تالار گفتگوی بیداری اندیشه

آه از این همه بی داد و بی عدالتی ! چقدر باید بشینم و تاریخ گذشتگان مان ( دینی و نژادی ) را ببینیمو فقط سرش جنجال های بی فایده راه بندازیم ؟ اتفاقا ما با این کارامون داریم تو زمین خودمون بد جوری از دشمن می بازیم ! باید این اختلافات اسلامی گرایانه ( اسلام بدون ایران ) و آریای گرایانه ( ایران بدونه اسلام ) را کنار گذاشت ، اصلا یه چی میگم خطم کلام ایران از اول تاریخ تا الان مهد یکتا پرستان بوده و هست و روی این حساب بوده که پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و ائمه ی هدی (علیه السلام) نظر ویژه ی روی ایرانیان ( ترک و فارس و لر و ... ) داشتند چرا که وقتی کسی زمینه ی پاکی داشته باشه هیچ وقت نیروهای شر سراغش نمی روند و همیشه جذب سرچشمه ی نور می شوند این حرفی که میزنم از کتوب مذهبی و فرهنگی تاریخ باستانی ما ایرانیان بر میاید.
تازه اگه ما مشکل داشتیم پس چرا همیشه مورد نفرت و ستم قدرت های شیطانی بوده و هستیم ؟
اصلا کتاب خدمات متقابل اسلام و ایران که اثر نفیسی از استاد مطهری است اشاره به همین موضوعات داره ،............. ؛ ما با اسلام مشکلی نداریم اصلا این اسلام بود که توانست ما را از انحطات اخلاقی که دیگر تمدن های عالم دچارش شده بودن نجات دهد شما متوجه شده اید که در دربار شاهان ایران چه بزم خانه های برپا میشد و......... اگر اسلام در آن برهه از تاریخ وارد فرهنگ ما نمیشد شاید الان ما جزء همین گروه های شیطانی می بودیم تازه دیگه خبری هم از مقاومت های اسلامی در منطقه نبود این یه روی سکه بود اما روی دیگر سکه نیز را باید دید که اجداد ما چه خدماتی را به اسلام کردند شما حتما می دانید که فقه اسلامی را ما ایرانیان رشد و نمو دادیم و هزاران علم دیگر نیز همینطور .
در زمان ائمه اطهار (علیه السلام) این اعراب سخت ترین سوالی ( از دید خودشان ) که از امامان می پرسیدند این بود که تعداد پشم های بزغاله شون چیه ؟! حال به نظر شما همچین آدمای (بغیر از افراد انگشت شماری ) می توانستند که معارف اسلامی را پرورش دهند در اینجا ایرانیان بود که معارف اسلامی را در کل جهان معرفی کرد و خواهد کرد .
خواهشا این بحث را دیگه پیگیری نکنید، اگر کسی مشکلی داره می تونه بره کتوب شهید مطهری رحمت الله را به ویژه خدمات متقابل ایران و جهان را مطالعه کنه
در رابطه با این موضوع چند تا پیشنهاد دارم :
1 : اگه بشه همه با هم کمک کنیم تا یک پژوهش جامع در این مورد انجام بدیم و ان را به صورت کتابی معتبر عرضه کنیم خیلی خوب می شه و می توانیم با مبلغ عاید از آن کلی کار فرهنگی دیگر کرد ......
2 : به نظرم برای پخش سریع تر موضوع باید دست به کار شد و یه فیلمی یا در نهایت یک کلیپ عالی و زیبا از این موضوع بسازیم خیلی می تونه ما را در نشر سریع تر این واقیعت تلخ تاریخی در ایران و حتی جهان کمک به سزای کرد.
لطفا تکی دست به همچین کاری نزنید چرا که این کار علاوه بر دشواری فراوان مضرات دیگری همچون زایع کردن موضوع دارد

(۱۸/فروردین/۹۰ ۲۲:۱۳)alibidar نوشته است: [ -> ]سلام

مطالب کامل درباره پوریم در آدرس زیر قرار دارد

روی عکس کلیک نمایید

فیلم و عکس و کتاب و ....


:

---------------------------------------------------------------
http://www.bartarbin.ir/post/976

http://bartarbin.ir/post/972

http://www.bartarbin.ir/post/993

http://bartarbin.ir/post/994

http://bartarbin.ir/post/999

http://www.bartarbin.ir/post/1002

http://bartarbin.ir/post/1003

http://www.bartarbin.ir/post/1004

---

حرف اشتباهه رائفی پور
من درباره سخرانی علی اکبر رائفی پور رو راجبه این قضیه شنیدم
او میگفت خشایارشا از ملکه وشتیی خواسته تا برهنه مقابل دیگران قرار گیرد و چون قبول نکرده او از دربار رانده شده و این حرف اشتباهی بیش نیست.باتوجه به مطالعه کتاب های تاریخی متوجه شدم ملکه وشتیی به این دلیل از دربار رانده شده که در یکی از جشن ها خشایارشا از او میخواهد که به میان تمام میهمان ها بیاید و خشایارشا پز همسره زیبایش را بدهد و وشتیی به این دلیل که گمان میکرد خشایارشا مست میباشد و حرفش را فراموش میکند نرفته و به دلیل اینکه در ان زمان هر همسری به حرف شوهرش گوش نمیکرده باید مجازات میشده خشایارشا درمیان ریش سفیدان این مسله را مطرح کرده و ملکه وشتیی از دربار رانده میشود.جالب اینجاست که بدانید خشایارشا ابتدا تسور میکرده این فقط تنبیهی کم است و دوباره میتواند وشتیی را عفو کند ولی ریش سفیدان به منزله این که خشایارشا شاه ایران و چندین مستعمره بوده چنین عفوی را بازتاب خوب در میان کشور ها نداسته و همچین کاری صورت نمیگیرد با اینکه خشایارشا دلبستگی خاصی به وشتیی همسر زیبای خود داشته.

سیزده بدر،روز رهایی از چنگ یهود



در کتاب های تاریخی آمده است در سالهای 519 تا 465 پیش از میلاد مسیح، پادشاهی به نام خشایارشا (خشایار شاه) که در ادبیات عهد عتیق به آن «اَخَشوِرُوش» می گویند که پسر داریوش و از خاندان هخامنشیان بوده ، در بیش از نیمی از کره زمین حکومت می کرده است.

