تالار گفتگوی بیداری اندیشه

اصلا سر ابراهیم درد می کند برای تبر دست گرفتن،

رفتن به جنگ بت های نفسانی،

دعوا… دعوا با خود و با نفس خود به خاطر خدا…

چقدر خوشحال شدم زمانی که خبر بازگشت ابراهیم حاتمی کیا به سینمای دفاع مقدس را دیدم... و چقدر خوشحال تر شدم وقتی خبر تجلیل از این سردار سینمای دفاع مقدس آنهم به دست فرزندان پاکترین یادگاران انقلاب، را دیدم...


وقتی همسر شهید تهرانی مقدم اینگونه میگوید:

در هنگام تماشای فیلم «چ» نتوانستم تا آخر در سالن بمانم و بیرون آمدم تا نماز شکر بجای بیاورم که همچنان کسانی هستند که یاد شهیدان را زنده نگه دارند و خدا را شکر می‌کنم امشب در کنار شما بزرگواران قرار دارم.

پس باید خیلی امیدوار بود... امید به اینکه هنوز کسانی هستند که ...

و چقدر زیبا فرزند عباس جولایی گفت:

آن روزی که پدر من تفنگ برداشت مردی دوربین برداشت تا من با چشم غیرت او پدرم را در پل‌های خیبر ببینم، تو در عملیات مهاجر سردوشی زدی، در از کرخه تا راین سرگرد شدی و سرهنگی‌ات را با پوشیدن پیراهن یوسف گرفتی پس بی‌خیال کسانی که چشم ندارند، من سید محمد جولایی فرزند شهیدان همت، جولایی، باقری، نامجو، رستگار و فرزند همه شهیدان این سرزمین با دیده‌بان، از کرخه تا راین و آژانس شیشه‌ای گریسته‌ام اما با «چ» هم گریستم و هم بالیدم، آقا ابراهیم به امید روزی که ده‌ها سرلشکر بسازی اما در مورد شهیدان فقط یک آرزو دارم آن هم اینکه پس از ساختن آخرین فیلم دفاع مقدسی‌ات در 100 سالگی به شهادت برسی.

لازم دیدم در تالار بیداری اندیشه، یه جایی باشه برای عرض ارادت خدمت این عزیز ...

جای ابراهیم حاتمی کیا در قلب ما خانواده شهداست. همواره درهنگام تماشای فیلم های ایشان در حین مخاطب بودن گویی که مشغول درد دل کردن هستیم.

خدا قوت زبان شیوای بغض های ناگفتنی...

اشک مجال نمی دهد برای نوشتن در نهایت تنها جمله ای از سید اهل قلم:

پ ن : دوستان لینکهای تصویری زیبایی در خبرگزاری فارس هست. من نتونستم اینجا بیارم

http://s5.picofile.com/file/8114937384/2...5.flv.html

لینک دانلود آنونس فیلم چ

************************************************************************

لینک مستقیم

http://media.farsnews.com/media/uploaded...000502.flv

عجب اسمی... چ... تلفظش من رو یاد یه نفر به اسم «چه» میندازه...
چه گِوارا.
آیا اسم این فیلم، «چه» رو در ذهن تداعی نمیکنه؟
عجب تصادف عجیبی!
اگر اینطور باشه،(فعلاً تا اثبات مونده)
آیا این به معنی وام گرفتن از اون شخصیت نیست؟
اینکه در راه تشریح یک شخصیت، از شخصیت دیگری وام گرفته بشه، معناش چی میشه؟
اگر شخصیتی که ازش وام گرفته میشه از اولیای الهی باشه، این کار نه تنها اشکالی نداره، بلکه به شخصیتی که تشریح میشه ارزش می‌بخشه.
اما اگر شخصیتی که ازش وام گرفته میشه چنان باشه که در موردش بنویسند:

نقل قول:مذهب: هیچ(مارکسیست اومانیست)

این وام گرفتن، معناش چی میشه؟
اینکه در تشریح شخصیت مسلمون انقلابی‌ای که در راه خدا جنگید، به صرف اینکه چریک بود از یک چریک کمونیست وام گرفته بشه، چه معنایی میده؟
بر فرض که اون چریک نزد خیلی‌ها «نماد چریک انقلابی» هم باشه.
آیا انقلاب ایران که جلوی شرق و غرب سر خم نکرد سرفرازتره، یا انقلاب کوبا که برای مقابله با غرب به دامان شرق پناه آورد؟

---------------
فعلاً حاتمی‌کیا اگر راست میگه توضیح بده چرا شخصیت داستانی‌اش(داستانی) شب عروسی‌اش توی داستان(توی داستان) علت آرایش کردنش این بوده که جوونه و آرزو داره؟(جریانش در خط هشتم این ارسال) مگه ارزش‌ها و تأثیرها و ترویج‌ها مسخره‌بازیه که حاتمی‌کیا اینطوری جواب بده؟ مگه مجبوریم بجای روسری یقه اسکی تن بازیگر کنیم؟(همون یقه‌ی لباس عروس منظورمه) چطور میشه ادعای ارزشی بودن کرد و حیا رو لگدمال کرد؟

(
یه بحثی هست دلم میخواد یه اشاره‌ای بکنم.
یه دوستی توی یه تاپیکی گفتن شما همش به این مسائل مربوط به پوشش زنان کار داری.
البته به مسائل دیگه هم کار دارم.
اما علت اینکه با این مسائل زیاد کار دارم اینه که از مهمترین چیزهایی هستن که نقض میشن.
علتش هم اینه که نزد برخی افراد خیلی کم‌اهمیت جلوه میکنه.

تو شاهنامه، وقتی دختری به نام گردآفرید به نبرد سهراب رفته بود و پس از اینکه به خوبی جنگیده بود و سهراب را برآشفته بود، در نبرد کم آورده بود و لحظه‌ی آخر پیش از اینکه کشته بشه کلاه‌خود از سر برداشته بود، تا سهراب بفهمه دختر هست و نکشدش و بعد هم سهراب خاطرش رو خواسته بود و اون هم به او رخ نمایانده بود و فریبش داده بود که جوابش مثبته ولی خوب نیست سپاه سهراب بفهمن داشته با یه دختر می‌جنگیده و نمیشه هم وسط دو صف سپاه دل داد قلوه گرفت، و وعده داده بود که من میرم دژ، تو بعداً که اومدی دژ صحبت می‌کنیم، دژ الآن دیگه در اختیار توئه، و فریبش داده بود و به دژ برگشته بود، اونجا همه از دستش دلخور بودند که:


شدت زشتی چنین امری حتی هزارسال پیش هم بی‌نهایت زیاد بوده.
اینکه بعضی چیزها در نگاه ما کم‌اهمیت جلوه میکنه، اشکال از نگاه ما هست.

)

خلاصه، بحث اونجا بود که هر وقت حاتمی‌کیا اونجاهایی که تیشه می‌زد رو توضیح داد، بیاد ادعای برادری کنه.

جناب عبدالرحمن فکر کنم ایشان شوخی کردند، من ارسال درست پسند را بیشتر روی حساب شوخی میگذارم، لذا جوابی هم نمیدم...