کار یا درس؟ مشاوره اشتباه به پسرها

[علائم ظهور]

سلام

در یک جمعی بحثی بود و حس کردم خوبه در این تالار هم مطرح بشه. چون پسرهای اینجا بیشتر مذهبی هستن و ازدواج براشون خیلی مهمه و دوست دارن به موقع زندگیشون سر و سامان بگیره
با وجودیکه اون تب چند سال پیش در مورد مدرک گرایی در ایران خیلی کمتر شده، اما متاسفانه هنوز برخی چشم و هم چشمی ها و مشاوره های غلط به پسرها باعث شده متوسط سن ازدواج پسرها به 28 سال و بیشتر برسه. الان افراد دلسوز و با تجربه همین مطلبی رو که در ادامه میگم خیلی تکرار میکنن


نکته ای که می خوام اشاره کنم اینه. به امید شغل نرید دانشگاه

یک پسر دبیرستانی بهترین زمان رو داره برای ساختن آیندش. قبل از کنکور و انتخاب رشته شما باید بدونید مدرک کاردانی و کارشناسی که می گیرید قراره کجا به دردتون بخوره؟
آیا جایی در شهر یا استانتون سراغ دارید که با این مدرک بهتون کار بدن؟
آیا حاضرید صرفا به خاطر شغل کل فامیل و دوستانتون رو رها کنید و برید استان دیگه کار کنید؟
پس اگر دبیرستانی هستید خوب به این مسئله فکر کنید و تصمیم جدی بگیرید. رشته ای نروید که کاری براش نیست

اگر الان دانشجو هستید، درسته برای انتخاب دیره ولی همین الان همون حداقل فرصتی که دارید رو سعی کنید بگردید دنبال شغل. حتی شده اولش 2-3 ماه کارآموز و رایگان کار کنید. نه برای واحد کارآموزی و کارورزی دانشگاه. بلکه جدی تر
تونستید شغل پاره وقت در رابطه با رشتتون پیدا کنید چه بهتر. نتونستید برید سراغ هر شغلی. اصلا به حقوقش فکر نکنید. این تجربه و اندوخته کم خیلی بهتر از هیچی است


متاسفانه من الان میشناسم پسرایی کارشناسی دارن. حتی ارشد دارن. نه کار کردن و نه رفتن سربازی
دوستان نزارید کار به اینجاها برسه برای شما. باور کنید هر چقدر سنتون بالاتر بره، کار و سربازی براتون سخت تر میشه
اگر به هر دلیلی سربازی معاف هستید که هیچ. وگرنه ارشد رو بزارید برای بعد از سربازی. حداقلش اینه که با کار میشه ارشد خوند ولی با سربازی خیر
حتی پسرها در برخی خانواده هایی که وضع مالی خوبی هم دارن، ازدواجشان به دلیل هم مدرک گرایی و بی هنری! به تاخیر می افتد
مراقب باشید که وقتی که می توانید در یک حرفه و فناوری متخصص شوید و سابقه کار داشتید باشید، به وقت گذاشتن برای مدرک نگذرد و از سن مناسب برای ازدواجتان نگذرد


امیدوارم که به این متن بالا خیلی با دید باز نگاه شود. چه از طرف خود پسرها و چه از طرف خانواده ها

[Mohammad Trust]

فقط پارتی
نداشتی تا یه حدودی بدبختی
حیف که آقای خامنه ای گفتن که ناامید نکنید جوان هارو وگرنه حرف واسه گفتن زیاده
توی کلاسمون یه دانشجو دکترا داریم که 27سالشه و دانشجوی زرنگی هم نیست چندان، بعد ایشون هیئت علمی دانشگاه آزاد یکی از شهرهای نزدیک ماست! متاهل هم هست. خب شما یکم حساب کنید، 19سالگی بره کارشناسی تا 23 سالگی حداقل لیسانس میگیره، بعدش دو سال خدمت یا ارشد که میشه 25سال بعدش دو سال ادامش میشه 27سال و الان فرتی دکتری، نوش جونش ولی من موندم چه کاری ایشون انجام داده که من انجام ندادم!

عیبی نداره ما هم خدایی داریم

[amirak]

من خودم با این رشته ام را دوست دارم ولی ای کاش به جای خواندن ارشد، دنبال کار بودم
(حتی ان موقع پارتی خوب هم پدرم داشت) و الان با ارشد و البته مدرک فنی و حرفه ای به جایی نرسیدم
( البته جای هم قرار بود بشود که باز نشد)

[فرشته مهربون]

(۳۰/مهر/۹۴ ۱۶:۵۸)مجتبی110 نوشته است:  http://forum.bidari-andishe.ir/thread-37...#pid318050

قبلا در مورد دانشگاه توضیح دادم

مزید بر اون، یک چیزی باید اضافه کنم اونم اینه که، تو رشته های علوم انسانی، ما 80 میلیون فارغ التحصیل هم داشه باشیم کمه. البته این فارغ التحصیل ها باید از قبل به فکر کارشون باشن، و انتظار نداشته باشن با این تحصیلات کار تخصصی براشون پیدا بشه.