در باره خشایارشا (خشایارشاه) همه چیز گفته اند . مثلاً گفته اند پادشاهی سفاک و خونریز و یا بزرگ منشی دادگر بوده و یا ... نمی خواهم پیرامون او سخن بگویم که سخن پیرامون او ورق زدن تاریخ پانصد سال پیش از میلاد را می طلبد .درباره این پادشاه از سه طریق اطلاعاتی به دست ما رسیده است.اولین راه کتاب تاریخ هرودوت است که جریان جنگهای یونان وایران را به تفصیل بیان می دارد.دومین منبع یافته های باستان شناسی است و سومین منبع اطلاعات مندرج در عهد عتیق کتاب مقدس یهودیان درباره این شاه ایرانی است.منبعی که کمتر به آن در ایران توجه شده است.در سفر استر این کتاب به تفصیل وقایع سیاسی دوران این پادشاه بیان شده است.

بر طبق اطلاعات مندرج در عهد عتیق خشایارشاه را ملکه ای و شهربانویی بود عفیف و باحیا، به نام "وشتی" که در زیبایی نیز شهره بلاد بود.

شاه ایران زمین که در پایان جشن 180 روزه از باده نوشی بدمست گردیده بود، در هنگام بدمستی ، شهربانو را می طلبد تا او را به اغیار بنمایاند. ملکه از این دستور گستاخانه شاه سر باز می زند و شاه خشمگین، او را از شهربانویی ساقط می نماید. یهودیان که در سراسر ایران ، نفوذ فراوان داشتند، جسارتشان به جایی رسیده بود که از دادن مالیات و خراج استنکاف می نمودند و این استنکاف باعث شده بود که "هامان" صدراعظم خشایارشاه بر علیه آنان بشورد و آنان را در تنگنا قرار دهد و یا حتی دستور قتل برخی از آنان را صادر نماید، البته یهودیان در برخی کتاب های خود می گویند: "مردخای" که پیشوای دینی یهودیان در عصر خشایارشاه بوده، وقتی حاضر به تعظیم در مقابل هامان نمی گردد، او و اتباعش مورد غضب هامان قرار گرفته و تهدید به مرگ می شوند.



یهودیان به شکرانه این هولوکاست بزرگ و قتل عام فجیع، جشنی را برافراشتند و اسم آن جشن را عید پوریم و یا عید ایرانی کشان نام گذاری کردند.


الکلام ؛ یهودیان که به صورت غیررسمی در دربار شاه نفوذ داشتند چاره می اندیشند و از این فرصت استفاده کرده و دخترکی یهودی به نام "استر" را به عنوان ملکه و شهربانوی کشور به پادشاه معرفی می کنند .


شاه سست عنصر نیز، وقتی زیبایی و صباحت وجه او را می بیند، شیفته او شده و او را به عنوان ملکه تمام ایرانیان برمی گزیند، بدون آنکه بداند او یهودی است و یا خواهرزاده و یا پسرعموی "مردخای" رهبر مذهبی یهودیان ایران است .

"اِستِر" ملکه ایران می شود و با نقشه های "مردخای" دایی و یا عموی خود "هامان" صدراعظم خشایارشاه را از تخت صدر اعظمی به زیر می کشد و ساقط می نماید و به همراه 10 پسرش به مرگ محکوم می کند و این تراژدی غمبار قتل امیرکبیر در زمان ناصرقاجاری را تداعی می کند.



یهودیان؛ حاکم بلامنازع دربار هخامنشی می گردند و البته آنان در برخی کتب خود آورده اند که "هامان" در نزد "مردخای" توبه نموده است که تواریخ دیگر گواهی قتل وی توسط یهودیان را می دهند. یهودیان چون بر بلاد ایران حاکم گشتند از پادشاه، سه روز مهلت خواستند تا مخالفان پارسی و ایرانی یهودیان را بکشند و در این سه روز بیش از هفتاد و پنج هزار ایرانی توسط یهودیان قتل عام گشتند و در برخی نقل ها این تعداد تا پانصد هزار نفر نیز نقل شده است* .

یهودیان از آن تاریخ، به یاد این رویداد که به موجب آن از یک یهودی کشی، رهایی یافتند، هر سال در ماه عبری آدار جشن می‌گیرند و آن وقایع را «پوریم» می‌نامند.

ایرانیان؛ پس از سه روز قتل و غارت یهودیان از دست ستم آنان به کوهها و بلندی ها و دشت ها، پناه بردند تا از آنان در امان باشند در تاریخ آورده اند که این روز رهایی، روز سیزده فروردین بوده است و یهودیان نیز به شکرانه این هولوکاست بزرگ و قتل عام فجیع، جشنی را برافراشتند و اسم آن جشن را عید پوریم و یا عید ایرانی کشان نام گذاری کردند.

"اِستِر" نام آخرین دفتر از کتاب تورات است این کتاب در اواخر عصر هخامشنیان نوشته شده و احکام آن شگفت آور و در خدمت تباهی و فساد در تمام دوران جهان می باشد.

قرآن کریم نیز یهودیان را بدترین مردم در قبال مومنان،برشمرده و مسیحیان را نزدیک ترین دوستان مومنان، در جزء 7 سوره مائدة آیه 82 می فرماید: لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِینَ آمَنُواْ الْیَهُودَ وَالَّذِینَ أَشْرَكُواْ وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِینَ آمَنُواْ الَّذِینَ قَالُوَاْ إِنَّا نَصَارَى ذَلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّیسِینَ وَرُهْبَانًا وَأَنَّهُمْ لاَ یَسْتَكْبِرُونَ یعنی : بطور مسلّم‏، دشمن ترین مردم نسبت به مؤمنان را، یهود و مشركان خواهى یافت‏؛ و نزدیكترین دوستان به مؤمنان را كسانى مى‏یابى كه مى‏گویند: ما نصارى هستیم (مسیحیان) این به خاطر آن است كه در میان آنها، افرادى عالم و تارك دنیا هستند؛ و آنها [در برابر حق‏] تكبّر نمى‏ورزند.

