تالار گفتگوی بیداری اندیشه

(۲۸/فروردین/۹۱ ۱۰:۰۱)دل خسته نوشته است: [ -> ]بله کاملا درسته.
می خواهید چک کنید صحت وزن رو ، یک راه ساده این هست که وزن رو مثل یک مصرع از شعر در کنار شعر و با همون آهنگ بخونید.
از تو با مصلحت خویش نمی پردازم
فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن.
مثلا شما یک وزن اشتباه قرار بدید و بخونید ، باز هم ببینید میشه؟
از تو با مصلحت خویش نمی پردازم
فعلاتن فاعلاتن فعلاتن فعلن
می بینید که اصلا نمیشه در ادامه این رو خوند.

نه میدونید من چیکار میکنم!
میشینم هجا هاشو درمیارم بلند وکوتاه بعد طبق فرمول وزن میذارم!
فعلا بعضی وزن هارو میتونم تشخیص بدم!

یک نکته ای رو هم بگم بد نیست.
بعضی از دیوان های شعرا وزن ثابت و مشخصی دارند.
مثلا وزن شاهنامه فردوسی از ابتدا تا آخر فعولن فعولن فعولن فعل هست
همینطور گلستان سعدی.

و البته مثنوی معنوی بر وزن «فاعلاتن فاعلاتن فاعلن » هست.

سلام
یه سوال!
ببخشید این شعرهایی که ما مثلا توپیامکامون یا ...میگیم ایناهم وزن عروضی دارن!؟
من چندتاشون رو تقطیع کردم نشد!
شاید اشکال از طرز خوندنش بود!

سلام
خوش آمدید.
اگر لطف کنید و شعر رو اینجا قرار بدید با هم می تونیم به نتیجه برسیم.

مثلا چندتا شعر رو میگم!
محبت برخلایق انتهای سادگیست
مردیه مردانگی آخرش آوارگیست
*
چنان در قید مهرت پای بندم
که گویی آهویی سر درکمندم
*
مگو چندین که مغزم را برفتی
کفایت کن تمام آنچه گفتی

سلام
شعر اول کمی مشکل دار هست از نظر وزنی ، فقط وقتی می تونه خونده بشه که پس از مردانگی یک مکث بلند داشته باشید:
م حب بت بر خ لا یق ان ت ها ی سا د گیست
مر دی ی مر دا ن گی ، آ خ رش آ وا ر گیست
مصرع اول خواهد شد "مفاعلین مفاعیلن مفاعلین فعولن (با کمی استثناء و در نظر گرفتن دو حجای بلند برای هجای کشیده آخر شعر که زیاد خوب جور در نمیاد).مصرع دوم هم اواضع بد تری داره.در کل بهتره بگیم وزن درستی نداره
*
اما دومی: به راحتی مشخص هست که وزنش مفعالین مفعالین فعولن هست :
چ نان در قی د مه رت پای بن دم
م فا عی ان م فا عی لن ف عو لن
در نظر داشته باشید که پای در این کشیده خونده می شه و باید دو هجای بلند و کوتاه جای اون گذاشت.
ک گو یی آ هو یی سر در ک من دم
در این جا هم "هو" کوتاه خونده میشه و می تونید حتی "هُ" خوانده میشه.
این جا وزن شعر بسیار خوب هست.
*
شعر بعد هم همین وزن رو داره:
م گو چن دین ک مغ زم را ب رف تی
ک فا یت کن ت ما م آن چه گف تی
اگر دقت کنید موقع خوندن هم اگر روی "م" تمام بیشتر مکث کنید شعر زیبا تر می شه تا این که سریع رد شید.این جا هم با استثناء م هجای بلند حساب میشه.
در کل برای بدست آوردن وزن با این روش بهتر هست حدود 3 یا 4 مصراع از شعر رو داشته باشید و از این چند مصراع وزن رو به دست بیارید ، یا این که بنا به تجربه از یک مصرع خوب شعر وزن رو بدست بیارید ، یا این که بر اثر تجربه زیاد به صورتی صوتی و بدون تفکر زیاد وزن شعر رو بگید.

شعر هایی که در پیامکها می بینید ممکنه وزنش درست نباشه! چون افراد نا وارد اونها رو گفتند...


ولی به عنوان مثال این بیت که گفتید فکر میکنم مال سعدی باشه:

چنان در قید مهرت پای بندم
که گویی آهویی سر درکمندم



در کل بعضی ها شعر های کهن رو با وزن اشتباه میگن و وقتی هم بهشون ایراد میگیری میگن شعر نو گفتند!

(۴/اردیبهشت/۹۱ ۱۳:۲۱)دل خسته نوشته است: [ -> ]سلام
شعر اول کمی مشکل دار هست از نظر وزنی ، فقط وقتی می تونه خونده بشه که پس از مردانگی یک مکث بلند داشته باشید:
م حب بت بر خ لا یق ان ت ها ی سا د گیست
مر دی ی مر دا ن گی ، آ خ رش آ وا ر گیست
مصرع اول خواهد شد "مفاعلین مفاعیلن مفاعلین فعولن (با کمی استثناء و در نظر گرفتن دو حجای بلند برای هجای کشیده آخر شعر که زیاد خوب جور در نمیاد).مصرع دوم هم اواضع بد تری داره.در کل بهتره بگیم وزن درستی نداره
*
اما دومی: به راحتی مشخص هست که وزنش مفعالین مفعالین فعولن هست :
چ نان در قی د مه رت پای بن دم
م فا عی ان م فا عی لن ف عو لن

باید بگم عزیز دلم،مفاعیلن رو که اینطوری نمینویسن.تازه اختیارات شاعری هم حد و اندازه داره

سلام
اشتباه تایپی بود (ل در کنار ا قرار داره)
بله اختیارات شاعر اندازه ای داره ، اما شما در اشعار کسانی چون مولوی چنین استثنائاتی رو زیاد می بینید/