تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام

در کل فیلم بسیار خوبی بود و بسیار لذت بردم و‌‌‌ در‌‌ هنگام فیلم بارها این جمله ای که میگیم عشق به خمینی عشق به همه خوبیهاست بصورت اتم و کامل و درستش این جمله تداعی میشد

عشق به پیامبر اکرم ص عشق به همه خوبیهاست.
و چندین بار غرق در فیلم و این جمله اشکم در امد ...

البته چیزی که مجیدی گرامی باهاش مواجه بوده وصف وجود پیامبر نیاز به ساعتهای زیادی،که با توجه به ساعت فیلم ضعفهایی بوده مثل امین بودن پیامبر را در داخل دیالوگ میگنجاند که دم دستی ترین کار در فیلنامه است

البته خواسته بود نقش مادر و عبدالمطلب و ابوطالب را نان بدهد که خیلی خوب بود ولی جای کار بسیار بهتری هم داشت.

در مورد مذاکر هم حرفی داشت که بماند

خاطره مجیدی از نمایش فیلم محمد رسول‌الله(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) برای رهبر انقلاب


مجید مجیدی خاطره‌ای زیبا و شنیدنی از اولین بیننده فیلمش تعریف کرد، اکرانی که کسب رضایت تماشاگر فیلم برایش آرزو بود و این اکران یکی پر استرس‌ترین لحظات زندگی‌اش بوده است.

اولین کسی که فیلم محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را دید حضرت آقا بودند، به هر حال ایشان بانی و ایده‌دهنده فیلم بودند. در طول سال هم مرتب گزارش‌ها را به ایشان می‌دادیم و در جریان ساخت و ساز کار بودند و حتی روزهای آخر فیلم هم بازدیدی از شهرک داشتند، بازدیدی که قرار بود ۲ ساعته باشد ولی ۶ ساعت طول کشید و ایشان با یک ذوقی تمام شهرک را بازدید کردند. بازدید ایشان در قالب فیلمی در حال تهیه است که بعدها نمایش داده می‌شود.فیلم قبل از نهایی شدن حدود ۳ ساعت و ۲۰ دقیقه بود، در بهمن ماه قبل از انجام دادن کارهای ویژه نهایی روی فیلم، فیلم را آماده کردیم که حضرت آقا ببینند و اگر اصلاحاتی و نظراتی که لازم است را بگویند، تا انجام دهیم.

بعد از نماز مغرب و عشاء بود که برای نمایش به حسینیه امام خمینی(رحمة الله علیه) رفتیم. در آنجا دوستان گفتند ۳ساعت و ۲۰ دقیقه زمان طولانی‌ای است و به خصوص که از عمل جراحی ایشان زمان زیادی نگذشته بود و دوران نقاهت را می‌گذراندند. قرار شد که با حضرت آقا مطرح کنیم که وسط فیلم یک زمان استراحتی بگذاریم که ایشان استراحت کنند.

مجید مجیدی در پنجمین همایش هیئت‌های محوری و برگزیده کشور خاطره زیبای اولین اکران فیلم محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را بیان کرد، که به جرأت می‌توان گفت در مدتی که این خاطره نقل می‌شد، سکوت زیبایی که نشان از شوق شنیدن بود بر سالن همایش حکم‌فرما شد. در ادامه این خاطره را به زبان مجیدی می‌خوانید.

در بالای حسینیه یک سالن ۳۰ -۴۰ نفر تجهیز شده بود که فیلم نمایش داده شود. در مسیر حرکت به سمت محل نمایش گزارش‌های تکمیلی را به حضرت آقا دادم و گفتم فیلم همچین زمانی دارد و اگر شما اجازه بدهید وسط فیلم توقفی باشد تا شما استراحتی بکنید. آقا در جواب فرمودند: حالا ببینیم چه می‌شود.

در اینجا بگویم این پیشنهاد را به این خاطر دادم که تجربه فیلم دیدن حضرت آقا را داشتم، چه حضوری و چه اینکه از دوستان شنیده بودم؛ مثلا ایشان بچه‌های آسمان را در دو نوبت دیده بودند.

آقا با همه اهل‌بیت‌شان برای تماشای فیلم آمده بودند و خانم‌ها پشت پرده‌ای که آماده شده بود، نشستند، من هم دقیقا کنار حضرت آقا نشستم، طبق روال مرسوم کنار آقا هم یک میز عسلی کوچک بود که روی آن یک لیوان آب قرار داشت.

