نظرسنجی(عامل ناکامی در ازدواج مجردها)

[یا زهرا]

با سلام
در اطرافیان مجردهایی رو میشناسم که علیرغم علاقمندی به ازدواج و تلاش چند ساله هنوز موفق نشدند همسر آینده شون رو پیدا کنند و الان دیگه به معنی واقعی کلمه نا امید شدند
خانواده پسرها دخترهای معرفی شده رو نمی پسندند و خانواده دخترها هم پسرها رو. واقعا چرا در ظواهر گیر میکنیم و پیش نمی رویم

من خودم تا به حال خیلی تلاش کردم موردهایی که مناسب هم هستند رو به هم معرفی کنم ولی جور نمیشه!!!!چرا؟چون قاعدتا کسی که واقعا علاقمند به ازدواج هست نباید موردهای معرفی شده رو اینقدر راحت از دست بده چه دختر و چه پسر


به نظر دوستانی که وضعیت مشابه دارند خودتون دلیل رو بیشتر چی میدونید؟

[soheyl68]

سلام
خیلی موضوع مهمیه موضوعی که اشاره کردید

مواردی که شما به هم معرفی کردید (پسرا و دخترا که گفتید موردهای مناسب هم هستند)، آیا :
-پسره سرکار می رفت و درآمد مکفی داشت؟ آیا استقلال مالی داشت؟
-دختره سرکار می رفت؟ درآمد داشت؟ در حال تحصیل بوده؟
-در چه سنینی بودن؟

در مورد پرسش هایی که پرسیدم قضاوت نکنید، منظورم این نیست که باید هر دو سرکار برن و تحصیل کرده باشن؛ می خوام نتیجه ای بگیرم.

حقیقتا آغاز زندگی رو سخت می گیریم. اما بعضی پدر و مادرا متاسفانه خیلی تاثیر منفی در این روند دارن. از پدر و مادرا بگذریم، ما صندوق قرض الحسنه حقیقی در کشورمون نداریم؛ شاید در شهر کوچک یا روستایی داشته باشیم، اما من که ندیدم؛ من که در این مورد تحقیق کردم و خودمم دنبال یه قرض الحسنه برای شروع کسب و کارم بودم، موفق نشدم.

نظر من اینه که علاوه بر این که همه برای تغییر و اصلاح مسائل اقتصادی و آموزشی و مهارت آموزی در مسیر اشتغال تلاش می کنیم، خودِ نوجوون ها هم باید تلاش کنن آماده ازدواج بشن. اما ذهنیت نوجوونای ما چیه الان؟ حجت الاسلام والمسلمین علیرضا پناهیان در برنامه ثریا صحبتی با این مضمون داشتن که وقتی زندگی مردم با این اقتصاد و بانک و وام و ... گره خورده، دیگه کسی به حرفای روحانی ها گوش نمی ده و تاثیری نداره روی ملت. ببینید نوجوونا چه قدر می رن مسجد؟ نگاه به اطراف خودتون اگر همه مذهبی هستند، نکنید. همه ی جامعه رو در نظر بگیرید. و محرم و عاشورا و اربعین و جای خودش؛ به طور کلی، مردم چه قدر زندگی خداپسندانه رو یاد می گیرن؟
نوجوون امروز دغدغه ش چیه؟ کنکور و تحصیلات دانشگاهی. پسرا هم بعد از دانشگاه می خوان برن سربازی تازه. بعدشم اگر ازدواجی صورت بگیره، زندگی خوبی نخواهند داشت و فرزندی که با والدینش اختلاف سنی زیادی داره هم خوب تربیت نمی شه.
در حال حاضر من و خیلی از دوستام و خیلی از پیرپسرای این کشور با همین مسائل مواجه ایم. لیسانسه هایی که پول نداریم، سر کار هم سخت می ریم و اگر بریم امنیت شغلی نداریم اغلب و خیلی مسائل دیگه هم داریم. ما دچار مشکلات روحی و روانی شدیم. این ها حقایق تلخیه.
دوستم با مدرک کارشناسی ارشد داره می ره سربازی؛ مرتب دنبال همسر بود این چند ماهه اخیر، حتی خواستگاری رفت، اما بهش دختر نمی دن، می گن سربازی نرفتی، بهم می گه دارم مرتکب گناه می شم باید زن بگیرم. کاری به دلیل یا اشتباه یک جوون ندارم که این روند زندگی رو انتخاب کرد، اما حالا چه کنه؟ دختری که بعدا با این آقا که بعد از سربازی 29 سالشه ازدواج می کنه مطمئن باشه زندگی سختی پیش رو خواهد داشت.
ازدواجی ارزشمنده که در سن مناسب صورت بگیره. بعدش هم بهتر از ازدواج نکردنه، اما بیچاره تر از همه، فرزندی که از اون ها به دنیا میاد.
اما دختر خانما؛
چرا می رن سرکار؟ چرا شان خودشونو پایین میارن؟ چرا کرامت خودشونو حفظ نمی کنن؟ برو سرکار تا پسرا نتونن برن سرکار چون تو حاضر شدی با حقوق کمتر بری سرکار و بعدش منتظر شوهر بمون. کدوم شوهر؟ نمی بینی پسرا به خاطر خیانت شماها به جامعه، نمی تونن برن سرکار؟
برید از چند مدیر کسب و کار بپرسید که کارمند خانم ترجیح می دید یا آقا؟ اگر دخترا نرن سرکار، اونقدر فضای اشتغال برای آقایون باز می شه که درآمدها هم می ره بالا. مطمئن باشیم، اما متاسفانه اصلاح این جامعه کار آسونی نیست.

