کانال بیداری اندیشه در سروش کانال بیداری اندیشه در تلگرام



ارسال پاسخ  به روز آوری
 
رتبه به موضوع
  • 1 رای - 3 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
قدرت جنگ نرم
۲۱:۴۰, ۲۱/آبان/۹۰ (آخرین ویرایش ارسال: ۲۱/آبان/۹۰ ۲۱:۴۴ توسط آزاد اندیش.)
شماره ارسال: #1
آواتار
بسم الله الرحمن الرحیم
سلام علیکم

تمام تحلیلگران جنگ نرم معتقدند ، مباحث جنگ نرم مربوط به صنعت دفاعی است یعنی اساسا مقوله ای دفاعی محسوب می شود.

به همین دلیل است که بیشترین فعالیت های جنگ نرم آمریکا در پنتاگون طراحی و اجرا می شود.

پنتاگون :

- بخش های متعددی در مورد چاپ کتاب دارد،


- سالانه با هالیوود قراردادهای میلیاردی جهت ساخت فیلم های مورد نظر خود دارد،

- حداقل چهار لشکر عملیات روانی به فرماندهی سرهنگ جفری جونز آماده دارد،

- در پایگاه های نظامی خود در خاور میانه ماموران پخش مواد مخدر ، مشروبات الکلی و چاپ کتابهای بهاییت دارد،

و هزاران فعالیت گسترده دیگر در زمینه جنگ نرم که علیه دشمنان خود به کار می گیرد.


چالمرز جانسون (اندیشمند آمریکایی) در کتاب مصائب امپراطور :

پنتاگون یک سوم امکانات خود را در جنگ نرم و هجمه به اسلام هزینه می کند.


سرهنگ ریتگرز ( مامور آماده سازی عراق برای حمله آمریکا) :

من تنها با پول یک موشک کروز معمولی ، 10 ژنرال عراقی را می خریدم و روزی که ایالات متحده به عراق حمله کرد اتاق کار من پر بود از نامه های ژنرال های عراقی که نوشته بودند ریتگرز ما امروز سرباز توایم.


آیا هنوز زمان آن نرسیده که مسئولین دفاعی کشور به فکر ایجاد بخش هایی در زمینه سازماندهی جنگ نرم بیافتند.

چرا باید در هرجای این کشور فقط جوانان غیور به صورت خودجوش ،به انجام فعالیت های کوچک در زمینه جنگ نرم دست بزنند.[/b]

جنگ نرم به معنای واقعی ، نیازمند برنامه ریزی ، طراحی ، سازماندهی و پیاده سازی می باشد که همه این مراحل به پرداخت هزینه و صرف وقت نیروهای متعهد نیازمند است.

یا حق
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
 تقدیر و تشکر از مطلب توسط: Mitsonary ، سرود پیروزی ، SARV ، mohammad790 ، Admirer ، جوینده حق ، ilidin ، zarati313
۲:۱۸, ۲۲/آبان/۹۰
شماره ارسال: #2
آواتار
سلام دوست عزیز.

گفتی مدینه کردی کبابم!!

برادر من خیلی وقته که خیلی از جوونا دارن به همین خاطر داد و بیداد میکنن . مثل اینکه هیچ کس نیست .

فعلا تنها کاری که میشه انجام داد اینه که به صورت خودجوش در برابر این تهاجم ایستادگی کنیم .
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
 تقدیر و تشکر از مطلب توسط: mohammad790 ، Admirer ، جوینده حق ، آزاد اندیش
۹:۱۹, ۲۲/آبان/۹۰
شماره ارسال: #3
آواتار
نقل قول:آیا هنوز زمان آن نرسیده که مسئولین دفاعی کشور به فکر ایجاد بخش هایی در زمینه سازماندهی جنگ نرم بیافتند.


بسم الله

سلام دوست عزیز ممنون از توجه شما به این نکته مهم...

ولی خب برادر من جواب سوال شما مثبته. چرا وقتش رسیده ... خیلی وقت هم هست که رسیده.... از ابتدای انقلاب.

ولی خب ما تنها چیزی که از مسئولین میبینیم کوتاهی و کم کاری و تنبلی ست.... تقلید از رسانه های خارجی و نبود خلاقیت و تفکر اسلامی... ساختن برنامه های آبکی وکه غالبا تقلیدی از برنامه های موفق خارجی ست... نمونه اش اکثر مسابقه ها...

بنده یک کلیپی دیدم که ساخته بودند از یک متن از شهید آوینی این کلیپ اینقدر تاثیر گذار بود... اینقدر زیبا و با عشق ساخته شده بود، که بنده با این کلیپ کلی حال کردم در صورتی خیلی ساده بود و همچین چیز خفی نبود... ولی توش بوی عشق و امام زمان بود... جذاب بود... چیزی که برنامه های صدتا یه غاز صدا و سیما ندارند... بوی عشق نمیدن. مسئولین دغدغه ندارند برادر من.