فیلم شروع شد و آقا در شروع فیلم یک کلمه فرمودند: چه شروع زیبایی؛ همین را گفتند و بعد هیچی. فیلم جلو رفت و نیمی از فیلم گذشت و دیدم حضرت آقا هیچ حرکتی نمی‌کنند و من هم که حاصل ۷ -۸ سال تلاش‌هایم را خدمت ایشان آورده بودم، فشار زیادی رویم بود، که بالاخره نظر ایشان چیست.

حضرت آقا اصلا تکان نمی‌خوردند و من هم نمی‌توانستم برگردم و چهره ایشان را ببینم، چون درست کنار ایشان بودم و اگر می‌خواستم صورت ایشان را ببینم، باید کامل برمی‌گشتم. خیلی ترسیده بودم و گفتم الان برگردم و ببینم که آقا حواسشون به فیلم نیست و یا خوابشون برده که دیگه هیچی. همینطور صلوات می‌فرستادم تا در یک موقعیت مناسب ببینم چه می‌شود.

نمی‌تونستم برگردم و پشت سرم را هم نگاه کنم، برگردم بگم چی! همه اعضای دفتر پشت سرم نشسته بودند.

نیمه‌های فیلم گذشته بود، دیدم که حضرت آقا دستشون را حرکت دادند، دست که حرکت کرد من برگشتم و دیدم که برای ایشان قرص آوردند و حضرت آقا برای گرفتن قرص دستشون را دراز کرد‌ه‌اند. صحنه دلچسبی که دیدم این بود که ایشان چشم از پرده برنداشتند و همینطور به پرده زل زده بودند و بدون اینکه نگاهشون را برگردانند، قرص را گذاشتند داخل دهان و لیوان آب را هم نگاه نکرده برداشتند و میل کردند؛ معمولا کسی که بخواد آب بخورد به طور طبیعی نگاه به آب می‌کند.

با دیدین این صحنه که کوچکترین حرکتی در نگاه ایشان نبود، دلم قرص شد و در دلم گفتم خدا پدر آن کسی را که برای آقا قرص آورد، بیامرزد.

فیلم تمام شد، ایشان حتی تیتراژ فیلم که ۷ دقیقه بود را تا آخر دیدند. چراغ‌ها که روشن شد، برگشتم دیدم که چهره آقا می‌درخشد و چشم‌های ایشان یک درخشش خاصی داشت و من آقا را تا به حال اینقدر خوشحال ندیده بودم. بعد از اتمام فیلم ایشان گفتند، آفرین، آفرین، احسنت، ماشاءالله و بعد سمت من نگاه کردند و گفتند: آقای مجیدی همین الان - ساعت ۱۱ شب بود – اگر یکبار دیگر فیلم را پخش کنند، می‌نشینم و می‌بینم.

ایشان بعد از فیلم تعابیر زیبایی گفتند و خیلی جالب است بدانید اینهمه نقد که به فیلم شده است – نقدهای مثبت را می‌گویم - هیچ‌کدام از این زاویه که حضرت آقا گفتند، به فیلم نپرداخته‌اند.

ایشان گفتند که من خیلی فیلم نمی‌بینم ولی رمان زیاد می‌خوانم، در رمان نویسنده وقتی که به خلق یک صحنه درام و صحنه بزرگی می‌رسد و وقتی نمی‌تواند درست بیان کند، صحنه را دور می‌زند و از کنارش عبور می‌کند و در دل خود ماجرا نمی‌رود. ایشان گفتند دیدم در فیلم رفتید در وسط ماجرا و معرکه و حتی فراتر از این هم رفتید.

یکی از صحنه‌های مورد توجه ایشان صحنه طواف پرستوها بر گرد کعبه بود؛ در هیج جای سوره فیل گفته نشده که ابابیل در ابتدا می‌آیند و کعبه را طواف می‌کنند، اولین بار که حج مشرف شده بودم، برای تشرف به مسجدالحرام، طبق برنامه‌ای که مرسوم هست، سرم را پایین انداختم و سجده کردم و بعد از سجده که سرم را بالا آوردم، کعبه را دیدم در حالی‌که جمع کثیری از پرستوها در آسمان در طواف کعبه بودند، این تصویر در ذهن من بود و این صحنه در فیلم از آنجا آمد.

ایشان نکات بسیار تکنیکی را فرمودند و الحمدالله اکران خیلی خوبی بود. به برکت نام حضرت محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) بار سنگینی که روی دوشم بود برداشته شد.

منبع: حلقه وصل

به نام خدا

خوب، بالاخره بنده هم موفق به دیدن این اثر سینمایی زیبا شدم.

