مطمئن‌ترین راه برای ترویج حقیقت چیست؟

[سعدی]

سلام دوستان
توی دنیا کلی عقاید مختلف هست. هر کدوم هم خودشون رو برحق می دونند و دوست دارند عقیده خودشون رو ترویج کنند. چون دوست دارند دیگران هم به سعادت برسند ...

اما مشکل زمانی پیش میاد که بعضی از این گروهها برای ترویج عقایدشون به خشونت متوسل میشن. اما همه این گروهها بر حق نیستند. حالا اگر من نوعی هم فردی باشم که دغدغه ترویج حقیقت رو داره، چطور باید عمل کنم تا مطمئن باشم که دارم نقش مثبتی در این بین ایفا می کنم؟

به نظرم بهترین کار، ترویج منطق هست. میشه از طرفی باید منطق رو به عنوان یک علم ترویج کرد و از طرف دیگه، هر کسی دلایلی که برای اعتقادش داره رو بیان کنه. هر کسی از خودش سوال کنه که "من از کجا می دونم اعتقادم درسته؟" و اگر دلیل محکمی داشت، منتشر کنه و به دیگران بگه. وقتی جامعه منطق رو بشناسه و از طرفی دلایل منطقی ذکر شده برای هر عقیده بهش عرضه بشه، حقیقت و دروغ قابل تشخیص میشن.

کافیه همون اندازه که به ریاضیات اهمیت میدیم، به منطق هم اهمیت داده بشه. جای تاسف داره که دانش آموزان و دانشجویان ما بتونند انتگرال یک تابع پیچیده رو حساب کنند اما نتونند بین یک استدلال درست و یک مغلطه تفاوت بگذارند.

[سعدی]

(۲۶/مرداد/۹۶ ۲۲:۴۴)عمار94 نوشته است:  این رو از کدام قسمت اون قضیه استخراج کردی؟ اصلا این قضیه رو بیان کردند که به شک گرایی پایان بده !

اساس قضیه شرط بندی روی احتمالاته ... می خواد بگه در جایی که احتمال و عدم قطعیت وجود داره چطور میشه عمل کرد که به بهترین نتیجه رسید. اون چیزی که می تونه به شک پایان بده، اثبات محکم هست که در خیلی از موارد امکانش نیست.

مسائلی که بین افراد مختلف مورد اختلاف نظر جدی قرار گرفته اند، در واقع مسائلی اند که رسیدن به قطعیت در اونها به سادگی امکان پذیر نیست و همین موجب اختلاف نظرات شده.

(۲۶/مرداد/۹۶ ۲۲:۴۴)عمار94 نوشته است:  فرض کن داعشی بهت بگه من دارم با شرک مبارزه میکنم و اگر این کار رو ترک کنم به جهنم میرم ، اونوقت بهش چی میگی

باید همین ادعا بررسی بشه.

(۲۶/مرداد/۹۶ ۲۲:۴۴)عمار94 نوشته است:  اما اگه داعشی یا خودت یا هر شخص دیگه سعی کنه به جای ایستادن دربرابر حق ، راه درست رو پیدا کنه ،نه میشه داعش و از اون ور میفته نه میشه مثل تو که از این ور بیوفته .

خودت رو فراموش نکن. همه باید برای بررسی اعتقاداتمون تحقیق کنیم وگرنه نمی تونیم راه درست رو تشخیص بدیم. هر کدوم از ما اگر یک تحقیق بدون جهتگیری و به دور از مغلطه ها انجام نداده باشیم نمی تونیم در مورد درست بودن راهمون اطمینان پیدا کنیم.

همه مردم نظر خودشون رو درست تصور می کنند. بنابراین ممکنه ضرورت تحقیق رو برای خودشون حس نکنند با وجود اینکه چنین ضرورتی رو در دیگران کاملاً می بینند و حس می کنند.

[عمار94]

(۲۶/مرداد/۹۶ ۲۳:۴۶)آتئیسمو نوشته است:  سلام. این که خیلی ساده ست: هم عقل خطا داره و هم حس و وقتی هر دوشون خطا دارن نمیشه بهشون اطمینان کرد. ضمنا باید بین وجود داشتن و حقیقت داشتن هم فرق بذاریم. مثل اصول و قواعد ریاضی که اگرچه حقیقت دارن اما وجود ندارن.

