سلام
جناب
antares
شما میشه لطف کنید بجای اینکه همش از ویکی پدیا و لینک از تارنماهای مختلف مطالب رو کپی کنید و روی اما و اگر و شاید ، مطالب خودتون رو بدون پاسخ دادن به پرسشها پیش ببرید ، کمی پاسخگو باشید و بنیان و اساس بحث خودتون رو کمی اصلاح کنید.
همکار محترم
بازهم تکرار میکنم:
موقعیت کشور مصر رو که در قران دکر شده لطف کنید بگید کجاست؟
حوادث زمان حضرت موسی کلیم الله و اتفاقاتی که موجب نزول عذاب و ... شد رو معین کنید در کدام برگ تاریخ نقل شده که در مکان مورد نظر شماست.
لطف کنید بجای اما و اگر و شاید با یقین بگید.
اگر مطالعه داشتید و به نتیجه ای رسیدید پس باید با یقین بگید نه اینکه شاید این قوم چنین باشد و یا شاید چنین باشد که سامری چنین کرد و اوپانیش..... همان فرعون است و ...
جناب ، خدا اینقدر بنده خودش رو سرکار نزاشته که بگه فرعون بعد منظروش این شاه مورد نظر شما باشه
از ایتدا وقتی بحث میخ رو اونطوری شروع کردید نوع جهت گیری و هدف خودتون رو به بی اعتبار دونستن و سایر مطالب بیان شده در قران حول محور داستان بیان شده از تاریخ بنی اسرائیل و سفر قوم یهود و سایر اتفاقات پیش بردید.
یه دور شاید و اما های متن خودتون رو بشمارین. اساس کار شما و معیار شما کلش روی شاید بنا شد یعنی چی؟
(۲۳/آبان/۹۳ ۱۴:۴۶)antares نوشته است: [ -> ][b]
معماری مصر باستان
http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%B...8%A7%D9%86
[/b]
- بناهایی که از خشت (آجر نپخته) در ساخت آنها استفاده شدهاست.
- بناهایی که از سنگهایی نظیر بازالت، آهک، مرمر و گرانیت ساختهشدهاند.
آثار معماری به جا مانده از تمدن مصر باستان با توجه به مصالحی که در ساخت آنها به کار رفته است به طور کلی به دو دسته تقسیم میشوند. دسته نخست بناهایی هستند که مصالح به کار رفته در آنها آجر نپخته بوده است. از این نوع آجر در ساخت خانههای مصری در طول تمدنهای فراعنه، یونانی، قبطی و اسلامی استفاده میشده است و امروزه در ساخت خانههای روستایی کاربرد دارد. نوع دوم معماری سنگی است.
مصریها قومی ابدیت گرا بودند. در مصر هر معماری که مربوط به آن د نیا باشد سنگی است و هر معماری که مربوط به این دوران باشد خشتی و فانی است
ىر اثار باستاني زمان حضرت موسی در مصر اهرامات حتی یک اجر هم نبوده و فقط خشت خام بوده که با ایه قران جور در نمیاد
فاوقد لی یاهامان علی الطین فاجعل لی صرحا لعلی اطلع الی اله موسی و انی لا ظنه من الکاذبین
الطوب اللبن = خشت
إنبثقت الهندسة المعمارية في مصر القديمة من خاصية ذات أهمية كبير وهي الخلود بعد الموت لأن المصري القديم كان يؤمن بالبعث والعودة بعد الموت، فأهتم ببناء المقابر والمعابد الجنائزية علي مر العصور الفرعونية. وبسبب قلة الأخشاب [sup]
[2][/sup]، كانت مواد البناء المستخدمة في مصر القديمة
الطوب اللبن والحجر
والحجر الجيري والحجر الرملي والجرانيت[sup]
[3][/sup] بكميات كبيرة. من عصر الدولة القديمة وما بعدها، فكانت الأحجار تخصص بشكل عام لبناء
للمقابر والمعابد، في حين تم أستخدام الطوب في القصور الملكية والحصون.
