امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف)جمعه ظهور میفرمایند یا شنبه؟

[وحید110]

ظهور امام زمان، جمعه یا شنبه؟

جمعه یا شنبه

فقط

خدا کند که بیایی


و اما تحقیق جالبی از گذشته های سایت بازتاب


محمد نصر اصفهانی
حدود 20 سال قبل در یک مرکز تحقیقاتی قم، به صورت اتفاقی به کتاب «منتخب الاثر فی امام الثانی عشر(علیه السلام)» تالیف آیت الله لطف الله صافی گلپایگانی، علاقمند شدم. جریان به این صورت بود که آیت الله امامی کاشانی تصمیم به سخنرانی داشت و برای آماده شدن برای سخنرانی کتاب «منتخب الاثر» را خواست. کتاب را در اختیار ایشان قرار دادیم. ایشان در حالی که کتاب را مطالعه از آن بسیار تعریف کرد و گفت: این کتاب یکی از بهترین و معتبر ترین کتب حدیثی مربوط به امام دوازدهم(عجل الله تعالی فرجه الشریف) است.
مدتی بعد در حال مطالعه آن کتاب، توجهم به باب نهم کتاب جلب شد. نویسنده در این باب، روایات مربوط به روز قیام و ظهور امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) را جمع کرده است. در آن زمان برای من جای تعجب بود که از هفت روایت مطرح شده در این بخش نه تنها روز جمعه را روز ظهور و قیام حضرت(عجل الله تعالی فرجه الشریف) ندانسته بلکه صریحاً آن را روز شنبه اعلام نموده بود.
هر چه زمان می گذشت و سخن سخنرانان را بیشتر می شنیدم و نوشته شاعران و نویسندگان را می خواندم و برنامه های رادیو و تلوزیون را می دیدم، که همه تکرار می کردند؛ امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) روز جمعه خواهد آمد، حساسیت و گاه ناراحتی ام بیشتر می شد، که چرا یک موضوع تحقیق نشده اینقدر مشهور شده است؟! ممکن است گفته شود چه تفاوتی دارد که امام زمان جمعه یا شنبه ظهور کند. در پاسخ باید گفت اتفاقاً موضوع بسیار مهم است، چرا که اگر مطلب برای همگان این چنین بدیهی بماند و مومنین هر جمعه منتظر باشند و پس از آن ناامیدی از آن روز تا هفته بعد انتظار کشند و روز بعد یعنی شنبه مواجه با ظهور ایشان شوند، آیا امام را انکار نخواهند کرد و نخواهند گفت که او امام زمان نیست، چرا که امام زمان باید روز جمعه ظهور کند؟ در این صورت چه کسی مسئول این وضع است؟
در اینجا دو پرسش قابل طرح است الف: ادله دو تفکر جمعه و شنبه از نظر تاریخی به چه زمان بر می گردد و کدامیک قوی تر است؟ ب: شیوع تفکر جمعه به کجا بر می گردد و چه دلیلی داشته است؟ برای روشن شدن حقیقت، نتیجه مطالعات خود در این موضوع را در معرض افکار عمومی قرار داده می دهیم تا اهل اندیشه با نگاهی نقادانه آنچه قابل قبول است را تایید و آنچه قابل قبول نیست را متذکر شوند.
الف: برای پاسخ به پرسش از ریشه تاریخی موضوع و مستندات اندیشه جمعه، رد پای آن را در قدیمی ترین و معتبر ترین کتب روایی دست اول شیعی گرفتیم. کتب روایی شیعه در این موضوع را می توان به سه دسته تقسیم کرد. اول کتب روایی معتبر شیعه که همان «کتب اربعه» است. دوم کتب حدیثی مربوط به موضوع امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف)، سوم کتب حدیثی عمومی یا غیر مربوط به امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف).
در کتب اربعه شیعه اثری از بحث ظهور امام زمان در روز جمعه نیست. در کتب قدیم تدوین شده در مورد امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) نیز اثری از ظهور امام زمان در روز جمعه نیست. در کتب حدیثی شیعه غیر مربوط به موضوع امام زمان، تنها یک روایت در مورد قیام امام زمان(علیه السلام) در روز جمعه وجود دارد که شیخ صدوق، آن را در کتاب «خصال» خود در ضمن یک روایت نقل کرده است. کتاب «خصال» کتاب حدیثی عمومی است که هدف از آن به قول خود شیخ صدوق ثبت روایاتی است که شامل اعداد و شمارش کردارهای نیک و بد باشد. در حدیث 101 از عدد هفت این روایت آمده است که امام صادق(علیه السلام) فرموده اند: شنبه از ماست و یکشنبه از آن شیعیان ماست و دوشنبه از آن دشمنان ما و سه شنبه از آن بنی امیه و چهار شنبه روز آشامیدن دارو است و روز پنجشنبه حاجت ها برآورده می شود و جمعه برای پاکیزه شدن و عطر زدن است. جمعه، عید مسلمانان است و از عید فطر و قربان بهتر است. بهترین عید ها روز غدیر است که روز جمعه هجدهم ذی الحجه بوده است. قائم ما خانواده، در روز جمعه ظهور می کند. رستاخیز در روز جمعه بر پا می شود و هیچ کاری در روز جمعه بهتر از صلوات بر محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و آل محمد(علیه السلام) نیست.
این تنها روایتی است که در مورد ظهور امام زمان در روز جمعه، در متون حدیثی دست اول نقل شده است. کتب جامع روایی بعد، مثل «وسایل الشیعه»، حر عاملی (متوفای 1104) یا «بحار الانوار»، علامه مجلسی(1110) روایت جمعه را از همین کتاب نقل کرده اند. شیخ صدوق در کتاب «خصال»، بلافاصله پس از حدیث فوق روایت دیگری، در تفسیر حدیث نبوی لاتعادوا الایام فتعادیکم (روزها را دشمن ندارید که آنها شما را دشمن خواهند داشت) نقل کرده است که امام علی النقی(علیه السلام) فرموده اند: روزها ما هستیم ...یک شنبه امیر المومنین است ... و جمعه فرزند فرزندم است. که جهان را پر از عدل و داد خواهد کرد.