نه فقط مسئولین صدا و سیما... حالا دوستان الان نیان بگن چرا باز به مسئولین تاختی؟Cool

خودمان باید یک کاری بکنیم.

یا الله
یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
 تقدیر و تشکر از مطلب توسط: Admirer ، جوینده حق ، آزاد اندیش ، SARV
۱۴:۱۵, ۲۷/آبان/۹۰ (آخرین ویرایش ارسال: ۲۸/آبان/۹۰ ۲۰:۲۹ توسط آزاد اندیش.)
شماره ارسال: #4
آواتار
بسم الله الرحمن الرحیم

یک مثال جالب دیگر:

آندلس:
آندلوس زماني قلمرو مسلمانان بوده و در آن زمان علم از نظر پزشکي، فلسفه، کلام، شعر و ادبيات پيشرفت بسياري نمود
و هنوز هنر معماري مسلمانان در اين منطقه مشهود است.
اندلس به صورت رسمي در سال هاي 755 ميلادي تا سال 1031 ميلادي تحت حکومت کامل مسلمانان بوده و در نهايت در سال 1492 ميلادي به صورت کامل از قلمرو مسلمانان خارج شد.

عوامل سقوط آندلوس:
عوامل داخلي: مثل : ضعف حکومت
عوامل خارجي: (اين بحث اصلي است)
"از اينجا به بعد دقت کنيد در عمل معناي جنگ نرم را درک مي کنيد."

آندلسي هايي که تسليم مسلمانان نشده بودند و در گوشه اي جا خشک کرده بودند به صورت زيرکانه با برخي از خود فروخته ها ارتباط پيدا کردند .

شخصي به اسم " براق بن عمار" به اندلسي هاي به جا مانده فهماند که نمي توانند با مسلمانان رو در رو وارد جنگ شوند.
و او 3 راه براي ضعيف کردن و در نهايت بيرون کردن مسلمانان معرفي کرد:

1- آزادي تبليغ دين

2- آزادي در آموزش مسلمانان
"اين يکي شايد کمي درکش سخت باشد"" ببينيد اين گونه بود که اسپانيايي ها مجاز بودند که به مسلمانان تعليم و تدرس کنند، حالا يک مسلمان اين گونه فکر مي کند.
" او از من برتر است که به من آموزش مي دهد" (دقت مي کنيد! چه تهاجم فرهنگي و جنگ نرم ظريفي؟!)

3- آزادي در تجارت با آنها(البته تجارت شراب و ...)

حالا دقت کنيد:
از طرفي مسلمانان، اسپانيايي ها (اندلسي ها) را از خود بهتر مي دانستند چون آنها بودند که به مسلمانان آموزش مي دادند.
دوم از طريق تجارت نادرست ، يعني ترويج خوراک و پوشاک و نوشيدني هاي حرام (مست کننده) و نشان دادن دختران عريان خود در بين مسلمانان بي بندباري و بي انگيزگي را در بين مسلمانان افزايش دادند.

اين کار تا جايي ادامه پيدا کرد که ديگر جوانان ارزش هاي ديني و اجتماعي خود را فراموش کرده و از مساجد فاصله گرفتند
بله ، اسپانيايي ها (اندلسي) به هدف خود رسيده بودند.

جوان ها در حال شراب خوري و لذت بردن از زرق و برق هايي که اروپايي ها براي آنان فراهم کرده بودند، مشغول بودند.

آنها از اين موضوع نهايت استفاده را کردند" و با جنگي سريع بخش عظيمي از آندلس را از دست مسلمانان خارج نمودند و مسلمانان را به خاک و خون کشيدند

و حتي به نواميس مسلمانان ( در جلوي چشم آنها) رحم نکردند.

یاحق.
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
 تقدیر و تشکر از مطلب توسط: mohammad790 ، zarati313 ، Admirer
۲۰:۰۶, ۲۸/آبان/۹۰ (آخرین ویرایش ارسال: ۱/آذر/۹۰ ۲۱:۴۲ توسط آزاد اندیش.)
شماره ارسال: #5
آواتار
بسم الله الرحمن الرحیم
منتخبی از سخنرانی جوزف نای

نقل قول:"جوزف ناي" نظريه پرداز مشهور جنگ نرم آمريکا طي سخناني در شوراي انگلستان دايره جنگ نرم را تأثيرگذاري بر «قلب‌ها و اذهان» ذکر کرد و گفت که بايد با قدرت نرم منافع خود را در ايران دنبال کنيم.
[تصویر: IMAGE634206996779698750.jpg]

پروفسور جوزف ناي تئوريسين جنگ نرم و ديپلماسي عمومي در تاريخ 20 ژوئن 2010 در جلسه آغازين پارلماني شوراي انگلستان با عنوان «قدرت نرم و ديپلماسي عمومي در قرن 21» سخناني را ايراد کرد که در آن کاربردهاي جنگ نرم در جمهوري اسلامي ايران را نيز تشريح کرد.

