تالار گفتگوی بیداری اندیشه

مشاهده تالار در قالب اصلی: تاپیکی جامع پیرامون فضائل و نحوه "نماز شب" و سحرگاه ؛بهترین زمان مناجات با خدا
شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
صفحه: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
امام صادق عليه السلام فرمود:
نماز شب ، چراغ خانه قبر، حجابى در ميان انسان و آتش دوزخ و گذرنامه صراط و كليد بهشت است .

رساله لقاءاللّه : ص 173
با عرض سلام و احترام به خدمت همه دوستان بزرگوارن
من کلا قصدم از این تاپیک آشنای و آگاهی‌ بیشتر درباره نماز شب بود که، از بزرگان نقل قول هست که راجب به هرچیز فکر کنیم مداوم و در مورد آن بحث بشه باعث می‌شه که انسان به آن عمل کندن خواه آن عمل خوب یا بد باشد، پس بهتر هست در مواردی که فضائل بالاتر و موجب تقرب انسان به خداوند سبحان میشود بپردازیم انشا‌الله که بتونیم به این توفیق که بر نماز شب تداوم داشته باشیم ، انشا‌الله
و من در تالار نتونستم قبل از این تاپیکی که مختص به نماز شب باشه پیدا کنم ، اما بعد جناب بیداری اندیشه این تاپیک خیلی‌ مفید را به من نشون دادن که خیلی‌ خوب و مفید بود و به شما هم توصیه می‌کنیم که به این تاپیک سر بزنین
http://forum.bidari-andishe.ir/thread-4845.html
یا حق

نیمخوام بگم که ریا بشه مثلا ولی یکی دو سال پیش من تقریبا 2 هفته خوندم ، ولی دوباره ترکش کردم ، ادمی مثل من که لیاقتش رو نداره ، نمیتونه بخونه.

اول باید قلبت رو پاک کنی که قلب ما اینقدر سیاهه با وایتکس هم سفید نمیشه که لایق بشیمSad
(۶/بهمن/۹۰ ۳:۵۲)Mohammad Trust نوشته است: [ -> ]نیمخوام بگم که ریا بشه مثلا ولی یکی دو سال پیش من تقریبا 2 هفته خوندم ، ولی دوباره ترکش کردم ، ادمی مثل من که لیاقتش رو نداره ، نمیتونه بخونه.

اول باید قلبت رو پاک کنی که قلب ما اینقدر سیاهه با وایتکس هم سفید نمیشه که لایق بشیمSad
دوست عزیزم ، شاید باور نکنی ، اما اولین چیزی که باعث میشه از نیایش شبانه جا بمونی همین هست که همش مدام نا امیدی رو توی قلبت جا بدی و سرد شی.

توجه کردی توی کارهای روزمره وقتی شکست میاد سراغمون ، گاهی اوقات 10 بارها تلاش می کنیم و واسه انجامش اونقدر اصرار می کنیم تا عاقبت به نتیجه برسیم

حالا چرا واسه نیایش شبانمون این کار رو نکنیم؟
نباید که تا استارتشو زدیم هر شب پشت سر هم بدون کوچکترین وقفه ای ادامه بدیم
در اوایل ، 100 در 100 واسه هر کسی یه چند شب وقفه و خواب موندن پیش میاد
اما باید اونقدر در انجامش پافشاری و اصرار کنیم تا قلبمون اونقدر سفید شه که اتوماتیک وار خوراک هر شبمون بشه این نیایش ( نماز مقوی خوراک روح )

ضمنا ، یادت باشه که ناامیدی جزء بزرگترین گناهانی هست که خداوند به شدت اون رو نهی کرده دوست عزیزم
نیمخوام بگم که ریا بشه مثلا ولی یکی دو سال پیش من تقریبا 2 هفته خوندم ، ولی دوباره ترکش کردم ، ادمی مثل من که لیاقتش رو نداره ، نمیتونه بخونه.