ویژگی های مثبت و منفی حدیث جمعه
- تک روایت شیخ صدوق در کتاب خصال یک ویژگی مثبت دارد و آن این است که روایت از نظر سند خوب است. چرا که در سلسله سند سعد بن عبد الله بن خلف الاشعری قمی است که به قول نجاشی شیخ قمی ها و فقیه و وجیه بوده است. یزید بن الکاتب الانباری به تعبیر شیخ طوسی(460) و نجاشی(متوفای450)، مورد اعتماد و راستگوست. محمد بن ابی عمیر زیاد، امامی و مورد اعتماد و جلیل القدر است و به قول اصحاب رجال لا یروی و لا یرسل الا عن ثقه. افرادی که این سخن را از امام شنیده اند متعدد هستند ولی چون ابن ابی عمیر از غیر ثقه نقل نمی کند به آنها اعتماد می شود. اما:
1- روایت مذکور با روایاتی که روز شنبه را روز قیام امام زمان دانسته است در تعارض است، و با آن قابل جمع نیست.
2- خود ناقل حدیث یعنی شیخ صدوق در جایی که در صدد بیان موضوع علائم و زمان ظهور امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) است، یعنی کتاب «کمال الدین و تمام النعمه» به این روایت اعتنا نکرده و به روایت شنبه تمسک کرده است.
3- این روایت در کتاب خصال صدوق ذیل عنوان جمعه نیامده است بلکه ذیل «باب آنچه در باره روز شنبه رسیده است» آمده است.
4- مضمون حدیث دو اشکال اساسی دارد: یکی اینکه در این حدیث آمده است که روز یکشنبه روز شیعیان ماست. در حالی که در احادیث منقول از کتاب « من لا یحضر الفقیه» گفته شده است که روز یکشنبه روز بنی امیه است و در حدیث منقول از خصال روز یکشنبه به امیر المومنین(علیه السلام) اختصاص داده شده است. دوم گفته شده است که روز جمعه از عید قربان و عید فطر برتر است. در حالی که عید فطر و قربان از اعیاد بسیار مهم مسلمانان است و از نظر اهمیت قابل مقایسه با روز جمعه نیست.
5- اثری از ظهور امام زمان در روز جمعه در «کتب اربعه» که در نزد شیعه معتبر است نیست.
اما در مورد اختصاص روز جمعه به امام زمان(علیه السلام) روایت منقول از کتاب «خصال» ضعیف است چون هویت عبد الرحمن بن احمد الموصلی و الصقر بن دلف مشخص نیست و آنها توثیق نشده اند. با این حال احتمال دارد که شهرت اختصاص روز جمعه به امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) نه به دلیل ظهور امام زمان در این روز است بلکه به دلیل تولد ایشان در روز جمعه است.