مفهومي آکادميک

مايل بودم که امشب در مورد قدرت نرم و ديپلماسي عمومي با شما سخن بگويم. مشاهده چگونگي اوج گرفتن يک مفهوم آکادميک بسيار جالب است. اين عبارت را وقتي که در سال 1990 در حال نگارش کتابي بودم، وضع کردم؛ در آن کتاب تلاش مي‌کردم تشريح کنم چرا به نظر من قدرت ايالات متحده رو به زوال نمي‌نهد. قدرت نظامي و اقتصادي را به مباحث خود اضافه کردم اما احساسم اين بود که چيزي کم است. بخش گم شده، توانايي يک کشور بود در تحصيل خواسته‌هاي خود از طريق جاذبه،‌ نه اعمال زور و کيفر. من اين جاذبه را «قدرت نرم» ناميدم.
قدرت نرم مفهوم جديدي نيست و همان رفتار انساني است. همانطور که مارتين گفت، شوراي انگلستان آن را کشف و از سال 1934 تاکنون آن را به خوبي به کارگرفته است و اکنون در هفتاد و پنجمين سالگرد تأسيس شورا، اين موفقيت را جشن گرفته است. اين که هيلاري کلينتون قدرت هوشمند يا ترکيب قدرت سخت و نرم را سياستي جديد بخواند، بسيار جالب توجه است. زماني هوجينتائو نمايندگان هفدهمين دوره کنگره چين را مخاطب قرار داد و گفت که لازم است چين روي قدرت نرم خود بيش از پيش سرمايه گذاري کند، آنچه که بر سر اين مفهوم آمد، بسيار براي من جالب توجه بود.

*منابع قدرت نرم

1. اهميت اينکه مخاطب هدف به چه مي‌انديشد
هنگامي که سر و کار ما با قدرت نرم است، بر خلاف قدرت سخت، اينکه در فکر مخاطب هدف چه مي‌گذرد،‌ بسيار اهميت مي‌يابد. با قدرت سخت، اگر بخواهم پول شما را بدزدم، مي‌توانم شما را بکشم و فوراً پولتان را تصاحب کنم. آنچه که شما در موردش فکر مي‌کنيد هم هيچ اهميتي ندارد. اما با قدرت نرم، اگر بخواهم پولتان را بدزدم، لازم است شما را متقاعد کنم که من يک معلم مذهبي هستم و اگر شما حساب بانکي خود را در اختيار من بگذاريد دنيا را نجات خواهم داد. اين جاست که آنچه شما در موردش فکر مي‌کنيد اهميت مي‌يابد. در نتيجه، قدرت نرم به مثابه رقصي است که نياز به همراهي يک شريک دارد.

2. فرهنگ
قدرت نرم و شيوه‌هايي که فرهنگ مي‌تواند از طرق آنها مورد استفاده قدرت نرم قرار گيرد، با در نظر گرفتن مضمون، به شدت تغيير مي‌کند. ساموئل هانتيگتون همکار قبلي من در دانشگاه هاروارد از وضعيت فعلي جهان به «برخورد تمدن‌ها» تعبير کرد. او براي مثال، جنگ بين دولت‌هاي کنفسيوسي در غرب، اسلام در غرب و از اين دست را، پيش بيني کرد. اما بنده معتقدم که اين يک تفسير غلط است. آنچه که امروز شاهدش هستيم چيزي غير از برخود تمدن‌هاست. بلکه فقط يک جنگ داخلي در يک تمدن، يعني تمدن اسلام است. جنگ داخلي ميان بخش عظيمي از مسلمانان که با کشتار زنان و کودکان مخالف‌اند و گروه کوچک ديگري که رهروانشان را به بازگشت به عقايد قرن هفتم وامي‌دارند و اينکه چگونگه بايد يک مذهب را سامان داد.
در اين حالت، شما مي‌توانيد بگوييد که زمان‌ها و مکان‌هايي وجود دارند که قدرت نرم ممکن است در آنها اثر داشته باشد يا نداشته باشد. گاهي اوقات اين موارد به صورت جغرافيايي تعيين مي‌شوند. براي مثال ايران را در نظر بگيريد. بعضي از مردم معتقدند با قدرت نرم، ما هيچگاه نمي‌توايم جذب ايران شويم، چرا که فاصله فرهنگي عميقي در اين ميان وجود دارد. شما هيچگاه قادر نخواهيد بود جذب روحانيون شويد. اما مي‌توانيد جذب قشر جوان‌تر شويد. [از اين رو] اين ادعا که قدرت نرم، غربي است و فاصله فرهنگي غير قابل رفعي وجود دارد، به سادگي رد مي‌شود.
3. منابع اقتصادي
منابع اقتصادي مي‌توانند هم قدرت نرم و هم قدرت سخت، توليد کنند. يک اقتصاد موفق و روبه رشد وسيله‌اي براي اعمال تحريم‌ها در اختيارتان قرار مي‌دهد؛ اما مي‌تواند يک مدل باشد و ‌مي‌تواند ديگران را جذب کند.