اول باید قلبت رو پاک کنی که قلب ما اینقدر سیاهه با وایتکس هم سفید نمیشه که لایق بشیمSad

دوست عزیزم ، شاید باور نکنی ، اما اولین چیزی که باعث میشه از نیایش شبانه جا بمونی همین هست که همش مدام نا امیدی رو توی قلبت جا بدی و سرد شی.

توجه کردی توی کارهای روزمره وقتی شکست میاد سراغمون ، گاهی اوقات 10 بارها تلاش می کنیم و واسه انجامش اونقدر اصرار می کنیم تا عاقبت به نتیجه برسیم

حالا چرا واسه نیایش شبانمون این کار رو نکنیم؟
نباید که تا استارتشو زدیم هر شب پشت سر هم بدون کوچکترین وقفه ای ادامه بدیم
در اوایل ، 100 در 100 واسه هر کسی یه چند شب وقفه و خواب موندن پیش میاد
اما باید اونقدر در انجامش پافشاری و اصرار کنیم تا قلبمون اونقدر سفید شه که اتوماتیک وار خوراک هر شبمون بشه این نیایش ( نماز مقوی خوراک روح )

ضمنا ، یادت باشه که ناامیدی جزء بزرگترین گناهانی هست که خداوند به شدت اون رو نهی کرده دوست عزیزم



بله با تشکر فراوان از آقا محمد

[b]اما اینا یادمون نر که همیشه در طول روز باید سعی‌ کنیم به ذکر خدا باشیم و گناهانی که سبب سلب توفیق نماز شب از ما میشود انجام ندیم ، و شب هنگام خواب با استغاثه از خدا و امام زمان بخواهیم که مارا در انجام این امر نیکو یاری کنن چون بهترین زمان برای گفتگوی عاشق و معشوق زمانی‌ هست که خلوت میکنند و عاشقانه با هم حرف میزنند، در دل شب(نزدیک سحر) ما و خداوند سبحان تنها هستیم و بهترین زمان برای عبادت پروردگارمان می‌باشد.

[/b]

انشا‌الله با دعا برای تعجیل در فرج آقا امام زمان علیه سلام

[b]اللّهم صلّ علی محمّد و آل محمّد و عجّل فرجهم
در حالات رسول خدا صلى الله عليه و آله
حضرت على عليه السلام فرمود:
هر گاه رسول خدا صلى الله عليه و آله براى نماز شب بر مى خاست ، نخست مسواك مى كرد، سپس به آسمان مى نگريست و اين آيات را زمزمه مى كرد:
((إِنَّ فِى خَلْقِ السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ وَاخْتِلافِ اللَّيْلِ وَالنَّهارِ لاَ ياتٍ لاُِوْلِى الاَْلْبابِ...))
مسلّماً در آفرينش آسمانها و زمين و آمد و رفتِ شب و روز، نشانه هاى (روشنى ) براى خرمندان است ... 1
(در روايات اهل بيت عليهم السلام نيز دستور داده شده كه هر كس براى نماز شب بر مى خيزد، اين آيات را تلاوت كند).2
[color=#3300ff mce_]
[/color]

شب زنده داران در قيامت

رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
در قيامت پس از آن كه خداوند همه انسانها را جمع كند، منادى ندا مى كند و مى گويد:
پيش آيند كسانى كه در نيمه هاى شب از بستر خواب دور مى شدند و خدا را مى خواندند و از خشم و غضبش بيمناك و به رحمتش اميدوار بودند.
آن گاه جمعى پيش روند و قبل از ديگران به جايگاههاى خود (در بهشت ) وارد شوند و بعد از آنان به حساب مردمِ ديگر رسيدگى نمايند.3


شب زنده دارى دختر امام حسين عليه السلام
امام حسين عليه السلام درباره دختر بزرگوارش ((فاطمه )).4
فرمود:
او در امر دين چنان بود كه تمام شب را به نماز مى ايستاد و روز را روزه مى گرفت.5
رسول اكرم صلى الله عليه و آله فرمود:
جبرئيل نزد من آمد و گفت : اى محمّد!... بدان كه شرف مؤمن ، نماز شب اوست و عزّتش بى نيازى او از مردم است .6


