است همان طورى كه خوردن ميته و خون و گوشت خوك حرام است مگر تربت قبر امام حسين عليه السّلام زيرا در آن شفاء از هر دردى و امان از هر خوف و هراسى است.

کامل الزیارات

[saloomeh]

قال ابو عبدالله (عليه السلام): ليس من ملك فى السموات و الارض إلا يسألون الله تبارك و تعالى ان يوذن

لهم فى زيارة الحسين (عليه السلام) ففوج ينزل و فوج يعرج.

امام صادق (عليه السلام) فرمود: هيچ فرشته‏اى در آسمانها و زمين نيست مگر اين كه مى‏خواهد خداوند متعال به او رخصت دهد تا به زيارت امام حسين (عليه السلام) مشرف شود، چنين است كه همواره فوجى از فرشتگان به كربلا فرود آيند و فوجى ديگر عروج كنند و از آنجا اوج گيرند.

[b]مستدرك الوسائل، ج 10، ص 244 به نقل از كامل الزيارات، ص 111

[میلاد.م]

بسم الله

24-حریم قبر
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ الرَّزَّازُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَيْنِ بْنِ أَبِي الْخَطَّابِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ إِنَّ لِمَوْضِعِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ ع حُرْمَةً مَعْلُومَةً- مَنْ عَرَفَهَا وَ اسْتَجَارَ بِهَا أُجِيرَ قُلْتُ فَصِفْ لِي مَوْضِعَهَا جُعِلْتُ فِدَاكَ قَالَ امْسَحْ مِنْ مَوْضِعِ قَبْرِهِ الْيَوْمَ فَامْسَحْ خَمْسَةً وَ عِشْرِينَ ذِرَاعاً مِنْ نَاحِيَةِ رِجْلَيْهِ- وَ خَمْسَةً وَ عِشْرِينَ ذِرَاعاً مِمَّا يَلِي وَجْهَهُ وَ خَمْسَةً وَ عِشْرِينَ ذِرَاعاً مِنْ خَلْفِهِ وَ خَمْسَةً وَ عِشْرِينَ ذِرَاعاً مِنْ نَاحِيَةِ رَأْسِهِ وَ مَوْضِعُ قَبْرِهِ مُنْذُ يَوْمَ دُفِنَ رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ وَ مِنْهُ مِعْرَاجٌ يُعْرَجُ فِيهِ بِأَعْمَالِ زُوَّارِهِ إِلَى السَّمَاءِ فَلَيْسَ مَلَكٌ وَ لَا نَبِيٌّ فِي السَّمَاوَاتِ إِلَّا وَ هُمْ يَسْأَلُونَ اللَّهَ أَنْ يَأْذَنَ لَهُمْ فِي زِيَارَةِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ ع فَفَوْجٌ يَنْزِلُ وَ فَوْجٌ يَعْرُجُ

ترجمه:
محمد بن جعفر رزّاز، از محمد بن الحسين بن الخطّاب، از حسن بن محبوب، از اسحق بن عمّار، وى مى‏گويد:
از حضرت ابا عبد اللّه عليه السّلام شنيدم كه مى‏فرمودند:
براى جاى قبر حسين بن على عليهما السّلام حريم معلومى مى‏باشد، كسى كه آن را بداند و پناهنده به آن شود پناه داده مى‏شود.
محضرش عرضه داشتم: فدايت شوم مكان حريم قبر را براى من بيان فرمائيد:
حضرت فرمودند:
از مكانى كه امروز قبر آن است اين طور ارزيابى كن:
از هر يك جوانب چهارگانه يعنى: جانب پا و جلو و پشت و سر بيست و پنج ذراع اندازه بگير و مساحتى كه از ملاحظه آن بدست مى‏آيد حريم قبر مى‏باشد.
و مكان قبر روزى كه حضرت در آن دفن شدند باغى از باغهاى بهشت بوده، و در همان جا نردبانى نصب شده و اعمال زوّار آن جناب را بوسيله ي آن به آسمان مى‏برند و هيچ فرشته و پيامبرى در آسمان نيست مگر از خدا در خواست مى‏كند كه به او اذن زيارت قبر حسين عليه السّلام داده شود پس دسته‏اى براى زيارت به پائين آمده و گروهى پس از زيارت به بالا مى‏روند.