4. قدرت نظامي به عنوان يک منبع
به همين نحو مي‌توان گفت نيروي نظامي ـ که به عنوان منبع قدرت سخت حائز اهميت است ـ مي‌تواند قدرت نرم نيز توليد کند. مثال خوبي که در اين باره مي‌توان ذکر نمود کمک‌هاي امدادي به هايتي و ايفاي نقش سربازان در آن است. مثال ديگر مربوط به تسونامي سال 2004 در اندونزي است. نظر سنجي‌ها در سال 2000، نشان مي‌داد که 75 درصد مردم اندونزي، نسبت به ايالات متحده ديد مثبتي دارند. وقتي به عراق حمله کرديم اين ميزان به 15 درصد کاهش يافت و بعد از آنکه به تسونامي زدگان کمک کرديم به 45 درصد افزايش يافت و ارتش ـ در اصل نيروي دريايي ـ بود که اين کمک‌ها را ترتيب داد. لذا ارتش مي‌تواند به عنوان منبعي، رفتار قدرت سخت يا رفتار قدرت نرم، توليد کند.

5. استراتژي حکومت
ما بايد اهميت چگونگي تبديل قدرت نرم به يک استراتژي حکومتي را درک کنيم. از برخي جهات، اين کا سخت‌تر از قدرت سخت است و زمان بيشتري را مي‌طلبد. قدرت نرم با منابعي ارتباط پيدا مي‌کند که کاملاً در اختيار حکومت نيستند. همچنين در برخي موقعيت‌ها، به راحتي نمي‌توان از اين منابع بهره برد. قرار نيست برنامه هسته‌اي کره جنوبي را متوقف کنم و کيم جونگ (Kim Jong II) را متقاعد سازم برنامه هسته‌اي خود را متوقف کند. اط سويي ديگر اگر بخواهم در رابطه با بهبود بخشي به حقوق بشر يا بازار آزاد کاري از پيش برم، مسلماً قدرت نرم بهتر از سخت سخت خواهد بود. ما اين را از پشيماني که جنگ عراق به بار آورد، درک کرديم.

حتما خسته شدید
پس بقیه مطالب را انشاالله بعدا خواهم زد ...
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
 تقدیر و تشکر از مطلب توسط: zarati313 ، mohammad790
۲۱:۰۷, ۲۸/آبان/۹۰
شماره ارسال: #6

ما اينقدر تو كشورمون دنبال حاشيه ايم كه وقتي براي مقابله نداريم !!!!!!
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۱۹:۵۶, ۳۰/آبان/۹۰ (آخرین ویرایش ارسال: ۱/آذر/۹۰ ۲۱:۴۳ توسط آزاد اندیش.)
شماره ارسال: #7
آواتار
بسم الله الرحمن الرحیم
ادامه سخنرانی جوزف نای
[تصویر: IMAGE634206996784855000.jpg]

چگونگی عملکرد قدرت نرم

1. مدل‌هاي مستقيم و غير مستقيم
چگونگي عملکرد قدرت نرم اساساً ذيل دو مدل تعريف مي‌شود: مستقيم و غير مستقيم. در مدل مستقيم، بحث از ارتباط ميان نخبگان است، مانند مورد سزار پيتر و فردريک کبير. يک نخبه جذب ديگري مي‌شود و کاري را براي آنها انجام مي‌دهد و از اين دست امور. با اين حال بيشتر اوقات، عملکرد قدرت نرم را در مدلي دو مرحله‌اي مي‌يابيم. شما مي‌کوشيد به منظور تأثير گذاري بر حکومت يک کشور، بر افکار عمومي جامعه آن کشور تاثير بگذاريد. اين شيوه‌اي غير مستقيم است.