***
از سه دسته کتب حدیثی یاد شده در هر سه دسته، ظهور امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) در روز شنبه اعلام شده است. اینک به بررسی احادیث این کتب می پردازیم:
الف - از کتب اربعه، مرحوم کلینی(متوفی،329) در «اصول کافی»، کتاب حجه، در موضوع امام زمان روایات بسیاری ذکر کرده است ولی هیچ اشاره ای به روز قیام امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) نه در جمعه و نه شنبه نکرده است. در بقیه کتاب کافی نیز نفیاً و اثباتاً در مورد مطلبی دیده نمی شود.
- در کتاب «من لا یحضره الفقیه» نیز شیخ صدوق (متوفی 381) سخنی در مورد ظهور امام زمان در روز جمعه یا شنبه نیاورده است. ولی در جلد یک و دوِ کتاب، روایاتی نقل شده است که در ضمن آن مطرح شده است که روز شنبه روز اهل بیت و روز یکشنبه روز بنی امیه است.
- شیخ طوسی(متوفی460) در کتاب «استبصار» در این مورد چیزی ندارد، اما در کتاب «تهذیب الاحکام» که چهارمین کتاب از کتب اربعه شیعه محسوب می شود، حدیثی از امام باقر(علیه السلام) نقل کرده است که در آن اعلام شده که ظهور امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) روز شنبه است، روزی که در آن حسین بن علی(علیه السلام) کشته شد، کعبه به تصرف او درخواهد آمد.
ب: بلافاصله پس از غیبت کبری علماء شیعه برای رفع شبهات مطرح شده در مورد امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) به جمع آوری احادیث مربوط به این موضوع پرداختند و کتبی مستقل در مورد امام زمان نوشته شد؛ که در آن به ابعاد مختلف مربوط به امام زمان پرداخته شده است از جمله:
- شیخ صدوق (متوفی 381)، کتاب «کمال الدین و تمام النعمه» که منحصراً در مورد امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) تالیف کرده است، او تحت عنوان علامات ظهور امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف)، از امام باقر(علیه السلام) نقل می کند که: خروج قائم در روز شنبه، روز عاشوراست. همان روزی که در آن حسین بن علی(علیه السلام) کشته شد.
- شیخ مفید(متوفی413) شاگرد شیخ صدوق نیز در کتاب «الارشاد فی معرفه حجج الله علی العباد» در بخش مربوط به علامات ظهور امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف)، از امام صادق(علیه السلام) نقل کرده است که: گویا می بینم که امام قائم(علیه السلام) در روز شنبه دهم محرم در بین رکن و مقام ایستاده، و جبرئیل در سمت راست او فریاد می زند: بیعت برای خدا! شیعیان به سوی او هجوم می آورند و زمین زیر پایشان پیچیده شود تا خدمتش رفته با او بیعت کنند و خدا به وسیله او زمین را از عدل و داد پر کند چنانچه از جور و ظلم پر شده باشد.
- شیخ طوسی (متوفی460) نیز در کتاب «الغیبه» که در موضوع غیبت امام زمان(علیه السلام) تالیف کرده است باز روایتی در مورد ظهور امام زمان در روز شنبه دارد. کتاب معروف دیگری در مورد امام زمان به نام «الغیبه» توسط نعمانی تدوین شده است که در آن نفیاً و اثباتاً چیزی در مورد جمعه یا شنبه نیامده است.
پس چنانچه ملاحظه گردید بین علماء اولیه شیعه مثل شیخ صدوق، شیخ مفید و شیخ طوسی در مقام بحث علامات و روز ظهور امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف)، بر طبق روایات نقل شده از جانب ائمه اطهار(علیه السلام)، شنبه مشهور، بلکه اجماعی بوده است. البته علماء بعدی نیز با استفاده از همین روایات روز شنبه را، روز ظهور حضرت حجت(علیه السلام) دانسته اند.
- از این علما می توان از امین الاسلام طبرسی(متوفی548) صاحب تفسیر مجمع البیان در کتاب «اعلام الوری» از امام صادق(علیه السلام) آورده است که گویا می بینم که امام قائم(علیه السلام) در روز شنبه دهم محرم در بین رکن و مقام ایستاده، و جبرئیل در سمت راست او فریاد می زند: بیعت برای خدا! شیعیان به سوی او هجوم می آورند و زمین زیر پایشان پیچیده شود تا خدمتش رفته با او بیعت کنند و خدا به وسیله او زمین را از عدل و داد پر کند چنانچه از جور و ظلم پر شده باشد.
- اربلی(متوفی687) دو جا در «کشف الغمه فی معرفه الائمه(علیه السلام)» در ضمن روایتی بدون سند از امام باقر(علیه السلام) آورده است که امام زمان در روز عاشورا، روز قتل سید الشهداء بین رکن و مقام قیام خواهد کرد که گویا در روز شنبه دهم محرم است.
- متقی هندی(975) در کتاب «البرهان فی علامات مهدی اخر زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف)»، از قول امام باقر(علیه السلام) آورده است: ظهور امام قائم(علیه السلام) در روز شنبه دهم محرم است. این همان روزی است که حسین بن علی(علیه السلام) در آن روز کشته شد. بین رکن و مقام ایستاده است، جبرئیل در سمت راست و میکائیل در سمت چپ اوست. شیعیان از اطراف زمین به سوی او هجوم می آورند. زمین زیر پایشان پیچیده شود تا خدمتش رفته با او بیعت کنند. به وسیله آنها زمین از عدل و داد پر شود، چنانچه از جور و ظلم پر باشد.
8- مرحوم علامه مجلسی (متوفای1110) در بحار الانوار روایت شیخ صدوق در کمال الدین و شیخ طوسی در کتاب الغیبه را ذکر کرده است.
9- حاجی نوری(متوفی1320) در کتاب«کشف الاستار عن وجه الغائب عن الابصار» از ابی بصیر از امام صادق(علیه السلام) نقل می کند که قیام امام زمان در روز شنبه دهم محرم ایستاده بین رکن و مقام است. شخصی در کنار او فریاد می زند: بیعت کنید، بیعت کنید. مردم از اقصی نقاط عالم برای بیعت با او می آیند و او از مکه به سمت کوفه خواهد رفت و در نجف سکنا خواهد گزید، آنگاه لشکریان خود را به سمت شهرهای مختلف می فرستد تا زمین را پر از عدل و داد سازد چنانچه پر از ظلم و جور شده است.