بنيت المنازل في مصر القديمة من الطين الذي جمع من النيل ووضع في قوالب وترك ليجف تحت أشعة الشمس الحارقة حتي تقسي لأستخدامها في البناء.(یعنی خشت رو در برابر نور افتاب خشک میکردند و در کوره قرار نمی دادند زیرا علم اون کار رو نداشتند )العديد من المدن المصرية اختفت بسبب قربها من المساحة المزروعة من وادي النيل وغمرت بالمياة وأرتفعت ببطء خلال آلاف السنين، والبعض الآخر يتعذر الوصول إليه.المناخ الجاف الحار في مصر حافظ علي بنيات الطوب اللبن. ومن الأمثلة على ذلك قرية
دير المدينة وبلدة المملكة الوسطي في
اللاهون[sup]
[4][/sup] ،
والحصن في
بوهين[sup]
[5][/sup]
ومرجسا. وقد نجت العديد من المعابد والمقابر لأنها بنيت على أرض مرتفعة حتي لا تتأثر بفيضانات النيل وشيدت من الحجر. وهكذا، يستند فهمنا للعمارة المصرية القديمة بشكل رئيسي على المعالم الدينية والبنايات الضخمة التي تتميز بجدرانها السميكة، المنحدرة مع فتحات قليلة، مكررا ربما الطريقة التي تم استخدامها للحصول على الاستقرار في الجدران الطينية.
http://ar.wikipedia.org/wiki/%D8%B9%D9%8...9%85%D8%A9
گاو در تمدن ایلام باستان احتمالا موجود مقدسی بوده همچنین گفته میشه زبان ایلامی با هیچ یک از ملل اطراف قرابتی نداشته و شبیه دراویدیهای هند است و مقدس بودن ان شاید بخاطر اینه که اجداد ایلامیها از هند اومدند
تندیس نقره ای گاو نشسته مربوط به دوره ایلامی کهن-عصر مس(3100-2900پ.م.) می باشد. در موزه متروپولیتین نیویورگ نگهداری می شود.
کرک هایی که در این منطقه کشف شدند به دو دسته انسانی و حیوانی تقسیم می شوند. پیکرهای انسانی خود شامل انواع مختلفی است که عبارتند از پیکرهای مرد و زن و و نوازندگان. این پیکرها غالبا به روش قالب گیری ساخته شده و سپس در کوره پخته شده اند. پیکرک های حیوانی
بیشتر به شکل گاو کوهاندار است که به صورت مسبک با کوهان های بزرگ ساخته شده است. این اشیا عمدتا مفرغی بوده که خنجرها، تبرها، پیکان ها، اسکنه ها، مغارها، درفش ها، سوزن ها، دکمه ها، سرنیزه ها، قلاب ها، میخ ها و غیره مهمترین آنها هستند.
http://namnak.com/2539-%D9%85%D8%B1%D9%8...D8%B3.html
عیلامیان نه آریایی بودند و نه سامی. برخی از پژوهشگران ایلامیان را با دراویدیان هند همخانواده میدانند.
ادامه
از اثار تمدن ایلام
مار و جادو هم برای ایلامیها مقدس بود همچنان که برای هندیها مقدس بودند و معجزه حضرت موسی برای نابودی مقدسات خرافه انها بود
http://iranbastan41.blogfa.com/post/84/%...8%A7%D9%85
همچنان که قران بصورت نثر در برابر مردمی شعر دوست اما گمراه نازل شد
ذیقوروت [/i]کلمه ای اکدی است درایران تلفظ این کلمه از مقالات گیرشمن گرفته شده و عموما زیگورات خوانده شده و به معنای بلند و برافراشته ساختن است. در واقع چون این بناها عبادتگاه به شمار می رفته و به این خاطر که انسان ایلامی همواره در آسمان به دنبال چیزی می گشته است به همین دلیل
آن را زیگورات می خواندند به معنی صعود به آسمان.زیگورات ها برج هایی بلند و چند طبقه بودند و هرکسی اجازه داخل شدن به آنها را نداشت.