[b]بدآموزى و كج انديشى

طلبه اى مى گفت : شخصى به ظاهر باسواد و متّقى به من گفت : بهتر است انسان نماز شب نخواند و نماز صبح را هم نزديك طلوع آفتاب به جاى آورد، براى اين كه دچار عُجب و خودبينى نشود، و چون نماز شب غرور مى آورد بايد آن را ترك كرد!
آن طلبه گفت : در اثر اين كلام (چون گوينده آن را مورد اعتماد مى دانستم ) چندين سال نماز شب نخواندم با اينكه سحر هم بيدار بودم !
ببينيد بدآموزى و كج انديشى را! به آن طلبه گفته شد:
آن شخص شيطان بوده كه چنين سخن مزخرفى را بر زبان رانده است ؛ زيرا، اگر اين سخن صحيح باشد در همه مستحبّات جارى است . بنابراين بايد گفت : نماز جماعت و قرآن و دعا و... نخوانيم زيرا مغرور مى شويم ! بى ارزش بودن اين گفتار به قدرى واضح است كه نيازى به تفصيل ندارد. چون بديهى است كه انسان در كنار انجام مستحبّات بايد رذائل اخلاقى را از خود دور كند. و اصلاً خودِ نماز شب باعث توفيق انسان براى ستردن و زدودن صِفات رذيله مى شود و آن خدايى كه توفيق سحرخيزى مى دهد توفيق پيراسته شدن از مرض خطرناك عُجب را نيز عطا مى كند.
ثانياً، چنين شخصى كه اين قدر لاابالى و بى تعهّد است كه نماز صبح خود را در آخر وقت مى خواند، معنى ندارد دچار عُجب بشود و اصلاً دليلى براى عُجب او نيست مانند كورى است كه نامحرم را نمى بيند! بلكه هنر است كه انسان با رعايت و انجام مستحبّات ، دچار خودپسندى نشود و خلاصه تقواى منفى به درد نمى خورد، آنچه سودمند است تقواى مثبت است .


سالك كامل مرحوم ملكى مى نويسد:
((گاهى از بعضى متهجّدين ، نماز شب فوت مى شود، ولى اين خود لطفى از سوى خداوند است ؛ براى اين كه آن شخص ، از تأ سف خوردن براى فوت نماز شب و موفّق نشدن به اين امر مهم ، اجر بيشترى ببرد و نيز از عُجب محفوظ و مصون بماند؛ ولى طبق آنچه از احاديث استفاده مى شود اين امر بسيار نادر است و بيش از يكى دو شب نمى شود))
.7

اين شخص ، دستِ كم به آيات قرآن كريم در اين موضوع توجّه نكرده و سخنى گفته است صد در صد مخالف با قرآن ، آنجا كه مى فرمايد:
((وَ مِنَ اللَّيْلِ فَتَهجِّد بِهِ نافِلَةً لَك عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً[b]))
.8
برخى ديگر نيز چنين مى پندارند كه شب زنده دارى و نافله شب با درس ‍ خواندن منافات دارد و مانع تحصيل است و خلاصه اتلاف وقت است و بايد آن وقت را صرفِ درس خواندن و مطالعه كرد.
اين گروه نيز سخت در اشتباهند و نمى دانند كه تهجّد بهترين وسيله براى ازدياد توفيق تحصيل است و چه بسيار از تاركين تهجّد را ديده ايم كه نه تنها موفّق به تحصيل نشده اند، بلكه در گرداب گناه غرق گشته اند.