ایکاش روزی بشه که دانشگاه محل دانشجویان باشه نه کارجویان . محل دانشجویانی که موازی با زندگی و همسرداری و کار و .. دانشگاه رو پیش می برند.
_______

این حرفی که شما زدید در نوع خودش تئوری خاصیه
چون در هیچ جای دنیا این روش کار و تحصیل جداگانه اجرا نمی شه

[علائم ظهور]

(۱/آبان/۹۴ ۱۲:۳۷)amirak نوشته است:  من خودم با این رشته ام را دوست دارم ولی ای کاش به جای خواندن ارشد، دنبال کار بودم
(حتی ان موقع پارتی خوب هم پدرم داشت) و الان با ارشد و البته مدرک فنی و حرفه ای به جایی نرسیدم
( البته جای هم قرار بود بشود که باز نشد)

دوست من اصلا از رحمت خدا نا امید نباش. ان شاء الله که به زودی در بهترین کار مشغول بشی
اول کار خیلی به درآمد و جایگاه فکر نکن. در اغلب شغلها کاری که میکنی تفاوت زیادی داره با دروس دانشگاه. به همین خاطر ابتدای کار تخصص و تجربه مهمتر از درآمد است
بعد از حدود 2 سال کار درآمدت معمولا به حد خوبی میرسه و به یاری خدا انتخابهای بیشتر شغلی خواهی داشت


در پست اول هم اشاره کردم که در این زمینه بحثی داشتیم. امروز پسرهای زیادی متاسفانه به این مشکل برخوردن. چون مشاوره خوبی نداشتن. در دوستان و فامیل بنده هم هستن.
مشاوره دادن به پسر دبیرستانی خیلی راحتتر از حل مشکلات کسانی هست که مدرک دارن ولی سابقه و تخصص کاری ندارن. سربازی نرفتن و ...
البته هدف این نیست که فرد رو نسبت به تحصیل دانشگاهی مایوس کنیم که اصلا دانشگاه نره. ولی اگر برای رشته ای کار نیست، چه بهتر که از اون رشته صرف نظر بشه

در نهایت معمولا وقتی میرید خواستگاری، برای خانواده دختر عرضه و توان گرداندن یک زندگی مهم است. سابقه کاری و درآمد حال و آینده مهم است. شما دکترا هم از بهترین دانشگاه داشته باشی و پدرت هم پولدار باشه، ممکنه نتونی زندگی مشترک موفقی داشته باشی و این بارها ثابت شده

(۱/آبان/۹۴ ۱۴:۵۶)فرشته مهربون نوشته است:  این حرفی که شما زدید در نوع خودش تئوری خاصیه
چون در هیچ جای دنیا این روش کار و تحصیل جداگانه اجرا نمی شه

این البته نه به اون شدت ولی شدنیه. متاسفانه دید ما از علم آموزی صرفا به دانشگاه محدود شده
همین الان شما می بینید افرادی که شاغل هستن، به دلیل اینکه در کارشون متخصص بشن، آموزش تخصصی می بینن. در عرض یکسال و معمولا کمتر، آنچه که باید برای کارشون بلد باشن، یاد میگیرن. برخی مشاغل به دلیل حساسیت، آموزشهای حقوقی یا اخلاقی هم برای نیروهاش داره
یا شخصی چند ساله در سازمانی مثلا کار مدیریتی میکنه، در کنارش میره مدارج مدیریتی آکادمیک رو هم طی میکنه. سر کلاش میشینه که اصول و قواعد رو یاد بگیره. مدرک خیلی براش کارایی نداره

اصلا دلیل اصلی اینکه من پیشنهاد دادم دوستان ارشد رو بزارن برای بعد از سربازی و کار و ازدواج برای همینه، اگر احساس نیاز باشه، همیشه فرصتش هست. ولی اگر اون مدرک به درد نخوره، یعنی 2 سال صرف وقت شما تلف شده!!!

[مجتبی110]

(۱/آبان/۹۴ ۱۴:۵۶)فرشته مهربون نوشته است:  این حرفی که شما زدید در نوع خودش تئوری خاصیه
چون در هیچ جای دنیا این روش کار و تحصیل جداگانه اجرا نمی شه

اینطور هم نیست البته

خیلی از شرکت های بزرگ دانشگاه داخلی دارند، یا بورس تحصیلی می کنند.