احتمالا انچه که اونتاش گال در اسمان به دنبالش بود خدای موسی علیه سلام بود
همان لینک قبلی : http://iranbastan41.blogfa.com/post/84/%...8%A7%D9%85
إثباتات بأن فرعون موسي ليس رمسيس الثاني
http://www.civilizationguards.com/2013/0...proof.html
[b]وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ
.۵-گل میخ ومیخ سفالی که اکثر آنها دارای کتیبه ای به نام اونتاش نپیریشا می باشد این اشیاء تزئینی در فرم ها واندازه های مختلفی ساخته شده و برخی از آنها لعابدار و بعضی سفالینه های ساده اند رنگ لعاب ها بیشتر فیروزه ای ، سبز ،و رنگ سفال ها بلوطی یا خرمایی است که ای اشیاء احتما لا در تزئینات بناها و یا انجام مراسم مذهبی کاربرد داشته اند
http://d-tourguide.com/index.php?option=...&Itemid=13
شاید منظور این ایه قران همین میخهای سفالی تزیینی اونتاش نپیریشا است
اما به نظر میرسد اونتاش گال همان فرعونی است که حضرت موسی علیه سلام نزد او زندگی کرد پس طبق کتب یهود فرعون بعد او باید همان فرعونی باشد که یهود را طرد کرد
نام جانشین اونتاش گال کیدین هوتران دوم فرزند کورلوش است این یعنی فرعون انتاش گال یا عقیم بوده و یا فرزند پسر نداشته
و اما کشف ارامگاه کیدین هوتران دوم
http://arjan-1390.blogfa.com/1390/10
کیدین هوتران سوم هم پسر پهیر ایشن دوم است و
- [b]کیدین هوتران یکم[sup][۲۰][/sup] پسر پَهیر ایشن یکم
هیچکدام نام پدرشان کورلوش نبوده
اما فرعونی که دستور قتل نخست زادگان پسر بنی اسراییل را صادر کرد هومبان امنا پدر اونتاش گال بوده زیرا بعثت حضرت موسی در ۳۸ سالگی (۴۰ سال قمری) بود و تمام دوران حکومت اونتاش گال ۳۵ سال بود
پس زمانی که اونتش گال و همسرش اسو حضرت موسی را از اب گرفتند او هنوز یک شاهزاده یا ولیعهد بود
[/b]
پس اگر کیدین هوتران دوم همان فرعون خروج است که قبر ان در کنار رود مارون است پس باید در همانجا غرق شده باشد و سرزمین کنعان هم باید به طرف بهبهان باشه
نام اصلی و قديمی رودخانه مارون ، تاب است اين رود از کوههای نيل و چشمه سار های دامنه کوههای سادات از زاگرس سرچشمه گرفته و پس از طی مسافت 120 کیلومتر به دریاچه سد مارون می رسد و از طریق تنگ تکاب وارد دشت بهبهان میشودو توسط سد انحرافی شهدا و شبکه آبياری بهبهان، دشت بهبهان وسپس از طریق سد انحرافی جایزان ، دشت جایزان را مشروب و درمحلي به نام قلعه شيخ، پس از دريافت رود اعلا رامهرمز، نام جراحي به خود گرفته و به هور شادگان مي ريزد. اين رود در مواقع پر آبي از طريق خور موسي وارد خليج فارس مي شود.
احتمالا نامگذاری رود نیل در مصر از کوهههای سرچشمه رود کنونی گرفته شده و شاید زمانی هم اسم رود نیل بوده
شما هر بیانی که دارید به هر نحو که شده میخواین مصر که در حد و مرز جغرافیای خاص در همه کتب بیان شده رو میخواهید بیارید به منطقه ای دیگر.
جالب اینجاست که در منابعی که خودتون ازش استفاده و استناد میکنید مصر را کشوری با جغرافیای معین و مشخص بیان میکنه.