در اين باره مرحوم ملكى مى گويد:
((من بسيارى از محصّلين را مى شناسم كه از شب زنده داران بودند و همين موضوع سبب شد كه فهمى عميق و استقامتى بى نظير در امر تحصيل نصيبشان شد و به مراتب و مقامات والايى رسيدند و بالعكس ، كسانى هستند كه در مطالعه كتب علمى كوشش بسيار دارند ولى به جايى نمى رسند و از علم خويش سودى نمى برند و بركتى نمى بينند))
.9
معلوم نيست كسانى كه داراى اين منطقند جواب ، ((لَيْسَ مِنْ شِعَتِنا)) و نيز ((لَيْسَ مِنّا مَنْ لَمْ يُصَلِّ صَلوةَ اللّيْلَ)) را، چه مى گويند؟ چه پاسخى براى ((قُم اللّيْلَ إِلاّ قَلِيلا)).10 دارند؟

حضرت زينب (س ) در شب يازدهم محرّم
در شب عاشورا حضرت زينب عليها السلام بود و امام حسين عليه السلام ، زينب بود و همه كس و همه چيز. در شب يازدهم زينب بود و زينب ، در اين شب زينب عليها السلام قافله سالار اسيران بود و نقطه اتكاء يتيمان !
مصائب هر چند بسيار سنگين بود و گران ، ولى حضرت زينب عليها السلام همچون كوهى استوار در برابر مصائب ايستاد و خم به ابرو نياورد!
به نگهبانى اسيران پرداخت ، به گرد آوردن زنان و كودكان پرداخت ، روان بخش پيكرهاى بى روح گرديد، نواى بينوايان بود و رمق بى رمقان .
از اين سو به آن سو مى دويد و گمشدگان را مى جست ، از ضرب تازيانه پيكرش مى سوخت ، خارهاى بيابان به پايش فرو مى رفت ، و جگرش ‍ مى سوخت ولى يتيمان را مى جست .
اين پيكر رنجديده ناتوان ، معجزه گر بود، چنان شايستگى به خرج داد كه يك بچه به زير سمّ ستور نرفت . يك زن در آتش نسوخت ، يك كودك در آن شامِ شوم گم نشد.
پس از آنكه از اين كارها فراغت يافت و از سلامت همه اطرافيان مطمئن شد، به سوى خدا رفت و به عبادت پرداخت ، نماز شب به جاى آورد.
آنقدر ناتوان و كوفته شده بود كه نتوانست ايستاده بخواند، در آن شب نماز شب را نشسته به جا آورد و با خداى خود به راز و نياز پرداخت 11

امام صادق عليه السلام فرمودند:
نماز شب موجب رضاى پروردگار و دوستى فرشتگان و سنّت پيامبران و ريشه ايمان و ناخوشايند شيطان است .12



1.ر. ك : آل عمران (3): آيه 190 - 194.
2.تفسير نمونه : ج 3، ص 213.
3.ارشاد القلوب : ج 2، ص 3 - 4 (باب 22).
4.همسر حسن مثنّى ، (عروس امام حسن مجتبى عليه السلام ).
5.فاطمه بنت الامام حسين عليه السلام : ص 14.
6.كنزالعمّال : ج 7، ص 782، ش 21388.
7.اسرار الصلوة : 291.
8.سوره اسراء: آيه 79. ترجمه : .
9.اسرار الصلوة : 295.
10.سوره مزّمل : 2.
11.پيشواى شهيدان : 228 - 229، با اندكى تغيير.
12.رساله لقاءاللّه : ص 173.