کامل الزیارات

[saloomeh]

آثار و نتایج حاصله از ترك زیارت آن حضرت

* در روایت حلبى از امام صادق علیه السلام آمده است كه هر كس زیارت حسین علیه السلام را ترك كند، در حالى كه قادر به این كار باشد، از پیامبر خدا صلى الله علیه وآله نافرمانى كرده است.

* عبدالرحمن بن كثیر نقل كرده است كه امام صادق فرمود: اگر كسى تمام عمر خود را حج به جا آورد، اما حسین علیه السلام را زیارت نكند، حقى از حقوق پیامبر صلى الله علیه وآله را ترك نموده است. در روایت دیگرى آمده كه اگر یكى از شما هزار حج بگذارد، اما به زیارت قبر حسین علیه السلام نرود، حقى از حقوق رسول خدا صلى الله علیه وآله را ترك كرده است.

* در روایت محمدبن مسلم از ابوجعفر علیه السلام آمده است كه آن حضرت فرمود: كسى از شیعه ما كه به زیارت قبر حسین علیه السلام نیاید، ایمان و دینش فاسد شده است.

* روایات دیگرى آمده است كه ترك زیارت حسین علیه السلام، جفاى بر اوست. از جمله، از امیرالمؤ منین علیه السلام روایت شده كه فرمود: پدرم فدای حسین شود، او در پشت كوفه كشته مى شود. گویى مى بینم وحوش گردن هاى خود را بر پیكر او دراز كرده و تا صبح برایش مرثیه سرایى مى كنند؛ وقتى چنین است، از جفاى بر حسین بپرهیزید.

ابن میمون روایت كرده است كه امام صادق علیه السلام به من فرمود: به من خبر رسیده كه برخى از شیعیان ما، یك سال، دو سال و بیش از این، از عمرشان مى گذرد، اما به زیارت حسین بن على بن ابى طالب علیهماالسلام نمى روند. عرض كردم: جانم به فدایت! من افراد زیادى را با این ویژگى نمى شناسم. فرمود: به خدا سوگند خطا كردند و ثواب خدا را ضایع كردند و از جوار محمد صلى الله علیه وآله دور شدند. پرسیدم: اگر كسى سالى یك بار به زیارت برود، كافى است؟ فرمود: بله، خروج او فى نفسه، نزد پروردگارش اجرى عظیم دارد و براى او خیر است.

وارد شده است كه این عنوان ها بر كسى كه قادر و دور است و سه سال زیارت آن حضرت را ترك كند، صادق مى باشد.

* در روایت هاى فراوان آمده است كه این كار، عمر را كوتاه مى كند. در روایات دیگرى آمده كه از آثار ترك زیارت آن حضرت، كم شدن یك سال از عمر است و در آن تخلفى نیست.

* بنابر روایتى، تارك زیارت آن حضرت، اگر وارد بهشت شود، مقامش پایین تر از هر مؤ من اهل بهشتى است و از جوار محمد صلى الله علیه وآله به دور مى باشد.

* تارك زیارت امام حسین علیه السلام از اهل آتش است و خوار و سبك مى شود. برخى به دلیل همین اخبار وارده، معتقدند كه زیارت امام حسین علیه السلام بر كسى كه قادر باشد، یك بار در طول عمر واجب است.

* تارك زیارت امام حسین علیه السلام، پیرو ائمه نیست، چنانچه در روایتى صریحا به این مطلب اشاره شده است.

