15- خبر بزرگ علی (علیه السلام) است
عم یتسائلون. عن النباالعظیم. الذی هم فیه مختلفون. کلا سیعلمون. ثم کلا سیعلمون
نبأ / 1تا4
ترجمه: از چه می پرسید، از آن خبر بزرگ، همانکه درباره آن اختلاف دارید، سوال نکنند بزودی خواهند دانست باز هم سوال نکنند بزودی خواهند دانست.
در کتاب کافی از امام محمد باقر(علیه السلام) روایت شده است که این آیات در شان امیرالمومنین(علیه السلام) است. و حضرت علی(علیه السلام) میفرمود برای خدا آیهای بزرگتر از من نیست و نیز برای خدا خبری بزرگتر از من نیست.
و در کتاب عیون از امام رضا(علیه السلام) از پدرانش از حسین بن علی(علیه السلام) روایت میکند که رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) خطاب به علی(علیه السلام) فرمود: تو حجت خدا و باب الله و راه به سوی او هستی و تویی آن خبر عظیم و تویی صراط مستقیم و مثل اعلی.
ارزش ولایت و دوستی ائمه(علیه السلام)
از مهر تو تا یک سر مو در دل ما هست
ما را نه غم از مهر و نه اندیشه ما هست
ولایه علی بن ابی طالب حصنی،فمن دخل حصنی امن من عذابی
حضرت رضا (علیه السلام) از آباء گرامی اش از رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) از جبرئیل از میکائیل از اسرافیل از لوح و از قلم نقل نموده اند: که خداوند عزوجل می فرماید: ولایت و دوستی علی بن ابی طالب(علیه السلام) حصار من است(محل امن من است) پس هر کس وارد حصار من شود از عذاب من در امان است( یعنی هر کس افتخار دوستی و قبول ولایت و امامت آن بزرگوار و سایر اولاد معصومینش را داشته باشد در امن خدا قرار گرفته و به سعادت دنیا و آخرت نائل گشته است).
روایت شده که یونس خدمت حضرت صادق(علیه السلام) عرض کرد که البته ولایت و دوستی شما و آنچه خدای تعالی شناسانده مرا از حقی که شما بر ما دارید محبوب تر است به سوی من از تمام دنیا، یونس گفت: پس متوجه شدم که حضرت غضبناک شدند و فرمودند: ای یونس تو دوستی ما را به چیزی که اصلا قابل قیاس نیست مقایسه کردی( محبت و ولایت ما کجا و دنیای پست و بی ارزش کجا).آیا دنیایی که به ولایت ما قیاس کردی غیر از سیر کردن شکم یا پوشاندن عورت چیز دیگری هست؟ و حال آنکه به سبب دوستی با ما دارای حیات و زندگی همیشگی خواهی بود.
جابر گوید که شنیدم حضرت باقر(علیه السلام) فرمودند: به درستی که خداوند حضرت ابراهیم را به بندگی پذیرفت پیش از آنکه به پیغمبری بپذیرد و به پیغمبری پذیرفت پیش از آنکه به رسالتش گیرد و به رسالتش گرفت پیش از آنکه خلیلش گیرد و خلیلش گرفت پیش از آنکه به امامتش گیرد و چون این مقام ها برایش فراهم آمد( امام پنج انگشت خود را برای نمودن پنج مقام جمع کرد) خداوند به حضرت ابراهیم گفت: ای ابراهیم همانا من تو را امام مردم گردانیدم. از بس این مرتبت در چشم ابراهیم بزرگ آمد ، گفت: پروردگارا از فرزندان من هم(به این مقام می رسند). خداوند فرمود: عهد من(یعنی امامت) به ستمکاران نمی رسد.