تالار گفتگوی بیداری اندیشه

صفحه: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

با سلام و عرض ادب خدمت همه برادران و خواهران بزرگوار

حقیر بنا دارم در این تایپک فقط از فضایل مولا امیرالمومنین علی علیه السلام مطلب بذارم

لطفاً در صورت قابل دونستن این تایپک را با فضایلی از اقیانوس فضایل امیرالمومنین علیه السلام مزیّن بفرمایید .

خیر و سعادت و سلامت دنیا و آخرت نصیب همه شیعیان و محبان مولای غریب باد ان شاءالله
موفق باشید
یا علی علیه السلام

پیامبر صلی الله علیه و اله و سلم فرمودند :

خداوند بلند مرتبه برای برادرم علی بن ابیطالب علیه السلام فضائلی قرار داده که از شدت زیادی به شماره در نمی آید . هر که فضیلتی از فضائل او را بخواند و به آن اقرار داشته باشد ، خداوند از گناهان گذشته و آینده او می گذرد

و هر که یکی از فضائل او را بنویسد ، مادام که اثری از آن نوشته باقی باشد ، فرشتگان پیوسته برایش استغفار می کنند

وهر که فضیلتی از فضائل او را بشنود خداوند آن دسته از گناهانی را که از راه گوش کسب کرده ، می بخشاید

و هرکه به نوشته ای از فضائل او نظر افکند ، خداوند گناهان چشم او را می آمرزد.

[align=-WEBKIT-RIGHT]امالی صدوق، مجلس 28، حدیث 10

[/align][/font]

گر ز علی نگوييم، از كه گوييم آن هنگام كه علی، خير البشر است.

و گر ز علی گوييم، چگونه گوييم كه به فرموده پيامبر، فضائل علی " لا تُحصَی " است و در شمار نمی گنجد.

نه اينكه زبان قادر نيست به بيان كه ذهن ناتوان است از درك ...

[b]یا امیرالمؤمنین افتخار ما این است که شما پدر ما هستید،

پیامبر فرمودند من و علی پدران این امّت هستیم،

پدر جان چون فرزندان یعقوب از شما طلب می کنیم برای ما استغفار کنید و ما سیه رویان را ببخشید،

فقط حیدر امیر المومنین است .

• محور عالم

شما چه کاره ای آخر که تعیین تکلیف می کنی ؟؟

شما خدایی ؟؟

من متوجه نمی شوم این حرفهای به ظاهر روشنفکری چیست که بعضی ها می زنند ؟

خدا خواسته است که امیرالمومنین علی علیه السلام محور عالم باشد .

عالم مگر برای خدا نیست ؟

وقتی همه ی عالم متعلق به خداست .

این ها چه کاره اند که برای خداوند تعیین تکلیف می کنند و می گویند:

« فضائل امیرالمومنین علیه السلام غلو است »؟؟؟

[font=Arial]

خود خدا خواسته است، به شما چه مربوط است؟!

البته شما را عرض نمی‌کنم، منظورم آن افراد تاریک‌فکر است که تحمل فضائل امیرمومنان علی علیه‌السلام را ندارند.

حضرت امام باقر

علیه السلام می‌فرمایند:

« خداوند عزوجل علی علیه السلام را بین خود و خلقش نشانه قرار داد .

هر کس او را شناخت، مؤمن است، و آن که او را منکر شد، کافر است.

آن که او را نشناخت، گم‌‏راه است، و آن که چیزی در کنار او مطرح کرد، مشرک است.هر کس با دوستی او بیاید به بهشت درخواهد آمد و آن که با دشمنی او بیاید به دوزخ خواهد رفت » (1)

[sup][/sup]

------------------------
1- الکافی:20:388:2 و:7:437:1.

براي او كه بو علي او را در ميان مردمان
چون معقولي مي دانست درميان محسوسات

خجسته باد نام خداوند، نیکوترین آفریدگاران که تو را آفرید
چگونه این چنین که بلند بر زبر ما سوا ایستاده ای

در کنار تنور پیرزنی جای می گیری،

و زیر مهمیز کودکانه بچّگکان یتیم،

و در بازار تنگِ کوفه...؟

پیش از تو، هیچ اقیانوس را نمی شناختم

که عمود بر زمین بایستد.