مثال‌هايي از يک محيط ناکارآمد
قدرت نرم محيطي کارآمد را براي سياست گذاري ايجاد مي‌کند. اين امر به نوبه خود، چنانچه به نحو ناشايستي صورت گيرد، مي‌تواند محيطي ناکارآمد ايجاد کند. جنگ عراق در سال 2003 مي‌تواند مثال خوبي براي اين ادعا باشد. بوش درنظر داشت تا چهارمين بخش پياده نظام را از طريق ترکيه و شمال عراق به آن کشور بفرستد. از محبوبيت آمريکا در ترکيه به شدت کاسته شده بود و ما قدرت نرم زيادي را از دست داده بوديم تا جايي که حتي با کمک زياد قدرت سخت هم قادر نبوديم ارتش را از طريق ترکيه و شمال عراق به آن جا بفرستيم. در اين مورد مي‌بينيم نبود قدرت نرم و به وجود آمدن يک محيط ناکارآمد منجر به دخالت قدرت سخت مي‌شود.
در همين زمان، بوش اميدوار بود که دوست او، ويسنت فاکس (Vicente Fox)، رئيس جمهور مکزيک، در سازمان ملل از او پشتيباني کند تا حمله به عراق مشروعيت بيابد. رئيس جمهور فاکس احساس مي‌کرد از آنجا که آمريکا ميزان زيادي از قدرت نرم خود را در مکزيک از دست داده است، نمي‌تواند چنين کاري کند. اين هم مثال ديگري از محيط ناکارآمد بود که اهميت مسير غيرمستقيم را بيش از پيش پر رنگ مي‌کند.

3. حمله متقابل
امروزه کارشناسان و تحليلگران نظامي بيش از پيش اهميت قدرت نرم را دريافته‌اند. دکترين مشهوري که به تازگي در ارتش آمريکا مطرح شده است، «حمله متقابل» ناميده مي‌شود. در اين دکترين به منظور تأمين امنيت از قدرت سخت استفاده مي‌شود و سپس قدرت نرم وارد ميدان شده و ادامه کار را در دست مي‌گيرد؛ از طريق برنامه‌هايي چون کمک‌هاي بشر دوستانه يا ساخت مدارس و بيمارستان‌ها و از اين دست اقدامات. شما مي‌توانيد اين را در صحبت‌هاي ژنرال ديويد پترائوس (David Patreus) ببينيد: «ما در عراق تصريح کرديم که شما نمي‌کشيد يا به سمت يک شورش صنعتي پيش نمي‌رويد.» در فيلم مستند «اتاق کنترل»، يکي از گزارشگران الجزيره اعلام مي‌کند که هر ژنرالي که يک استراتژي ارتباطاتي ندارد، اصلاً استراتژي ندارد. ما در دوراني به سر مي‌بريم که روز به روز بر اهميت نقش قدرت نرم حتي در ارتش، افزوده مي‌شود.
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
 تقدیر و تشکر از مطلب توسط: mohammad790
۲۱:۴۸, ۱/آذر/۹۰ (آخرین ویرایش ارسال: ۱/آذر/۹۰ ۲۱:۵۵ توسط آزاد اندیش.)
شماره ارسال: #8
آواتار

بسم الله الرحمن الرحیم
ادامه سخنرانی جوزف نای

[تصویر: IMAGE634206996789855000.jpg]

به کار گيري قدرت نرم از طريق ديپلماسي عمومي

1. اهميت ارتباطات دوطرفه
خطر رويکرد نظامي‌گري بيش از حد و تمرکز دولتي همواره وجود دارد. در عصر اطلاعات، قدرت به طور گسترده‌اي تقسيم شده و در مقايسه با گذشته از حالت سلسله مراتبي آن کاسته شده است. اين بدين معني است که ارتباطات دوطرفه در بسياري از موارد به طور قابل توجهي اثرگذارتر از فرمان دهي است. شرکت کننده جواني از چکوسلواکي در همايش سالزبورگ نقل قول جالبي در اين باره دارد. او گفت: «اين بهترين تبليغ است چرا که تبليغ نيست.» من معتقدم راز موفقيت ما امروز، درباره اينکه چگونه بايد در مورد ديپلماسي عمومي بيانديشيم، همين است.
مثال ساده‌اي براي ديپلماسي سنتي کابينه ارائه کرده‌ام. فرض کنيد دولت شماره 1 مستقيماً با دولت شماره 2 در ارتباط است. وقتي دولت شماره 1 مي‌کوشد تا دولت شماره 2 را تحت تأثير قرار دهد، در واقع از ديپلماسي عمومي سنتي بهره مي‌برد. هرچند که اين روند به اين سادگي نيست. امروزه اشکال مختلف از ارتباط ميان جوامع وجود دارد که فوق العاده پيچيده هستند.