و در تاریخ یهود نیز چون ملاحظه شود این عداوت و دشمنی و سرسختی و نژادپرستی آنان حتی نسبت به خویشانشان کاملاً مشهود است. مثلاً آنان حتی در نژاد یهود، فرزندان "یهودا" را بر سایر فرزندان یعقوب و بنی اسرائیل مقدم می دارند.



یهودیان در جشن پوریم دو بار کتاب "استر" را می خوانند، در برخی شهرها مراسم "هامان سوزی" برپا می دارند ، آنان مجسمه های "هامان" را می سازند و می سوزانند و به پایکوبی مشغول می شوند طبق نقل ها و نوشته های خودشان، آنان نانهایی به شکل گوش هامان و یا خود هامان می پزند و سر آنرا می برند و می خورند و اینچنین این روز نحس را بزرگ می دارند .

یهودیان در عید پوریم، خمیری درست می کنند که از خون غیریهودی در فتیر آن می ریزند و این خمیر نزد خاخام ها در ایام این عید باید باشد و یهودیان از این نان به فرخندگی معجزه بزرگ اِستِر می خورند. آنان نجاتشان از دست ایرانیان را معجزه استر شهربانوی یهودی ایران می دانند.

قبر مردخای و استر در همدان واقع شده و متاسفانه زیارتگاه کلیمیان است و سند زنده جنایت یهودیان بر علیه پارسیان و ایرانیان است که یهودیان در کمال امنیت و آرامش در آن رفت و شد دارند .



نوشته "آقامیری"

جامعه و سیاست تبیان

---

در ادامه بدوتیم که :

* مثلا فقط در شهر شوش که پایتخت هخامنشیان بوده است آنها 500نفر از جمله 10پسرهامان به نام‌های فرشنداتا، دلفون، اسفاتا، فوراتا، ادلیا، اریداتا، فرمشتا، اریسای، اریدای و ویزاتا را کشتند.
بعد از این کشتار استر از پادشاه خواست تا اجساد ده پسر هامان را به دار بیاویزند و از پادشاه خواست تا به یهودیان اجازه بدهد تا کارشان را فردا نیز ادامه بدهند. با موافقت پادشاه ، یهودیان 300نفر دیگر را در پایتخت کشتند.در سایر شهرها نیز یهودیان از خود دفاع کردند و آنها بیش از 75000تا پانصد هزار نفر از پارسیان را کشتند و اموالشان را غارت کردند. این کار در روز سیزدهم ماه آدار انجام گرفت و آنها روز بعد، یعنی چهاردهم آدار پیروزی خود را جشن گرفتند ونام این عید را پوریم نهادند .

---

برای اینکه تعصب بی مورد نشون ندیم : خشایارشاه هخامنشی در تاریخ از طریق دو منبع شناخته می شود.ابتدا تاریخ هرودوت و دوم سفر استر عهد عتیق.طبق یافته های باستانشناسی نیز و اطلاعات مکتوب او یکی از پادشاهان بزرگ ایران باستان بوده است.اما این مساله به معنای بی عیب بودن او نیست.پادشاهان بزرگ اشتباهات بزرگی داشته اند که نتایج وحشتناکی در پی داشته است.همانگونه که می دانید عهد عتیق یا کتاب مقدس یهودیان که مسیحیان نیز بدان اعتقاد دارند یک سفر(کتاب)خود را به آن اختصاص داده اند.این نشان دهنده اهمیت اتفاقاتی است که در آن موقع ایران باستان می افتاده است.در این سفر می توانید مشروح این وقایع را بخوانید

---

بهترین منبع خود سفر استر در عهد عتیق است که می توانید به ترجمه فارسی آن مراجعه نمایید. در متن سفر استر چنین آمده است: روز سيزدهم ادار، يعنی روزی که قرار بود فرمان پادشاه به مرحله ء اجرا درآيد، فرا رسيد. در اين روز، دشمنان يهود اميدوار بودند بر يهوديان غلبه يابند، از اما قضي برعكس شد و يهوديان بر دشمنان خود پيروز شدند. در سراسر مملكت،یهوديان در شهرهای خود جمع شدند تا به آنانی که قصد آزارشان را داشتند، حمله کنند. همه مردم از يهوديان می ترسيدند و جرأت نمی آردند در برابرشان بايستند. تمام حاکمان و استانداران ، مقامات مملكتی و درباريان از ترس مردخای، به يهوديان کمک می کردند.زيرا مردخای از شخصيت های برجسته دربار شده بود و در سراسر مملكت ، شهرت فراوانداشت و روز بروز بر قدرتش افزوده می شد.به اين ترتيب يهوديان به دشمنان خود حمله کردند و آنها را از دم شمشير گذراند و کشتند.آنها در شهر شوش که پایتخت بود علاوه بر فرزندان هامان 500 نفر را کشتند. دشمن يهوديان، نيز جزو اين کشته شدگان بودند.اسامی آنها عبارت بود از: فرشنداتا، دلفون ، اسفاتا، فوراتا، ادليا، اريداتا، فرمشتا، اريسای، اريدای ،ويزاتا. اما يهوديان اموال دشمنان را غار ت نكردند. در آن روز، آمار آشته شدگان پايتخت بعرض پادشاه رسيد. سپس او ملكه استر را خواست وگفت يهوديان تنها در پايتخت 500 نفر را کشته اند پس در بقیه شهرهای مملکت چه کرده اند! آيا درخواستديگری نيز داری؟ هر چه بخواهی به تو می دهم . بگو درخواست تو چيست استر گفت :پادشاها، اگر صلا ح بدانيد به يهوديان پايتخت اجازه دهيد کاری را که امروز کرده اند،فردا هم ادامه دهند، و اجساد ده پسر هاما ن را نيزبه دار بياويزند.پادشاه با اين درخواست استر هم موافقت کرد وفرمان او در شوش اعلام شد. اجساد پسران هامان نيز به دار آويخته شد. پس روز بعد، باز يهوديا ن پايتخت جمع شدند و 300 نفر ديگر را آشتند، ولی به مال آنها دست درازی نكردند.بقيه ء يهوديان در ساير استانها نيز جمع شدند و ازخود دفاع آردند. آنها 75000 نفر از دشمنان خودرا کشتند و از شر آنها رهايی يافتند، ولی اموالشان را غارت نكردند اين کار در روز سيزدهم ماه ادار انجا م گرفت و آنها روز بعد، يعنی چهاردهم ادار پيروزی خود را با شادی فراوان جشن گرفتند. اما يهوديان شوش ، روز پانزدهم ادار را جشن گرفتند، زيرا در روزهای سيزدهم و چهاردهم ،دشمنان خود را می کشتند. يهوديانِ روستاها به اين مناسبت روز چهاردهم ادار را با شادی جشن می گيرند و به هم هديه می دهند. دوست عزیز این متن به صراحت از یک هولوکاست بزرگ از سوی یهودیان علیه ایرانیان باستان حکایت می کند.ممکن است در متن مورد نظر شما برای متمدن نشان دادن این قوم این بخش را حذف کرده باشند اما با مراجعه به عهد عتیق می توانید روایت قتل عام 75000 هزار ایرانی را ملاحظه نمایید.