رهبری هم گفتن که برای حل مسائل امیدی به مسئولین ندارن، ما هم نباید داشته باشیم، مگه شما امیدی به دولت و ... برای حل این مسائل دارید؟ باید خودمون درست کنیم. می دونید چه طوری؟

[یا زهرا]

(۲۷/آبان/۹۵ ۱۳:۳۵)soheyl68 نوشته است:  

سلام
خیلی موضوع مهمیه موضوعی که اشاره کردید

مواردی که شما به هم معرفی کردید (پسرا و دخترا که گفتید موردهای مناسب هم هستند)، آیا :
-پسره سرکار می رفت و درآمد مکفی داشت؟ آیا 'استقلال مالی داشت؟
-دختره سرکار می رفت؟ درآمد داشت؟ در حال تحصیل "بوده؟
-در چه سنینی بودن؟

در مورد پرسش هایی که پرسیدم قضاوت نکنید، منظورم این نیست که باید هر دو سرکار برن و تحصیل کرده باشن؛ می خوام نتیجه ای بگیرم.

حقیقتا آغاز زندگی رو سخت می گیریم. اما بعضی پدر و مادرا متاسفانه خیلی تاثیر منفی در این روند دارن. از پدر و مادرا بگذریم، ما صندوق قرض الحسنه حقیقی در کشورمون نداریم؛ شاید در شهر کوچک یا روستایی داشته باشیم، اما من که ندیدم؛ من که در این مورد تحقیق کردم و خودمم دنبال یه قرض الحسنه برای شروع کسب و کارم بودم، موفق نشدم.