نقاط مثبت و منفی احادیث شنبه
همه روایات یاد شده در مقام بیان علایم ظهور امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) است و از لحاظ سند نیز در مجموع قابل قبول علمایی قرار گرفته است که نزدیک به دوران ائمه(علیه السلام) بوده اند. چهار روایت اول از کتب دست اول شیعه نقل شده است. بنابراین برای بررسی اسناد روایات، باید همین چهار روایت مورد بحث قرار گیرد.
بر اساس کتب رجالی هشتگانه شیعه در سلسله سند روایت اول از تهذیب:

احمد بن محمد بن عیسی اشعری قمی نیز که امام رضا، جواد و عسگری(علیه السلام) را درک کرده، امامی و ثقه است. علی بن الحکم نیز ثقه و جلیل القدر دانسته شده است. علی بن ابی حمزه بطائنی، از اصحاب امام صادق(علیه السلام) و کاظم(علیه السلام) است. او عصا کش ابی بصیر بوده است سپس واقفی شده و از سرکردگان آنها نیز محسوب می شده است نزدیک به 1600 روایت از او نقل شده است و علماء شیعه احادیث او را به ویژه روایاتی که مربوط به قبل از واقفی شدنش باشد را قبول داشته اند. به هر حال او در نقل خبر تا حدی مورد اعتماد است. یحیی ابی بصیر اسدی هم از اصحاب اجماع است و امامی و مورد اعتماد می باشد. بنابراین چنانچه ملاحظه می شود روایت از نظر سندی تنها در مورد ابی حمزه قابل تامل است.

روایت دوم از کمال الدین:
حسین بن احمد بن ادریس اشعری قمی؛ از مشایخ صدوق، امامی و قابل اعتماد است. پدرش احمد بن ادریس قمی نیز شخصی جلیل القدر، امامی و قابل اعتماد است. حسین بن سعید اهوازی کوفی از طبقه سه و مورد اعتماد است. بقیه رجال حدیث شبیه حدیث قبل است.