(۱۸/آذر/۸۹ ۱۸:۳۳)abbas313 نوشته است: [ -> ]

سلام علیکم
نمی دونم شما چطور تونستید وارد این مکان شید.چون ورود به داخل برای مجردها ممنوع الی الابد می باشد.

[b]صهیونیستها تمام اقوام به جز خودشان را از جنس اسب می دانند.

[/b]

آنها در گذشته به سپاهیان خود می گفتند که به سرزمین ایران و یا اعراب و یا حتی مسیحی‌ها رسیدید رحم نکنید. زنان، کودکان، الاغ، شتر و چهارپایانشان را بکشید تا دو سوم جهان تمام شود و تنها یک سوم جهان که همان یهودی‌ها هستند بمانند.

این کشتار فقط برای یافتن سرزمینی برای یهودیان و صهیونیستهای بی جا ومکان صورت می گرفت.

از کشتارهای عصر جدید به دست صهیونیست‌ها می‌توان ترور کندی رئیس جمهور اسبق آمریکا را نام برد که هنوز به صورت معمایی باقی مانده است.

صهیونیستها, در حالی که فریاد حمایت از آزادی و نجات بشر سر می دهند هر روز هولوکاست تازه ای رقم می زند. از نمونه های بارز این جنایتها قتل عام اخیر مردم غزه است.

در روزی که یهودیان در اکثر نقاط دنیا به جشن و پایکوبی برای مراسم پوریم دارند صدها کودک و زن فلسطینی به شهادت می رسند.

یک بار دیگر صهیونیزم در جنگی بدون مرز و با عنوان نبرد پیشگیرانه به کشتار زنان ، کودکان ، اندیشمندان و نخبگان مسلمان دست یازیده است. سربازان تا دندان مسلح آمریکایی و انگلیسی بدون هیچگونه پشتوانه فکری و عقلی با بیرحمانه ترین شیوه ها آمال و آرزوی سران یهودی دنیا را برآورده می سازند.

تصویر فوق مربوط به مراسم جشن پوریم می باشد.

مقبره استر و مردخای یهودی در همدان

منبع:نــورالــمهــديـــ

حال که ما مردم عقل خود را قبول نداشته و حرفهایی از مردمانی که نه میشناسیمشان و نه تا به حال کتابی از آنها خوانده ایم و فقط در سایت ها و مجامع سایبری از آنها میدانیم را پیش میگیریم ، باید به حال خود رها کرد تا در گمراهی خود بمانیم . تا روزی که موعود فرا رسد و همه را از گمراهی رهایی بخشد . یا ما گمراهیم یا آنان . اما حال به دشمن بپردازیم که در دوردست به ما میخندد و با تفرقه ای که بین ما انداخته است ما را سرگرم کرده است . در محیط سایبری ، هم برای من مدرک گذارده و هم برای تو که با هم در زمین خود بجنگیم و او موزیانه کار خود را کند . اگر کوروش امروز می آمد و جلوی من می ایستاد ، من را جزا میکرد . من از ایشان میپرسم به چه دلیل ؟ او جواب میدهد : مگر تو از مکتب من پیروی نمیکنی؟ میگویم بله . میگوید : پس چرا با دیگران بحث و مجادله در مورد من کردی ؟ میگویم که آنان تو را قبول نداشته و تو را دروغین مینامند . جواب میدهد : مگر مکتب من به تو یاد نداد که به تمام افکار و عقاید احترام بگذاری ؟ من میگویم : بله البته ، اما آنان با اینکار تو را کوچک میکنند . جواب میدهد : به تمام افکار و عقاید احترام بگذار . میگویم : تو را بت پرست میخوانند . میگوید : افکار و عقایدشان محترم است و تو عقاید خود را داشته باش . من سکوت میکنم و در فکر فرو میروم . دوستانی که مثل من بر نام کوروش تعصب دارید از این پس تعصب را کنار گزارید . که این جز تفرقه و جدایی اسلام از ایران در بر ندارد . از نظر من و هر ایرانی ، کوروش فردی بسیار بزرگ بوده و ایران , پهناوری ، آبرو ، نسل ، تاریخ ، تمدن ، ملیت ، بزرگی ، نام ، نشانش را مدیون این اسطوره بزرگ تاریخیست . به فرزندانتان از بزرگی او یاد کنید تا فراموش نشود . اگر کسی او را کذاب خواند به او احترام بگذارید و نظر او را محترم شمارید که اگر ایشان از خوبان باشد به دنبال مکتب شما فراخوانده میشود و از مکتب کوروش مطلع میشود که کوروش نیز از خوبان است .

از این پس هر کس هر نظری دارد برای من محترم است . مگر بی احترامی به بزرگان تاریخ ایران ، اسلام و جهان . شما هم با من هم عقیده شوید که دشمن از این میترسد .

براد فرشید شما مث اینکه این مطلبتو همه تاپیکها کپی پیست میکنی

درسته عزیزم

برای درک این مطلب نیاز به روشن سازی مردم عزیز است . انشاالله موثر واقع شود .

