تالار گفتگوی بیداری اندیشه

مشاهده تالار در قالب اصلی: ..>> سخت می بخشید یا راحت ؟! >>+ جمع بندي
شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
صفحه: 1 2 3 4 5 6 7
(۱۳/آبان/۹۱ ۳:۱۸)فاطمه خانم نوشته است: [ -> ]خداوند در قرآن راجع به بخشش می فرماید :
سوره اعراف : خُذِ الْعَفْوَ (گذشت پيشه كن )

حالا می توانیم ببخشیم یا تلافی کنیم !
ولی معبود مهربان ،گذشت رو می پسندد ...
سلام
بنده فقط فقط قصدم کمک به موضوع هست امیدوارم باعث سوتفاهم نشه درپذیرش قرآن شکی نیست اما وقتی یکی مثال میگم یه نفر کار خلاف شرع کنه زبونم لال خواهرش بایکی دیگه باشه ببخشید اینها رو میگم امیدوارم ناراحت نشین هر خطائی در این حد تاآخرش رو خودتون بخونین بعد روز عروسیش مثلا بیان بگن بابا بیخیال حالا داره شوهر میکنه تو بزرگتری یا کوچیکتری بیا ببخش تمومش کن خوب پس هرکی هر غ...دلش خواست میکنه میگه موقع ازدواج میبخشنم یا مثلا سر جریان قتل معروف داداشی شدیدا بابخشش قاتلش مخالف بودم چرا که اینهابعد میگن خوب میبخشن چون خدا درقرآن گفته دیگه دنبال راههای کنترل خشم نمیرن
(۱۳/آبان/۹۱ ۱۶:۳۶)علمدار133 نوشته است: [ -> ]سلام
بنده فقط فقط قصدم کمک به موضوع هست امیدوارم باعث سوتفاهم نشه درپذیرش قرآن شکی نیست اما وقتی یکی مثال میگم یه نفر کار خلاف شرع کنه زبونم لال خواهرش بایکی دیگه باشه ببخشید اینها رو میگم امیدوارم ناراحت نشین هر خطائی در این حد تاآخرش رو خودتون بخونین بعد روز عروسیش مثلا بیان بگن بابا بیخیال حالا داره شوهر میکنه تو بزرگتری یا کوچیکتری بیا ببخش تمومش کن خوب پس هرکی هر غ...دلش خواست میکنه میگه موقع ازدواج میبخشنم یا مثلا سر جریان قتل معروف داداشی شدیدا بابخشش قاتلش مخالف بودم چرا که اینهابعد میگن خوب میبخشن چون خدا درقرآن گفته دیگه دنبال راههای کنترل خشم نمیرن

علیکم السلام
بله .
مواردی هست که اصلا بخشش لازم نیست .
مثلا درباره قصاص در قرآن کریم سوره بقره آمده :


و اى خردمندان شما را در قصاص زندگانى است باشد كه به تقوا گراييد (۱۷۹)
وگر همه ببخشند که سنگ روی سنگ بند نمی شود!

ولی همونطور که در پست اول عرض کردم ، منظور ما از این تاپیک اتفاقات کوچکی هست که برای شخص خودمان اتفاق می افتد نه اتفاقاتی که مثلا وجدان عمومی را می آزارد یا جرمش جنبه عمومی دارد .
تشکر
خوب مورد قبلش چی ؟ درمورد ناموست
کاری بکنه وتازه گردنش هم بالا باشه وقبل از عروسی همه بخوان حل وفصلش کنن
اون برای شماقابل بخشش هست؟

اون که شخصیه این عروسی رو مثال میزنم چون همه فامیل میفتن سرت که حالا ولش کن یه کاری کرده تموم شد تو ببخش بخشش از بزرگتره یا کوچکتر باید احترام بزاره
کلا منظورم اینه که بعضی چیزها حتی شخصیش هم قابل بخشش نیست اگه یه بارباشه آره اما تکرارش عذاب آور میشه
جناب علمدار133 با اجازه شما اظهار نظر می کنم:

اولاً فقط از حق خود میتوان گذشت.

اینطور که شنیده ام براساس قوانین امروز کشور خانواده مقتول اختیار بخشش دارند. ولی
به نظرم در مورد قتل، حق قصاص متعلق به مقتول است، و کسی حق ندارد ببخشد.

در اینصورت، اینکه خداوند در قرآن فرموده "در قصاص زندگی است" نمی تواند تشویق به مجازات اعدام تفسیر شود، بلکه رد تفکراتی است که مجازات اعدام را رد می کنند. مانند تفکراتی که امروزه در بعضی کشورهای به اصطلاح متمدن می بینیم، که مجازات قتل را حبس ابد می دانند، و حبس ابد 15 سال زندان است!!!


به نظرم فقط در مورد قتل غیر عمد که دیه دارد بخشش قابل قبول است.

ثانیاً چند نمونه مجازات سنگین برای مسلمانان وجود دارد که مسلماً حضرت مهربان ترین برای اصلاح مردمان قرار داده است. اگر نظر مرا بخواهید، وقتی گمان به اصلاح کسی نداریم بخشش او فقط راحت کردن خود از زحمت رویارویی است، و اصلاً جایز نیست(فتوا شد!
Big Grin).

در این قضیه ی مربوط به بخشیدن موقع عروسی، اگر شوهره همون یارو نباشه که باهاش رابطه داشته، اونوقت هرکدام از کسانی که رابطه رو دونسته باشن و قبل از عروسی به شوهره نگن، مورد لعنت قرار میگیرن. چون خداوند فرموده کسی که حقی را بداند و بر زبان نیاورد مورد لعنت قرار خواهد گرفت. میشه اینطور هم گفت که نمیشه حقی که متعلق به شوهره هست رو بخشید.

