نکاتی در مورد یکی از علائم حتمیه ی پیش از ظهور..!!

[علی 110]

بسم الله الرحمن الرحیم

ببینید دوستان
همه کم و بیش معتقدیم که بسیاری از علایم ظهور محقق شده اند
از اوضاع جهان و علائم آخر الزمان بگیر تا اوضاع یمن و سوریه و مصر و عبدالله عربستان و ...
اما خوب به فرض که کسی هم در سوریه خروج کند از کجا معلوم سفیانی باشد
البته کسانی که اهل تقوا باشند و مضطر به درگاه خداوند إن شاء الله هدایت میشوند در فتنه ها

اما یکی از متقن ترین علائم قطعی پیش از ظهور صیحه ی ماه رمضان است!!!!
که تمام اهل زمین خواهند شنید!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
و دیگر جعل پذیر هم نیست!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
دو روایت مهم رو در مورد صیحه ماه رمضان تقدیم دوستان میکنم:

در غيبت نعمانى از امام محمد باقر عليه السّلام روايت ميكند كه فرمود: از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام از اين آيه فَاخْتَلَفَ الْأَحْزابُ مِنْ بَيْنِهِمْ (زخرف -43) ( احزاب با هم اختلاف پيدا كردند)، سؤال شد
فرمود:
با ديدن سه علامت منتظر آمدن مهدى باشيد. راوى عرضكرد: يا امير المؤمنين آنها چيستند؟
فرمود: اول اختلافى كه در بين اهل شام پديد مى‏آيد،
و آمدن پرچمهاى سياه از خراسان
و وحشتى در ماه رمضان،
عرض شد وحشت ماه رمضان چيست؟ فرمود:
آيا اين آيه را نشنيده‏اى كه خدا در قرآن ميفرمايد: إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ (شعراء-4)

(اگر بخواهيم معجزه‏اى بزرگ از آسمان بر آنان نازل مى‏كنيم كه فروتنانه و بى‏اختيار در برابرش گردن نهند،


وحشت، صیحه ای است كه از آسمان شنيده مى‏شود، بطورى كه دختران از پرده‏ها بيرون مى‏دوند و آنها كه خواب هستند بيدار ميشوند، و آنان كه بيدارند هراسان ميگردند.

حدیث دوم از ملاحم الفتن سید بن طاووس
ابن مسعود از نبی مکرم اسلام نقل کرده است: صیحه ای آسمانی که در ماه رضمان بلند می شود(پس از آن) همهمه و غوغای جنگاوران در ماه شوال به پا خواهد خاست و طوائف در ماه ذی القعده پراکنده خواند شد و در ماع ذی الحجه خون ریزی به راه می افتد و محرم و آن هم چه محرمی! و محرم و آن هم چه محرمی ! و محرم و آن هم چه محرمی!
ای دریغ، ای دریغ مردم در این وقت در پی ظلمها و آشوب ها قتل عام میشوند: عرضه داشتیم:
این صیحه و فریاد دیگر چیست؟
رسول خدا صلوات الله علیه جواب دادند: صیحه و فریاد آسمانی در ظهر روز جمعه پانزدهم ماه رمضانی که شب نخست آن شب جمعه باشد خواهد بود. به گونه ای که انسان خوابیده را بیدار میکند، ایستاده را می نشاند و زنان خود آراسته را از اندرون خانه ها بیرون می آورد. در شب جمعه بعد از نماز صبح به خانه هایتان بروید، در ها را قفل کنید، پنجره ها را ببنیدید و خود را بپوشانید و گوشهایتان را بگیرید. زمانی که صیحه ی آسمانی را احساس نمودید به سجده افتید و عرضه بدارید
(سبحان القدوس ربّنا القدوس) که هر کس این کار را انجام دهد نجات پیدا میکند...

[F_R]

چی شد؟ یکی منو متوجه کنه
الان 1 سوال : روز جمعه که معلومه ؛ شب جمعه قبل این روزه یا بعد از غروبش؟

[sarallah]

(۲۲/خرداد/۹۱ ۱۲:۳۴)علی 110 نوشته است:  

(۲۲/خرداد/۹۱ ۱۱:۵۸)آقا رضا نوشته است:  درست دیگه اخوی اگر ماه رمضان از جمعه شروع بشه تا جمعه دو هفته دیگش میشه 15 روز
.

ولی از جمعه شروع نمیشه.
از شب جمعه یعنی روز پنج شنبه اول ماه رمضان و شب جمعه هست.
متاسفانه این یکی از خصوصیات بسیار ... این تالار هست که...
میرم جای دیگه و از افراد دیگه ای میپرسم.
موفق باشی برادر!

[علی 110]

باشه شما ادامه بده

موفق باشی برادر

[sarallah]

(۲۲/خرداد/۹۱ ۱۲:۳۷)علی 110 نوشته است:  باشه شما ادامه بده

موفق باشی برادر

من فقط سوال پرسیدم
کلا گیج شدم!
شما هم جواب نده اشکالی نداره!
ولی اگه کسی متوجه شده مارو هم روشن کنه.