تو بگو از کجا بدونیم در دستگاه رئالیستی این پست هست یا نه؟ چه وجه تمایزی بین واقعیت و توهم قائلی؟

به نظرم چند تا پست تاخیر زمانی داری . یکی گفت به هیچ چی نمیشه اعتقاد داشت حتما وجود داره ، منم اون پست رو مثال زدم و اونم قبول کرد .
الان تو هم اگه قبول داری که این پست هست که هیچ ! اگر هم بتونی ثابت کنی که نیست ، درسته که پست وجود نداره اما اون روش و اثباتی که به کار بردی حتما وجود داره !
چیز عجیب غریبی هم نیست

(۲۷/مرداد/۹۶ ۷:۰۸)سعدی نوشته است:  اساس قضیه شرط بندی روی احتمالاته ... می خواد بگه در جایی که احتمال و عدم قطعیت وجود داره چطور میشه عمل کرد که به بهترین نتیجه رسید. اون چیزی که می تونه به شک پایان بده، اثبات محکم هست که در خیلی از موارد امکانش نیست.

خودت داری میگی این قضیه برای زمانی هست که قطعیت تو کار نباشه ، اگر کسی به قطعیت رسیده باشه که دیگه بحث احتمالات مطرح نیست !
مشکل تو از اینجا ناشی میشه که فکر میکنی چون در موضوعی به نتیجه ی قطعی نرسیدی پس مساله جواب نداره و نباید هیچ کس دیگه هم به نتیجه برسه

(۲۷/مرداد/۹۶ ۷:۰۸)سعدی نوشته است:  باید همین ادعا بررسی بشه.

پس دیدی چیزی که داری میگی الزاما درست نیست . البته با بررسی درست به این نتیجه میرسی که هم نظرت خودت ایراد داره هم عملکرد و بخشی از نظرات داعش .

(۲۷/مرداد/۹۶ ۷:۰۸)سعدی نوشته است:  خودت رو فراموش نکن. همه باید برای بررسی اعتقاداتمون تحقیق کنیم وگرنه نمی تونیم راه درست رو تشخیص بدیم. هر کدوم از ما اگر یک تحقیق بدون جهتگیری و به دور از مغلطه ها انجام نداده باشیم نمی تونیم در مورد درست بودن راهمون اطمینان پیدا کنیم.

همه مردم نظر خودشون رو درست تصور می کنند. بنابراین ممکنه ضرورت تحقیق رو برای خودشون حس نکنند با وجود اینکه چنین ضرورتی رو در دیگران کاملاً می بینند و حس می کنند.

من که تو این تاپیک نظری ندادم و دارم نظر تو رو میپرسم !
اگه نظر من رو بخوای ، نظر من اینه که اگه به اون پرسش های که مطرح کردم مرحله به مرحله جواب بدی به راه درست می رسی ، و بعد از عبور از هر مرحله هم مطمئنی چون روش درست رو انتخاب کردی راهی که اومدی حتما درسته . شک کردن در چیزی که درستیش قبلا ثابت شده درست نیست .

[سعدی]

(۲۷/مرداد/۹۶ ۱۵:۳۲)عمار94 نوشته است:  خودت داری میگی این قضیه برای زمانی هست که قطعیت تو کار نباشه ، اگر کسی به قطعیت رسیده باشه که دیگه بحث احتمالات مطرح نیست !
مشکل تو از اینجا ناشی میشه که فکر میکنی چون در موضوعی به نتیجه ی قطعی نرسیدی پس مساله جواب نداره و نباید هیچ کس دیگه هم به نتیجه برسه

آقا عمار
یه بحثی توی سایت askdin داشتیم با این عنوان: "محکمترین دلیل برای اثبات وحیانی بودن اسلام چیست؟"
خیلی دلایل و برهانهای مختلف مطرح شد و در مورد ایرادهاشون صحبت شد.