کسی که از گناهی توبه می کند، نباید آنطور که آن گناه برای دل آلوده اش شیرینی داشته است الآن هم همانطور باشد. یک راه خوب مجازات است. پس گمان می کنم کسی که از یک گناه فاحش مانند آن توبه کرده باشد، خودش نیز راضی به تحمل مجازات آن(مثلاً 70 ضربه شلاق) باشد، و اینکه اطرافیانش بدون مجازاتش بی خیال ماجرا شوند به دور از اصلاح است.

البته این قضاوت کردن رفتار کسانی که مثال زدند نیست، چون قضاوت بدون شنیدن سخن هر دو طرف و بررسی تمام شواهد و مدارک گناهی بزرگ است.

سلام
من یک مورد بسیار سخت رو بخشیدم ، خدا خیلی اساسی جوابمو داد.
واقعا خوبه
هر چند هر کسی رو هم نباید بخشید ، مثل کسی که توی شیشه کردن خون مردم براش شده مایه تفریح و یا درآمدزایی.
راستش
من فقط خودمو دارم مثال میزنم
در اکثر موارد مخصوصا دوستان نزدیکم و مسئله مربوط به خودم،میبخشم و فقط سکوت میکنم
ولی اگه اهانتی به دوستم و بهتر بگم کسی که دوستش دارم بشه،مسئله رو به شخصی که بهش اهانت شده توضیح میدم(به طور کامل)و بعدش اگه اون بخشید،منم میبخشم
هرچند که به من مربوط نیست ولی خب بالاخره دوستمهBlush

در کل،اگه شدیدا دلمم بشکنن،اگه کسی باشه که دوستش دارم راحت میبخشمش
راحت
اینکه در لحظه چیکار میکنم حیلی فرق میکنه
ولی آخرش همه چیو میبخشم
هرچی که حق ناس باشه
هرچی که بخششش دست من باشه
خودم خیلی محتاج بخشش هام
دلم نمیخاد کس دیگه ای مث من باشه
چه خوبه که توی تالار اکثریت با افراد با گذشت هستش
و اما من : من اولش جوش میارم اگر کسی هم بخواد با حرف زدن آرومم کنه بدتر میشم به همین دلیل هم در این مواقع سعی
میکنم تنها باشم تا یکمی آروم بشم که معمولا بیشتر از 5 الی 10 دقیقه طول نمیکشه وقتی هم که آروم شدم همه چیزو فراموش میکنم مگر اینکه دلم شکسته شده باشه که در این حالت میبخشم اما فراموشم نمیشه Confused
سلام بر شما
نقل قول:
فرض کنید ، کسی دل شما رو شکسته ... شما هم خیلی ناراحت شده اید ...


چه حرکتی انجام دهید ؟ سکوت می کنید ؟! مقابله به مثل؟!!



کاملا به فردی که من را ناراحت کرده و نوع موضوع بستگی دارد
اگر جزو دوستان و آشنایانی باشد که رفتار و احساساتشان را بالای 80% بشناسم معمولا خوددار و آرام هستم در این زمانها من فقط به چشمانشان نگاه می کنم معمولا مقابله به مثل نمی کنم اما فراموش هم نمی کنم


نقل قول:
در اون لحظه به خودتان چه می گویید ؟!


خودم را توبیخ و سرزنش می کنم و سعی می کنم تا آنجایی که حافظه ام من را یاری می دهد خودم را کنکاش کنم
که انجام دادن چه کاری من را مستحق این ناراحتی کرده است

نقل قول:
چقدر طول می کشه تا ببخشید؟
اصلا می توانید ببخشید؟!!!


بستگی به فرد مورد نظر و عملش دارد ولی معمولا تا زمانی که عذر خواهی نکند قلبا نمی توانم او را ببخشم و هر چقدر از من دور تر باشد احتمال بخشیدنش بیشتر می شود ولی باز هم بدون عذر خواهی نمی توانم او را ببخشم
در نهایت اگر ناراحتی ام خیلی زیاد و غیر قابل جبران باشد طوری با حقارت او را نگاه می کنم اینکارم برش بی محلی تیز تر از شمشیر است را خود به خود برای فرد اجرا می کند که همین کارم ناراحتی ام را به او می فهماند من در کمتر از 5 دقیقه ماهیت وجودی او را طوری از یاد می برم که وقتی او را می بینم واقعا اسم و فامیل او را فراموش کرده باشم تا آخر عمرم مواظب مقدار محبتم به دیگران هستم و سعی می کنم که توازن محبت با دیگران دقیقا برابر باشد

کما اینکه من چند سال پیش یکی از اعضای فامیل را که حسابی بد قولی کرده بود را با فقط با یک نگاه سرد و سکوت و خروج ناگهانی ام و بدون هیچ کلامی او را به گریه انداختم که البته همان لحظه واقعا ناراحت شدم اما بعد از گذشت زمان که به خطای خودش پی برد به نوعی از او عذر خواهی نمودم

و در کل به نظرم راحت می بخشم چون دنبال انتقام نیستم
اول عصبی میشوم احتمالا حتی خودم را سرزنش کنم ولی زود فراموش میکنم نمیدونم این فراموشی یعنی بخشش یا خیر
صفحه: 1 2 3 4 5 6 7
آدرس های مرجع