بی شک این فیلم سینمایی نه یک گام، بلکه ده‌ها گام به جلو در صنعت سینمایی جمهوری اسلامی ایران میباشد.

موسیقی باعظمت و کوبنده،
سکانسهای هنری و مانند تابلوی نقاشی،
ارائه تصویر هنرمندانه و هوشمندانه از شخصیتهای مهم شیعیان به خصوص امیرالمومنین علی (علیه السلام)،
آشکار ساختن توطئه صهیونیستها علیه اسلام و مسلمین با وجود دانستن حقیقت،
زمان زیاد فیلم که به شخصه طرفدار فیلمهای بلند سینمایی هستم،
برقراری ارتباط عاطفی با صحنه های احساسی که حضور مبارک پیامبر در آن حس میشود، مانند صحنه آب دادن به برده ها یا فوت مادر پیامبر،
صدای زیبای کودکی که به عنوان صدای پیامبر در فیلم دوبلوری میکرد،
صحنه عظیم لشکرکشی سپاه ابرهه و حمله ابابیل به آنها و موسیقی حماسی و کوبنده آن (البته نقدهایی هم به آن وارد است) و دهها مورد دیگر، که برای هر کدام از آنها باید چندین پاراگراف متن نوشت.


از دوستانی که فیلم را ندیده اند تقاضا میکنم که حتما فیلم را ببینند چون اگر قرار باشد در تاریخ سینمای ایران فقط یک فیلم را دید، به طور قطع آن فیلم، فیلم محمد رسول الله (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به کارگردانی استاد مجیدی میباشد.


البته در کنار این نکات مثبت، مانند تمام آثار سینمایی جهان این اثر هم دارای نکات منفی و نقدهایی هم هست که خوب بالطبع این اثر هم از آنها بی بهره نیست.

برخی از نکات که درمورد نقد فیلم از دید بنده میتوانم خدمتتان عرض کنم :
میشد از هنرپیشه های بهتری برای ایفای برخی نقشها به خصوص دایه پیامبر و جناب عبدالمطلب، استفاده کرد.
صدای دوبلوری که روی شخصیت جناب ابوطالب گذاشته شده بود با چهره هنرپیشه آن یعنی مهدی پاکدل، کمی در تضاد بود و بهتر بود از صدای خود مهدی پاکدل استفاده میشد.
به نظر بنده گریمی که روی برخی هنرپیشه ها صورت گرفته بود کمی مصنوعی و غیر حرفه ای بود به خصوص ریشی که برای شخصیت ساموئل یعنی محسن تنابنده استفاده شده بود.
علیرغم زیبا بودن صحنه لشکرکشی ابرهه به مکه و نابودی بوسیله ابابیل، دو نکته در مورد این چند سکانس قابل ذکر است، یکی کوتاه بودن آن و سریع تمام شدن آن و دیگری کمی به دور بودن صحنه حمله ابابیل به سپاه ابرهه از استانداردهای روز سینمای دنیا.
موسیقی فیلم علیرغم عظمت و شکوه و زیبا بودن،‌ فاقد یک ریتم مناسب برای سپردن به حافظه بود ( مانند موسیقی فیلم الرساله که دارای ریتمی مناسب بود و با اینکه از نظر موسیقیایی شاید از سازهای کمتری نسبت به فیلم استاد مجیدی در آن استفاده شده بود ولی هنوز که هنوز است میتوان آنرا به یاد آورد و با شنیدن نت های آن به یاد دوران صدر اسلام افتاد)

البته این نکات منفی که به آن اشاره کردم در مقایسه با استانداردهای جهانی سینمایی بود نه استانداردهای داخلی، چون فیلم محمد رسول الله (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)، خودش به تنهایی یک استاندارد جدید برای سینمای ایران است.


چند نکته هم به نظر بنده بهتر بود در فیلم نشان داده نشود که یکی از آنها نمایش بدن لخت مردان در آهنگری و یا در داخل حوض آب بود.

البته نباید از این نکته هم غافل شد که به نظر بنده این فیلم بیشتر برای مخاطب جهانی ساخته شده تا مخاطب داخلی.

به هر حال اگر این چند نکته بسیار کوچک البته از دید بنده وجود نداشت این فیلم میتوانست در زمره ده فیلم برتر حتی تاریخ سینما قرار بگیرد.

به هر حال به امید ادامه روند ساخت فیلمهای مذهبی توسط کارگردانان سینمای ایران و باز هم تشکر از استاد مجیدی برای ساخت این فیلم و به امید ساخته شدن ادامه این فیلم با تجربه بیشتر و در نتیجه کاری عظیم‌‌تر و درخشان‌تر.