پیش از تو، هیچ خدایی را ندیده بودم

که پای افزاری وصله دار به پا کند،

و مَشکی کهنه بر دوش کشد

و بردگان را برادر باشد.

آه ای خدای نیمه شبهای کوفه ی تنگ

ای روشن خدا
در شبهای پیوسته ی تاریخ

ای روح لیلة القدر

حتّی اذا مَطلعِ الفجر

شب از چشم تو، آرامش را به وام دارد

و توفان، از خشم تو، خروش را.

چاه، از آن زمان که تو در آن گریستی، جوشان است

هنگام که به همراه آفتاب

به خانه ی یتیمکان بیوه زنی تابیدی

و صولت حیدری را

دستمایه ی شادی کودکانه شان کردی

و بر آن شانه، که پیامبر پای ننهاد

کودکان را نشاندی

و از آن دهان که هَرّای شیر می خروشید

کلمات کودکانه تراوید،

آیا تاریخ، به تحیّر، بر دَرِ سرای، خشک و لرزان نمانده بود؟

در اُحُد

که گلبوسه ی زخم ها، تنت را دشتِ شقایق کرده بود،

مگر از کدام باده ی مهر، مست بودی

که با تازیانه ی هشتاد زخم، برخود حد زدی؟

خجسته باد نام خداوند

که نیکوترین آفریدگاران است

و نام تو

که نیکوترین آفریدگانی

علي موسوي گرمارودي

[/font][font=Arial]

پدر جان!

فضائل شما منحصر به فرد است،

فقط مخصوص خودتان است،

آخر چه کسی توان اینگونه زندگی کردن را دارد؟!

امام محمد باقر علیه السلام می‌فرمایند:

« سرور شما (امیرالمومنین علیه‌السلام)، چون بندگان می‌‏نشست و چون بندگان [غذا] می‌‏خورد؛ نان گندم و گوشت به مردم می‌‏خورانْد و خود به سوی خانواده‌‏اش بر می‌‏گشت و نان و روغن می‌‏خورد؛ و هرگاه لباس سنبلانی [sup][1][/sup] می‌‏خرید، غلامش را در گزینش بهترین آن دو مخیر می‌‏کرد و خود به جای مانده را می‌‏پوشید؛

پنج سال بر مردم حکومت کرد و آجری بر آجر و خشتی بر خشتی ننهاد؛ برای خود خالصه‏ ای [از زمین و املاک] نگزید؛ از سیم و زر (درهم و دینار)، جز هفتصد درهم که از حقوقش [از بیت المال] مانده بود و می‌‏خواست با آن، خدمتکاری برای خانواده‏‌اش بخرد، به ارث نگذاشت؛ هیچ کس طاقت کار او را نداشت.»[sup][2][/sup]

-----------------------------

[1] به این نوع لباس یا به خاطر منسوب به شهری در روم سنبلانی گفته می‏شود (قاموس المحیط) و یا آن که چون مانند سنبل بلند بود و از جلو و پشت، چاک داشت (النهایة، ابن اثیر).

[2] الکافی:100:130:8، الأمالی، طوسی:1470:692، الأمالی، صدوق:437:356.

[b]حديث نورانيت "

از محمد بن صدقه روایت شده که:روزی ابوذر غفاری ( رضی الله عنه ) از سلمان فارسی ( رضی الله عنه ) پرسید : شناخت امیرالمومنین ( علیه السلام) به نورانیت به چه چیز است ؟[/b]

سلمان گفت برویم خدمت حضرت امیر (علیه السلام) و سئوال کنیم از این مطلب. گفتند آمدیم خدمت حضرت ، ایشان نبودند.
منتظر شدیم تا آمدند.

حضرت فرمود چه چیز شما را اینجا آورده ؟

گفتند آمده ایم خدمت شما یا امیرالمومنین تا سئوال کنیم از شناخت شما به نورانیت.