2. مورد تلاش براي متوقف ساختن استعمال مين‌هاي زميني
تلاش براي استعمال مين‌هاي زميني، به عنوان يک مثال قابل بررسي است. يکي از افراد دخيل در اين ماجرا، يعني جودي ويليامز (Jody Williams)، که در نهايت برنده جايزه صلح نوبل شد، در آغاز راه تنها يک فعال خواهان صلح بود. ديگري شخصيت بسيار مشهوري بود به نام پرينسس دينا (Princess Diana) که توانست توجه مطبوعات و رسانه‌ها را به خود جلب کند و همه قدرت و اعتبارش را در اين راه صرف کرد. همچنين در اين راه برخي دولت‌ها حضور داشتند که نمي‌توان آنها را قدرت‌هاي برتر دنيا ناميد: کانادا، نروژ، سودان و غيره. اين ائتلاف «درهم آميخته» از جوامع و دولت‌ها، قوي‌ترين نظام بروکراسي تنها قدرت برتر جهان يعني پنتاگون را در هم شکستند. اين مورد، نحوه بسيار قابل توجهي را در سياست‌گذاري به تصوير کشيد.

3. ديپلماسي عمومي «جديد»
مقوله‌اي وجود دارد که از آن به عنوان ديپلماسي عمومي «جديد» ياد مي‌شود و به کل در سطح جوامع قابل بررسي است. بسيار اهميت دارد که بر اين سطح تمرکز شود، اما اگر تنها بر آن سطح تمرکز کنيد فراموش خواهيد کرد که چيزي که اهميت دارد، تصوير کلي است. ديپلماسي عمومي جديد بخش مهمي از آن تصوير است، اما همه آن نيست.

4. رقابت روايت
در عصر اطلاعات با «تناقض فراواني» (paradox of plenty) مواجهيم. اطلاعات به حد وافر قابل دسترسي هستند اما منابع کمياب، توجه و اعتبار هشتند. اين بدان معني است که امروزه بسياري از سياست‌گذاري‌هاي جهاني بر سر اعتبار رقابت مي‌کنند. به لحاظ سنتي، همواره گفته مي‌شد سياست‌هاي بين‌المللي بازيگري پيروز خواهد بود که ارتش او پيروز شود. امروزه نيز اينکه ارتش کدام طرف پيروز شود اهميت دارد، اما اينکه روايت و داستان کدام طرف پيروز شود نيز بسيار مهم است.

5. اعتبار
بنابراين به کار گرفتن قدرت نرم به طور خاصي دشوار است. اعتبار از اهميت ويژه‌اي برخوردار است و راه‌هايي که مي‌توانيد اعتبار را در اين رقابت براي توجه [مورد توجه قرار گرفتن] مديريت کنيد يا از دست بدهيد، به ميزان زيادي به توانايي شما براي ايجاد آن اعتبار، مربوط مي‌شود.

6. سه بعد از ديپلماسي عمومي
يکي ديگر از شيوه‌هاي تفکر در مورد ديپلماسي عمومي اين است که آن را مانند سه دايره متحدالمرکز يا سه بعد مختلف مانند عروسک‌هاي ماتريوشکاي روسي (Russian Matryoshka dolls) بنگريم. مرکزي‌ترين دايره و آن که دولت کنترل بيشتري نسبت به آن دارد، با ارتباطات روزانه و واکنش سريع همراه است. اگر چيزي اتفاق بيافتد و شما به سرعت در رأس آن روايت نباشيد، شخص ديگري آن فضاي اطلاعاتي را پر خواهد کرد و شما براي هميشه بايد نقش بازنده را بازي کنيد. اگر يک شايعه کثيف رايج شود بايد هميشه عقب باشيد مگر اينکه بدانيد چگونه به آن پاسخ دهيد.
بعد دوم مربوط به ارتباط استراتژيک است که به صورت ماهيانه و ساليانه و نه روزانه سنجيده مي‌شود. در سياست خارجي اهداف مشخص وجود دارد، از جمله منع تکثير تسليحات کشتار جمعي يا کنفرانس اصلاح پيمان منع تکثثير تسليحات کشتار جمعي يا نشست بررسي تغييرات جوي. تلاش مي‌کنيد راه‌هايي بيابيد تا از طريق آنها پيامي سازگار و نامتناقض از آن بيرون بکشيد. بخشي از آن از دولت بيرون خواهد آمد اما بخش بزرگتري از آن از سوي بازيگران غيردولتي ناشي مي‌شود.
دايره سوم گسترده‌ترين دايره مي‌باشد. اندازه‌گيري آن بر اساس سال و روز صورت نمي‌گيرد بلکه دهه مبناي اندازه گيري آن است. از اين رو غالبا به دشواري اندازه گيري مي‌شود، اما از بعضي جهات نسبت به موارد ديگر مهمتر است. اين ساختمان ارتباطات بادوامي را شکل مي‌دهد که ايجاد شرايط عمومي قدرت نرم را فراهم مي‌آورد و اتخاذ تصميم‌هاي سياست‌گذاري در آن را ممکن مي‌سازد. ادوارد آر مورو (Edward R Murrow)، رئيس آژانس اطلاعات آمريکا، که در عين حال يک پخش کننده نامي نيز هست، گفت: «اگر به فرايند پخش بيانديشيد، درمي‌يابيد که مهم‌ترين بخش، سه گام آخر است. [و در اين ميان] اين ارتباط چهره به چهره انسان‌هاست که بيشتر بيش از همه اهميت دارد.» حصول اطمينان از اينکه که روي سه گام آخر سرمايه گذاري هنگفتي کرده‌ايم و چنين ارتباطاتي را نيز ميسر ساخته‌ايم، بسيار حياتي است.