نظر من اینه که علاوه بر این که همه برای تغییر و اصلاح مسائل اقتصادی و آموزشی و مهارت آموزی در مسیر اشتغال تلاش می کنیم، خودِ نوجوون ها هم باید تلاش کنن آماده ازدواج بشن. اما ذهنیت نوجوونای ما چیه الان؟ حجت الاسلام والمسلمین علیرضا پناهیان در برنامه ثریا صحبتی با این مضمون داشتن که وقتی زندگی مردم با این اقتصاد و بانک و وام و ... گره خورده، دیگه کسی به حرفای روحانی ها گوش نمی ده و تاثیری نداره روی ملت. ببینید نوجوونا چه قدر می رن مسجد؟ نگاه به اطراف خودتون اگر همه مذهبی هستند، نکنید. همه ی جامعه رو در نظر بگیرید. و محرم و عاشورا و اربعین و جای خودش؛ به طور کلی، مردم چه قدر زندگی خداپسندانه رو یاد می گیرن؟
نوجوون امروز دغدغه ش چیه؟ کنکور و تحصیلات دانشگاهی. پسرا هم بعد از دانشگاه می خوان برن سربازی تازه. بعدشم اگر ازدواجی صورت بگیره، زندگی خوبی نخواهند داشت و فرزندی که با والدینش اختلاف سنی زیادی داره هم خوب تربیت نمی شه.
در حال حاضر من و خیلی از دوستام و خیلی از پیرپسرای این کشور با همین مسائل مواجه ایم. لیسانسه هایی که پول نداریم، سر کار هم سخت می ریم و اگر بریم امنیت شغلی نداریم اغلب و خیلی مسائل دیگه هم داریم. ما دچار مشکلات روحی و روانی شدیم. این ها حقایق تلخیه.
دوستم با مدرک کارشناسی ارشد داره می ره سربازی؛ مرتب دنبال همسر بود این چند ماهه اخیر، حتی خواستگاری رفت، اما بهش دختر نمی دن، می گن سربازی نرفتی، بهم می گه دارم مرتکب گناه می شم باید زن بگیرم. کاری به دلیل یا اشتباه یک جوون ندارم که این روند زندگی رو انتخاب کرد، اما حالا چه کنه؟ دختری که بعدا با این آقا که بعد از سربازی 29 سالشه ازدواج می کنه مطمئن باشه زندگی سختی پیش رو خواهد داشت.
ازدواجی ارزشمنده که در سن مناسب صورت بگیره. بعدش هم بهتر از ازدواج نکردنه، اما بیچاره تر از همه، فرزندی که از اون ها به دنیا میاد.
اما دختر خانما؛
چرا می رن سرکار؟ چرا شان خودشونو پایین میارن؟ چرا کرامت خودشونو حفظ نمی کنن؟ برو سرکار تا پسرا نتونن برن سرکار چون تو حاضر شدی با حقوق کمتر بری سرکار و بعدش منتظر شوهر بمون. کدوم شوهر؟ نمی بینی پسرا به خاطر خیانت شماها به جامعه، نمی تونن برن سرکار؟
برید از چند مدیر کسب و کار بپرسید که کارمند خانم ترجیح می دید یا آقا؟ اگر دخترا نرن سرکار، اونقدر فضای اشتغال برای آقایون باز می شه که درآمدها هم می ره بالا. مطمئن باشیم، اما متاسفانه اصلاح این جامعه کار آسونی نیست.

رهبری هم گفتن که برای حل مسائل امیدی به مسئولین ندارن، ما هم نباید داشته باشیم، مگه شما امیدی به دولت و ... برای حل این مسائل دارید؟ باید خودمون درست کنیم. می دونید چه طوری؟

---

مناسب با درنظر گرفتن همه این شرایط و بر اساس معیارهایی که خانواده پسر مشخص کردند ولی متأسفانه باز به نتیجه نرسیدند.مبهوت و مات موندم. خدا به داد همه برسه
خدا کنه دست از معیارهای ظاهری بردارند
مثلا خانواده دختر ،پسر رو به خاطر شغل آزاد رد میکنند منتظرند کارمند و شاغل دولتی و کارخونه دار بیاد. پسر به خاطر قد دختر و با وجود مناسب بودن شرایط دیگه رد کرد و الان پشیمانِ و هر چی میگرده دیگه مثل اون پیدا نمیکنه.
شما رو به خدا خوب فکر کنید و در شرایطش که قرار میگیرید منطقی و درست عمل کنید

[Mohammad Trust]

کلّهُم ازدواج چیز جالبی نیست. فعلا هم درست نمیشه تا نسلمون ان شا الله منقرض بشه. اخه ادم زن بگیره توی 35 سالگی که چی. والا ما هرچی رفتیم جلو تر، اوضاع بهتر نشد که نشد. با این اوضاع جامعه خدا هم نمیتونه این مشکلو درست کنه

["شهید"]

سلاک
نظر شما رو نمیدونم
اما از نظر من دختر سالم خیلی کم پیدا میشه یا خد اقل برای ما پیدا نمیشه
البته دختر خوبم تعدادش زیاده اما ما نمیتونیم تشخیص بدیم
حرف زیاده خیلی زیاد
حوصله ندارم بگم
اولین و مهم ترین معیار انتخاب عمسر یه همسر پاک و معصومه

[soheyl68]

(۳۰/آبان/۹۵ ۲:۴۷)"شهید نوشته است:  سلاک
نظر شما رو نمیدونم
اما از نظر من دختر سالم خیلی کم پیدا میشه یا خد اقل برای ما پیدا نمیشه
البته دختر خوبم تعدادش زیاده اما ما نمیتونیم تشخیص بدیم
حرف زیاده خیلی زیاد
حوصله ندارم بگم
اولین و مهم ترین معیار انتخاب عمسر یه همسر پاک و معصومه

سلام
من یه مدتی دنبال دختر خانم فاطمی بودم، تا وقتی که به این فکر کردم "مگه من علی هستم که فاطمه بخوام؟"، "اصلا من لیاقت چنین بانویی دارم؟".
خیر؛ هم پسر خوب هست و هم دختر خوب. اگر مشکلی هم هست، با ازدواج می شه برطرف کرد؛ به شرطی که همسر باشی. این ذهنیت درست نیست که همسر من باید معصوم باشه و کامل. مگه من کاملم؟ همسر باید کمک کنه به سمت کمال حرکت کنیم.