حضرت ( صلوات الله علیه ) فرمودند مرحبا به شما دو دوست متعاهد در دین. مقصر نیستید شما، قسم به جان خودم
که این شناخت واجب است بر هر مومن و مومنه ای...

[b]حدیث نورانیت

[/b]کسی که بوده باشد تظاهر او در ولایت من بیشتر از باطنش، سبک شمرده می شود میزان او در قیامت.
یا سلمان کامل نمی شود ایمان مومن تا اینکه بشناسد مرا به نورانیت و هر گاه شناخت مرا به نورانیت، پس ان مومنی است که امتحان کرده او را خداوند از یرای ایمان و وسعت داده سینه او را از برای اسلام و عارف و بینا گردیده به دین خودو کسی که کوتاهی کند از این شناخت پس آن شخصی است که در حال شک و ریب است.

یا سلمان و یا اباذر شناخت من به نورانیت شناخت خداوند تعالی است و شناخت خداوند تعالی شناخت من است و اینست دین خالص .( اشاره به حدیث نبوی: که ای علی نشناخت تو را مگر من و خداوند متعال)
می فرماید خداوند سبحان امر نشده اید شما مگر به نوحید و آن اخلاص است و قول خداوند تبارک و تعالی " حنفاء "
و آن اقرار است به نبوت محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و این است دین حنیف و قول خداوند سبحان " و یقیموا الصلوه " (اشاره به ایه 43 بقره )مقصود ولایت من است. پس هر کس قبول داشته ولایت مرا برپا داشته نماز را و درک این مطلب بسیار بسیار مشکل می باشد و " یوتی الزکوه"(اشاره به ایه 43 بقره ) اقرار است به امامت ائمه و این است دین مستقیم و بر حق. شهادت داده قران به اینکه دین خالص اقرار به توحید و به نبوت و ولایت است.پس هر کس مقربه ( نزدیک) به این معنی باشد به نحقیق دارای دین قیم ( ثابت ) است.

ای سلمان و ای اباذر قرار داده است خداوند مرا امین خودش بر خلق و خلیفه خودش در زمین و شهرها و بندگانش و عطا کرده است مرا آنچه که وصف نتوان کرد او را وصف کنندگان، و عارفان به ان معرفت پیدا نکرده اند.(اشاره به حدیث نبوی : اگر دریاها مرکب و درختان قلم و جنیان نویسنده بشوند نمی توانند ذره ای از فضایل علی را بنویسند) هر گاه مرا چنین شناختید پس شما مومن هستید.

ای سلمان خداوند متعال فرموده است کمک بجویید به صبر و نماز ( اشاره به ایه 45 سوره بقره). پس مراد از صبر محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) است و مراد از نماز ولایت من است و بدین جهت فرمود " وانها لکبیره" پس درک نماز بزرگ است و نفرمود درک صبر و نماز بزرگ است. بعد فرمود " الا علی خاشعین " بزرگ است مگر برای خاشعین که مراد پیروان و شیعیان منند.

جدا فرمود خداوند کسانی را که قبول دارند ولایت مرا، آن کسانی که طلب بینایی کرده اند به نور من.
یا سلمان ماییم سر خداوند آنچنانی که مخفی نمی شود و نعمت خداوند آنچنانی که هیچ موجودی از او بی نیاز نیست، اول ما محمد است و وسط ما محمد است و اخرما محمد است، پس هر کس ما را بدین طریق شناخت پس کامل کرده است دین خود را. یا سلمان مرده ی ما هر گاه مرد ، نمرده است و کشته ی ما کشته نشده است و غائب ما هر گاه غائب شود غائب نشده است و قیاس نمی شود به ما احدی از مردم.