7. اهميت ايجاد ارتباطات بادوام
انجام آن کار ساده‌اي نيست و شما همواره مطمئن نخواهيد بود که چه مي‌کنيد. مثال جالبي در کتابم در مورد قدرت نرم مطرح کرده‌ام. در سال 1958 آمريکايي‌ها و شوروي‌ها يک برنامه مبادله بسيار محدود را به مذاکره گذاشتند و تقريبا 50 نفر که هر يک راه خود را مي‌رفتند در آن شرکت داشتند. مقامات دولت آمريکا بسيار نگران بودند که کساني که حضور دارند مبادا از عوامل ک.گ.ب باشند و از اين دست نگراني‌ها. يکي از نمايندگان شوروي فردي بود به نام الکساندر ياکولف (Alexander Yakovlev). او در دانشگاه کلمبيا به همراه پروفسوري به نام ديويد ترومن (David Truman)، که يکي از برجسته‌ترين نمايندگان پلوراليزم بود، تحصيل مي‌کرد. ياکولف از اين ايده‌ها حمايت کرد و در نظام بروکراسي کشور خود بالا رفت و هنگامي که نسل گورباچف به قدرت رسيد، او در کانون توجه گرباچف قرار داشت و شکل گيري دو سياست پرستوريکا (Perestroika) و گلاسنوست (Glasnost) را موجب شد. چه بازگشت سرمايه‌اي! گرچه دو دهه به طول انجاميد. کدام نماينده‌اي را ديده‌ايد که دو دهه در سمتي باقي بماند؟ در آمريکا به ندرت چنين اتفاقي مي‌افتد. همچنين شما نمي‌دانيد کدام يک از 50 نفر آدم درستي است و کداميک نيست. فرد ديگري در همان گروه در حقيقت عامل ک.گ.ب بود، اما اکنون مرتد شده اينجاست.
اين مثالي است که مشخص مي‌کند زماني که در مورد ديپلماسي عمومي مؤثر مي‌انديشيم، چرا سرمايه گذاري در دايره سوم ـ با اينکه اندازه گيري آن دشوار است ـ بسيار حياتي است. اين رويکرد متفاوتي نسبت به نقش ديپلماسي عمومي است. به تازگي يکي از مقامات عالي رتبه پيشين آمريکا از بمباران ايران اعلام حمايت کرده است. او گفت: «تنها راهي که مي‌تواند برنامه هسته‌اي ايران را متوقف سازد بمباران اين کشور است.» خبرنگار از خطر انحراف و بيگانه شدن نسل جوان‌تر اين کشور سؤال کرد. در پاسخ وي گفت: «اهميتي ندارد. ما يک مبارزه ديپلماسي عمومي را در پيش خواهيم گرفت.» اين طرز تفکر در مورد ديپلماسي عمومي کاملاً اشتباه است.

8. رويکردي متفاوتي نسبت به ديپلماسي عمومي
ما نيازمند شيوه‌اي براي تفکر در مورد ديپلماسي عمومي هستيم که کاملاً متفاوت باشد. نبايد فقط در قالب روابط نظامي به آن بيانديشيم. فردي در اين باره اظهار داشت: «موظف ساختن ارتش به انجام ارتباطات استراتژيک تقريباً شبيه به آن است که از يک کارگر بخواهيم يک حمله هوايي را هدايت کند يا از يک ديپلمات بخواهيم يک بيمارستان صحرايي را اداره کند.» لازم است ديپلمات‌هاي خود را با رسانه‌هاي جديد، از طريق ارتباطات فرهنگي، آشنا کنيم، تا دانشي جزء به جزء و محلي حاصل کنند و شبکه‌هايي از ارتباطات با گروه‌هايي که چندان مشخص نيستند ايجاد کنند. اين شيوه کاملاً متفاوتي براي تفکر در مورد ديپلماسي عمومي است.