كتاب : داستانهاى شيرين از نماز شب
مؤلف : سيد عبدالله حسينى
سلام حضرت علی (علیه السلام) در خطبه ی 193 در فراز دوم در مورد شب برهیزگاران به همام می فرماید قرآن را جزء جزء و با تفکر و اندیشه میخوانند با قرآن جان خود را محزون وداروی درد خود را میابند. وقتی به آیه ای برسندکه تشویقی در آن است با شوق و طمع بهشت به آن روی می آورند و با جان بر شوق در آن خیره میشوند گمان میبرند که نعمتهای بهشت در برابر دیدگانشان قرار دارد. و هرگاه که به آیه ای میرسند که ترس از خدا در آن باشد گوش دل به آن میسبارند و گویا صدای بر هم خوردن شعله های آتش در گوششان طنین افکن است . بس قامت خود را به شکل رکوع خم کرده بیشانی و دست و با بر خاک مالیده و از خدا آزادی خود را از آتش جهنم می خواهند. شرمنده من حرف ب رو نداشتم. بیشنهاد میدم این خطبه رو حتما بخونید. اگر آن گونه که مولایم وصف کرده باشیم به بزرگترین نعمت خالق یعنی دیدار جمال او خواهیم رسید . آدمی اگر در بهشت هم باشد ولی از دیدار حق محروم باشد با جهنم فرقی نمیکند ( آیت الله جوادی آملی)(البته جمله اینگونه نبود اصل جمله یادم نبود ولی مفهومش همین بود)
لذّت مناجات
استاد شهيد، مى گويد:
((ما يك سلسله لذّتهاى معنوى داريم كه معنويّت ما را بالا مى برد. براى كسى كه اهل تهجّد و نماز شب است جزو صادقين و صابرين و مستغفرين بالاسحار باشد، نماز شب لذّت و بهجت دارد، آن لذّتى كه يك نفر نماز شب خوانِ حقيقى و واقعى از نماز شب خودش مى برد، از آن ((استغفراللّه ربّى و اتوب و اليه ))ها مى برد، از آن ((العفو گفتنها)) و يادكردن و دعا كردنهاى حدّاقل چهار مؤمن مى برد، و آن لذّتى كه از آن ((يا ربّ يا ربّ)) گفتنها مى برد، هيچ وقت يك آدم عيّاش كه در كاباره ها مى گردد، احساس ‍ نمى كند.
لذّت آن نماز شب خوان خيلى عميق تر، نيرومندتر و نشاطبخش تر است . ولى اگر ما خودمان را غرق در لذّت مادّى دنيا كنيم مثلاً سر شب بنشينيم دور هم و شروع كنيم به گفتن و خنديدن و فرضاً غيبت هم نكنيم كه حرام است ، صرفاً شوخيهاى مباح هم بكنيم و بعد هم سفره را پهن كنيم و آنقدر بخوريم كه نفس كشيدن برايمان دشوار شود، بعد مثل يك مرده در رختخواب بيفتيم . آيا در اين صورت توفيق پيدا مى كنيم كه سحر از دو ساعت مانده به طلوع صبح بلند شويم و بعد، از عمق روح خودمان ((يا ربّ يا ربّ)) بگوييم ؟ اساساً بيدار نمى شويم و اگر هم شويم مثل مستى كه چند جام شراب خورده است ، تلو تلو مى خوريم .
پس اگر انسان بخواهد لذّتهاى معنوى و الهى را در اين دنيا درك كند، چاره اى ندارد جز اين كه از لذّتهاى مادّى كسر كند. به خدا قسم لذّتى كه يك مرد با ايمان در آن وقت شب كه بلند مى شود و چشمش مى افتد به آسمان پرستاره و آيات آخر سوره آل عمران را كه صداى هستى است و از قلب وجود برخاسته است ، مى خواند و با هستى همصدا مى شود، احساس ‍ مى كند برابر است با يك عمر لذّت مادّى در اين دنيا.
يك چنين آدمى ، نمى تواند مثل ما زندگى كند نمى تواند سر سفره شام بنشيند در حالى كه ظهر غذاهاى سنگين ، انواع گوشتها، روغنهاى حيوانى و نباتى ، انواع شيرينى ها و انواع محرّك اشتهاها را خورده است ؛ تازه مقدارى سوپ بخورد تا اشتهايش تحريك شود اين روح خود به خود مى ميرد، اين آدم نمى تواند در نيمه هاى شب بلند شود و اگر هم بلند شود نمى تواند لذّت ببرد.
لهذا كسانى كه چنين توفيقاتى داشته اند و ما چنين اشخاصى را ديده ايم به لذّتهاى مادّيى كه ما دل بسته ايم هيچ اعتنا ندارند. چه مانعى دارد كه من ذكر خيرى از پدر بزرگوار خودم بكنم . از وقتى كه يادم مى آيد مى ديدم اين مرد بزرگ و شريف هيچ وقت نمى گذاشت و نمى گذارد كه وقت خوابش از سه ساعت از شب گذشته تأ خير بيفتد شام را سر شب مى خورد و سه ساعت از شب گذشته مى خوابد و حداقل دو ساعت به طلوع صبح مانده بيدار مى شود.
و حداقل قرآنى كه تلاوت مى كند يك جزء است ، و با چه فراغت و آرامشى نماز شب مى خواند حالا تقريباً صد سال از عمرش مى گذرد هيچ وقت نمى بينم كه يك خواب ناآرام داشته باشد... اينها دل را زنده مى كند، آدمى كه مى خواهد از چنين لذّتى بهره مند شود ناچار، از لذّتهاى مادّى تخفيف مى دهد تا به آن لذّت عميقتر الهى برسد))._1