متاسفانه این یکی از خصوصیات بسیار ... این تالار هست که...
میرم جای دیگه و از افراد دیگه ای میپرسم.
موفق باشی برادر!

[علی 110]

ما گفتیم دیگه

چون مبنای ما بر صحت حدیث است
چون منبع و سند معتبر است

باید بنا را بر شکلی گرفت که آقا رضا گفتن
حالا ما اصرار داریم یه چیزی اول گفتیم غلط نشه بحثش جدا است
مسئله اصلاً پیچیده نیست
مسئله بیشتر شاید پیچیده بودن نفس ما باشه
یا علی برادرم

[sarallah]

جوابمو گرفتم : اگه کسایی هستن که همین موضوع رو بهش فکر کردن:
روايات بر اساس تقويم قمريه و تاريخ در ان از ساعت 12 وارد روز جديد ميشه اما در تقويم شمسي از ساعت بعد 24 (نيمه شب)و شب جمعه يعني پنج شنبه شب شمسي ولي اون روايت ما با روز كار داريم كه تفاوتي ندارند(تا ظهر)

در ضمن بهتره از این به بعد اگه جواب سوالی رو نمیدونستیم ربه جای ایراد گرفتن از نفس هم دیگه راحت بگیم
نمیدونم!

[علی 110]

(۲۲/خرداد/۹۱ ۱۳:۴۹)sarallahe73 نوشته است:  در ضمن بهتره از این به بعد اگه جواب سوالی رو نمیدونستیم ربه جای ایراد گرفتن از نفس هم دیگه راحت بگیم
نمیدونم!

به روی چشم عزیز برادر

البته اون مبحث نفس همیشه به قوت خود باقیست و یه موضوع کلی است
اما این مبحث شما هم حق است
و تازه همین هم که میگید بگید راحت نمیدونیم باز به همون مبحث نفس بر میگرده
یا علی

[AMINI]

منظور از صیحه آسمانی، ظاهراً صدایی است که درآستانه ظهور حضرت مهدی علیه السلام از آسمان شنیده می شود(36) و همه مردم، آن را می شنوند.

در روایات، تعبیرهای (نداء) و (فزعه) و (صوت) نیز به کار رفته که ظاهر آنها نشان می دهد که هر یک از آنها، نشانه جداگانه ای است که پیش از ظهور واقع می شود(37)، لکن به نظر می رسد که اینها تعبیرهای گوناگون از یک حادثه و یا دست کم، اشکال گوناگون یک حادثه باشند. مراد از همه آنها، همان بلند شدن صدایی در آسمان است، ولی به اعتبار این که صدای عظیم بیدارباشی است که همه را متوجه خود می کند و نیز موجب وحشت عمومی و ایجاد دلهره و اضطراب می گردد، به آن صیحه، فزعه، صوت و ندا، که هر یک بیانگر ویژگیِ از آن حادثه اند، اطلاق شده است.

این احتمال نیز وجود دارد که آنها سه رخداد جدای از هم باشند که در یک زمان رخ می دهند، به این گونه که ابتدا صدایی عظیم و هولناک به گوش جهانیان می رسد که همه را متوجه خود می کند (صیحه) و به دنبال آن، صدای مهیب و هولناکی شنیده می شود که دلهای مردم را به وحشت می اندازد (فزعه) و آن گاه از آسمان صدایی شنیده می شود که مردم را به سوی مهدی علیه السلام فرا می خواند (نداء).
روایاتی که در مورد این نشانه ها از طریق شیعه و سنی رسیده فراوان هستند، بلکه متواتر(38).

امام باقر علیه السلام می فرماید:
(... ینادی مناد من السماء باسم القائم علیه السلام فیسمع من بالمشرق ومن المغرب، لایبقی راقد الاّ استیقظ ولاقائم الاّ قعدو لاقاعد الا قام علی رجلیه فَزَعاً من ذلک الصوت، فرَحم الله من اعتبر بذلک الصوت فاجاب، فان الصوت الاول هو صوت جبرئیل الروح الامین. ثم قال: یکون الصوت فی شهر رمضان فی لیله جمعه، لیله ثلاث وعشرین، فلاتشکوا فی ذلک، واسمعوا واطیعوا.

وفی آخر النهار صوت ابلیس ینادی اَلا ان فلاناً قتل مظلوماً لیشک الناس ویفتنهم‏(39)).
ندا کننده ای از آسمان، نام قائم را ندا می کند. پس هر که در شرق و غرب است، آن را می شنود. از وحشت این صدا، خوابیده ها بیدار، ایستادگان نشسته و نشتگان بر دو پای خویش می ایستند. رحمت خدا بر کسی که از این صدا عبرت گیرد و ندای وی را اجابت کند، زیرا صدای نخست، صدای جبرئیل روح الامین است.