سلام یه نگاهی به این مطالب بندازید :
ناصر پورپیرا و پوریم 1 :

آنچه که پایه همه دیدگاههای ناصر پورپیرار درباره رد عظمت هخامنشیان، اشکانیان، ساسانیان و همه میراث فرهنگی این سرزمین چه در پیش از اسلام و چه در پس از آن و در یک کلام بنیاد همه دیدگاههای او قرار گرفته است، سخن درباره رویدادی کاملاً مبهم و موهوم بنام « پوریم» است. ناصر پورپیرار جریان این رویداد را به پیراهن عثمان تبدیل نموده و می خواهد انتقام خون کشته های پوریم را پس از دوهزار و پانصد سال از عوامل آنها یعنی یهودیان و بازماندگان هخامنشی آنها بگیرند! این شخص که پس از 2500 سال و گویا درسال 1379 به طور ناگهانی وقوع این جریان را کشف نموده اند، همه جا هیاهو به راه انداخته که با این کشف بسیار مهم یک دگرگونی بزرگ در شناخت بنیادهای تاریخ ایران و بلکه در تاریخ سراسر جهان بوجود آمده و همه مردم جهان از خوابی دوهزار و پانصد ساله بیدار شده اند!! از دیدگاه این شخص همه پژوهشگران تاریخ و فرهنگ این سرزمین، عامل و مزدور یهود هستند و تنها او است که تاریخ واقعی این سرزمین را می داند!
به این وبلاگ هم یه سری بزنید :


ممنون

---

---

---

. در آن بخش به پوچ بودن دیدگاههای ناصر پورپیرار درباره پوریم اشاره نمودیم و گفتیم که با یک برهان بسیار ساده ، اساس این فرضیه مونتاژ شده فرو می ریزد. استاد بزرگ به اصطلاح تاریخ شناس!! چنان قصه ای را سرهم بندی نموده است که آدمی با خواندن آن به یاد داستانهای علمی- تخیلی و یورش موجودات فضایی به کره زمین (و مخصوصاً داستانهای اریک فون دنیکن ) می افتد. در اینجا لازم نیست اشاره کنیم که نظرات این شخص چنان پوچ و

بی اعتبار است که ارزش ندارد وقتمان را برای توجه به آن هدر دهیم. این شخص هم دیدگاههایی دارد و هرکس در ارائه دیدگاههای خود آزاد است. اما مساله، توهین ها و فحاشی های آشکار و ادامه دار وی درباره مشاهیر ایرانی و آثار و گذشته پرافتخار این سرزمین و اصرار ایشان بر این دیدگاههای مغرضانه است که دوستاران فرهنگ و تاریخ این سرزمین را به واکنش واداشته است

! ناصر پورپیرار در مطرح ساختن نظریات بسیار تاریخی خود درباره ایران و بویژه پوریم که عمدتاً آنها را در مجموعه کتابهای « تاملی در بنیان تاریخ ایران»


و وبلاگ خود نوشته اند، کاملاً ثابت نموده اند که درک و فهم درستی از موقعیت ممتاز جغرافیایی این سرزمین و ارتباطات گذشته ایرانیان با دیگر ملل جهان از چین گرفته تا مصر و از هند تا اروپا و اساساً اندیشه ای درست از علم تاریخ ندارند

. این شخص دوره هزارو پانصد ساله پس از رویداد موهومی پوریم را یک دوره بسیار تاریک و سرزمین ایران را فاقد هیچگونه تمدن و حتی تجمع در اندازه یک روستا فرض می کند. اما برعکس معتقد است که طی این دوره تمدن و پیشرفت دانش و هنر در کشورهای اطراف مانند یونان، مصر، چین، هند و روم آغاز شد!! اتفاقاً ناصر پورپیرار در مطالبی که با کمال شتابزدگی و بدون هیچگونه مدرک و دلیل مطرح می کند، آغاز تمدن و پیشرفت دانش و فرهنگ

در این کشورها را مدیون پوریم می داند! یعنی معتقد است که دانشمندان و اندیشمندان بومی سرزمین فلات ایران و بین النهرین به این کشورها فرار کرده و نتیجه فعالیتها و دستاوردهای خود را به این کشورها برده و عرضه نمودند! پس از دیدگاه استاد کبیر تاریخ! در جهان هزارو پانصد ساله پس از پوریم، پهنه ایران و بین النهرین که تقریباً در میانه در قاره آسیا و اروپا و افریقا قرار گرفته است، از آثار تمدن و هنر و حتی زندگی بشری خالی بود اما در نقاط دیگر جهان مردم در حال پیشرفت در همه مراحل زندگی و هنر بودند


! اکنون از زاویه دیگر و از دیدگاه دانش عمومی پیشرفت تمدن و داد و ستد میان ملل مختلف، دوران هزارو پانصد ساله پس از پوریم موهومی را بررسی می کنیم. اگر به روند پیشرفت جوامع بشری در طول تاریخ دقت کنیم، می بینیم که یکی از عوامل بوجود آمدن تمدن و پیشرفت آن، وجود ارتباطات و تبادلات میان ملتها است. عمده شهرهایی که در طول تاریخ بوجود آمده و مشهور شده اند، آنهایی هستند که در کنار راههای ارتباطی زمینی، دریایی و رودخانه ها بنا شده اند.


هرگاه راهی در طول تاریخ محل رفت و آمد مردم، عبورکاروانهای تجاری، مکان مبادلات کالاها و اندیشه ها و حتی لشکرکشی سپاهیان قرار گرفته و همچنین امنیت در آن راه برقرار بود، شهرها و حتی روستاهای اطراف آن به شهرت رسیده رفت و آمد انسانها در آن افزایش یافته و تمدن در آن پیشرفت می کرد و اگر آن راه متروک و یا ناامن می شد نام شهرهای اطراف در طول تاریخ کمرنگ می شد

. شهرهای کهن شوش در کنار کرخه، بابل در کنار فرات، ممفیس و تب در کنار رود نیل، شهرهای دمشق و سارد تا پکن در چین در کنار راه بسیار مشهور ابریشم، شهرهای مقدس مکه و مدینه برسر راههای کاروان رو قدیم در عربستان و دهها شهر دیگر روزگاری در جهان معاصر خود شهره بودند که بسیاری از آنها براثر حوادث روزگار و ناامنی های بوجود آمده شهرت و پیشرفت خود را از دست داده یا آن معروفیت سابق را ندارند

. در جهان امروز راههای ارتباطات میان بشر تغییر نموده و علاوه بر تغییر مسیرهای ارتباطی، راههای جدیدی چون خطوط هوایی، راه آهن، اسکله های عظیم و ارتباطات کامپیوتری و دیجیتالی پا به عرصه ظهور گذاشته است. امروزه شهرهایی چون لندن در کنار رود تایمز، وین در کنار دانوب، شانگهای در چین، توکیو در ژاپن و شهر های ایالات متحده و صدها شهر و بندر به دلیل داشتن فرودگاههای پرترافیک، راه آهن پرتردد و مسیرهای جدید بین المللی در جهان شهرت یافته اند. پیشرفت و ترقی بشر از همان راههای مالرو قدیمی آغاز شد و تا گشایش گذرگاههای نامرئی و دیجیتالی ادامه یافته است

. اکنون به فلات ایران متمرکز شده و موقعیت آن و شهرهای آنرا بررسی می کنیم. فلات ایران از شمال به دریای خزر، بیابانهای آسیای میانه و کوههای قفقاز و از جنوب به خلیج پارس و دریای عمان محدود بوده و در حد فاصل سرزمینهای چین و آسیای شرقی تا اروپا و آسیای صغیر و غرب واقع است. در روزگاران گذشته که راههای هوایی وجود نداشت و راههای عبوری از دریاهای دور و اقیانوس ها ایجاد نشده بود، اگر یک چینی یا مثلاً یک هندی می خواست از سرزمین خود به اروپا یا افریقا برود چاره ای نداشت که از فلات ایران عبور کند. زیرا نه می توانست از اقیانوس های هند و آرام بگذرد و نه از شمال دریای خزر که از سرزمین سیبری تا بیابانهای آسیای میانه و جنگلهای انبوه روسیه کنونی با انبوهی از اقوام کوچنشین و بیابانگرد گسترده بود، عبور می کرد. برعکس اگر مثلاً یک یونانی، یک رومی یا اهل مصر و آسیای صغیر می خواست خود را به هند، فلات تبت، چین یا ژاپن برساند باز هم برای اطمینان خاطر، باید از فلات ایران می گذشت. فلات ایران دارای آب و هوایی نسبتاً معتدل بوده و آرایش کوهها و دشتها و استقرار صحراها درآن به گونه ای است که عبور کاروانهای تجاری و رفت و آمد بشر درآن تسهیل می شد

. می دانیم که هم در چین و هم در هند و در یونان، روم و در مصر و دیگر نقاط جهان تمدن وجود داشت و این تمدنها دارای ارتباط گوناگون فکری و تبادلات کالا و تجارت با یکدیگر بودند. مثلاً اروپائیان با نامهای بودا و کنفوسیوس آشنا بوده و یا چینیان دین مسیح را می شناختند و یا علاقه داشتند محصولات ابریشم خود را به سایر نقاط جهان و از جمله اروپا صادر کنند. اروپائیان داستانهای مربوط به شگفتیهای شرق را شنیده بودند و کنجکاو بودند که به معادن و منابع تامین کالاهای شرقی دست یابند. در دوران قرون وسطی اروپائیان تمایل داشتند امپراتوران مغول در هند و چین و ایران را به آئین مسیح درآورند و با آنها برای حمله مشترک علیه مسلمانان پیمان نظامی ببندند. وجود هیئتها و کاروانهای مختلف یونانی، رومی، ونیزی و... در شرق دور از مسلمات تاریخ است. علاوه بر آن جلوه های زندگی در شرق و جاذبه های آن اروپائیان را وادار می ساخت تا در قالب هیئتهای مختلف تجاری به ارتباط با شرق دور و به ویژه چین و هند دست یابند

. شرقیان هم علاقه مند بودند جهان غرب را بشناسند و محصولات خود را به اروپا و مصر و افریقا صادر نمایند. ابریشم چین شهره جهانیان بود و راهی که این محصول به غرب می رفت بنام « جاده ابریشم» شهرت یافت. چینیان ظروف سفالی خود را به غرب می فرستادند و ظروف چینی تا روزگار ما در همه جهان شهرت خود را نگه داشته است. بسیاری از محصولات کشاورزی مانند میوه، خشکبار و بذر گیاهان و درخت و گلهای مختلف و همچنین حیوانات از شرق به غرب راه یافت و وارد زندگی غربیان شد

. همه این آمد و شدها و دادو ستدها از سرزمین ایران و راههای ارتباطی آن و یا از بنادر خلیج پارس انجام می شد. از زمان پیدایش تمدن راههایی چون راه ابریشم از دل خاک ایران می گذشت و رفت و آمدها در آن همراه با امنیت به پیشرفت و ترقی ملتهای درون این سرزمین کمک می کرد. ایرانیان در طول تاریخ اهمیت راههای ارتباطی را می دانستند و به رغم وجود بحرانهای مختلف به شهادت مورخان و اسناد بجامانده از گذشته، راهها و جاده ای ایران در طول تاریخ از امن ترین راههای جهان بود

. هرگاه فرمانروایان در این سرزمین اهمیت راههای ارتباطی و داد و ستدهای گوناگون آنها را درمی یافتند، ایران به سرزمینی پیشرفته و قدرتمند تبدیل می شد که حکومت و تمدنهای آن نقشی آشکار در معادلات جهان روزگار خود را بازی می کردند. هخامنشیان با توجه به این راهها و برقراری نظام عالی امنیتی و نگهداری از آنها به قدرتمندان بزرگ جهان باستان تبدیل شدند و « راه شاهی» که شهر « تخت جمشید» در پارس را به « سارد» در آسیای صغیر وصل می کرد و تنها بخشی از جاده های آن زمان بود، الگوی راهسازی همه امپراتوران از چین تا روم و حتی تا روزگار ما گشت. بسیاری از کاروانسراها و آثار بجا مانده از پلهای مختلف در گوشه و کنار این سرزمین از سازه های عالی معماری عهد اشکانیان و ساسانیان هستند و نشان می دهند که تمدن های ایرانی اشکانی و ساسانی کاملاً اهمیت ارتباطات در عهد باستان را دریافته بودند