سلسله سند روایت سوم از ارشاد: فضل بن شاذان، امامی و مورد اعتماد است. محمد بن علی کوفی مجهول است، وهب بن حفص واقفی است که مورد اعتماد قرار گرفته است. در کل این روایت به دلیل مجهول الهویه بودن یک نفر از راویان ضعیف است.
روایت چهارم ضعیف است چون محمد بن سنان در سلسله سند آن ضعیف می دانند

نتیجه از مجموع مباحث اینکه اگر بخواهیم بر اساس روایات شیعی راجع به زمان ظهور امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) اظهار نظر کنیم باید گفت اظهار نظر قطعی ممکن نیست. بنابراین باید با احتمالات سخن گفت چون همه روایات دارای مشکل است ولی روایات مربوط به شنبه قابل اعتمادتر است؛ چونکه:

اولاً مورد توافق مشایخ علماء اولیه شیعه بوده است و آنها از روایات جمعه یاد نکرده اند. جمعه از قرن هفتم به اینطرف در بین برخی از علما شهرت یافته است.

ثانیاً روایات شنبه در مقام بیان علائم ظهور مطرح شده است نه مثل روایت جمعه که در بین یک روایت مضطرب و طولانی آنهم در توضیح اهمیت جمعه، در باب شنبه یک کتاب حدیثی عمومی .
ثالثاً ضعف احادیث شنبه را شهرت شنبه در بین علمای اولیه جبران می کند. بعلاوه اینکه پای یکی از احادیث شنبه به کتب اربعه باز می شود که از نظر اعتبار قابل مقایسه با کتب روایی دیگر نیست.

ج: در پاسخ به سوال از علل شیوع اندیشه جمعه با وجود نبودن حتی یک روایت مستقل در این مورد می توان گفت: به نظر می رسد با توجه به اینکه کتاب مفاتیح الجنان بیش از هر چیز افکار عامه و حتی خاصه متدینین را تحت تاثیر قرار می دهد به احتمال قوی ذهنیت ظهور و قیام امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) در روز جمعه تحت تاثیر کتاب «مفاتیح الجنان» باشد. این کتاب در چند مورد این ذهنیت را القاء می کند:

1- در این کتاب دعایی برای امام زمان در روز جمعه توصیه شده است.
2- دعای ندبه که مربوط به امام زمان است،از دعاهایی است که گفته شده؛ مستحب است در چهار عید یعنی: فطر، قربان، غدیر و روز جمعه خواندن شود. رویه جاری شیعیان خواندن این دعا در هر صبح جمعه بوده است.

3- مرحوم محدث قمی در فصل پنجم کتاب بر طبق روایتی از قول امام علی النقی(علیه السلام) از کتاب «جمال الاسبوع» سید بن طاووس، روز جمعه را اختصاص به امام زمان داده است. او نوشته است که « روز جمعه روز حضرت صاحب الزمان(علیه السلام) است و همان روزی است که در آن روز ظهور خواهد فرمود» پس از این روایت زیارتی برای امام زمان نقل شده است که در ضمن آن این سخن به چشم می خورد که: « ای امام زمان(علیه السلام) امروز روز جمعه است و این روزی است که متعلق به تو است و در آن انتظار ظهور تو می رود.» ظاهر عبارات متن زیارتنامه، نشانگر این است که آن ماثور نیست بلکه خود سید بن طاووس یا شخص دیگر، آن را انشاء کرده باشد.

در مورد ذهنیت شایع علماء نقش کتاب «بحار الانوار» قابل انکار نیست. مرحوم مجلسی در «بحار الانوار» در موضوع روز ظهور امام زمان اولین روایتی که نقل کرده، روایت تقطیع شده کتاب «خصال» شیخ صدوق را بدون ذکر سلسله سند آورده است. او در چند روایت بعد عیناً روایت شنبه را از کتاب «کمال الدین» صدوق و کتاب «غیبت» شیخ طوسی را هم نقل کرده است. برای کسی که بدون دقت به کتاب «بحار الانوار» نگاه می کند این توهم پیش می آید که روایت روز جمعه تنها روایت موجود است و همین روایت را مرحوم مجلسی اختیار کرده است. غافل از اینکه این روایت تنها یک جمله از یک روایت بلند بی ارتباط با موضوع است که در ابتداء باب نقل شده است و معلوم نیست مختار علامه مجلسی بوده باشد.