جناب صذیق (کارشناس و مدیر علمی انجمن کلام و عقاید سایت askdin) بر این عقیده بودند که اصلاً یافتن چنین برهان محکمی غیر ممکنه:

نقل قول:سلام و عرض ادب
اگر به دنبال یک راه مشخص هستید که به شما یقینی بی شک و شبهه بدهد تقریبا امری است نشدنی.
همه این راه ها در کنار هم باعث اطمینان و یقینی در انسان میشود که راه شبهه را بر او میبندد.
البته این یقین، یقین روان شناختی است نه یقین منطقی و ریاضی.
http://www.askdin.com/showthread.php?t=5...post927138

نقل قول:سلام
مشکل نه از خداست و نه از فهم ما.
مشکل از سنخ این مسائل است.
سنخ این مسائل به صورتی است که
یا اصلا برهان بردار نیست.
یا اگر هم بتوان برای آنها برهان با مبادی مشهور آورد، ولی چون احتمال های عقلی مخالفی وجود دارد نمیتوان یقین ریاضی از آنها را انتظار کشید.
یقین ریاضی در قضایا را در قضایای تحلیلی، قضایای ریاضی، اولیات و با کمی مسامحه در وجدانیات میتوان یافت.
به غیر از اینها نمیتوان استدلالی اقامه کرد که هیچ احتمال خلافی ولو احتمال عقلی برخلافش نباشد.

http://www.askdin.com/showthread.php?t=5...post928072

از نظر ایشان، یقین قابل دستیابی در مسائل اعتقادی از نوع یقین روانشناختی است نه یقین منطقی. یقین روانشناختی یعنی اینکه ممکنه شما یک عقیده ای رو صد درصد درست بدونید بدون اینکه دلیل کاملاً محکمی براش داشته باشید. از نظر ایشان یقین ریاضی را در برخی مسائل خاص می توان یافت؛ شامل قضایای تحلیلی، قضایای ریاضی، اولیات و با کمی مسامحه در وجدانیات. اما در سایر مسائل چنین یقینی قابل دستیابی نیست.


البته در همون تاپیک تونستیم به یک دلیل خوب برای "فوق بشری" بودن قرآن برسیم (در صفحه 46) اما تشخیص ماهیت آن عامل فوق بشری خودش یه مسئله دیگه است. شاید این بخش از مسئله رو نشه با منطق جلو برد و نیاز به روش دیگری باشه. مثلاً برخی معتقدند تهذیب نفس و ... هم نیازه.


خلاصه می خوام بگم اثبات محکم اگر ممکن هم باشه به این سادگی نیست. خیلی اوقات فرد به دلیل اینکه در مورد درستی دلایلش تحقیق کافی نکرده تصور می کنه که به قطعیت رسیده. ولی اگر دلیل محکمی رو می شناسی، توی همون سایت askdin یه تاپیک ایجاد کن و مطرح کن. البته ممکنه از هفته آینده دیگه در خدمتتون نباشم اما اونجا افرادی هستند که بتونید بحث چالشی باهاشون داشته باشید. اگر واقعاً بتونید یه دلیل محکم ارائه کنید کار بسیار مفیدی انجام داده اید (قبلش حتماً اون تاپیکی که معرفی کردم رو بخون).

(۲۷/مرداد/۹۶ ۱۸:۴۹)عمار94 نوشته است:  
این شد حرف حساب ، یکی از سوالای پایین رو انتخاب کن و جواب بده ببینیم به کجا میرسیم

در این مورد که صحبت شد.

پیروی از فطرت و وجدان نیاز به توجیه نداره. بلکه مخالفت با اون نیاز به توجیه داره.
اگر ما دلیل محکم و بدون شبهه ای برای کنار گذاشتن فطرت نداشته باشیم، باید احتیاط کنیم. به خصوص اگر سرپیچی های خیلی جدی از فطرت مطرح باشه مثل همونهایی که مثال زدید.

