آيا ما به زمان ظهور نزديك شده ايم؟شرایط عمومی جهان در آخرالزمان

[علی 110]

آيا ما به زمان ظهور نزديك شده ايم؟
برخي از علايم و اوضاع عمومي جوامع بشري در عصر آخرالزمان در كلام امام جعفر صادق عليه السلام:

- قرآن فرسوده شود و درست معني نمي شود

- دين همچون ظرف خالي بي محتوا شده

- منكر آشكار شده و از آن نهي نمي كنند و بدكاران باز خواست نمي شوند

- قطع صله رحم و قطع پيوند خويشاوندي شود

- بدكاران را ستايش كنند و سخنِ بدش به او باز نگردد

- نوجوانِ پسر همان كندكه زن مي كند

- زنان با زنان ازدواج مي كنند

- مداحي دروغين از اشخاص زياد مي شود

- مردان از مردان و زنان از زنان لذت مي برند

- زندگي مرد از راه لواط و زندگي زن از راه زنا تأمين ميشود

- مؤمن خوار و ذليل شمرده مي شود

- زنا امري آشكار مي باشد

- حلال خداوند حرام و حرام خداوند حلال گردد

- دين بر اساس ميل اشخاص معني شود وكتاب خدا و احكامش تعطيل گردد

- واليان در قضاوت رشوه گيرند

- پست هاي مهم واليان بر اساس مزايده است نه شايستگي

- مرد از بدكارگي همسرش نان مي خورد

- زن بر شوهر خود مسلط شود، كارهايي كه مورد رضاي همسر نيست انجام دهد و به شوهرش خرجي دهد

- سوگند هاي دروغ به خداوند بسيار گردد

- آشكارا قمار بازي شود

- زنان مسلمان خود را به كافر مي بخشند

- مردم محترم، توسط كسي كه مردم از سلطنتش ترس دارند ، خوار شوند

- شنيدن سخن حق بر مردم سنگين است ولي شنيدن سخن باطل برايشان آسان و سهل

- همسايه از ترس زبان بد همسايه او را احترام كند

- غيبت، سخن خوش آنان گردد

- معاش انسان از كم فروشي بدست مي آيد

- نماز را سبك شمارند

- انسان ثروت زيادي جمع كرده ولي از اول تا آخر زكاتش را نداده است

- با حيوانات آميزش شود

- بر سر كسبهاي حرام آشكارا رقابت كنند

- فقيه براي دين علم نمي آموزد وطالب حرام ، ستايش واحترام مي گردد

- طالب حلال ، مذمت و سرزنش گردد و طالب حرام ستايش و احترام مي شود

- در مكه و مدينه كارهايي ميكنند كه خداوند دوست نداردو كسي از آن جلوگيري نمي كند

- آلات موسيقي و لهو در مكه و مدينه آشكار گردد

- مرد راه حق وآشكار ميرود و امر به معروف ونهي از منكر مي مكند ولي مردم او را از اين كار نهي ميكنند و باز مي دارند

- سال به سال بدعت ها بيشتر شود

- مردم و جماعت جز از سرمايه داران پيروي نكنند

- مردم مانند حيوانات در انظار عمل جنسي مي نمايند و كسي از ترس مردم از آن جلوگيري نميكند

- انسان در راه غير خدا بسيار خرج ميكند ولي در راه خدا از اندك هم مضايقه دارد

-عقوق پدر و مادر رواج دارد و فرزندان هيچ احترامي برايشان قايل نيستند، بلكه نزد فرزند از همه بدترند

- زن ها بر مسند حكومت بنشينند و هيچ كاري جز خواسته آنان پيش نرود

- به وسيله شراب بيماران را مداوا كند، و براي بهبودي بيمار آن را تجويز نمايند

- مردم درمورد امر به معروف و نهي از منكر و ترك دين بي تفاوت و يكسانند

- مسجد پر است از كساني كه از خدا نترسند و غيبت يكديگر نمايند

- بر روي منبر ها از پرهيز كاري سخن گويند اما گويندگان آن خود پرهيزكار نيستند


- همت و هدف مردم شكم و شهواتشان باشد و...