بریتیش پترولیوم، جنرال موتور، اپل، مایکروسافت، سامسونگ، آی ام بی و .....

[promised-mahdi]

(۲۵/مهر/۹۴ ۲۳:۳۸)سدرة المنتهی نوشته است:  سیستم آموزشی نیازمند یه تحول کامله.
کسی که دنبال یه تخصص خاصه ، چرا باید واحد های نامرتبط باتخصصش رو پاس کنه؟

نمونش همین درس عربی که از راهنمایی تا الی آخر وقت آدمو می گیره اکثر هم ازش متنفر میشن. من یک کلمه ازش رو هم یادم نیست.

خیلی از مباحث که تو خیلی از درسها تدریس میشه نه به کار دنیا میاد نه آخرت.
بعنوان مثال همین نمودارهای سینوسی که باید حفظ می کردیم رو فلان درجه چند هست. الان ده سال گذشته یکبار هم به کارم نیومده ، تا آخرشم به کارم نمیاد.

یک سری علوم غیرنافع و یک تیپ و طرز فکر به ظاهر روشن فکری که شعور رو در مدرک می بینن.

درسته.
همسایه ما ، ارشد داره سربازیش رو هم رفته ، اما الان شش ماهه که کار پیدا نمی کنه. همه برآورد هاش رفته رو هوا.

بله قبول دارم که نظام آموزش و پرورش به یک تحول اساسی نیاز دارد اما این تحول آن چیزی نیست که شما بیان کردید بله من هم تا چندی پیش همین
عقیده را داشتم که مثلا من می خواهم فیزیکدان شوم خب به درس ادبیات چه نیازی دارم آیا می خواهم فلان نظریه را به زبان شعر بگویم طبعا نه
اما مدتی بعد وقتی دیدم که چقدر ادبیات فارسی و درس زبان فارسی به تحقیقاتم سر و سامان می بخشد و چقدر آن ها را تاثیر گذار تر میکند
و وقتی دیدم که با دانستن خیلی از مطالب درس عربی می توانم به معنای درست و مفهوم آیات وحی دست یابم و آنها را متناسب با تحقیقاتم به کار بندم به لزوم یادگیری این درس ها واقف شدم
ان چیزی که باعث شده است این درس ها برای دانش آموزان مشکل ساز شود اجبار است بله اجبار وقتی که مدرسه دانش آموز را مجبور می کند که فرضا امروز عربی بخواند در حالی که دانش آموز می خواهد ریاضی بخواند در طی مدت طولانی همین امر باعث می شود که دانش آموز نه ریاضی بخواند و نه عربی
مثلا خودم در موضوع المپیاد نجوم فعالیت می کردم آنقدر مدرسه ذهنم را به دروس مختلف مشغول ساخت که از کاروان المپیاد باز ماندم
البته معضلات آموزشی در کشور ما بسیار است اما یکی بارزترین آنها کنکور است مساله ای که باعث شده فرزندان این کشور در مهم ترین دوران زندگی خود
بجای باروری اندیشه و ذهن خلاق و نوآور به سوی تست زدن سریع بروند چیزی که برای آینده شان لحظه ای هم نمی ارزد
یکی دیگر معضلات آموزشی اینست که در ارزیابی ها بجای آنکه به دانش آموزان توجه شود به یک عدد که آن را نمره می نامند توجه می شود
وهمه از پدر و مادر گرفته تا بقال سر کوچه فکر می کنند که این عدد بیانگر تمام جلوهای دنیا یی و روحی دانش آموز است که گویی اگر این عدد پایین تر از
مرز مشخصی باشد این فرد اصلا انسن نیست و تمام جهان آفرینش از او متنفرند
البته معضلات آموزشی به همین جا ختم نمی شود ولی حوصله ی این پاسخ به همین جا ختم می شود.

[علائم ظهور]

(۱۵/آذر/۹۴ ۱۲:۴۶)promised-mahdi نوشته است:  بله قبول دارم که نظام آموزش و پرورش به یک تحول اساسی نیاز دارد اما این تحول آن چیزی نیست که شما بیان کردید بله من هم تا چندی پیش همین
عقیده را داشتم که مثلا من می خواهم فیزیکدان شوم خب به درس ادبیات چه نیازی دارم آیا می خواهم فلان نظریه را به زبان شعر بگویم طبعا نه
اما مدتی بعد وقتی دیدم که چقدر ادبیات فارسی و درس زبان فارسی به تحقیقاتم سر و سامان می بخشد و چقدر آن ها را تاثیر گذار تر میکند