(۲۷/مرداد/۹۶ ۱۸:۴۹)عمار94 نوشته است:  وقتی اثبات محکم نباشه درسته ، ولی مامیخوایم یه جور قدم برداریم تا به باور درست برسیم و ذهنمون رو از شک پاک کنیم

وقتی شک کاملاً از بین میره که یک اثبات محکم و بدون هیچ جای شک و شبهه داشته باشی. کارشناس محترم سایت askdin که فرمودند چنین اثباتی وجود نداره. ما هم با کلی بحث با دوستان چنین موردی رو که هیچ درصدی از شک باقی نگذاره پیدا نکردیم. اگر شما این اثبات رو پیدا کردید کافیه اون دلیل رو مطرح کنید و منتشر کنید.

شما زمانی می تونید از محکم بودن استدلالتون مطمئن بشید که اون رو به نقد بگذارید و نظر افراد مختلف رو در موردش بپرسید. خودتون هم با تفکر انتقادی بهش نگاه کنید. خوندن تاپیکی که معرفی کردم هم به شما کمک می کنه:
http://www.askdin.com/showthread.php?t=59337

[آتئیسمو]

(۲۷/مرداد/۹۶ ۱۵:۳۲)عمار94 نوشته است:  به نظرم چند تا پست تاخیر زمانی داری . یکی گفت به هیچ چی نمیشه اعتقاد داشت حتما وجود داره ، منم اون پست رو مثال زدم و اونم قبول کرد .
الان تو هم اگه قبول داری که این پست هست که هیچ ! اگر هم بتونی ثابت کنی که نیست ، درسته که پست وجود نداره اما اون روش و اثباتی که به کار بردی حتما وجود داره !
چیز عجیب غریبی هم نیست

سلام. به ظرم یه کم عمیقتر بحث کنیم روی این موضوع هیچ اتفاقی نمیفته.
من میتونم باور داشته باشم که این پست وجود نداره، و در عین حال باورم موجه نباشه. با این حال این به این معنی نیست که باورم صادق نیست و از طرفی اثباتی هم براش نیاوردم. پس امکان توهم بودن این پست هست بدون این که ثابت کرده باشیم چیز دیگه ای وجود داره.

تازه امکان وجود توجیه برای یه باور هست، بدون این که او توجیه خودش قطعیت داشته باشه. پس من میتونم بگم «باور دارم به وهمی بودن این پست چون احتمال میدم این پست وهمی باشه». اینجا هم وجود چیزی ثابت نشده.

باید توجه کرد که وهمیات [i]وجود[/b] دارن؛ [i]وجود عینی[/b] ندارن. اثبات‌ها هم وجود دارن ولی وجود عینی ندارن. کلا دلیل وجود عینی نداره. اونی که ادعا میشه وجود عینی داره علته نه دلیل

[عمار94]

(۲۷/مرداد/۹۶ ۱۶:۱۶)سعدی نوشته است:  آقا عمار
یه بحثی توی سایت askdin داشتیم با این عنوان: "محکمترین دلیل برای اثبات وحیانی بودن اسلام چیست؟"
خیلی دلایل و برهانهای مختلف مطرح شد و در مورد ایرادهاشون صحبت شد.

اینکه در سایت دیگه راجع به موضوعی بحث کردید ، ارتباط مستقیم به بحث ما نداره .
شما یه تاپیک زدید به اسم راه ترویج حقیقت ، من هم دارم نظرت رو راجع بع تاپیکی که زدی می پرسم.
البته می تونی از نتایجی که در سایت مختلف به اون رسیدی استفاده کنی !

سوال من واضحه آیا بعد از اثبات یه موضوع ، بازگشت و شک به اون موضوع درسته یا نه؟

گفتی که اخلاق رو ناشی از وجود فطرت خدایی میدونی ، آیا درسته که بعد از این فهم، درباره ی وجود آفریننده شک داشته باشی ؟ وقتی هم که درباره ی وجود آفریننده به یقین رسیدی میتونی وارد مرحله ی بالاتری بشی درحالی که دیگه حداقل درباره ی وجود آفریننده هیچ شک و شبهه ای نداری .

(۲۷/مرداد/۹۶ ۱۷:۲۶)آتئیسمو نوشته است:  من میتونم باور داشته باشم که این پست وجود نداره، و در عین حال باورم موجه نباشه.