. از وجود همین راههای زمینی بود که ایرانیان به تجارت و دادو ستد با شرق و غرب می پرداختند و حاکمان خردمند با درک موقعیت ممتاز این سرزمین، سود سرشاری را بدست می آوردند. در روزگار فرمانروایی اشکانیان « فولاد پارتی» و ظروف فلزی ایرانی شهره همه جهانیان بود و محصولات ایرانی از طریق همین راههای باستانی به دورترین نقاط جهان حمل می شد. هم اشکانیان و هم ساسانیان موقعیت حساس این سرزمین را درک می کردند و هرگاه زمان اقتضا می کرد با بستن عوارض گمرکی بر سر راههای تجارتی شرق و غرب، باعث افزایش قیمت محصولات صادراتی به چین یا روم می شدند و از این راه تلاش می کردند نقشه های رومیان را در بستن پیمان با اقوام هون یا ترک و یا امپراتوران چین برهم بزنند. اعزام سفیر به دربار امپراتوری های روم و چین و ایجاد روابط دیپلماسی با آنها امری کاملاً اثبات شده و ثبت شده در کتب و مدارک تاریخی است. همچنین سلسله های اشکانی و ساسانی موقعیت مناطقی چون ارمنستان را که یک چهارراه بازرگانی میان ایران، بین النهرین، سوریه و قفقاز بود، درک می کردند. سیادت بر ارمنستان برای ایرانیان حیاتی بود و بیشترین جنگهای ایرانیان و روم بر سر کنترل آن و بدست آوردن معادن آن انجام می شد

. علاوه بر راههای زمینی، راههای دریایی از طریق خلیج پارس کالاهای گوناگون را به دورترین نقاط جهان شناخته شده آن روزگار حمل می کرد. داریوش بزرگ اهمیت تجارت دریایی را دریافت و فرمان داد تا با استفاده از دانش مهندسی ایرانی، رود نیل را به دریای سرخ پیوند زنند تا کشتیها بتوانند از یونان و بنادر دریای مدیترانه به هند و «دریایی که از پارس آید ( خلیج پارس) » رفت و آمد کنند. همچنین این شاه اندیشمند و خردمند هیئتهای اکتشافی را برای کشف مسیرهای دریایی به دریای عمان، اقیانوس هند و دریای سرخ فرستاد

. در روزگار شاهنشاهی اشکانیان و ساسانیان بنادر دریای پارس در همه جهان آن روز از آسیای جنوب شرقی تا مرزهای اسپانیا شناخته شده بودند. آثار یافت شده نشان می دهد که بندر سیراف بزرگترین پایگاه دریایی حمل و نقل در خلیج پارس بود. نام بنادری چون « بهمنشیر»، « دیلم»، « بوشهر» و « تنگه هرمز» آشکارا ایرانی است. جزیره هرمز به تنهایی دارای یک نیروی دریایی عظیم بود که امنیت کشتیهای عبوری را در همه مسیرهای خلیج پارس تامین می ساخت. بنادر ایرانی خلیج پارس محصولات و کالاهای گوناگون را از کشتیهای رسیده از دورترین نقاط جهان آن روز دریافت می کردند و سپس آنها را به مسیرهای زمینی می سپردند. از همین حمل و نقل دریایی بود که داستانهای زیبایی چون
« سفرنامه سندباد» و ماجراهای « مارکوپولوی ونیزی» بوجود آمد. حمل و نقل همیشه میان شرق و غرب جهان دایر بوده و خواهد بود

. وجود شهرهایی چون نیشابور، سبزوار، سمنان، ری، تبریز، اصفهان، یزد، شیراز، همدان، کرمان و... خود موید رونق اقتصادی ایران و وجود راههای مهم تجارتی در خاک ایران است. اکثر شهرهای فلات ایران نه در کنار رودخانه ها و در ساحل دریا بلکه در کنار راههای مشهور مبادلاتی و از جمله راه مشهور ابریشم برپا شده و پیدایش آنها بطور ناگهانی و یک شبه و بر اساس دیدگاههای کاملاً تاریخی ناصر پورپیرار در قرن سوم هجری صورت نپذیرفته است. بلکه آنها محصول صدها و بلکه هزاران سال ارتباط فرهنگی و دادوستد میان ملل مختلف شرق و غرب بوده و کنترل و حکمرانی بر آنها و ایجاد امنیت و آسایش برای کاروانهای گوناگون به معنی سیادت بر آمد و شدها و درنتیجه کسب قدرت و اعتبار و ثروت برای ایرانیان بود

. ناصر پورپیرار با ساختن فرضیه پوریم و دوران تاریکی هزارو پانصد ساله پس از آن، واقعاً نادانی و عدم آگاهی خود را از موقعیت جغرافیایی ایران در تاریخ به نمایش گذارده است. این شخص حتی یک اندیشه ساده برای منطقی نمودن داستان پوریم ننموده و هدفش فقط ضربه زدن به اساس تاریخ ثبت شده این سرزمین با هر روش ممکن است. دهها دلیل و برهان برای برهم زدن فرضیه پوریم موهومی این به اصطلاح تاریخدان کافی است

. در سده نخست هجری وجود بسیاری از شهرهایی که اکنون در نقشه های جغرافیایی دیده می شود، ثابت شده است. شهر « ری» که در کتیبه بیستون نیز از آن یاد شده است در سده نخست هجری چنان مهم بود که « عمر سعد» برای رسیدن به حکومت آن حاضر شد امام حسین (علیه السلام) را در دشت کربلا به شهادت رساند. در تاریخ شیعه معروف است که وجوهات نقدی شیعیان در شهرهای « قم» و «کاشان» گردآوری شده و برای تقسیم میان نیازمندان به ائمه اطهار(علیه السلام) می رسید. شهر « مرو» که باز هم نامش در کتیبه بیستون آمده است، پایتخت مامون خلیفه عباسی بود و از مسلمات تاریخ است که این خلیفه حضرت امام رضا (علیه السلام) امام هشتم شیعیان را از شهر مدینه به پایتخت خود آورد و آن حضرت از شهرهای بسیاری در ایران و از جمله ری و نیشاپور گذشت تا به شهر « توس» در خراسان رسید و در این شهر به شهادت رسید و محل شهادت ایشان به «مشهد» معروف شد