آرى ، چنان پدر چنين فرزندى را به اجتماع تحويل مى دهد.



1_احياء تفكر اسلامى : 93 - 95، شايان ذكر است كه استاد شهيد اين مطالب را در زمان حيات پدرشان فرموده اند، و ايشان چند سال پيش از شهادت استاد در گذشتند.
تهجّدِ امام
يكى از نزديكان امام مى گويد:
((پنجاه سال است كه نماز شب امام خمينى ترك نشده . امام در بيمارى ، در صحّت ، در زندان ، در خلاصى ، در تبعيد، حتّى بر روى تخت بيمارستان قلب هم ، نماز شب مى خواندند. امام در قم بيمار شدند و به دستور اطبّاء مى بايست به تهران منتقل شوند، هوا بسيار سرد بود و برف مى باريد و يخبندان عجيبى در جادّه ها وجود داشت ، امام چندين ساعت در آمبولانس بودند، و پس از انتقال به بيمارستان قلب باز نماز شب خواندند. شبى كه از پاريس به سوى تهران مى آمدند تمام افراد در هواپيما خوابيده بودند و امام تنها در طبقه بالاى هواپيما نماز شب مى خواندند.
و شما اگر امام را از نزديك ديده باشيد آثار اشك بر گونه هاى مبارك امام ، حكايت از شب زنده دارى و گريه هاى نيمه شب وى دارد.
بعضى از پاسداران در قم نقل مى كردند كه گاهى اوقات كه امام براى تهجّد بيدار مى شدند، آنها را مورد نوازش و تفقّد قرار مى دادند.))_1
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود:
خداوند رحمت كند مردى را كه از خواب شب برخيزد و نماز شب بخواند و همسرش را نيز بيدار كند و او هم نماز بگذارد. و خداوند رحمت كند زنى را كه شب هنگام از خواب بيدار شود و نماز بخواند و همسرش را نيز بيدار كند و او هم نماز به جا آورد.
_2

نماز شب در يكى از حسّاس ترين فرازهاى تاريخ

در يكى از نشريه ها از قول فرزند امام خمينى آمده است :
1_شبى كه از پاريس عازم ايران بوديم ، امام در هواپيما براى نماز شب برخاستند و چنان مى گريستند كه خدمه ارفرانس ، تعجّب كرده بودند و شنيدم كه پرسيده بودند: آيا امام از چيزى ناراحت هستند؟ من گفتم كه كار هر شب امام است .
2_ وقتى امام را از قم مى بردند براى زندان [در عصر طاغوت ] امام با حالتى نماز شب خواندند كه يكى از همراهيان بعداً به من گفت : كه ما تحت تأ ثير شديد نماز امام واقع شديم و يكى از آنها تا تهران گريه كرده بود.
3 - روزى كه از نجف عازم كويت شديم از صبح ساعت چهار حركت كرديم و شايد هم زودتر، درست بعد از اذان صبح و بعد از آن همه گرفتاريها ساعت دوازده و شايد بيشتر، سرانجام امام در هُتل بصره استراحت كردند.
دو ساعت نخوابيده بودند كه ساعتشان زنگ زد و بيدار شدند و نماز شب خواندند و بعد هم نماز صبح ...