منم که سخن گفتم بر زبان عیسی در گهواره. منم نوح و ابراهیم و صاحب ناقه ی صالح و صاحب راجفه و صاحب زلزله. منم لوح محفوظ. به من منتهی می شود تمام علوم و در حقیقت مائیم نور خداوند آنچنانی که زائل نمی شود و تغییری در او پیدا نمی شود. یا سلمان به ما شرافت داده شده بر هر برانگیخته ای، پس ما را رب نخوانید و بگویید در باره ما انچه می خواهید ، پس در ما هلاک شد هر که هلاک شد و به ما نجات یافت هر که نجات یافت.
ای سلمان کسی که ایمان اورد به انچه من گفتم و شرح دادم پس ان مومنی است که خداوند امتحان کرده است قلب او را از برای ایمان و راضی است از ایمان او.

ماخذ: کتاب نشان از بی نشان ها- جلد دوم- صفحات 143،142،144[/b]

شعری زیبا و خواندنی

اگه وقت دارید حتما بخونید [تصویر: wink.png]

............................................................

سکوت

سکوت عین سکوت است، بی همانند است

که پیشوند ندارد، بدون پسوند است

زبان رسمی اهل طریقت است سکوت

سکوت حرف کمی نیست، عین سوگند است

زمین یخ زده را گرم می کند آرام

سکوت، معجزه ی آفتاب تابنده است

سکوت پاسخ دندان شکن تری دارد

سکوت مغلطه ها را جواب کوبنده است

سکوت ناله و نفرین، سکوت دشنام است

سکوت پند و نصیحت، سکوت لبخند است

سکوت کرد علی سالهای پی در پی

همان علی که در قلعه را ز جا کنده است

همان علی که به توصیف او قلم در دست

مردّدم بنویسم خداست یا بنده ست

علی به واقعه جنگید با زبان سکوت

که ذوالفقار علی در نیام برّنده است

علی به واقعه کار مهم تری دارد

که آیه آیه کتاب خدا پراکنده است

از آن سکوت چه باید نوشت؟ حیرانم
!

از آن سکوت که لحظه به لحظه اش پند است

از آن سکوت که در عصر خود نمی گنجد

از آن سکوت که ماضی و حال و آینده است

از آن سکوت که نامش عقب نشینی نیست

از آن سکوت که هنگام جنگ ترفند است

از آن سکوت که دستان حیله را بسته

و دور گردن فتنه طناب افکنده است

سکوت کرد علی تا عرب خیال کند

ابو هریره به فن بیان هنرمند است

صحابه ای که فقط یک سوال شرعی داشت

پیاز عکه به ذی الحجه دانه ای چند است؟
!

علی خلیفه شود پیرمرد بیغوله

یکی است در نظرش با حسن که فرزند است

ملاک او به رگ و ریشه نیست، از این رو؛

محمد بن ابوبکر آبرومند است

علی خلیفه شود شیوه ی حکومت او

برای عده ای از قوم ناخوشایند است

ستانده می شود آن رفته های بیت المال

ازین درخت اگر میوه ای کسی کنده است

اگر به پای کنیزانشان شده خلخال

اگر به گردن دوشیزگان گلوبند است

علی خلیفه شد آخر اگر چه دیر ولی

چقدر بر تنش این پیرهن برازنده است

کنون لباس خلافت چنان زنی باشد

که توبه کار شده، از گذشته شرمنده است

برادرم! به تریج قبات برنخورد

که ناگزیر زبان قصیده برّنده است

اگرچه روی زبان زبیر تبریک است

اگرچه بر لب امثال طلحه لبخند است

اگرچه دور و بر او صحابه جمع شدند

ولیکن از دلشان باخبر خداوند است

....

البته این شعر هنوز نقطه پایان ندارد

حمید رضا برقعی

پیامبر صلی الله علیه وآله فرمود:
ای گروه انصار ، فرزندانتان را با محبت علی بیازمایید. هرکس او را دوست بدارد بدانید که او فرزند مشروع شماست ، و هرکس او را دشمن بدارد بدانید فرزند نامشروع است.