[علی 110]

سلام ضمن تشکر
یک مطلب تکراری که بد نیست باز هم تکرار شود
به فرض همه ی اطلاعات مربوط به علایم ظهور و اشخاص و مصادیق شخصیت های آمده در روایات رو هم دونستیم
به فرض سال و ماه و روز و دقیقه و ثانیه ظهور رو هم دونستیم
خوب که چی؟
چقدر بندگی من و ولایت پذیری من در عمل رشد کرده
مشکل ندونستن جمعه یا شنبه نیست!!!!!
وظیفه ما در آیات قرآن و روایات در باب انتظار چیه
اصل و فرع رو نباید قاطی کرد
خدا در قرآن نمیگه اگه میخواید من بهتون تعلیم بدم و یا اگه میخواید من بهتون قدرت تشخیص حق از باطل رو بدم برید هی اینجور چیزا رو مطالعه کنید
میگه تقوای الهی پیشه کنید خود خدا معلمتون میشه
میگه تقوای الهی پیشه کنید خود خدا بهتون فرقان یعنی قدرت تشخیص حق از باطل رو میده
دوستان این رو از این باب خدمتتون یاد آور میشم که حواسمان باشد و اصول و فروع رو متناسب با درجه ی اهمیتی که دارند بهشون بپردازیم
حالا ما بفهمیم آقا چمعه میایند یا شنبه
اصل قضیه این هست که آیا ما آماده ایم که گوش به فرمانشان باشیم؟نشانه اش این هست که ما چقدر گوش به فرمان دستورات خدا هستیم در همین زمان
یعنی چقدر رعایت تقوا میکنیم در همین زمان

[وحید110]

عزیز دل برادر
به نظر شما نمیتوان هم تحقیق کرد و بررسی و هم برای ظهور اماده شد؟
یعنی نمیتوان این اصل و فرع را با هم جمع کرد؟
میفرمایید همه بخشها تعطیل شود فقط قسمت نماز و دعا و خود سازی فعال باشد؟
یا حق

[idea]

نه خیر ظهور بیداری جوامع هست که منجر به ظهور میشه (فعل ظهور بهترتا میاد و ..) و واقعا عمیقا ظهور بپذیرن و اطاعت کنن(قلبی و معنوی) حالا هزار نشانه ظهور بیارن و همه اتفاق بیفته ولی افراد منتظر از این اصل قافل بشن هیچ اتفاقی نخواهد افتاد
مثل داشتن شاه کلید ولی ازش استفاده نکنن

[arnh]

سلام . این همه بحث چرا !

جمعه شب ظهور می فرمایند. ظهر شنبه قیام می فرمایند.


جناب علی 110 . شناخت ولی . از ولایت پذیری خیلی مهم تره .
شما ولایت پذیر ترین آدم دنیا هم که باشی وقتی که ولی رو نشناسی هیچ کاری از دست بر نمیاد . بجز گمراهی و ذلالت هیچ چیزی نداره . ولایت پذیر بودن بدون شناخت ولی .

آیا نیست که فرموده اند اگر کسی ولی خود را نشناسد و بمیرد به مرگ جاهلیت مرده .

شما تلاش کن ولی را بشناسی بعد ولایت پذیری خودش می آید . آنقدر حسنات در وجهه ولی است که موجب ولایت پذیری شود.

سالها دل طلب جام جم از ما می کرد ...

[montazer_rm]

سلام
اونطوری که من شنیدم روز ظهور معلوم نیست
اما اختلاف در جمعه یا شنبه برای قیام آن حضرت است که در ماه محرم می باشد

[moud]

سلام عزیز
جمعه و شنبه شو بی خیال شو
اول امام زمانتو تو دل خودت به ظهور برسان بقیه اش حله انشاء.......

[علی 110]

(۱۳/اردیبهشت/۹۰ ۱۱:۲۶)arnh نوشته است:  جناب علی 110 . شناخت ولی . از ولایت پذیری خیلی مهم تره .
شما ولایت پذیر ترین آدم دنیا هم که باشی وقتی که ولی رو نشناسی هیچ کاری از دست بر نمیاد . بجز گمراهی و ذلالت هیچ چیزی نداره . ولایت پذیر بودن بدون شناخت ولی .

آیا نیست که فرموده اند اگر کسی ولی خود را نشناسد و بمیرد به مرگ جاهلیت مرده .

شما تلاش کن ولی را بشناسی بعد ولایت پذیری خودش می آید . آنقدر حسنات در وجهه ولی است که موجب ولایت پذیری شود.