اما شما با توجه به استفاده از همین منابع میخواید بگید نه .جالبه
تمام پاسخایی که تا اینجا دادید بازم روی اما و اکر و شاید بوده و پاسخی به پرسشهای مطروحه تا اینجا نبوده.
سوالی دیگر فعلا مطرح نمیکنم تا زمانی که به مطالب پیشن بصورت یقینی جواب ندید.
(۲۳/آبان/۹۳ ۱۴:۴۶)antares نوشته است: [ -> ][b]وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ
.۵-گل میخ ومیخ سفالی که اکثر آنها دارای کتیبه ای به نام اونتاش نپیریشا می باشد این اشیاء تزئینی در فرم ها واندازه های مختلفی ساخته شده و برخی از آنها لعابدار و بعضی سفالینه های ساده اند رنگ لعاب ها بیشتر فیروزه ای ، سبز ،و رنگ سفال ها بلوطی یا خرمایی است که ای اشیاء احتما لا در تزئینات بناها و یا انجام مراسم مذهبی کاربرد داشته اند
http://d-tourguide.com/index.php?option=...&Itemid=13
شاید منظور این ایه قران همین میخهای سفالی تزیینی اونتاش نپیریشا است
بنده هم میگم بدون شاید و اما و اگر یعنی
نقل قول:وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ (10)
برای نموه از تفسیر ابن کثیر ج8 ص 397
وَقَوْلُهُ: {وَفِرْعَوْنَ ذِي الأوْتَادِ} قَالَ الْعَوْفِيُّ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ: الْأَوْتَادُ: الْجُنُودُ الَّذِينَ يَشُدُّونَ لَهُ أَمْرَهُ. وَيُقَالُ: كَانَ فِرْعَوْنُ يُوتِدُ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ فِي أَوْتَادٍ مِنْ حَديد يُعَلِّقُهُمْ بِهَا. وَكَذَا قَالَ مُجَاهِدٌ: كَانَ يُوتِدُ النَّاسَ بِالْأَوْتَادِ. وَهَكَذَا قَالَ سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ، وَالْحَسَنُ، وَالسُّدِّيُّ. قَالَ السُّدِّيُّ: كَانَ يَرْبِطُ الرَّجُلَ، كُلُّ قَائِمَةٍ مِنْ قَوَائِمِهِ فِي وَتَدٍ ثُمَّ يُرْسِلُ عَلَيْهِ صَخْرَةً عَظِيمَةً فَتَشْدَخُهُ .
وَقَالَ قَتَادَةُ: بَلَغَنَا أَنَّهُ كَانَتْ لَهُ مَطَالٌّ وَمَلَاعِبٌ، يَلْعَبُ لَهُ تَحْتَهَا، مِنْ أَوْتَادٍ وَحِبَالٍ.
وَقَالَ ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ: قِيلَ لِفِرْعَوْنَ {ذِي الأوْتَادِ} ؛ لِأَنَّهُ ضَرَبَ لِامْرَأَتِهِ أَرْبَعَةَ أَوْتَادٍ، ثُمَّ جَعَلَ عَلَى ظَهْرِهَا رَحًى عَظِيمَةً حَتَّى مَاتَتْ.
----------------------------------
تفسیر جلالین ج1 ص806
{وَفِرْعَوْن ذِي الْأَوْتَاد} كَانَ يَتِد أَرْبَعَة أَوْتَاد يَشُدّ إِلَيْهَا يَدَيْ وَرِجْلَيْ مَنْ يُعَذِّبهُ
-------------------------------
مفاتیح الغیب ( فخر رازی ) ج 31 ص 154
وَأَمَّا قَوْلُهُ تَعَالَى: وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتادِ فَالِاسْتِقْصَاءُ فِيهِ مَذْكُورٌ فِي سُورَةِ ص، وَنَقُولُ: الْآنَ فِيهِ وُجُوهٌ أَحَدُهَا: أَنَّهُ سُمِّيَ ذَا الْأَوْتَادِ لِكَثْرَةِ جُنُودِهِ وَمَضَارِبِهِمُ الَّتِي كَانُوا يَضْرِبُونَهَا إِذَا نَزَلُوا وَثَانِيهَا: أَنَّهُ كَانَ يُعَذِّبُ النَّاسَ وَيَشُدُّهُمْ بِهَا إِلَى أَنْ يَمُوتُوا،رُوِيَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ فِرْعَوْنَ وَتَّدَ لِامْرَأَتِهِ أَرْبَعَةَ أَوْتَادٍ وَجَعَلَ عَلَى صَدْرِهَا رَحَا وَاسْتَقْبَلَ بِهَا عَيْنَ الشَّمْسِ فَرَفَعَتْ رَأْسَهَا إِلَى السَّمَاءِ وَقَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِي عِنْدَكَ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ، فَفَرَّجَ اللَّهُ عَنْ بَيْتِهَا فِي الْجَنَّةِ فَرَأَتْهُ
وَثَالِثُهَا: ذِي الْأَوْتَادِ، أَيْ ذِي الْمُلْكِ وَالرِّجَالِ، كَمَا قَالَ الشَّاعِرُ:
فِي ظِلِّ مَلِكٍ رَاسِخِ الْأَوْتَادِ وَرَابِعُهَا: رَوَى قَتَادَةُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ: أَنَّ تِلْكَ الْأَوْتَادَ كَانَتْ مُلَاعِبَ يَلْعَبُونَ تَحْتَهَا لِأَجْلِهِ، وَاعْلَمْ أَنَّ الْكَلَامَ مُحْتَمِلٌ لِكُلِّ ذَلِكَ، فَبَيَّنَ اللَّهُ تَعَالَى لِرَسُولِهِ أَنَّ كُلَّ ذَلِكَ مِمَّا تَعْظُمُ بِهِ الشِّدَّةُ وَالْقَوْلُ وَالْكَثْرَةُ لَمْ يَمْنَعْ مِنْ وُرُودِ هَلَاكٍ عَظِيمٍ بِهِمْ
-------------------------------
تفسیر طبری ج 24 ص409
وقوله:
( وَفِرْعَوْنَ ذِي الأوْتَادِ )
يقول جلّ ثناؤه: ألم تر كيف فعل ربك أيضا بفرعون صاحب الأوتاد.
واختلف أهل التأويل في معنى قوله:
( ذِي الأوْتَادِ )
ولم قيل له ذلك، فقال بعضهم: معنى ذلك: ذي الجنود الذي يقوّون له أمره، وقالوا: الأوتاد في هذا الموضع: الجنود.
* ذكر من قال ذلك:
حدثني محمد بن سعد، قال: ثني أبي، قال: ثني عمي، قال: ثني أبي، عن أبيه، عن ابن عباس
( وَفِرْعَوْنَ ذِي الأوْتَادِ )
قال: الأوتاد: الجنود الذين يشدّون له أمره، ويقال: كان فرعون يُوتِد في أيديهم وأرجلهم أوتادًا من حديد، يعلقهم بها.
وقال آخرون: بل قيل له ذلك لأنه كان يُوتِد الناس بالأوتاد.
* ذكر من قال ذلك:
حدثني محمد بن عمرو، قال: ثنا أبو عاصم، قال: ثنا عيسى؛ وحدثني الحارث، قال: ثنا الحسن، قال: ثنا ورقاء، جميعا عن ابن أبي نجيح، عن مجاهد، قوله:
( ذِي الأوْتَادِ )
قال: كان يوتد الناس بالأوتاد.
وقال آخرون: كانت مظالّ وملاعب يلعب له تحتها.
* ذكر من قال ذلك:
حدثنا بشر، قال: ثنا يزيد، قال: ثنا سعيد، عن قتادة
( وَفِرْعَوْنَ ذِي الأوْتَادِ )
ذُكر لنا أنها كانت مظال وملاعب يلعب له تحتها من أوتاد وحبال.