(الارشاد للمفید ، ۲۷)

***یامولا***

اضافه ی گِل مولا شده است شیعه ی او-

که مونس دل مولا شده است شیعه ی او

چهارده سده زحمت کشیده؛ از دنیا

تمام حاصل مولا شده است شیعه ی او

خدا کند که نبینیم آن زمانی را

که باز مشکل مولا شده است شیعه ی او

منم گدای درش ای بخیل! حرفی هست -

فقیر و سائل مولا شده است شیعه ی او؟

به فكر اسم علي هم كسي بيفتد، او

به لطف شامل مولا شده است شیعه ی او

هزار مرتبه جان داده است در راهش

که حال قابل مولا شده است شیعه ی او

خدا، یتیم نوازی، خدا، مبارزه، درد...

پر از فضائل مولا شده است شیعه ی او

پر از فضائل مولا شده است، پس حتماْ -

اضافه ی گِلِ مولا شده است شیعه ی او...

شاعر: جواد شیخ الاسلامی

يا علي نامت ثبوت قل هو الله احد................. نام تو نقش نگين مهر الله الصمد
لم يلد از مادر گيتي و لم يولد چو تو .............. لم يكن مثلت له كفوا احد!

• پدری برتر از همه

چقدر دنیا پست و بی‌ارزش می‌شود، وقتی فرزند بزرگترین و شریف‌ترین انسان‌ها، اسیر و در بند فرزند حرام‌زادگان شود!.

« وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ

آنها که ستم کردند به زودی می‌‌دانند که بازگشتشان به کجاست!»

[sup][1][/sup][/b]

[b]

امام زین العابدین‏ علیه‌السلام[/b] در مجلس یزید ملعون می‌فرمایند:

« ... من فرزند آن تأیید شده با جبرئیل ‏علیه‌السلام و یاری شده توسط میکائیل ‏علیه‌السلام هستم. من فرزند پاسدار حریم مسلمانان، کُشنده پیمان‏‌شکنان و ستمکاران و منحرفان، جهادکننده با دشمنانش در جنگ، پر افتخارترینِ همه قریشیان و اوّلین کس که از بین مؤمنان - که به خدا فرا خوانده شد و پاسخ داد - پیشگامِ پیشگامان، شکننده تجاوزکاران، نابودکننده مشرکان، تیری از ترکش خدا علیه منافقان، زبان حکمتِ پرستندگان، یاور دین خدا، ولی امر خدا، بوستان حکمت الهی، و خزانه دانش خدایی ‏ام.»[sup][2][/sup]
----------------------
[1] شعرا 227
[2] مقتل الحسین:70:2.

[/font]

[b]• مهربان دلیر

چطور می‌شود این همه صفات در یک انسان جمع شود، صفاتی که گاها با یکدیگر متضادند،

[font=Tahoma]

وقتی این انسان ابوتراب باشد می‌شود.

امام زین العابدین‌ ‏علیه السلام در مجلس یزید ملعون فرمودند:

«...او که پُر گذشت، بخشنده، شوخ طبع، خشنود خوشایند، پیش‏قدمِ با اهتمام، صبر کننده روزه‏ دار، پاکِ نمازگزار، دلیرِ دست و دلْ باز، قطع کننده نسل‏ ها[ی دشمنان]؛ استوارْ دل‏ترینِ آنان، سوارکارترین آنان، در سخن گفتن، جسورترینِ آنان و در تصمیم و اراده، محقَّق‌‏سازترین آنان، در قوّت قلب، شدیدترین است؛ شیری شجاع و بارانِ سیل‌‏آساست.»

--------------

[1] مقتل الحسین:70:2.

[تصویر: monasebat.com_image_gallery_image_758.jpg]

• شمشیر حق

وقتی کاروان کربلا را به مجلس یزید ملعون بردند، آن پست‌تر از حیوان خطاب به خاندان پیامبر صلی الله علیه وآله گفت که انتقام بدر و احد را گرفتیم!

آخر امیرالمومنین علیه السلام شمشیر حق بود در برابر لشکر کفر.

کینه داشتند از حضرت، کینه.