نکته اینجاست که کسی که به مرحله ی ولایت پذیری نمیرسد اگه ولی رو هم بشناسه خیلی براش فایده نداره

آدم باید مستند به آیات قرآن نظر بده

خدا در قرآن قصه برای سرگرمی که نمیگه

خضر نسبت به موسی علیه السلام ولایت داره
و خدا آن ولی را به موسی معرفی کرد

اما چون شرط ولایت پذیری رو موسی علیه السلام نتونست به جا بیاره از همراهی و استفاده ی بیشتر از حضرت خضر بازماند!!!!!!!!!!!!!!!!!

بر طبق آیات قرآن

شرط استفاده از ولی تمرین ولایت پذیری هست
و بدون ولایت پذیری ولی شناسی هم کارایی کافی رو نداره

مگه عمر سعد لعنت الله امام حسین رو نمیشناخت

خود امام حسین به او میگه که تو که میدونی من کی هستم چرا نابود میکنی دنیا و آخرت خودت رو

یا معاویه لعنت الله شما فکر میکنی معرفتش نسبت به ولی بود امیرالمومنین فکر کردی کم بود؟؟؟؟؟

یا مأمون خیلیفه ی عباسی شما فکر میکنی جایگاه و عظمت حضرت امام رضا رو نمیدونست؟؟؟؟؟؟؟؟

نه آقا جان ولی شناسی کافی نیست!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

خیلی چیزا هست که اگه آدم خودش رو تزکیه نکرده باشه شناخت ولی هم به کارش نمیاد
حب دنیا و حب مقام و حب جاه و شهوت و.....

---

بعلاوه مهمترین شرط ولایت پذیری رعایت تقوای الهی هست!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

و اگه کسی متقی بود بر طبق آیات قرآن خدا بهش فرقان (قدرت تشخیص حق از باطل رو میده) إن تتق الله یجعل لکم فرقانا

و اگه کسی متقی بود بر طبق آیات قرآن خدا خودش معلمش میشه (فیعلّمکم الله)

حال چگونه ممکن هست که کسی که خدا معلمش هست و بهش قدرت تشخیص حق از باطل رو داده نتونه ولی رو بشناسه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

[خیبر110]

من دقیقا نفهمیدم اگر در ماه محرم هستش پس چرا میگن ظهور ایشون در 23 یا 21 (یادم نمیاد کدومش بود) ماه رمضان هستش
فکر میکنم طبق کتاب اقای کورانی در ماه رمضان و در جمعه ظهور میکنن و قیامشون در شنبه ی روز دهم ماه محرم هستش.

[mahdy30na]

با سلام
شما واقعا دنبال این هستین که جمعه یا شنبه ها خودمونو آماده کنیم ؟ یعنی روز دیگه ای امکان ظهور نداره؟
حقیقتش به علت طولانی بودن متن نتونستم همه رو بخونم اما هر بار این نوع سوال رو شنیدم یاد حدیثی افتادم که :
حضرت مهدی عج‌الله تعالی فرجه الشریف، طی توقیع‌نامه‌ای به چهارمین و آخرین نایب خاص خود «علی بن محمد سمری (رحمة الله علیه)» بدین مضمون مرقوم فرمودند: دیگر وصیت مکن که پس تو کسی جانشین گردد، چرا که به امر خداوند متعال غیبت کبرای من آغاز شد ... و سپس مرقوم نمودند:

" «مَنِ الدَعی المُشاهِدة قَبلَ خُرُوج السُفیانی وَ الصَّیْحَةِ، فَهُوَ کَذابٌ مُفتَرٌ» یعنی: [دیگر] تا قبل از خروج سفیانی و صحیه‌ی آسمانی

(که از علائم حتمی ظهور است) هر کس ادعای مشاهده‌ی مرا بنماید، دروغ‌گو و افترا زننده است». "
تعيين زمان ظهور حضرت مهدي(علیه السلام)
بسياري از روايات، ما را از توقيت (مشخص كردن زمان ظهور) يا تعيين محدودة زماني براي ظهور حضرت به شدت نهي كرده اند و شيعيان را امر كرده اند كه هر كه را چنين كرد تكذيب كنند و دروغ گو بشمارند؛ زيرا اين مطلب در زمرة اسرار الهي است و كسي آن را نمي داند؛ امام صادق(علیه السلام) به محمدبن مسلم فرمودند:
محمد! اگر كسي وقتي از جانب ما براي ظهور حضرت مهدي(علیه السلام) نقل كرد، از تكذيب كردن او نترس! چرا كه ما براي احدي تعيين وقت نمي كنيم.
نعماني، محمد بن ابراهيم، همان، ص195، طوسي، محمد بن حسن، همان، ص262؛ آل سيد حيدر، مصطفي، بشارةالاسلام، ص298، مجلسي، محمد باقر، همان، ج52، ص104