حدثنا ابن عبد الأعلى، قال: ثنا ابن ثور، عن معمر، عن قتادة
( ذِي الأوْتَادِ )
قال: ذي البناء كانت مظال يلعب له تحتها، وأوتادا تضرب له.
قال: ثنا ابن ثور، عن معمر، عن ثابت البناني، عن أبي رافع، قال: أوتد فرعون لامرأته أربعة أوتاد، ثم جعل على ظهرها رحا عظيمة حتى ماتت.
وقال آخرون: بل ذلك لأنه كان يعذّب الناس بالأوتاد.
* ذكر من قال ذلك:
حدثنا ابن حميد، قال: ثنا مهران، عن سفيان، عن إسماعيل، عن محمود، عن سعيد بن جُبير
( وَفِرْعَوْنَ ذِي الأوْتَادِ )
قال: كان يجعل رجلا هاهنا ورجلا هاهنا، ويدا هاهنا ويدا هاهنا بالأوتاد.
حدثني محمد بن عمرو، قال: ثنا أبو عاصم، قال: ثنا عيسى؛ وحدثني الحارث، قال: ثنا الحسن، قال: ثنا ورقاء، جميعا عن ابن أبي نجيح، عن مجاهد، قوله:
( ذِي الأوْتَادِ )
قال: كان يوتد الناس بالأوتاد.
وقال آخرون: إنما قيل ذلك لأنه كان له بنيان يعذّب الناس عليه.
* ذكر من قال ذلك:
حدثنا ابن حميد، قال: ثنا مهران، عن سفيان، عن إسماعيل، عن رجل، عن سعيد بن جُبير
( وَفِرْعَوْنَ ذِي الأوْتَادِ )
قال: كان له منَارات يعذّبهم عليها.
وأولى هذه الأقوال عندي بالصواب قول من قال: عُنِيَ بذلك: الأوتاد التي تُوتَد، من خشب كانت أو حديد، لأن ذلك هو المعروف من معاني الأوتاد، ووصف بذلك لأنه إما أن يكون كان يعذّب الناس بها، كما قال أبو رافع وسعيد بن جُبير، وإما أن يكون كان يُلعب له بها.
-------------------------
تفسیر قرطبی ج 20 ص 48
أَيِ الْجُنُودِ وَالْعَسَاكِرِ وَالْجُمُوعِ وَالْجُيُوشِ الَّتِي تَشُدُّ مُلْكَهُ، قَالَهُ ابْنُ عَبَّاسٍ. وَقِيلَ: كَانَ يُعَذِّبُ النَّاسَ بِالْأَوْتَادِ، وَيَشُدُّهُمْ بِهَا إِلَى أَنْ يَمُوتُوا، تَجَبُّرًا مِنْهُ وَعُتُوًّا. وَهَكَذَا فَعَلَ بِامْرَأَتِهِ آسِيَةَ وَمَاشِطَةِ ابْنَتِهِ، حَسَبَ مَا تَقَدَّمَ فِي آخِرِ سُورَةِ" التَّحْرِيمِ" «2». وَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ زَيْدٍ: كَانَتْ لَهُ صَخْرَةً تُرْفَعُ بِالْبَكَرَاتِ، ثُمَّ يُؤْخَذُ الْإِنْسَانُ فَتُوتَدُ لَهُ أَوْتَادُ الْحَدِيدِ، ثُمَّ يُرْسِلُ تِلْكَ الصَّخْرَةَ عَلَيْهِ فَتَشْدَخُهُ. وَقَدْ مَضَى فِي سُورَةِ" ص" «3» مِنْ ذِكْرِ أوتاده ما فيه كفاية. والحمد لله.
جناب شما تو همين منابعي كه استناى ميكنید ، لطف کنید یه سرچی کنید که مصر کجاست و این شهر مورد نظر شما کجا.