بسم الله
سلام به دوستان عزیز من هم این فیلم رو دیدم و فقط میتونم بگم عالی بود یک سری عیوبی داشت که جناب عدالت گفتند و با بعضی از اونها موافق بودم ولی
توصیه میکنم حتما این فیلم ناب و فوق العاده رو ببینید به شخصه اگر فرصتی شد حتما یک بار دیگر میبینمش

امروز این فیلم رو برای اولین بار دیدم . سه تا پیشنهاد مهم دارم یک : حتما در یک سینمای درجه یک این فیلم رو ببینید ،مثل پریس ملت اگر تهران هستید . دو: سانس خلوتی رو انتخاب کنید و حتی اگر همراه دارید جدا بشینید که توجهتون کامل به فیلم باشه و سه : دستمال همراهتون باشه !

از نقاط قوت شروع میکنم .
به نظرم شخصیت ساز عبدالمطلب و ابولهب ، ابوطالب ،آمنه ،حلیمه و ساموئل به خوبی نمایش داده شده بود . اسم کاراکترا به موقع گفته میشد و به موقع وارد داستان میشدن . تقریبا تمامشون ورود و خروج خوبی داشتند .
نکته ای که بعضی از دوستان اشاره کردند اینه که نقش این شخصیت ها کامل نشون داده نشده و دلیل بعضیش اینه که هنوز ۲ و ۳ ساخته نشده . فیلم بدون اینها تقریبا ناقصه و اگر۲ و۳ ساخته بشه اثر فوق العاده ای و خواهد داشت . برای مثال نقش حضرت علی(علیه السلام) که اسلام بدون ایشون معنی نداره .
لازم نیست دوباره اشاره بشه که تصویر برداری و جلوه های ویژه و موسیقی ، مخصوصا با توجه به بودجه شاهکار بودن و به نظرم به همین دلیل در جشنواره ها دیده میشه و حتما مخاطب غیر مسلمان جذب میشه .
یکی دیگه از مواردی که باعث میشه این فیلم جهانی بشه کم بودن دیالوگ هاست .بیشتر فضا سازی شده و بی کلام ارتباطات نشون داده شدن وخیلی از دیالوگ ها هم عبری هستند در نتیجه مشکلی برای مخاطب غیر ایرانی بوجود نمیاد و راحتتر ارتباط برقرار میکنه .یکی دیگه از این موارد بازی با احساس مخاطب به نحوه ی مثبته ! ما با یک فیلم منطقی طرف نیستیم . یا فیلمی طرف نیستیم که تاریخ رو سلسله وار روایت کنه. ما با یک شعر ،یک فیلم احساسی طرفیم .فیلمی که به جای عقل، قلب رو هدف گرفته .فیلمی که نمیخواد مخاطب را قانع کنه با بحث . میخواد نشونش بده ، میخواد قلبش رو متمایل کنه واین هزار بار موثر تره .

اما چند ایراد وجود داشت که امیدوارم در سری های بعدی رفع بشن .
یک : بعضی دیالوگ ها گاهی عامیانه گفته میشد ! مثلا پاشو !!خطاب به شتر . کمی این موضوع توی ذوق میزد وقتی تم فیلم تاریخی بود ، و باقی بازیگرهای طور دیگری صحبت میکردند .
دو:بعضی از وقایع ناقص بیان میشد مثل آزاد کردن کنیز توسط پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) ، که به یک مکالمه و در نهایت رویارویی الوطالب و ابولهب بسنده شد .
سه : بیشتر حسادت بچگانه از طرف ابولهب نشون داده شد تا کینه توزی و خباثت و بیشتر به این شکل نشون داده شد که به دلیل همسرش این اتفاق ها صورت گرفته .
چهار : خیلی کم قسمت حمله ی سپاه ابرهه و پرتاب سنگها مصنوعی بود ولی میشه چشم پوشی کرد .
و پنج :مهمترین ... من واقعیتش با خود حضرت محمد زیاد ارتباط برقرار نکردم . البته دوران کودکیشونه اما خیلی از ارتباط با شخصیت از طریق دیدن چشم شخصیت اتفاق میفته که به دلیل نورانی کردن گاهی افراطی اصلا میسر نبود . دیالوگ هاشون کم بود و بیشتر دستشون رو نشون میدادن . قبول دارم به دلیل بعضی مسایل مثلا پایین نیاوردن شان ایشون ، و همچنین مشکلات بعد از فیلم که بعضا توسط بازیگر نقش بوجود میاد و باعث پایین اومدن ارزش فیلم میشه ،بهتره چهره نمایش داده نشه،اما بهتره یادمون باشه بارها و بارها تو قرآن تاکید شده او هم از شما بود و انسان بود و مانند شما در بازار راه میرفت ومیخورد و میپوشید، تقدس دادن زیاد ممکنه مشکل ایجاد کنه ... البته فیلم کمی از واقعیت فاصله گرفته بود و کمی اغراق آمیز بود(ملبس بودن ایشون به سفید ) که البته بد هم نیست ! اما بهتره این مشکل ارتباط گرفتن با شخصیت محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) که بزرگترین و مهمترین بخش تبلیغی برای مخاطب غیر مسلمانه در سری های بعد رفع بشه .

