تالار گفتگوی بیداری اندیشه

استدعا دارم که این تاپیک را به طور کامل مطالعه بفرماید!!!!!!!!!!!!!!!!

در پی این ارسال یکی از کاربران گرامی و تازه وارد تالار:

پس چی شد ،پس چرا ظهور اتفاق نمی افته

برآن شدم تا مطالب مهمی را در مورد بحث ظهور حضرت حجت تقدیم کنم

ابتدا مباحثی پیرامون این بخش از نظرات ایشون:

(۱۴/آبان/۹۱ ۲۱:۲۷)123 kamran نوشته است: [ -> ]

باور کنین دیگه خسته شدم انقدر منتظر موندم.

پس چی شد انقدر گفتین ظهور نزدیکه، ظهور نزدیکه؟

پس چی شد حرف های آیت الله بهجت ؟

یکی از شباهت های حضرت حجت با انبیای الهی وجه شباهت ایشان با حضرت نوح علیه السلام است

در کتاب کمال الدین شیخ صدوق، ترجمه كمره‏اى، ج‏1، ص: 235 یکی از وجوه تشابه این چنین ذکر شده است

امام صادق عليه السلام فرمود:

چون خداى تبارك و تعالى نبوت نوح عليه السلام را را آشكار كرد و شيعیانش يقين به فرج نمودند گرفتارى سخت شد تا كار به يك سختى ناگوارى كشيد كه برعلیه شيعیانش چرخيد و مخالفان به نوح هجوم كردند و او را بسختى زدند تا پاره‏اى اوقات سه روز بيهوش افتاده بود و خون از گوشش ميريخت تا بهوش آمد، اين حادثه بعد از سيصد سال از بعثت او رخ داد كه آن حضرت در ميان اين مدت شب و روز آنها را دعوت ميكرد مردم از او میگریختند، پنهانى دعوت مي كرد اجابت نميكردند آشكارا دعوت مى‏كرد رو برميگردانيدند، پس از سيصد سال در دل گرفت كه به آنها نفرين كند و پس از نماز بامداد براى نفرين نشسته بود كه يك دسته از فرشتگان از آسمان هفتم بر وى فرود آمدند و مركب از سه فرشته بودند، بر او سلام كردند و عرض كردند اى پيغمبر خدا ما يك حاجت داريم فرمود چيست؟

گفتند نفرين بر قوم خود را واپس انداز زيرا اين نخست سطوتى است كه خدا در زمين اظهار ميكند

فرمود نفرين بر آنان را سيصد سال ديگر پس انداختم و بسوى آن‏ها برگشت و همان كار دعوت را پيش گرفت و آنها هم همان كارها را كردند تا چون سيصد سال گذشت و از ايمان آنها نوميد شد در هنگام ظهر براى نفرين به آنها نشسته بود كه يك دسته از آسمان ششم بر او فرود آمدند و سه فرشته بودند بر او سلام كردند و گفتند ما يك دسته از آسمان ششم هستيم بامداد بيرون شديم و نيمه روز نزد تو آمديم سپس از او همان درخواست نمايندگان آسمان هفتم را نمودند و آنها را به همان پاسخ آنان پاسخ داد و بسوى قوم برگشت و بدعوت آن‏ها ادامه داد

دعايش جز گريز اثرى در آنها نداشت تا سيصد سال ديگر گذشت كه تتمه نهصد سال بود شيعیانش نزد وى آمدند و از آنچه كه از آزار عامه و سركشان قوم ميكشيدند بوى شكايت كردند و از او خواستند دعا كند تا فرج آيد

آنها را اجابت كرد و دعا كرد، جبرئيل عليه السلام فرمود آمد به او عرض كرد خداى تبارك و تعالى دعوت تو را اجابت كرد به شيعیانت بگو خرما بخورندند و هسته‏اش را بكارند و پرورش دهند تا ميوه دهد، چون ميوه داد فرج آيد،

خدا را حمد و ثنا گفت و به آنها اين موضوع را فهمانيد بدين مژده شاد شدند و خرما خوردند و هسته را كاشتند و پروريد تا ميوه آورد و خرماى آن را نزد نوح عليه السلام بردند و درخواست وفاى به وعده كردند و نوح از خداى عز و جل خواهش فرج كرد

خدا به او وحى كرد به آن‏ها بگو همين خرما را هم بخورند و هسته‏اش را بكارند و چون ميوه آورد به شما فرج مى‏دهم چون گمان بردند وعده نوح خلف شده یک سوم آن‏ها از دين برگشتند و دو سوم آن‏ها باقى ماندند و خرما را خوردند و دانه‏اش كشتند تا چون ميوه آورد نزد نوح عليه السلام آوردند و به او خبر دادند و از او خواهش كردند كه به وعده عمل شود او هم از خداى عز و جل خواهش فرج كرد

و خدا به او وحى كرد به آنها بگو اين ميوه را هم بخوريد و هسته‏اش را بكاريد يك سوم ديگر هم از دين برگشتند و يك سوم بجا ماندند و خرماها را خوردند و هسته آن را كشتند و چون ميوه آورد نزد نوح آوردند و گفتند از ما كمى باقى مانده و ما هم در صورت تاخير فرج بر خود نگرانيم و مى‏ترسيم كه هلاك شويم

نوح نماز خواند و عرض كرد پروردگارا از يارانم جز اين دسته نمانده است مى‏ترسم هلاك شوند اگر باز فرج بتاخير افتد خدا به او وحى كرد من دعاى تو را اجابت كردم اكنون كشتى را بساز ميان اجابت دعا و طوفان هم پنجاه سال فاصله شد

كمال الدين-ترجمه كمره‏اى، ج‏1، ص: 236

مرحوم آیت الله سید محمد تقی موسوی اصفهانی در کتاب بسیار ارزشمند مکیال المکارم در این خصوص می فرمایند:

در حدیثی از امام حسن عسکری علیه السلام آمده است که:

فرج نوح علیه السلام و اصحابش را خداوند آن قدر به تأخیر انداخت تا این که بیشتر معتقدین به آ ن حضرت از او برگشتند. فرج قائم عجل الله فرجه الشریف را نیز خداوند آن قدر به تأخیر می اندازد که بیشتر معتقدین به آن حضرت از او برمیگردند.

این امر دلایل متعددی دارد که یکی از وجوهش در کتاب غیبت نعمانی، ترجمه غفارى، ص: 296 از قول امام صادق علیه السلام چنین بیان میکنند که:

امام صادق عليه السّلام روايت كرده‏اند كه آن حضرت فرمود:

«به خدا سوگند بدون ترديد مانند درهم شكستن شیشه درهم خواهيد شكست البتّه آن شيشه به صورت اوّليه باز گردانده شود (آن را ذوب كرده از نو بسازند) و بدان صورت [چنان كه بوده‏] باز مى‏گردد (قابل ترميم و باز يافتن شكل نخستين خود است) به خدا سوگند حتما درهم خواهيد شكست همچون شكستن سفال (گل پخته)، همانا سفال البتّه مى‏شكند ولى (بدان صورت نخستين) چنان كه بوده است باز نمى‏گردد (قابل ترميم نيست) [و] به خدا قسم حتما غربال خواهيد شد [و] سوگند به‏ خدا بدون شكّ از يك ديگر باز شناخته خواهيد شد [و] به خدا قسم پاكسازى خواهيد گشت تا جايى كه از شما جز اندكى باقى نماند ».



و اما در مورد این مواردی که ذکر کردید: