تالار گفتگوی بیداری اندیشه

در زندگی فهمیدم....................
چه بسیار دویدن ها
که فقط پاهایم را از من گرفت
در حالی که گویی ایستاده بودم ،
چه بسیار غصه ها
که فقط باعث سپیدی موهایم شد
در حالی که قصه ای کودکانه بیش نبود ،
دریافتم
کسی هست که اگر بخواهد "می شود"
و اگر نخواهند "نمی شود"
به همین سادگی ...

کاش نه میدویدم و نه غصه می خوردم
فقط او را می خواندم و بس ...

در زندگی فهمیدم یکی از مکاید شیطان اینه که یکار میکنه هی فکر عیب این و اون باشیم و از خودمون غافل باشیم

حتی اگر آن عیب واقعا وجود داشته باشه بازم اخلاقی نیست بهش بپردازیم

اول باید خودمون رو بسازیم ولی از امر به معروف و نهی از منکر هم غافل نشیم

منم این مشکل رو دارم البته

از زندگی فهمیدم که
ادما شبیه هم نیستن.هر ادم دستگاه مختصات متفاوتی داره !!!حواسم باشه ادما رو با نسبت و بعد دستگاه خودم نسنجم.
فقط خداست که مقدار دقیق نسبتارو میدونه!

تا الان از زندگی فهمیدم لا حول ولا قوه الا بالله

در زندگی فهمیدم

تا ظاهربین در جهان هست، منافق در نمی ماند

تا بی فکر در جهان هست، گرگ در نمی ماند

در زندگی فهمیدم زنده ی بدون محبت اهل بیت یعنی مرده ی متحرک...

همیشه دعام اینه که خدا بهم حقایق رو نشون بده ، هر چقدر که تلخه.

تو زندگی یاد گرفتم به هیچکس تکیه نکنم ، من کاملا تنها هستم ، پدر ، مادر ، همسر ، دوست یا هر کسه دیگه ای نمی تونه تنهایی های منو پر کنه.
من ی سرباز بدون سردارم که جوونیم داره تباه میشه. من حقم بود که بتونم کنار امامم بشینم ، پشت سرش نماز جمعه بخونم و ...


تو زندگی هیچ چیز منو راضی نکرده حتی پول زیاد ، داشتنش یا نداشتن ، هیچ تاثیری تو روحیم نذاشت.
من خدامو میخوام ، افسوس که بعد از مرگ ملاقاتش می کنم و معلوم نیست چه اعمالی دارم ، به قول علی (علیه السلام) آه از راه دراز و توشه اندک و به قول سجاد (علیه السلام) خداوندا از آن هنگام که عمر من چراگاه شیطان شد، دیگر مرا به نزد خودت ببر، پیش از آنکه خشم تو به‌سوی من بشتابد یا غضب بر من مستولی شود.