تمام علوم از تجربی و انسانی گرفته تا مهندسی و ریاضی و فیزیک همه مفید هستند. علم بی فایده که در مدارس و دانشگاهها تدریس نمیشه
ولی نکته اینجاست که علوم خیلی گسترده شدن. امروزه هر علمی خودش چندین شاخه مهم داره. از هر علمی کمی یاد دادن چقدر مفیده؟؟؟ آش که نیست
الان یک فرد تا قبل از دانشگاه 12 سال درس میخونه. 12 سال خیلی زیاده. خیلی (بدون در نظر گرفتن پیش دبستانی و پیش دانشگاهی)
یعنی تا 18 سالگی یک دختر و پسر الزامیه که درس بخونه. این 12 سال تحصیل فرد رو برای چی آماده کرده؟
زندگی سالم؟
ازدواج؟
کار و اشتغال؟
انجام فرایض دینی؟

دانستن یکسری قوانین طبیعت و فیزیک، قواعد و فرمولهای ریاضی، کارکرد موجودات زنده و زیست، شعر و ادبیات و تاریخ و .... قراره یک فرد رو به چه مسیری بفرسته؟
جز دوباره ادامه تحصیل!!!

یعنی دانش آموز عزیز 12 سال درس بخون که دوباره باید 4 یا 6 یا 10 سال مجددا درس بخونی ... این نظام آموزشی مفت نمی ارزه. بگذریم از بازدهی دانشگاهها

اگر اغراق نکرده باشم، بیش از 60% مطالبی که در 12 سال تحصیلی یادگرفتم، یادم رفته چون هیچ کاربردی در زندگیم نداشته که یاداوری بشه. دانشگاه هم همین حدود 40-50 درصد بوده. با اینکه مثلا رشته تخصصی بوده

[promised-mahdi]

شما اگر به مسئله اجبار درست فکر کرده باشید متوجه منظور من می شوید
با یک مثال انشاء الله منظور خود را برسانم
در نظر بگیرید که ابو علی سینا را بجای طب مجبورش می کردند که فیزیک
بخواند آن وقت هرگز او ابو علی سینا نمی شد اما همین ابو علی سینا که طب
آموخته بود در فیزیک هم دستی بر آتش داشت و یکی کتب او کتاب معیار العقول
است که درباره فن طراحی و ساخت جراثقال هاست و لذا از آثار مهندسی
تمدن اسلامی محسوب می گردد یا علاوه بر این،شیخ در نجوم نیز فعالیت می کرد
و همینطور در ریاضیات علاوه براینها او موسیقی دان نیز بود و یکی دیگر
از محور های عملی او که همانند طب در آن بسیار دانسته داشت فلسفه بود
ایشان تا سن هجده سالگی بسیاری از کتب دانشمندان و فلاسفه ی یونانی را
خوانده بود و به بسیاری از علوم اشراف داشت.
هیچ کدام از آن دروسی که در دوره ی دبیرستان خواندید بیهوده نبوده بلکه
شما از آنها استفاده درست نکرده اید و احتمالا فقط به کسب نمرات بالا فکر
کرده اید مثال نقض حرف شما خودم هستم زیرا برای مثال درس اجتماعی
که اکثریت دانش آموزان اعتقاد دارند عبث و بیهوده است در زندگی من
و بالاخص رفتار با نزدیکانم بسیار موثر بوده است .
مشکل نظام ما بیشتر در قسمت شیوه ی آموزش است که برنامه ریزی برای
آموزش نیز به همان موضوع بر می گردد شما چند دبیر و استاد می شناسید
که روانشناسی آموخته باشند(البته استاد درس روانشناسی نباشند)
و البته اینکه شما n درصد از مطالب دوران دانشگاهتان را فراموش کرده اید
طبعا افتخار نیست زیرا شما برای آموختن آنها در دانشگاه قدم گذاشته اید
مگر از آن دسته باشید که برای کسب مدرک به دانشگاه رفته اند که در آن
صورت حساب شما جداست

دانستن یکسری قوانین طبیعت و فیزیک، قواعد و فرمولهای ریاضی، کارکرد
موجودات زنده و زیست، شعر و ادبیات و تاریخ و .... قراره یک فرد رو به چه
مسیری بفرسته؟
جز دوباره ادامه تحصیل!!!?نمی دونم ولی حرف شما بود

و جواب حرف شما این است "پختگی بیشتر"
تمام دروسی که ذکر کردید با عاقل تر شدن شما پختگیتان می شود
الان در جامعه ما افرادی هستند که 30-40 سال سن دارند اما هنوز
به بلوغ عقلی نرسیده اند یعنی توانایی تمییز خوب از بد را ندارند
و چه بسا افرادی از همین گروه که عقیده ی شما را داشتند و شاید دارند
اگر باز هم نظری در مورد حرف من دارید و مشکلی هست لطفا بگویید
تا یا قانع شوم یا قانعتان کنم
با علی