پس باورت اشتباهه و پست واقعا وجود داره

[آتئیسمو]

(۲۷/مرداد/۹۶ ۱۸:۰۲)عمار94 نوشته است:  پس باورت اشتباهه و پست واقعا وجود داره

سلام عمار جان. انگار تصمیم گرفتی بابای منطقو دربیاری. موجه نبودن با اشتباه بودن فرق می‌کنه. موجه نبودن دلیل بر درست نبودن نیست

[سعدی]

(۲۷/مرداد/۹۶ ۱۸:۰۲)عمار94 نوشته است:  سوال من واضحه آیا بعد از اثبات یه موضوع ، بازگشت و شک به اون موضوع درسته یا نه؟

کدوم اثبات؟
بله اگر اثبات محکمی پیدا می کردیم دیگه جای شکی باقی نمی موند.

(۲۷/مرداد/۹۶ ۱۸:۰۲)عمار94 نوشته است:  اینکه در سایت دیگه راجع به موضوعی بحث کردید ، ارتباط مستقیم به بحث ما نداره .

اگه دنبال یادگیری باشی حتماً اون تاپیک رو می خونی.
چون اگر بخوای تحقیق کنی مطالعه اون نظرات خیلی کارت رو جلو می اندازه.

(۲۷/مرداد/۹۶ ۱۸:۰۲)عمار94 نوشته است:  گفتی که اخلاق رو ناشی از وجود فطرت خدایی میدونی ، آیا درسته که بعد از این فهم، درباره ی وجود آفریننده شک داشته باشی ؟ وقتی هم که درباره ی وجود آفریننده به یقین رسیدی میتونی وارد مرحله ی بالاتری بشی درحالی که دیگه حداقل درباره ی وجود آفریننده هیچ شک و شبهه ای نداری .

بله در مورد وجود خدا شکی ندارم. اما مراحل بعدی هم باید محکم برداشته بشن. با دلیل و اثبات.
وقتی اثبات محکمی نداریم هم میشه با یه اطمینان نسبی مذهب رو پذیرفت. اما باید اون احتمال مخالف رو هم یه گوشه ذهن نگه داریم.

[عمار94]

(۲۷/مرداد/۹۶ ۱۸:۳۷)سعدی نوشته است:  بله در مورد وجود خدا شکی ندارم. اما مراحل بعدی هم باید محکم برداشته بشن. با دلیل و اثبات.

این شد حرف حساب ، یکی از سوالای پایین رو انتخاب کن و جواب بده ببینیم به کجا میرسیم (با این فرض که قدم اول رو کاملا محکم برداشتیم و شک و شبهه نداریم)

نقل قول:چرا خدا در وجود ما فطرت رو قرار داده ؟
آیا فطرت بی دلیل وجود داره یا دربرابرش مسئولیم ؟ جزییات رو از کجا بفهمیم ؟ از کجا بفهمیم در بعضی موارد در فهم فطرت دچار اشتباه نشدیم ؟

آیا میشه گفت خدا انسان رو از حیوان جدا کرده و قرار هم هست مورد بازخواست قرارش بدهد ، اما هیچ مسیری برای رسیدنش به انسانیت رو معلوم نکرده ؟

آیا میشه گفت بعد از وجود فطرت تفاوت بین انسان و حیوان چیه ؟

آیا میشه گفت ارزش انسان به اندازه ای هست که خدا رو شناخته ؟

آیا میشه گفت کسی که با فطرتش خدا رو درک کرده اما به خاطر منافعش در برابر خدا می ایسته از حیوان هم پست تره ؟

(۲۷/مرداد/۹۶ ۱۸:۳۷)سعدی نوشته است:  وقتی اثبات محکمی نداریم هم میشه با یه اطمینان نسبی مذهب رو پذیرفت. اما باید اون احتمال مخالف رو هم یه گوشه ذهن نگه داریم.