. پس دیدگاههای استاد پوریم شناس کبیر!! در اینکه رویدادی بنام پوریم آن هم بسیار وحشتناک اتفاق افتاده و تا 1500 سال پس از آن « هیچ تجمع آدمی در حد یک دهکده در فلات ایران نبوده است»، از دیدگاه پایه های بسیار ساده و دانش تاریخ، فاقد هرگونه ارزش و اعتبار است و معلوم نیست که ناصر پورپیرار در سرهم بندی این قصه چرا اینقدر ناآگاهی و نادانی خود را به نمایش گذارده است


! اگر پس از پوریم هیچ تمدن و حتی موجود جنبنده ای در ایران وجود نداشت پس اینهمه شهر و روستا از کجا در این سرزمین بوجود آمده اند که هرکدام سرگذشتی منحصر به خود را دارند و چگونه است که نام بیشترین آنها ایرانی و پارسی است. ریشه ایرانی نام بسیاری از شهرها و مناطق این سرزمین و کشورهای اطراف کاملاً آشکار است. بلخ همان باختر متون کهن، شبرغان همان شاپورگان، هرات همان هریا ( ثبت شده در کتیبه بیستون)، خیوه همان خوارزم، عشق آباد همان اشک آباد، گرگان همان وهرکانه، طبرستان همان تپورستان، نیشابور همان نیشاپور(شهر جدید شاپور)، قزوین همان کاسپین، همدان همان هگمتانه (به معنی محل تلاقی راهها)، کنگاور همان کنگوبار(پرورش دهنده دختر)، اصفهان همان اسپهان(محل تجمع سپاهیان)، کرمان همان گرمانیا، یزد همان یزته

( نیایشگاه)، اردکان همان آرته کانه (خانه مقدس)، ابرقو همان ابرکوه، اردبیل همان آرتاویر(یاد مقدس)، آذربایجان همان آثرپاتگان(جایگاه آتش)، بیستون همان بغستان(جایگاه خدا)، بردسیر همان به اردشیر، بهمنشیر همان بهمن اردشیر، بغداد همان بغه داته (خداداد) و عراق همان ایراک ( ایران کوچک) و... هستند و نام دهها شهر و روستا و حتی کشورها در آسیا نامشان با پسوندهای فارسی«آباد» (مانند اسلام آباد) و « ستان» (مانند تاجیکستان) تشکیل یافته است

. جناب ناصر! با عبارات ناشیانه ای درباره سرزمین ایران مرکزی که آنرا دارای « اضلاعی به طول 800 کیلومتر» می دانند، می فرمایند:

« مربعی که علی رغم گستردگی غول آسا، مورد عنایت طبیعت نبوده و نیست، نزدیک به تمامی آن لم یزرع است و جز زاینده رود نهر بزرگ دیگری درآن جریان ندارد. درواقع موقعیت این مربع کویری پهناور نه فقط جذابیت طبیعی فراخوانی مهاجرین به درون خویش را نداشته بل خود اصلی ترین علت جدایی و انزوای تجمع های تشکیل شده پس از اسلام، در چارچوب مرزهای ایران بوده است که اینک ایران نامیده می شود.»
این شخص پاسخ نمی دهد که چگونه و از چه زمانی این سرزمین « ایران» نامیده شده و چرا در صدر اسلام خلیفه های اول و دوم و سوم دست به جمع آوری سپاه زده و سپاه آنها تا همین ایران مرکزی و بلکه تا آسیای میانه پیش رفتند و اصولاً اعراب در این سرزمین پوریم زده می خواستند مردم چه شهری و چه روستایی را به دین اسلام درآورند؟ می دانیم که در سوریه، مصر و تا شمال افریقا و حتی اسپانیا تجمع آدمی وجود داشت و ماجراهای فتح شهرهای بیت المقدس، دمشق، اسکندریه، کارتاژ و شمال افریقا و حتی ارسال نیرو برای تصرف سیسیل و برنامه ریزی برای فتح رم در ایتالیا توسط اعراب انجام پذیرفته و از مسلمات تاریخ هستند. اما طبق نظر این به اصطلاح تاریخ دان! در برهوت پوریم زده ایران شهر و تمدنی وجود نداشت که مسلمانان آنرا فتح کنند و ماجراهای فتح شهرهای نهاوند، همدان، ری و حتی آسیای میانه تا زمان خلیفه سوم، یک خالی بندی یهودی است

!! جناب ناصر در دیدگاههای بسیار تاریخی خود!! می فرمایند که شهر نیشابور شهری یهودی نشین بوده و آنها بطور ناگهانی و در قرن سوم هجری آنرا بنا نموده اند! خوانندگان محترم از این شخص بی خرد بپرسند که آیا شهرهای ری، نهاوند، همدان، تبریز، زنجان، شیراز، اصفهان، کرمان، کرمانشاه و دهها شهر دیگر در این سرزمین را هم یهودیان برای کتمان پوریم « جعل» نموده اند؟ آیا این شهرها اسباب بازی بودند که گروهی یهودی و مزدوران آنها یک شبه آنها را مونتاژ کنند یا اینکه ناصر خان ناگهان در سال 1379 در عالم خواب به کشف بسیار عظیم و تاریخی خود دست یافته و در رویا دیدند که یهودیان در حال چیدن آجر یا کشیدن دیوار برای ساختن بنایی هستند که یکی از آنها از دهانش کلمه نیشابور بیرون آمد و ناصر خان پس از آن، کشف خود را به جهان اعلام نمود

! ایرانیان ملتی سربلند، متمدن، شهرساز و معمار با سازه های عالی به سبک ملی بودند و نیازی نداشتند که یهودیان یا هر بیگانه دیگر برای آنها شهر سازی کنند.
بسیاری از سازه های معماری که در جهان وجود دارند (مانند مسجد ایاصوفیا، تاج محل و یا کلیساهای رم، فلورانس و...) دارای الگوی معماری کاملاً ایرانی و به ویژه همان چهارتاقی های کهن ایرانی هستند و همه شهرها و روستاهای این سرزمین و فرهنگ و سنت جاری در آنها محصول تلاش هزاران سال مردان و زنان این مرزو بوم هست که تاریخ پر افتخار ماد، هخامنشی، اشکانی و ساسانی بخشی از آن را تشکیل می دهند.

کد قالب بندی شده:

http://ariaramnes.blogsky.com