تالار گفتگوی بیداری اندیشه

اگر بخواهیم دین را بررسی کنیم باید نگاه عالمانه به دین داشته باشیم . ممکن است فرد دین داری باشد که نگاهش به دین عالمانه نباشد ، این فرد اگرچه خودش در گروه دین باوران قرار دارد اما افکارش را نمیتوان به دین باوران نسبت داد . البته دور از حقیقت هم نیست که تفکر دین باوری را از کسی بخواهیم که خودش درک درستی از دین داشته باشد .
نگاه عالمانه به دین باید همه جانبه باشد ، شخص عالم باید زبان دین را بداند ، تاریخ دین را بداند ، کسانی که دین را عرضه کرده اند را بشناسد و ..... .
خود (من) عالم دینی نیستم ، اما به دلیل کشیده شدن موضوع این تاپیک به دین ، سعی میکنم دین را از منظر عقل و منطق بررسی کنم و اگر نیاز به بررسی در حوزه ی دیگری باشد با احتیاط با آن موضوع برخورد کنم .
اما واقعا دین چیست ؟
دین به مجموعه باوری گفته میشود که از ریشه ی (باور به وجود عالم غیر مادی ) یا ایمان به غیب شروع میشود . اولین لازمه دین باوری اعتقاد به وجود خداوند است (البته توجه کنید که در این موضوع نمیخواهیم راه های رسیدن به خداباوری را بررسی کنیم ) .
با ایمان به وجود خداوند باید به وجود صفاتی در خداوند هم ایمان داشت . در اینجا با یک مسئله ی (صفر و یکی ) روبه رو هستیم و بسیاری از دین باوران در همین مرحله دچار گمراهی میشوند و به روشنی همه ی عقایدی (ظاهرا دینی)که دارند را نمیتوان جزو دین دانست .
دین اگر باشد به طور مطلق یک دین واحد است (اگر چه افراد مختلف به فراخور حالشان میتوانند به دین نزدیک شوند اما فقط عقیده ای درست است که منشا آن دین مطلق باشد)
((شاید گفته شود هر دین باوری ادعا خواهد داشت که دین من همان دین مطلق است ، اما چون ما فارغ از نام ها و رنگ ها میخواهیم دین را بررسی کنیم ، آنچه که بدان خواهیم رسید همان دین درست است مگر اینکه خلافش ثابت شود))
اما بحث صفات خداوند :
گفتیم که خداوند و عالم غیب منطقا زمانی میتواند وجود داشته باشد که خداوند دارای صفات خاصی باشد .
اولین ویژگی اصلی خداوند(البته به نظر من ) نامحدود بودن خداوند است .
اگر خداوند وجود داشته باشد ، اگر عالم غیب حق باشد ، خداوند نامحدود است و هرگونه محدود ساختن خداوند نادیده گرفتن اصلی ترین بنیان دین است .
ویژگی بعدی خداوند که به طور مستقیم از نامحدود بودن خداوند ناشی میشود (احد) بودن خدا است ، خدا یکتاست و هیچ شریکی ندارد ، خداوند قابل تقسیم شدن نیست ، خداوند قابل تجسم در ظرف و اشکال نیست .
این که کسی خدواند را در شکل خاصی محدود کند یا در قالب خاصی مجسم کند اولا خودش ضربه به بنیان دینی خودش زده ثانیا توجیهاتش هم قابل اعتنا نیست .
روشن است کسی دین باور است که معتقد به (توحید) باشد و اعتقاد به اصل توحید اولین لازمه ی کسی است که میخواهد دین را عرضه ، نقل یا بررسی کند .
ادامه را در پست بعدی خواهم گفت ...