علامه، اين حديث را از كتاب كافي (بخش روضه آن) به نقل از امام صادق عليه السلام ذكر كرده است.
متن و ترجمه كامل براي كساني كه حوصله بيشتري دارند:
http://lib.eshia.ir/12016/5/396

قال : إلى متى هؤلاء یملکون أو متى الراحة منهم؟ فقلت : ألیس تعلم أن لکل شیء مدة؟ قال : بلى ، فقلت : هل ینفعک علمک ـ إن هذا الأمر إذا جاء کان أسرع من طرفة العین؟ إنک لو تعلم حالهم عند الله عز وجل ، وکیف هی کنت لهم أشد بغضا ـ ولو جهدت وجهد أهل الأرض ـ أن یدخلوهم فی أشد ما هم فیه من الإثم لم یقدروا ، فلا یستفزنک الشیطان ـ فإن العزة لله ولرسوله وللمؤمنین ـ ولکن المنافقین لا یعلمون ، ألا تعلم أن من انتظر أمرنا ، وصبر على ما یرى من الأذى والخوف هو غدا فی زمرتنا؟


1. فإذا رأیت الحق قد مات وذهب أهله،

2. ورأیت الجور قد شمل البلاد،

3. ورأیت القرآن قد خلق ـ وأحدث فیه ما لیس فیه ووجه على الأهواء ،

4. ورأیت الدین قد انکفأ کما ینکفئ الإناء

5. ورأیت أهل الباطل قد استعلوا على أهل الحق ،

6. ورأیت الشر ظاهرا لا ینهى عنه ویعذر أصحابه ،

7. ورأیت الفسق قد ظهر ـ واکتفى الرجال بالرجال والنساء بالنساء ،

8. ورأیت المؤمن صامتا لا یقبل قوله ،

9. ورأیت الفاسق یکذب ولا یرد علیه کذبه وفریته ،

10. ورأیت الصغیر یستحقر بالکبیر ،

11. ورأیت الأرحام قد تقطعت ،

12. ورأیت من یمتدح بالفسق یضحک منه ولا یرد علیه قوله ،

13. ورأیت الغلام یعطی ما تعطی المرأة ـ

14. ورأیت النساء یتزوجن بالنساء ،

15. ورأیت الثناء قد کثر ،

16. ورأیت الرجل ینفق المال فی غیر طاعة الله ـ فلا ینهى ولا یؤخذ على یدیه ،

17. ورأیت الناظر یتعوذ بالله ـ مما یرى المؤمن فیه من الاجتهاد ،

18. ورأیت الجار یؤذی جاره ولیس له مانع ،

19. ورأیت الکافر فرحا لما یرى فی المؤمن ، مرحا لما یرى فی الأرض من الفساد ،

20. ورأیت الخمور تشرب علانیة ـ ویجتمع علیها من لا یخاف الله عز وجل ،

21. ورأیت الأمر بالمعروف ذلیلا ،

22. ورأیت الفاسق فیما لا یحب الله قویا محمودا ،

23. ورأیت أصحاب الآیات یحقرون ویحقر من یحبهم ،

24. ورأیت سبیل الخیر منقطعا وسبیل الشر مسلوکا ،

25. ورأیت بیت الله قد عطل ویؤمر بترکه ـ

26. ورأیت الرجل یقول ما لا یفعله ،

27. ورأیت الرجال یتمنون للرجال والنساء للنساء ،

28. ورأیت الرجل معیشته من دبره ـ ومعیشة المرأة من فرجها ،

29. ورأیت النساء یتخذن المجالس کما یتخذها الرجال ،

30. ورأیت التأنیث فی ولد العباس ـ قد ظهر وأظهروا الخضاب ـ وامتشطوا کما تمشط المرأة لزوجها ، وأعطوا الرجال لأموال على فروجهم ، وتنوفس فی الرجل ، وتغایر علیه الرجال ،

31. وکان صاحب المال أعز من المؤمن ،

32. وکان الربا ظاهرا لا یعیر ،

33. وکان الزنا تمتدح به النساء ،

34. ورأیت المرأة تصانع زوجها على نکاح الرجال ،

35. ورأیت أکثر الناس وخیر بیت من یساعد النساء على فسقهن ،

36. ورأیت المؤمن محزونا محتقرا ذلیلا ـ

37. ورأیت البدع والزنا قد ظهر ،

38. ورأیت الناس یعتدون بشاهد الزور ،

39. ورأیت الحرام یحلل ، والحلال یحرم ،

40. ورأیت الدین بالرأی وعطل الکتاب وأحکامه ،

41. ورأیت اللیل لا یستخفى به من الجرأة على الله ،

42. ورأیت المؤمن لا یستطیع أن ینکر إلا بقلبه ـ

43. ورأیت العظیم من المال ینفق فی سخط الله عز وجل ،

44. ورأیت الولاة یقربون أهل الکفر ویباعدون أهل الخیر ،

45. ورأیت الولاة یرتشون فی الحکم ،

46. ورأیت الولایة قبالة لمن زاد ،

47. ورأیت ذوات الأرحام ینکحن ویکتفى بهن ،

48. ورأیت الرجل یقتل على التهمة وعلى الظنة ـ ویتغایر على الرجل الذکر فیبذل له نفسه وماله ،