1_فرازهائى از ابعاد...:20.
2_كنز العمال : ج 7، ص 785، ش 21403
كتاب : داستانهاى شيرين از نماز شب
مؤلف : سيد عبدالله حسينى
بسم الله

سلام به همه ی همسنگرای عزیزم، خدارو شکر به جز ما همه اهل دل هستن .....

دعا میکنم خدا اول غروری که ممکنه به دنبال خوندن نماز شب تو نفس آدم ایجاد بشه (و دام شیطان هم هست) رو بگیره بعد لیاقت ادای این رابطه ی عاشق و معشوق رو که بسیار بسیار لذت بخش هم هست رو بهمون بده.....

گاهی حسرت و آرزوی یه نماز شب خوندن به یه عمر نماز شب خوانی با غرور پنهانی و خطرناک می ارزه ...

ممنون از علی آقا که مباحثی رو طرح میکنن که وجود آدم رو یه تکون اساسی میده .

التماس دعای فرج .....
كرامتى از امام راحل رحمه الله عليه
شهيد محراب مرحوم صدوقى مى گويد:
ما مسافرتهايى با امام كرده ايم ، در مسافرت مشهد يك اخلاق پدرانه نسبت به ما مبذول داشتند. وقتى از ارض اقدس بر مى گشتيم در بين راه روسها براى بازرسى جلوى ماشين ما را گرفتند (در آن زمان قسمتهايى از ايران زير نظر دولتهاى شوروى و آمريكا و انگلستان بود) همگى پياده شديم و چون امام از اوّل تكليف ، مراقب نماز شب بودند و اين عمل ، صد در صد از ايشان ترك نشده ، بعد از پياده شدن خواستند كه نماز شب بخوانند. آن جا كه وسط بيابان بود آبى وجود نداشت . يك وقت نگاه كرديم آبى جارى شده ايشان آستين بالا زد و وضو گرفت . بعداً نفهميديم كه تا ايشان نمازش ‍ تمام شد آب بود يا نبود. به هر حال ما در آن سفر يك چنين كرامتى از ايشان ديديم .32
و در اثر همين شب زنده داريهاست كه مى بينيم اين مرد بزرگ ، متصّل به معدن عظمت شده است و در راه خدا از هيچ چيز نمى هراسد.
حاج ميرزا جواد ملكى رحمه الله عليه
يكى از دوستان و نزديكانِ مرحوم حاج ميرزا جواد آقا ملكى تبريزى ، مى گويد:
مرحوم ملكى رحمه الله عليه شبها كه براى تهجّد و نماز شب به پا مى خاست ، ابتدا در بسترش مدّتى صدا به گريه بلند مى كرد؛ سپس بيرون مى آمد و نگاه به آسمان مى كرد و آيات ((إ نَّ فى خَلْق السَّمواتِ وَالارض ...))33، را مى خواند و سر به ديوار مى گذاشت و مدّتى گريه مى كرد و پس از تطهير نيز كنار حوض ‍ مدّتى پيش از وضو مى نشست و مى گريست .
وخلاصه از هنگام بيدار شدن ، تا آمدن به محلّ نماز و خواندن نماز شب ، چند جا مى نشست و بر مى خاست و گريه سر مى داد و چون به مصلاّيش ‍ مى رسيد، ديگر حالش قابل وصف نبود.34
محدّث قمى رحمه الله عليه
در شرح حال محدّث گرانمايه ، حاج شيخ عباس قمّى آورده اند:
وى در تمام دوره سال ، در چهار فصل ، حدّاقل يك ساعت قبل از طلوع فجر بيدار و مشغول نماز و تهجّد بود.
به عبادت آخر شب و قبل از سپيده دم اهميّت زياد مى داد و معتقد بود كه بهترين اعمال مستحبّى ، عبادت و تهجّد است فرزند بزرگش مى گويد: تا آن جا كه من به خاطر دارم بيدارى آخر شب از او فوت نشد. حتّى در سفرها، اين شيوه عملى مى شد.