---

(۲۸/آبان/۹۵ ۰:۰۴)یا زهرا نوشته است:  

---

مناسب با درنظر گرفتن همه این شرایط و بر اساس معیارهایی که خانواده پسر مشخص کردند ولی متأسفانه باز به نتیجه نرسیدند.مبهوت و مات موندم. خدا به داد همه برسه
خدا کنه دست از معیارهای ظاهری بردارند
مثلا خانواده دختر ،پسر رو به خاطر شغل آزاد رد میکنند منتظرند کارمند و شاغل دولتی و کارخونه دار بیاد. پسر به خاطر قد دختر و با وجود مناسب بودن شرایط دیگه رد کرد و الان پشیمانِ و هر چی میگرده دیگه مثل اون پیدا نمیکنه.
شما رو به خدا خوب فکر کنید و در شرایطش که قرار میگیرید منطقی و درست عمل کنید

تشکر بابت دغدغه تون و ایجاد این موضوع
ریشه ی خیلی از مسائل ما اینه که به مشاور مراجعه نمی کنیم. توی فیلم ها و سریال ها هم یاد نمی گیریم که به مشاور مراجعه کنیم؛ چه برای پیشگیری و چه برای درمان. یه انجمنی هست شبیه همین انجمن اما با موضوع مشاوره و مسائل اجتماعی؛ گاهی بهش سر می زنم اما می بینم مردم به خاطر چی چه مسائلی دارن؛ سایتشو می بندم.
ما آموزش نمی بینیم، ما بلد نیستیم، نمی تونیم ابعاد مختلف رو در نظر بگیریم و تصمیم گیری درست داشته باشیم. عوضش در قسمت بعد از ایجاد مشکلات (خیانت و جدایی) تبحر داریم.

به موضوع اصلی برگردیم :
عامل عدم تشکیل زندگی رو باید در ابعاد فرهنگی و اقتصادی بیشتر جستجو کنیم.

[springly]

(۲۷/آبان/۹۵ ۱۳:۳۵)soheyl68 نوشته است:  اما دختر خانما؛
چرا می رن سرکار؟ چرا شان خودشونو پایین میارن؟

(۲۷/آبان/۹۵ ۱۳:۳۵)soheyl68 نوشته است:  چرا کرامت خودشونو حفظ نمی کنن؟ برو سرکار تا پسرا نتونن برن سرکار چون تو حاضر شدی با حقوق کمتر بری سرکار و بعدش منتظر شوهر بمون. کدوم شوهر؟ نمی بینی پسرا به خاطر خیانت شماها به جامعه، نمی تونن برن سرکار؟برید از چند مدیر کسب و کار بپرسید که کارمند خانم ترجیح می دید یا آقا؟ اگر دخترا نرن سرکار، اونقدر فضای اشتغال برای آقایون باز می شه که درآمدها هم می ره بالا.

نمیدونم به حال این طرز تفکر شما گریه کنم یا خنده!!!

[MohammadSadra]

(۱/آذر/۹۵ ۰:۰۳)springly نوشته است:  

نمیدونم به حال این طرز تفکر شما گریه کنم یا خنده!!!

گريه كنيد چون خيلي از اين دختر خانم هاي محترم تنها براي تامين هزينه لوازم آرايش ميرن سر كار برخي هم براي اينكه بگن ما از آقامون مستقليم.

تعداد بسيار كمي از خانم هاي شاغل سرپرست خانوار هستند بنابراين باقي دوستان حاضر ميشن با هر خفتي كار كنند تا فقط بگند ما كار مي كنيم.

اين مرده كه نفقه به عهده داره و خرج زندگي ميده خيلي از خانواده ها براي خوردن ندارند برخي از دوستان خود خواه مي خوان بگن من ميرم سر كار هر وقت هم باهاشون صحبت مي كني ميگن ما مي خوايم پيشرفت كنيم.