49. ورأیت الرجل یعیر على إتیان النساء ،

50. ورأیت الرجل یأکل من کسب امرأته من الفجور یعلم ذلک ویقیم علیه ،

51. ورأیت المرأة تقهر زوجها ـ وتعمل ما لا یشتهی وتنفق على زوجها ،

52. ورأیت الرجل یکری امرأته وجاریته ـ ویرضى بالدنی من الطعام والشراب ،

53. ورأیت الإیمان بالله عز وجل کثیرة على الزور ،

54. ورأیت القمار قد ظهر ،

55. ورأیت الشراب یباع ظاهرا لیس له مانع ،

56. ورأیت النساء یبذلن أنفسهن لأهل الکفر ،

57. ورأیت الملاهی قد ظهرت یمر بها لا یمنعها أحد أحدا ـ ولا یجترئ أحد على منعها ،

58. ورأیت الشریف یستذله الذی یخاف سلطانه ،

59. ورأیت أقرب الناس من الولاة ـ من یمتدح بشتمنا أهل البیت ،

60. ورأیت من یحبنا یزور ولا تقبل شهادته ،

61. ورأیت الزور من القول یتنافس فیه ،

62. ورأیت القرآن قد ثقل على الناس استماعه ـ وخف على الناس استماع الباطل ،

63. ورأیت الجار یکرم الجار خوفا من لسانه ،

64. ورأیت الحدود قد عطلت وعمل فیها بالأهواء ،

65. ورأیت المساجد قد زخرفت ،

66. ورأیت أصدق الناس عند الناس المفتری الکذب ،

67. ورأیت الشر قد ظهر والسعی بالنمیمة ،

68. ورأیت البغی قد فشا ،

69. ورأیت الغیبة تستملح ویبشر بها الناس بعضهم بعضا ،

70. ورأیت طلب الحج والجهاد لغیر الله ـ

71. ورأیت السلطان یذل للکافر المؤمن ،

72. ورأیت الخراب قد أدیل من العمران ،

73. ورأیت الرجل معیشته من بخس المکیال والمیزان ،

74. ورأیت سفک الدماء یستخف بها ،

75. ورأیت الرجل یطلب الرئاسة لغرض الدنیا ـ ویشهر نفسه بخبث اللسان لیتقى وتستند إلیه الأمور ،

76. ورأیت الصلاة قد استخف بها ،

77. ورأیت الرجل عنده المال الکثیر لم یزکه منذ ملکه ،

78. ورأیت المیت ینشر من قبره ویؤذى وتباع أکفانه ،

79. ورأیت الهرج قد کثر ،

80. ورأیت الرجل یمسی نشوان ـ ویصبح سکران لا یهتم بما الناس فیه ،

81. ورأیت البهائم تنکح ،

82. ورأیت البهائم تفرس بعضها بعضا ،

83. ورأیت الرجل یخرج إلى مصلاه ویرجع ـ ولیس علیه شیء من ثیابه ،

84. ورأیت قلوب الناس قد قست ـ وجمدت أعینهم وثقل الذکر علیهم ،

85. ورأیت السحت قد ظهر یتنافس فیه ،

86. ورأیت المصلی إنما یصلی لیراه الناس ،

87. ورأیت الفقیه یتفقه لغیر الدین ـ یطلب الدنیا والرئاسة ،

88. ورأیت الناس مع من غلب ،

89. ورأیت طالب الحلال یذم ویعیر ـ وطالب الحرام یمدح ویعظم ،

90. ورأیت الحرمین یعمل فیها بما لا یحب الله ـ لا یمنعهم مانع ولا یحول بینهم وبین العمل القبیح أحد ،

91. ورأیت المعازف ظاهرة فی الحرمین ،

92. ورأیت الرجل یتکلم بشیء من الحق ـ ویأمر بالمعروف وینهى عن المنکر ـ فیقوم إلیه من ینصحه فی نفسه فیقول : هذا عنک موضوع ،

93. ورأیت الناس ینظر بعضهم إلى بعض ویقتدون بأهل الشر ،

94. ورأیت مسلک الخیر وطریقه خالیا لا یسلکه أحد ،

95. ورأیت المیت یهز به فلا یفزع له أحد ،

96. ورأیت کل عام یحدث فیه من البدعة والشر أکثر مما کان ،

97. ورأیت الخلق والمجالس لا یتابعون إلا الأغنیاء ،

98. ورأیت المحتاج یعطى على الضحک به ـ ویرحم لغیر وجه الله ،

99. ورأیت الآیات فی السماء لا یفزع لها أحد ـ

100.ورأیت الناس یتسافدون کما تسافد البهائم ـ لا ینکر أحد منکرا تخوفا من الناس ،

101.ورأیت الرجل ینفق الکثیر فی غیر طاعة الله ـ ویمنع الیسیر فی طاعة الله ،

102.ورأیت العقوق قد ظهر واستخف بالوالدین ـ وکانا من أسوإ الناس حالا عند الولد ـ ویفرح بأن یفتری علیهما ،