وقتي فضيل از امام باقر(علیه السلام) مي پرسد كه آيا اين مسئله وقت مشخص دارد؟ حضرت سه مرتبه مي فرمايند: «آنها كه وقت تعيين مي كنند دروغ مي گويند
طوسي، محمد بن حسن، همان، ص262؛ مجلسي، محمد باقر، همان، ج52، ص103؛ صافي گلپايگاني، لطف الله، همان، ص463
يكي از ياران امام ششم(علیه السلام) به ايشان عرضه مي دارد: اين مسئله اي كه چشم انتظارش هستيم كي خواهد آمد؟ حضرت مي فرمايند:
اي مهزم! آنها كه وقت تعيين كنند دروغ مي گويند، آنها كه عجله كنند هلاك مي شوند و آنها كه تسليم امر خداوند باشند نجات مي يابند و به سوي ما باز مي گردند.
نعماني، محمد بن ابراهيم، همان، ص198؛ طوسي، محمد بن حسن، همان، ص262؛ مجلسي، محمد باقر، همان، ج52، ص104؛ آل سيد حيدر، مصطفي، همان، ص299؛ صافي گلپايگاني، لطف الله، همان، ص463

آنگونه كه از احاديث برمي آيد، ظهور حضرت حجت(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) از جمله اموري است كه خداوند متعال آن را از مردم پنهان نموده است و هر زمان كه خداوند تبارك و تعالي اراده كنند و شرايط و علل فراهم و مناسب باشد؛ زمين را از بركات وجودي آن امام همام(علیه السلام) بهره مند خواهند نمود.

البته نهي از تعيين وقت، شامل نشانه هاي حتمي ظهور نمي شود؛ چرا كه خود معصومين(علیه السلام) در اين موارد به فاصلة زماني ميان حدوث آن نشانة حتمي و ظهور حضرت اشاره كرده اند كه مثلاً از ابتداي شورش سفياني تا قيام حضرت بيش از 9 ماه طول نخواهد كشيد يا مثلاً 15 روز پس از شهادت نفس زكيّه حضرت در مكه ظهور مي كنند. وليكن ديگر نشانه ها حداكثر به اين اشاره مي كنند كه ظهور آن وجود مقدس نزديك شده است و نه بيش از اين. چنانكه ديديم برخي از نشانه هاي ظهور قرن هاست كه اتفاق افتاده اند و گذشته اند و هنوز ظهور رخ نداده است. كه البته به جهت ايجاد اميد در دل شيعيان مبني بر نزديك شدن ظهور معصوم(علیه السلام) از آن به عنوان نشانة قيام حضرت صاحب(علیه السلام) ياد كرده اند.

ضمناً اگر بنا بود زمان ظهور مشخص شود و همگان بدانند كه ايشان بناست چه زماني قيام جهاني خويش را آغاز كنند؛ ستمگران و ظالمان تمام عِدّه و عُدّه خويش را براي آن روز مهيا و آماده مي كردند ـ كه به خيال خام و واهي خود ـ آن نور الهي را خاموش كنند و نگذارند عدالت را در جهان گسترش دهند و مؤمنان و مستضعفاني هم كه قرن ها با حدوث اين حادثة عظيم و بزرگ فاصله داشتند مبتلا به يأس و كسالت و خمودي مي شدند حال آنكه قرن هاست بسياري در انتظار آن يار غايب از نظر، ديده ها را خون بار كرده و هر صبح و شام دست دعا به تعجيل در فرج ايشان برداشته اند و اميد دارند كه در زمرة ياران و ياوران ايشان باشند. مشخص نبودن زمان ظهور خواب از چشم هاي ستمگران ربوده و هر صبح و شام از اين هراسناكند كه شايد آن عزيز مقتدر امروز ظهور كند و پايه هاي حكومت شيطاني شان را درهم شكنن .
دنبال روز نگردین دنبال این بگردین که چطور میشه در امر ظهور مفید بود.
التماس دعا