[میلاد.م]

بسم الله

25-لعنت قاتلین حضرت
حَدَّثَنِي أَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى بْنِ عُبَيْدٍ الْيَقْطِينِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْقَمَّاطِ عَنِ ابْنِ أَبِي يَعْفُورٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ ص فِي مَنْزِلِ فَاطِمَةَ ع وَ الْحُسَيْنُ فِي حَجْرِهِ إِذْ بَكَى وَ خَرَّ سَاجِداً ثُمَّ قَالَ يَا فَاطِمَةُ يَا بِنْتَ مُحَمَّدٍ إِنَّ الْعَلِيَّ الْأَعْلَى تَرَاءَى لِي فِي بَيْتِكِ هَذَا فِي سَاعَتِي هَذِهِ فِي أَحْسَنِ صُورَةٍ وَ أَهْيَإِ هَيْئَةٍ وَ قَالَ لِي يَا مُحَمَّدُ أَ تُحِبُّ الْحُسَيْنَ ع فَقُلْتُ نَعَمْ قُرَّةُ عَيْنِي وَ رَيْحَانَتِي- وَ ثَمَرَةُ فُوءَادِي وَ جِلْدَةُ مَا بَيْنَ عَيْنَيَّ فَقَالَ لِي يَا مُحَمَّدُ وَ وَضَعَ يَدَهُ عَلَى رَأْسِ الْحُسَيْنِ ع بُورِكَ مِنْ مَوْلُودٍ عَلَيْهِ بَرَكَاتِي وَ صَلَوَاتِي وَ رَحْمَتِي وَ رِضْوَانِي. وَ لَعْنَتِي وَ سَخَطِي وَ عَذَابِي وَ خِزْيِي وَ نَكَالِي عَلَى مَنْ قَتَلَهُ وَ نَاصَبَهُ وَ نَاوَاهُ وَ نَازَعَهُ أَمَا إِنَّهُ سَيِّدُ الشُّهَدَاءِ مِنَ الْأَوَّلِينَ وَ الآْخِرِينَ- فِي الدُّنْيَا وَ الآْخِرَةِ وَ ذَكَرَ الْحَدِيثَ

ترجمه:
پدرم رحمة اللّه عليه از سعد بن عبد اللّه، از محمّد بن عيسى بن عبيد يقطينى از محمّد بن سنان از ابى سعيد قماط از ابن ابى يعفور از حضرت ابى عبد اللّه عليه السّلام نقل نمود كه آن جناب فرمودند:
روزى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در منزل حضرت فاطمه سلام اللّه عليها تشريف داشته در حالى كه حضرت امام حسين عليه السّلام در دامن آن جناب بودند، حضرت گريسته و به سجده رفته سپس فرمودند:
اى فاطمه، اى دختر محمّد! در اين ساعت و در همين مكان خداوند علىّ اعلى در بهترين صورت و زيباترين شكل خود را به من نشان داد و گفت:
اى محمّد آيا حسين را دوست دارى؟
گفتم: بلى، نور ديده و گل خوشبو و ميوه دل و پرده ما بين ديده‏گان من است.
در حالى كه دست بر سر حسين عليه السّلام نهاده بود به من فرمود:
اى محمّد: بركت حاصل مى‏شود از مولودى كه بر او بركات و رحمت و رضوان من مى‏باشد و لعنت و غضب و عذاب و ذلّت و عقوبت من بر كسى كه او را كشته و نصب عداوتش نموده و با او دشمنى كرده و با وى به حرب برخاسته است. بطور حتم و قطع او سرور شهداء است از اوّلين و آخرين در دنيا و آخرت ....

کامل الزیارات

[saloomeh]

امام حسین و افضل پیامبران

در اینجا منظور تبیین این مساءله است كه تمام فضایل خاتم الانبیاء صلى الله علیه وآله و رنج ها و آزمون هاى آن حضرت براى حسین علیه السلام نیز محقق است؛ چرا كه:

- حضرت محمد صلى الله علیه وآله افضل خلایق است و او افضل از حسین مى باشد و حسین از افضل مخلوقین و افضل مخلوقین از اوست." 1 ".

- حضرت محمد خاتم پیامبران مى باشد و حسین خاتم سیدالشهداء و الصدیقین است.

