تالار گفتگوی بیداری اندیشه

تشکر می کنم از شما با ارسال دقیق و کوتاهتون که به خوبی مسئله رو تبین کردید

هدفم از ایحاد این تاپیک دو نکته ی اساسی بود
یکی اینکه ببنیم چطور باید دیتاها و اطلاعات رو در زندگی بهینه کنیم یا به عبارت دیگر چطور بهگزین کنیم.
نکته ی دیگر اینکه:

(۲/خرداد/۹۲ ۷:۰۴)مجید املشی نوشته است: [ -> ]نکته ی اساسی صرفا دونستن بهینه کردن زندگی نیست چرا که این قضیه امری بدیهی به نظر میرسد؛ بلکه تلنگریست به این مسئله که:

چرا بدیهی ترین داناییهایمان عملیاتی نمیشود؟!!!

درمورد نکته ی اول دوستان عزیزم مسائل خوبی رو عنوان کردن و درواقع مسیری رو به بهگرین کردن دیتاها متج میشود رو به خوبی روشن کردن.
اما فکر می کنم نکته ی دوم همچنان مغفول مانده.

واقعا چرا بدیهی ترین داناییهایمان عملیاتی نمیشود؟!!!

(۲۴/آذر/۹۲ ۸:۴۷)مجید املشی نوشته است: [ -> ]

چرا بدیهی ترین داناییهایمان عملیاتی نمیشود؟!!!

به مطلب جالبی اشاره کردید. در واقع این سوال آسیب شناسی این مبحث می باشد. درباره بهینه سازی پیش از این مطالبی از سوی دوستان گفته شد. حالا باید ببینیم اشکال کار کجاست. در حالت کلی می توان گفت اگر در هر یک از مراحلی که پیش از این شرح آن رفت اختلالی رخ دهد، آن گاه بهینه سازی با اختلال روبرو خواهد شد.

نقل قول:
1- به چه چیزی علاقه دارد؟

2- چه استعدادهایی در وجود خود دارد؟

3- چه توانایی هایی دارد؟

تصور بفرمایید شخصی گمان می کند به رشته پزشکی علاقه مند است و استعداد حفظ کردن لغات بسیار سخت و پیچیده و طولانی را هم دارد. اما توانایی دیدن صحنه های تشریح اجساد، بوی الکل و محیط بیمارستان را ندارد و به هیچ طریقی نمی تواند خودش را با آن محیط کاری سازگار کند. چنین شخصی هیچ گاه نمی تواند پزشک خوبی شود، زیرا مهارت های نظری خود را هرگز نمی تواند در عرصه عمل به کار بگیرد. مثال بالا نمونه ای از مواردی است که نشان می دهد اگر علاقه، استعداد و توانایی شخص در یک راستا نباشند، آن گاه می تواند باعث بروز مشکلات فراوان برای شخص شود.

حالا تصور کنید علاقه، استعداد و انگیزه شخص در یک راستا قرار گرفته و شخص در رشته مورد نظر خود با موفقیت بعد از چند سال فارغ التحصیل شده. آیا همه مشکلات حل می شود؟ خیر؛ شخص تازه باید به دنبال کاری متناسب با شان اجتماعی و سطح تحصیلات خود بگردد. ضمن این که باید به نکاتی که قبلا ذکر کردیم هم توجه کند.

نقل قول:
1- انسان باید دنبال علمی برود که برای او منفعت داشته باشد.

2- داده هایی برای انسان مهم است که باعث پیشرفت او و جامعه بشود.

3- علمی برای یادگیری انتخاب شود که کاربردی باشد.

4- علمی که مطابق با روحیات و خصوصیات فرد باشد.

5- علمی که با یادگیری آن شخص بتواند مشغول به کار شود (بازار کار مناسبی داشته باشد).

6- استفاده از تجارب اشخاص صاحب فن

7- داشتن برنامه مدون و دقیق برای زندگی

8- توکل بر خداوند متعال

حالا اگر شخص در جایی مشغول به کار شود که باروحیات او همخوانی نداشته باشد، متناسب با تحصیلات او نباشد و... می بینیم که باز هم همین پدیده عدم بهینه سازی مشاهده می شود. بنده زمانی که این تاپیک را دوباره مطالعه کردم و نظرات دوستان را مطالعه کردم چند نظر جالب درباره آسیب های بهینه سازی دیدم که به نظرم جالب توجه بود.