امام زین العابدین‏ علیه السلام - در مجلس یزید ملعون فرمودند:

« ....در جنگ‏‌ها، هنگامی که شمشیرها درهم می‌‏آمیختند و عنان اسبان به هم نزدیک می‌‏شد، چون سنگ آسیا، آنان را خُرد می‌‏کرد و چون توفان، آنان را درهم می‌‏کوبید؛ شیر حجاز، صاحب اعجاز، پهلوان عِراق، راهبر بر اساس نص و بر پایه شایستگی است؛ مکّی، مدنی، عقبه ‏ای، بدری، اُحدی، شجری (بیعت کننده در صلح حدیبیه در زیر درخت)، مهاجری، از بین عرب‌‏‌ها، سرور آنان، و در غوغاها شیر آنها بود.

وارث اهل مَشعر، پدر سبطین (حسن و حسین ‏علیهما السلام)، به وجود آورنده شگفتی‌‏ها، پراکنده کننده دلیران، اخترِ درخشنده، نور مستمر، شیر پیروز خدا، خواهانِ هر خواهنده و پیروز بر هر پیروزی، او جدّ من علی بن ابی طالب ‏علیه السلام است.» [1

--------------------------
[1] مقتل الحسین:70:2.

• صلح با خدا، جنگ با خدا

برخی تمام تلاش خود را می‌کردند تا حداقل نسبتی با پیامبر اکرم صلی‌الله علیه وآله پیدا کنند، تا در موقع مناسب بتوانند از آن نسبت سواستفاده کنند.

هر جا که نبی خدا صلی‌الله علیه وآله می‌رفت به دنبالش می‌رفتند تا اسم و رسمی برای خودشان دست و پا کنند.

آن وقت امیرالمومنین علی علیه‌السلام که نزدیکترین فرد به رسول الله صلی‌الله علیه وآله بود را با تازیانه و دست بسته به مسجد بردند برای بیعت و حقش را نادیده گرفتند.

آخر هم او را به شهادت رساندند.

[/font]

آن‌ها به جنگ با خدا رفته‌اند.

امیرالمومنین امام علی ‏علیه السلام می‌فرمایند:

« من پیشوای مردم و وصی بهترینِ آفریدگانم و همسر سرورِ زنان امّت و پدر خاندان پاک امامانِ هدایتم.

من، برادر پیامبر خدا ، وصی او، ولی او، وزیر او، یار او، برگزیده او، دوست او و همراه اویم.

من، امیر مؤمنان و رهبر سپیدرویان و سید اوصیایم.

جنگ با من، جنگ با خدا، و صلح با من، صلح با خداست.

پیروی از من، پیروی از خداست

و ولایت من، ولایت خداست.

پیروان من، اولیای خدا و یاران من، یاران خدایند.»

(1)

[font=Arial].........

[1] کتاب من لا یحضره الفقیه:5918:419:4، بشارة المصطفی:191.

• جنگ با خدا
[تصویر: 09~9.jpg]

آن ها که به جنگ امیرالمومنین علیه‌السلام می روند، به جنگ خدا رفته‌اند، حسابشان با خداوند است و سزایشان جهنم.

خداوندا!ما را از دشمنان ابوتراب علیه‌السلام دور کن.

امام حسن مجتبی علیه السلام می‌فرمایند:

« هیچ پرچمی افراشته نشد که زیر آن علیه امیر مؤمنان جنگ شود، جز آن که خداوند - تبارک و تعالی - آن را سرنگون کرد و افرادش را مغلوب ساخت و سرافکنده، عقب‌‏نشینی کردند و امیر مؤمنان، با شمشیر خود (ذوالفقار) بر کسی نزد که نجات پیدا کند و هرگاه می‌‏جنگید، جبرئیل علیه السلام از سمت راست و میکائیل علیه السلام از سمت چپ، و ملک الموت علیه السلام پیش روی او می ‏جنگیدند.» [sup][1][/sup]

------------------------
[1] الأمالی، صدوق:838:603.

صفحه: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

aboutorab

135

aboutorab

ali0077

aboutorab

حضرت عشق

aboutorab

aboutorab

aboutorab

aboutorab