- حضرت محمد به خاطر عام و فراگیر شدن فیض و رحمت الهى به واسطه او از جهات عدیده رحمت براى جهانیان (رحمة العالمین) است؛ حسین علیه السلام هم به همان خاطر و به همان دلیل براى جهانیان است.

- حضرت محمد شاهد و مبشر است، حسین هم در روز قیامت به نفع زائران خود و كسانى كه بر او گریه كرده اند، شهادتى مى دهد كه امر آنها را اصلاح مى كند و اینك نیز آن حضرت به زائر و گریه كننده بر او، بشارت مى دهد؛ آن حضرت از یمین عرش خطاب مى كند: اى گریه كننده! اگر بدانى براى تو چه فراهم شده خوشحالى ات بیشتر از جزع تو مى شود.

- خداوند حضرت محمد را به این فرموده خود اختصاص داد كه انا اعطیناك الكوثر، همچنین خداوند به حسین علیه السلام از فیض خودش كوثرى عطا فرمود كه گریه كنندگان بر او، از آن بنوشند. كما اینكه این مطلب در روایت مسمع بن عبدالملك آمده است.

- خداوند تعالى به حضرت محمد صلى الله علیه وآله وسیله را كه همان یكى از مقامات براى شفاعت است، عطا فرمود؛ و خداوند حسین علیه السلام را به طور عام وسیله قرار داد.

- خداوند به حضرت محمد صلى الله علیه وآله فرمود عسى ان یبعثك ربك مقاما محمودا " 2 " باشد كه خدایت تو را به مقام محمود مبعوث گرداند. كه این مقام عالى ترین مقام از مقامات شفاعت است. حسین علیه السلام هم از اعظم اسباب شفاعت پیامبر مى باشد. در روایت وارد شده است، وقتى حضرت رسول در جریان شهادت حسین علیه السلام قرار گرفت، از جمله مواردى كه جبرئیل به آن حضرت گفت این بود كه اگر مى خواهى شهادت دو فرزندت، ذخیره اى براى شفاعت گناهكاران باشد پس به این امر رضایت بده و اگر مى خواهى از خداوند درخواست كن كه آنها را از سم و قتل حفظ كند.

- خداوند براى هر یك از اعضاى بدن حضرت محمد صلى الله علیه وآله كرامت ظاهرى قرار داد؛ حسین علیه السلام نیز اعضاى بدن مطهرش مظهر كرامات است؛ زیرا از بس پیامبر خدا پیشانى و گلوى آن حضرت را بوسیده بود مى درخشید. همین پیامبر بالاى ناف حسین علیه السلام را نیز مى بوسید؛ اما كسى دلیل این كار را نمى دانست تا اینكه تیر سه شعبه بر قلب امام اصابت كرد و همین تیر علت واقعى شهادت امام بود؛ آنگاه معلوم شد كه آن بوسه ها به این خاطر بوده است و این از معجزات آن حضرت مى باشد.

- حضرت محمد صلى الله علیه وآله داراى معراجى با كیفیت خاصى است. حسین علیه السلام نیز معراجى با كیفیت خاص دارد، آن حضرت در روز شهادت داراى معراج جسمانى و روحانى بود.

- حضرت محمد مخاطب این فرمایش خداوند قرار گرفت كه فاصدع بما تؤ مر " 3 " با صداى بلند آنچه ماءمورى به خلق برسان. پس به تنهایى ایستاد و ندا داد و متحمل مشقت انواع جنگ ها مانند بدر، احد، حنین و احزاب و... شدند. امام حسین هم به آنچه ماءمور بود، با صداى بلند آن را ابلاغ كرد و در حالى كه تنها و غریب بود ایستاد و ندا داد و تمام مشقت هاى آن دشمنى ها در جهادش در روز عاشورا فراهم گردید كههر یك تفصیل جداگانه اى دارند.

1- اشاره به حدیث معروف حسین منى و انا من حسین دارد

2- اسراء، آیه 79

3- حجر، آیه 94