همين چند روز پيش رفته بودم يكي از اين كيترينگ هاي شهر غذا تهيه كنم نوشته بود به چندتا خانم با روابط عمومي بالا براي منشي گري و تحويل داري نياز داريم. ..... روابط عمومي بالا!!! شما با پيشرفتتون خوش باشيد. اونها هم با ....

در هر صورت به نظر من گريه كنيد.

[soheyl68]

(۱/آذر/۹۵ ۰:۰۳)springly نوشته است:  

نمیدونم به حال این طرز تفکر شما گریه کنم یا خنده!!!

به حال اون هایی که همرنگ جمعیت می شن تا رسوای بنده ها نشن، گریه کنید. از خیلی از دختر خانم هایی که می رن سرکار نه همسر خوب بیرون میاد و نه مادر خوب.
چون حرف تلخی در مورد همجنس های شما زده شده موضع نگیرید؛ جنس مونث جنس قوی تر (بر خلاف چیزی که بعضیا می گن) و تاثیرگذارتر بر جامعه ست. زن و مادر تربیت کننده ی جامعه هستند.
زن ها هم لازمه در مشاغلی مشغول باشن که برای حفظ حرمت و شان خودشونه. پزشک دختران و زنان، معلم دختران و زنان و ...
اتفاقا توصیه می شه خانم ها صبح ها به مساجد و فعالیت های فرهنگی بپردازن تا رشد معنوی داشته باشن و پیشرفت شخصی شون موجب پیشرفت و رشد جامعه در همه ی ابعاد بشه. یعنی همین فعالیت ها موجب بهبود اقتصاد خانواده و جامعه هم می شه. این موضوعی تجربه شده در خانواده هاست.و متاسفانه داره تغییر شکل می ده و نتایج تاسف انگیزشو داریم می بینیم.

[nafas]

(۲۷/آبان/۹۵ ۹:۲۵)یا زهرا نوشته است:  با سلام
در اطرافیان مجردهایی رو میشناسم که علیرغم علاقمندی به ازدواج و تلاش چند ساله هنوز موفق نشدند همسر آینده شون رو پیدا کنند و الان دیگه به معنی واقعی کلمه نا امید شدند
خانواده پسرها دخترهای معرفی شده رو نمی پسندند و خانواده دخترها هم پسرها رو. واقعا چرا در ظواهر گیر میکنیم و پیش نمی رویم

من خودم تا به حال خیلی تلاش کردم موردهایی که مناسب هم هستند رو به هم معرفی کنم ولی جور نمیشه!!!!چرا؟چون قاعدتا کسی که واقعا علاقمند به ازدواج هست نباید موردهای معرفی شده رو اینقدر راحت از دست بده چه دختر و چه پسر


به نظر دوستانی که وضعیت مشابه دارند خودتون دلیل رو بیشتر چی میدونید؟

سلام علیکم
به نظر من همین مادی گرایی و درگیر ظواهر زندگی بودنه
عدم توجه به عمق و هدف زندگی و کمال و آرامش
و اینکه ما خانم ها باید منتظر باشیم تا از سوی آقایون انتخاب بشیم...به نظرم انتخاب نشدن یک خانم، از کسی رو پیدا نکردن برای انتخاب توسط آقایون خیلی سخت تره..(البته با این رویه موافقم که آقا اول انتخاب کنه..اما خب شکست خیلی بدیه که یه خانم هیچوقت انتخاب نشه!)...
با شما هم موافقم که آدم ها نباید خیلی راحت انتخاب ها رو از دست بدن به خودشون و طرف مقابل وقت بدن خوب فکر کنند بعد تصمیم بگیرن...

در مورد کار هم خدمت دوستان بگم که کاملا موافقم اما خب یه خانمی که مثلا تا 28 سالگی ازدواج نکرده و همسر نداره نمیشه که دست رو دست بذاره و خونه نشین و افسرده باشه و منتظر پول تو جیبی آخر ماه پدرش باشه؟ در نتیجه گاهی هم علی رغم میل باطنی مجبوره کار بکنه تا یک درآمدی داشته باشه...وگرنه هر روز صبح به صبح شال و کلاه کردن و رفتن سرکار و با این و اون سر کله زدن کجا و آرامش و خونه ایی گرم و محبت به همسر و بچه داری کجا؟

ان شاالله هممون با رفتار درست در دنیا و آخرت رستگار بشیم