محدّث قمى درباره استادش حاج ميرزا حسين نورى ، مى نويسد: او در زهد و عبادت سخت كوشا بود، نماز شب او فوت نشد و راز و نيازش با خداوند متعال در تمام شبها برقرار بود.35
علامه مجلسى اوّل رحمه الله عليه
آقا احمد نواده وحيد بهبهانى در كتاب(مرآت الاحوال ) مى نويسد:
از بعضى ثقات شنيدم كه آخوند ملا محمّد تقى نقل كرده كه در شبى از شبها بعد از نماز و تهجّد و گريه و زارى به درگاه قادر متعال ، خود را به حالتى ديدم كه دانستم هر چه از درگاه احديّت
مسأ لت كنم ، البته به اجابت مقرون ، و عنايت خواهد شد و فكر مى كردم كه چه از خدا بخواهم ؟ امر دنيوى يا اُخروى ؟ كه ناگاه صداى گريه محمّد باقر [مجلسى دوّم ] از گهواره بلند شد، من گفتم ؛ الهى به حق محمّد و آل محمّد صلى الله عليه و آله اين طفل را مروّج دين و ناشر احكام سيّدالمرسلين گردان و موفّق كن او را به توفيقات بى نهايت خود.
سپس آقا احمد مى گويد: و مسلّم است كه اين خوارق عادات كه از آن بزرگوار به ظهور رسيده ، نيست مگر از دعاى چنين بزرگوارى.36
ملاّ محمّد اشرفى
آورده اند كه مرحوم ملاّ محمّد اشرفى كه از شاگردان سعيدالعلماست ، از نيمه شب تا صبح مشغول تضرّع و زارى و مناجات با حضرت بارى (جلّ و علا) بود، و آنقدر بر سر و سينه مى زد كه هنگامى كه صبح مى شد در نهايت ضعف و نقاهت بود به گونه اى كه هر كس او را مى ديد چنين مى پنداشت كه تازه از بستر بيمارى ، برخاسته است.37
آرى ، به قول مولا امير المؤمنين عليه السلام :
((قَدْ بَر اهُمُ الْخَوْفُ بَرْىَ الْقِداحِ، يَنْظر إ لَيْهِمُ النّاظِرُ فَيَحْسَبُهُمْ مَرْضى ، وَ ما بِالْقَوْمِ مِنْ مَرَضٍ، وَ يَقُولُ: لَقَدْ خُوْلطُوا...)).38
بيم خداوند متعال ، آنان را به سان پيكانهاى باريكى كه تراشيده شده لاغر و نحيف كرده است . كسى كه آنان را مى بيند، خيال مى كند كه بيمارند.
در حالى كه بيمارى ندارند و ترس از جهنّم آنان را لاغر كرده است ، و مى گويد: اينان ديوانه شده اند. در صورتى كه مجنون نيستند ...
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
دو ركعت نماز كه انسان در پايان شب بخواند براى او بهتر است از دنيا و آنچه در آن است و اگر براى امّتم دشوار نبود آن را واجب مى كردم .39

32.فرازهائى از ابعاد...: 57.
33.مراد، آيات 190-194سوره آل عمران است .
34.رساله لقاء اللّه :128، پانوشت ؛ و نيز مقدمه آن كتاب / ه‍ و.
35.حاج شيخ عباس قمى مرد تقوا و فضيلت :61؛91
36.وحيد بهبهانى:100
37.قصص العلماء:123.
38.((نهج البلاغه )) صبحى صالح:304، خطبه همّام 193.
39.كنز العمّال : ج 7، ص 785، ش 21405.
كتاب : داستانهاى شيرين از نماز شبمؤلف : سيد عبدالله حسينى

صفحه: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
آدرس های مرجع