فقط یک نمونه برای شما نقل میکنم از همین سایت ویکی که خیلی ازش استناد میدید
نقل قول:مصر
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
مِصر کشوری در شمال خاوری قاره آفریقا است و شبه جزیره سینا هم که در قاره آسیا قرار گرفته بخشی از قلمرو این کشور است. مصر در جنوب دریای مدیترانه و غرب دریای سرخ قرار داشته و از غرب با لیبی، از جنوب با سودان و از سوی شبه جزیره سینا با اسرائیل و نوار غزه در فلسطین مرز زمینی دارد.
مصر
من ويكيبيديا، الموسوعة الحرة
مِصْرَ أو رسمياً جمهورية مصر العربية، دولة عربية ديانتها الرسمية
الإسلام
،[sup][1][/sup] ونظام الحكم فيها جمهوري ديمقراطي.[sup][2][/sup] تقع مصر في الركن الشمالي الشرقي من قارة أفريقيا، ولديها امتداد آسيوي، حيث تقع
شبه جزيرة سيناء
داخل قارة آسيا فهي دولة عابرة للقارات. ويحد جمهورية مصر العربية من الشمال
البحر المتوسط
بساحل يبلغ طوله 995 كم، ويحدها شرقا البحر الأحمر بساحل يبلغ طوله 1941 كم، ويحدها في الشمال الشرقي فلسطين وإسرائيل بطول 265 كم، ويحدها من الغرب ليبيا على امتداد خط بطول 1115 كم، كما يحدها جنوبا السودان بطول 1280 كم. تبلغ مساحة جمهورية مصر العربية حوالي 1.002.000 كيلومتر مربع والمساحة المأهولة تبلغ 78990كم2 بنسبة 7.8 % من المساحة الكلية.[sup][3][/sup] وتُقسم مصر إداريًا إلى 27 محافظة، وتنقسم كل محافظة بالتالي إلى عدد من المراكز والمدن والأحياء والقرى والتجمعات العمرانية.[sup][4][/sup]
Egypt
From Wikipedia, the free encyclopedia
Geography
Main article: Geography of Egypt
A branch of the Nile near Aswan
Egypt lies primarily between latitudes 22° and 32°N, and longitudes 25° and 35°E. At 1,001,450 square kilometres (386,660 sq mi),[sup]
[
98
]
[/sup] it is the world's 30th-largest country. Nevertheless, due to the aridity of Egypt's climate, population centres are concentrated along the narrow Nile Valley and Delta, meaning that about 99% of the population uses only about 5.5% of the total land area.[sup]
[
99
]
[/sup] 98% of Egyptians live on 3% of the territory.[sup]
[
100
]
[/sup]
Egypt is bordered by Libya to the west, the Sudan to the south, and the Gaza Strip and Israel to the east. Egypt's important role in geopolitics stems from its strategic position: a
transcontinental nation
, it possesses a land bridge (the Isthmus of Suez) between Africa and Asia, traversed by a navigable waterway (the Suez Canal) that connects the Mediterranean Sea with the Indian Ocean by way of the Red Sea.
Apart from the Nile Valley, the majority of Egypt's landscape is desert, with a few oases scattered about. Winds create prolific sand dunes that peak at more than 100 feet (30 m) high. Egypt includes parts of the
Sahara Desert
and of the Libyan Desert. These deserts protected the Kingdom of the Pharaohs from western threats and were referred to as the "red land" in ancient Egypt.
Towns and cities include Alexandria, the second largest city; Aswan; Asyut; Cairo, the modern Egyptian capital and largest city; El-Mahalla El-Kubra; Giza, the site of the Pyramid of Khufu; Hurghada; Luxor; Kom Ombo;
Port Safaga
; Port Said;
Sharm el Sheikh
; Suez, where the south end of the Suez Canal is located; Zagazig; and Al-Minya. Oases include Bahariya, el Dakhla, Farafra, el Kharga and Siwa.
Protectorates
include Ras Mohamed National Park, Zaranik Protectorate and Siwa.
See Egyptian Protectorates for more information.