9. پخش و ارتباط متمرکز
اين طور نيست که پخش و ارتباطات متمرکز مهم نباشند. بلکه بسيار اهميت دارند. اعتبار پخش بسيار مهم است. شهرت و اعتبار بي.بي.سي بسيار براي انگلستان مايه خوش وقتي است. نمي‌دانم شما مصاحبه با کيک‌وت (Kikwete) رئيس جمهور تانزانيا را ديده‌ايد يا خير. در آن مصاحبه از او سوال شد که برنامه ريزي روزانه‌اش به چه صورت است؟ او گفت که روزش را با گوش دادن اخبار بي.بي.سي آغاز مي‌کند و بعد از آن اخبار خبرگذاري تانزانيا را گوش مي‌دهد. اگر شما بتوانيد چنين کاري را انجام دهيد در اعمال قدرت نرم خود بسيار موفق بوده‌ايد.
عمل پخش هنوز هم حائز اهميت است. اما يکي از محدوديت‌هاي پخش ـ حتي وقتي که به خوبي بي.بي.سي باشد ـ اين است که همچنان از يک مرکز ناشي مي‌شود. اين پخش هنوز به صورت چهره به چهره و ارتباط دوطرفه نيست. از اقدامات بي.بي.سي مثالاً وبلاگ‌هايي که ايجاد کرده است با خبرم، اما اين مرکزيت همچنان وجود دارد.

10. ارتباطات شبکه‌اي
ارتباطات شبکه‌اي، به عبارتي، يک خيابان دوطرفه است. ارتباطي چهره به چهره است. ارزش‌ها در هر دو جهت حرکت مي‌کنند. ارتباطات و اهداف اساساً خواسته‌هاي هر دو را بازتاب مي‌کنند. اين براي قدرت نرم بسيار مهم است. سازمان‌هاي مردم نها در اين ديپلماسي عمومي جديد، انعطاف پذيري بيشتري از خود نشان مي‌دهند. وقتي که سياستگذاري‌هاي دولت مي‌تواند کارگر باشد ـ براي مثال مي‌تواند به ترويج شبکه‌ها در طول مرزها کمک کند ـ تلاش براي کنترل آنها بسيار خطرناک است.
من اطمينان دارم که همه ما افرادي هستيم که به عربي وبلاگ نوشته‌ايم و از تويتر استفاده مي‌کنيم و مانند اينها. همه اينها خوب هستند اما مشکل بسيار بزرگي براي دموکراسي‌ها وجود دارد. اگر وبلاگ نويسان چيزي بگويند که خارج از سياست گذاري‌هاي دولت باشد، آنگاه چه خواهيد کرد؟ اگر آنها در پاسخ به اين سؤال که در افغانستان چه مي‌کنيم مطالب انتقاد آميزي بنويسند، آيا اين به مسئله‌اي در پارلمان يا کنگره منجر نخواهد شد؟ در نتيجه دولت بين اينکه تا چه ميزان به زمام امور فشار آورد يا آن را به چه وا رهاند، همواره در رفت و آمد است. نکته کليدي اين است که در حالي که اين مسئله براي سياست گذاري‌هاي دموکراتيک داخلي به مثابه يک معما است، منافع بين‌المللي حاصل از آن بسيار کلان هستند.

11. انتقاد از خود
اين واقعيت که ما مي‌توانيم خود را مورد نقد قرار دهيم، به اين معني است که اعتبار بدست بياوريم. ابداع اين قلمرو جديد، اعتبار است. انتقاد از خود، براي قدرت نرم بسيار حياتي است. وقتي که هو جين تائو گفته بود که چين مايل است بيشتر در قدرت نرم سرمايه گذاري کند، تا زماني که اين نوع از اعتبار را توسعه ندهند، قادر نخواهند بود به همه اهداف خود دست يابند.
بنابراين جوامع دموکراتيک صاحب مزيت هستند، اگر ما به نفع خودمان بازي کنيم. اين يعني ما بايد خودمان را نقد کنيم و به گروه‌هاي اجتماعي اجازه نقد دولت‌هايمان را بدهيم و آن را در معرض ديد براي ديگران قرار دهيم. در آن حال تناقض حاصل از استفاده از ديپلماسي عمومي براي توليد قدرت نرم در عصر جهاني اطلاعات اين خواهد بود که تمرکز زدايي و کنترل تقليل يافته براي ايجاد قدرت نرم نقش محوري دارند. بسيار دشوار است که در دولت نقشي ايفا کنيد و قرار باشد در معرض مخالفت‌ها نيز قرار گيرد، اما بايد بدانيد که تجربه ثابت کرده اين امر راز موفقيت شما مي‌باشد.
ادامه دارد...

(می دونم حتما دوستان از خوندن این همه متن خسته میشن ولی می تونید از این سخنرانی زیبا و خواندنی به عنوان یک مرجع برای جنگ نرم استفاده کنید.
یاعلی.)

ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
 تقدیر و تشکر از مطلب توسط: mohammad790 ، fandogh
ارسال پاسخ  به روز آوری


[-]
کاربرانی که این موضوع را مشاهده می کنند:
1 میهمان

پرش در بین بخشها:


بالا