آن گاه، می فرماید: این صدا، در شب جمعه بیست و سوم ماه رمضان خواهد بود. در این هیچ شک نکنید و بشنوید و فرمان برید. در آخر روز، شیطان فریاد می زند که (فلانی مظلومانه کشته شد) تا مردم را بفریبد و به شک اندازد.

یا امام صادق علیه السلام می فرماید:
(ینادی مناد من السماء اول النهار، یسمعه کل قوم بالسنتهم، اَلا ان الحق فی علیّ وشیعته، ثم ینادی ابلیس لعنه اللّه فی آخر النّهار من الارض، اَلا ان الحق فی عثمان و شیعته، فعند ذلک یرتاب المبطلون‏(40)).

در ابتدای روز، گوینده ای در آسمان ندا می دهد که آگاه باشید که حق با علی و شیعیان اوست. پس از آن، در پایان روز، شیطان که لعنت خدا بر او باد، از روی زمین فریاد می کند که حق با عثمان و پیروان اوست، پس در این هنگام، باطل گرایان به شک می افتند.
(اذا نادی مناد من السماء انّ الحق فی آل محمد صلّی الله علیه وآله وسلّم فعند ذلک یظهر المهدی علی افواه الناس ویشربون حبه، ولایکون لهم ذکر غیره‏(41)).
هرگاه گوینده ای از آسمان صدا بزند که حق با اولاد محمد صلّی الله علیه وآله وسلّم است، در آن هنگام، ظهور مهدی علیه السلام به سر زبانها می افتد، به گونه ای که غیر از او، یاد نمی کنند.

افزون بر اینها، روایات دیگری نیز به همین مضمون‏(42) وجود دارد که از مجموع آنها چند نکته را می توان استفاده کرد:
1. (صیحه)، از نشانه های حتمی ظهور شمرده شده است و شیخ طوسی، شیخ مفید، صدوق، نعمانی و... حتمی بودن آن اشاره کرده اند(43).
2. این صدا از آسمان شنیده می شود، به گونه ای که همه مردم روی کره زمین، در شرق و غرب، آن را می شنوند و به خود می آیند.
3. محتوای این پیام آسمانی، دعوت به حق و حمایت و بیعت با مهدی علیه السلام است، با تعبیرهای: (ان الحق لعلّی وشیعته)، (ان الحق فی آل محمد.).
4. همزمان با شنیده شدن این صدا از آسمان و یا کمی پس از آن، در روی زمین نیز صدایی شنیده می شود. ندا دهنده شیطان است که مردم را به گمراهی فرا می خواند و تلاش می کند با ایجاد تردید در مردم، آنان را از حمایت مهدی علیه السلام و اجابت دعوت آسمانی، باز دارند.
5. جبرئیل، مردم را به حق فرا می خواند و شیطان و نیروهای شیطانی و پیروان سفیانی به باطل. ظاهر شدن این نشانه، همزمان با خروج سفیانی و صیحه آسمانی است.
6. در برخی روایات، زمان آن، شب جمعه 23 ماه رمضان معین شده است. با توجه به این که در روایات دیگری، خبر از ظهور حضرت در روز عاشورا، داده شده، می توان نتیجه گرفت که واقع شدن ندای آسمانی، در همان رمضان، پیش از محرم است که فاصله آن تا ظهور، 3 ماه و 17 روز بیشتر نخواهد بود. ناگفته نماند که تعیین وقت مشخص برای ظهور، باظاهر روایاتی که به روشنی از تعیین هرگونه وقتی برای ظهور منع می کند ناسازگار است.
افزون بر این، اسناد بیشتر آنها ضعیف است، از این روی بیشترین چیزی که می توان گفت آن است که: صیحه و یاندای آسمانی از نشانه های ظهور است.

اکنون باید دید که صیحه آسمانی، طبیعی خواهد بود، یا غیر طبیعی.

از ظاهر روایات، با توجه به ویژگیهایی که برای آن بیان شده، فهمیده می شود که تحقق آن، طبیعی نخواهد بود. خداوند، برای آن که شروع این انقلاب جهانی را اعلان بکند و به همگان برساند که انقلابی بزرگ در حال شکل گیری است و حق بودن مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف را بنمایاند و به یاران و دوستان و علاقه مندان به چنین رستاخیزی خبر بدهد، تا به یاری وی بشتابند، صیحه آسمانی را معجزه آسا به گوش همگان می رساند. اشکال هم ندارد و با قانون معجزه هم هماهنگ است.

---------------------

جالب اینجاست که :

[sarallah]

(۲۳/خرداد/۹۱ ۱۸:۱۲)AMINI نوشته است:  

---------------------

جالب اینجاست که :

از اونجایی ک سفیانی ملعون امسال هم خروج نکرد بنابر این بعید هت که امسال صیحه اتفاق بیفته.
در ضمن یه نکته خیلی مهم:
کذب الوقاتون و هلک المستعجلون
مواظب باشیم.

[عبدالرحمن]

شاید جواب شب و صبح شما در این نهفته باشد که شب قدر در هر سال بر چه مبنایست؟
بالاخره هرجایی که شب باشد آن طرف نیمکره زمین روز است.