وقتی اثبات محکم نباشه درسته ، ولی مامیخوایم یه جور قدم برداریم تا به باور درست برسیم و ذهنمون رو از شک پاک کنیم

---

(۲۷/مرداد/۹۶ ۱۸:۱۷)آتئیسمو نوشته است:  موجه نبودن دلیل بر درست نبودن نیست

خوب دلیل برچیه پس

[سعدی]

(۲۷/مرداد/۹۶ ۱۸:۴۹)عمار94 نوشته است:  این شد حرف حساب ، یکی از سوالای پایین رو انتخاب کن و جواب بده ببینیم به کجا میرسیم

در این مورد که صحبت شد.
پیروی از فطرت و وجدان نیاز به توجیه نداره. بلکه مخالفت با اون نیاز به توجیه داره.اگر ما دلیل محکم و بدون شبهه ای برای کنار گذاشتن فطرت نداشته باشیم، باید احتیاط کنیم. به خصوص اگر سرپیچی های خیلی جدی از فطرت مطرح باشه مثل همونهایی که مثال زدید.

(۲۷/مرداد/۹۶ ۱۸:۴۹)عمار94 نوشته است:  وقتی اثبات محکم نباشه درسته ، ولی مامیخوایم یه جور قدم برداریم تا به باور درست برسیم و ذهنمون رو از شک پاک کنیم

وقتی شک کاملاً از بین میره که یک اثبات محکم و بدون هیچ جای شک و شبهه داشته باشی. کارشناس محترم سایت askdin که فرمودند چنین اثباتی وجود نداره. ما هم با کلی بحث با دوستان چنین موردی رو که هیچ درصدی از شک باقی نگذاره پیدا نکردیم.
اگر شما این اثبات رو پیدا کردید کافیه اون دلیل رو مطرح کنید و منتشر کنید.زم انی می تونید از محکم بودن استدلالتون مطمئن بشید که اون رو به نقد بگذارید و نظر افراد مختلف رو در موردش بپرسید. خودتون هم با تفکر انتقادی بهش نگاه کنید. خوندن تاپیکی که معرفی کردم هم به شما کمک می کنه که با برخی نقدهای مطرح شده در مورد استدلالهای مرسوم آشنا بشید:
http://www.askdin.com/showthread.php?t=59337

به هر حال برای فوق بشری بودن قرآن دلیل داریم. وجود خدا رو هم اثبات کردیم. یه حلقه واسط این وسط هست که اون هم باید اثبات بشه تا به یک اثبات کامل برسیم. یعنی باید اثبات بشه که اون عامل فوق طبیعی در واقع خداست. شما بدون نگرانی می تونید در این مورد فکر کنید چون حتی از نظر دینی هم روی تفکر تاکید شده و تحقیق در اصول دین واجب دونسته شده.

[عمار94]

(۲۷/مرداد/۹۶ ۲۰:۲۳)سعدی نوشته است:  در این مورد که صحبت شد.
پیروی از فطرت و وجدان نیاز به توجیه نداره. بلکه مخالفت با اون نیاز به توجیه داره.اگر ما دلیل محکم و بدون شبهه ای برای کنار گذاشتن فطرت نداشته باشیم، باید احتیاط کنیم. به خصوص اگر سرپیچی های خیلی جدی از فطرت مطرح باشه مثل همونهایی که مثال زدید.

الان یعنی چی ؟ تو چی میخوایی احتیاط کنی ؟

(۲۷/مرداد/۹۶ ۲۰:۲۳)سعدی نوشته است:  وقتی شک کاملاً از بین میره که یک اثبات محکم و بدون هیچ جای شک و شبهه داشته باشی. کارشناس محترم سایت askdin که فرمودند چنین اثباتی وجود نداره.

شک تو چی ؟ ما تا اینجا قبول کردیم که فطرت نشانه ی آفریننده است ، ظاهرا خودت هم گفتی که در قبول آفریننده شک نداری ، بعد قرار شد از این مرحله عبور کنیم و به سوالات جدید پاسخ بدیم .
البته اگر تو همون مرحله ی اول هم به یقین نرسیدی و همینجوری گفتی که به یقین رسیدی مهم نیست ، یه مرحله به عقب برمیگردیم .
به نظرت فطرت اگر از طرف آفریننده نباشد از طرف یا اثر چیست ؟