(۱۶/خرداد/۹۲ ۲۲:۱۹)مجید املشی نوشته است: [ -> ]
یکی از اصلیترین دلایل عدم بهینه سازی صحبح اطلاعات و داشته های ذهنی ما ، محیط یا به اصلاح سیستم( اعم از خانواده، دوستان، سیستم آموزشی و ...) هست.

نکته جالبی است. ضرب المثل معروف «خواهی نشوی رسوا همرنگ جماعت شو» گویا در همین مورد صدق می کند. به خاطر این که یک چیزی در جامعه به اصطلاح عرف است (چه درست چه غلط)، خیلی از کارها را انجام نمی دهیم. درباره این ضرب المثل سخن بسیار است و البته در بسیاری از موارد همرنگ شدن با جامعه به نفع شخص می باشد و سازگاری با دیگران را می توان نشانه ای از هوش بالای شخص دانست.(البته مشخص است که هر امری که در جامعه مرسوم است الزاما درست نیست و می تواند اشتباه هم باشد و اصل بهگزین کردن که بحث ماست هم دقیقا به همین مساله اشاره دارد که از میان گزینه های موجود بهترین را انتخاب کنیم)

(۳۱/تیر/۹۲ ۳:۳۷)فانوس *7* نوشته است: [ -> ] اگر مبنا رو اصل قرار بدیم و اول بریم سراغ اون تا ظرفیت خودمون رو از اون تکمیل کنیم، هنوز جا به اندازه ی کافی داریم برای فرع. اما اگر اول بریم سراغ فرع اصل رو رها کردیم و نمیتونیم بهش برسیم.

این مساله به این قضیه برمی گردد که:

1- اهدافمان به درستی تبیین نشده اند.

2- در کار ارزش گزاری اشتباه کرده ایم.

3- در زندگی برنامه ریزی درستی نداریم. نمی دانیم چه چیز برای ما اصل است و چه چیز فرع.


التماس دعا؛ در پناه حق زنده و پیروز باشید.

سبک زندگی که شامل مجموعه رفتارها و الگوهای کنش‌ هر فرد که معطوف به ابعاد هنجاری و معنایی زندگی اجتماعی می ، باشد اطلاق می‌شود و نشان‌دهنده کم و کیف نظام باورها و کنش‌های فرد است. به عبارتی سبک زندگی بر ماهیت و محتوای خاص تعاملات و کنش‌های اشخاص در هر جامعه دلالت دارد و مبین اغراض، نیات، معانی و تفاسیر فرد در جریان عمل روزمره و زندگی روزانه است.

(۱۱/مرداد/۹۴ ۱۰:۲۲)zaviyehdid نوشته است: [ -> ]سبک زندگی که شامل مجموعه رفتارها و الگوهای کنش‌ هر فرد که معطوف به ابعاد هنجاری و معنایی زندگی اجتماعی می ، باشد اطلاق می‌شود و نشان‌دهنده کم و کیف نظام باورها و کنش‌های فرد است. به عبارتی سبک زندگی بر ماهیت و محتوای خاص تعاملات و کنش‌های اشخاص در هر جامعه دلالت دارد و مبین اغراض، نیات، معانی و تفاسیر فرد در جریان عمل روزمره و زندگی روزانه است.

هدفمان در این موضوع این هست که بگیم که چه کنیم تا این سبک زندگی بهینه بشه و داریم به ارائه ی راهکارها در این زمینه می پردازیم.

سلام
میخواستم بهتون بگم که به نکته خوبی اشاره کردین و اکثر ما آدما این عادت رو داریم که بدیهی ترین دانایی هامون عملی نمیشن و در مواقع بحرانی و در آخرین لحظات پی به وجود امکانات زیادی که برای بهتر زندگی کردن در اختیار داریم میبریم .

و خیلی وقتا آن قدر دیر به این چیزای خوب و این نعمتها و فرصتهای دم دستمون فکر میکنیم که از دستشون میدیم

موضوع جالبی بود
منم موافق بهینه سازیم

سلام خوبی خوبم

اینقدر تصمیم گرفتم که عملی نشده، از هر چی تصمیم و برنامه ریزی متنفر شدم
تا علاقه نباششه نمیشه یک کاری رو انجام داد حالا این علاقه از کجا میاد شما پیداش کنید به من هم بدین.

اما کلا قدم اول همان شناخت خودمان است...

خودمان را باید تعریف کنیم...
تازمانی که در تعریفمان از انسان، جسم بیشتر از روح نقش داشته باشد همین ها ادامه دارد...

[b]مقاوم سازي