امیدوارم که سری دو وسه با همین کیفیت و حتی بهتر ساخته بشن هرچه زودتر واین کار نصفه رها نشه .
با تشکر از تیم مجید مجیدی که اثرشون فراموش شدنی نیست

بازدید آقای خامنه ای از لوکشین فیلم محمد رسول الله

سلام

بنده هم این فیلم رو دیدم و واقعا جای تحسین بسیار داره و البته برخی ابهامات و انتقادات هم به جای خودش وجود داره

اگر صرفا به این اثر به عنوان فیلمی در میان فیلمهای روز بخوام نگاه کنم، نمره 6 یا حتی 7 را می تواند از 10 کسب کند که برای یک فیلم ایرانی واقعا عالیست
اما با توجه به بار شدید معنوی فیلم و عظمت نمایش برترین خلق، شاید بتوان گفت تاکنون فیلمی در این حد و جایگاه ساخته نشده است. به نظرم در برخی موارد شاید نسبت به سریال مختارنامه کمبود داشته باشد


محاسن به صورت تیتروار:
معرفی خوب نقش ها و جایگاه آنها در اصل داستان
روایت مطالب به صورت اصیل و بدون تحریف (حداقل تا حدی که بنده اطلاعات داشتم)
نشان دادن وجود عده ای دشمن بالقوه و بالفعل
وجود روابط عاطفی و احساسی در حد معقول و مورد انتظار
بر خلاف نظر برخی که نور صورت پیامبر رو خیلی غیرعادی میدونستن، به نظرم بهترین وضع همین بود. حالا اگر این نور کم نورتر میشد شاید بهتر بود. ممکنه تست هم کرده باشن و از لحاظ تصویری زیبا نشده باشه
مکانها و مناطق نسبتا خوب کار شده بود
فلش بکها و سایر ترفندهای روایت داستان، برای یک فیلم ایرانی در کل قابل قبول بود.


معایب به صورت تیتروار:
شخصا نتونستم خیلی خوب با نقش پیامبر ارتباط برقرار کنم. شاید این انتزاع عمدی بوده باشه تا در قسمتها بعد بیشتر شخصیت پیامبر باز بشه
اینکه اغلب صحنه های مهم پیامبر به معجزات ایشون برمیگشت کمی تو ذوق میزنه. واقعا 3-4 تا معجزه لازم نبود در یک فیلم چند قسمتی ..
زمان فیلم که 178 دقیقه بود، بیش از نیاز برای بیان مطالب بود. همین مطالب در حدود 120 تا 150 دقیقه به خوبی میشد بیان بشه
جاهایی از فیلم حس کردم که فراموش شده همه این بساط برای خداست و بندگی خدا و محور پیامبر قرار گرفته و روایت زندگی ایشون. شایدم من اشتباه کنم ولی به هر پیامبر هم بنده خدا بود که برای هدایت بشر به سوی خدا آمده بود


ابهامات به صورت تیتروار:
مدت زمان طولانی ساخت این فیلم(از استارت تا اکران)
هزینه بسیار بالای ساخت فیلم. البته باتوجه به اینکه مدت زمان ساخت زیاد بوده، هزینه ها هم تا حدودی توجیه میشه
عدم برنامه برای اکران گسترده این فیلم در دنیا (یا ممکنه تلاشی در این زمینه شده ولی نتیجه نداده که خبری در این مورد منتشر نشده)
اگر این فیلم در یکی از قسمتها تولد حضرت علی (علیه السلام) + غدیرخم را نشان ندهد، قطعا ناقص خواهد بود. همانطوری که خدا دین را در روز غدیر کامل کرد



صحبت در مورد فیلم زیاد است و شاید سر فرصت بتوان بیشتر فیلم را بررسی کرد. احتمالا برای بررسی دقیقتر نیاز است که یکبار دیگر فیلم دیده شود