103.ورأیت النساء وقد غلبن على الملک وغلبن على کل أمر لا یؤتى إلا ما لهن فیه هوى ،

104.ورأیت ابن الرجل یفتری على أبیه ـ ویدعو على والدیه ویفرح بموتهما ،

105.ورأیت الرجل إذا مر به یوم ـ ولم یکسب فیه الذنب العظیم ـ من فجور أو بخس مکیال أو میزان أو غشیان حرام ـ أو شرب مسکر کئیبا حزینا ـ یحسب أن ذلک الیوم علیه وضیعة من عمره ،

106.ورأیت السلطان یحتکر الطعام ،

107.ورأیت أموال ذوی القربى ـ تقسم فی الزور ویتقامر بها وتشرب بها الخمور ،

108.ورأیت الخمر یتداوى بها ویوصف للمریض ویستشفى بها ،

109.ورأیت الناس قد استووا فی ترک الأمر بالمعروف ـ والنهی عن المنکر وترک التدین به ،

110.ورأیت ریاح المنافقین وأهل النفاق قائمة ـ وریاح أهل الحق لا تحرک ،

111.ورأیت الأذان بالأجر والصلاة بالأجر ،

112.ورأیت المساجد محتشیة ممن لا یخاف الله ـ مجتمعون فیها للغیبة وأکل لحوم أهل الحق ـ ویتواصفون فیها شراب المسکر ،

113.ورأیت السکران یصلی بالناس ـ وهو لا یعقل ولا یشان بالسکر ـ وإذا سکر أکرم واتقى وخیف وترک لا یعاقب ویعذر بسکره ،

114.ورأیت من أکل أموال الیتامى یحمد بصلاحه ،

115.ورأیت القضاة یقضون بخلاف ما أمر الله ،

116.ورأیت الولاة یأتمنون الخونة للطمع ،

117.ورأیت المیراث قد وضعته الولاة ـ لأهل الفسوق والجرأة على الله ـ یأخذون منهم ویخلونهم وما یشتهون ،

118.ورأیت المنابر یؤمر علیها بالتقوى ـ ولا یعمل القائل بما یأمر ،

119.ورأیت الصلاة قد استخف بأوقاتها ،

120.ورأیت الصدقة بالشفاعة ـ ولا یراد بها وجه الله ویعطی لطلب الناس ،

121.ورأیت الناس همهم بطونهم وفروجهم ـ لا یبالون بما أکلوا وما نکحوا ،

122.ورأیت الدنیا مقبلة علیهم ،

123.ورأیت أعلام الحق قد درست فکن على حذر ـ واطلب إلى الله عز وجل النجاة ، واعلم أن الناس فی سخط الله عز وجل ـ وإنما یمهلهم لأمر یراد بهم فکن مترقبا ـ واجتهد لیراک الله عز وجل فی خلاف ما هم علیه ـ فإن نزل بهم العذاب ـ وکنت فیهم عجلت إلى رحمة الله ، وإن أخرت ابتلوا ـ وکنت قد خرجت مما هم فیه من الجرأة على الله عز وجل ـ واعلم أن الله لا یضیع أجر المحسنین ، وأن رحمة الله قریب من المحسنین.





هر زمان دیدی حق مرده و اهلش از بین رفته‌اند
و جور و ستم همه جا را فرا گرفته
و قرآن کهنه شده و چیزهایی در آن پدید آمده که در آن نیست
و دیدی که قرآن طبق هوا و هوسها توجیه و تفسیر می‌شود
و دیدی که دین وارونه شده،آن چنان که کاسه وارونه می‌شود
و دیدی که اهل باطل بر اهل حق آقایی و سروری می‌کنند
و دیدی که شر ظاهر گشته و از آن نهی نمی‌شود بلکه از اهل شر دفاع می‌شود
و دیدی که فسق علنی شده
و مردان به مردان و زنان به زنان (در مسائل جنسی) اکتفا می‌کنند
و دیدی که مؤمن سکوت کرده، چون گفتارش پذیرفته نمی‌شود
و دیدی که فاسق دروغ می‌گوید و پذیرفته می‌شودو کسی دروغ و افترای او را رد نمی‌کند
و دیدی که صغیر بزرگتران را تحقیر می‌کند
و دیدی که قطع رحم همگانی شده
و دیدی که وقتی کسی را به فسق می‌ستایند خود او می‌خندد و سخن گوینده را رد نمی‌کند
و دیدی که به پسر همان را می‌دهند که به زن می‌دهند
و دیدی که زنان با زنان ازدواج می‌کنند
و دیدی که مدح و ثنا بسیار شده
و دیدی که مرد مال خود را در غیر راه اطاعت خدا انفاق می‌کند و کسی نیست که او را نهی کند و دست او را بگیرد
و دیدی که مردم وقتی مؤمن را می‌بینند که در حال تلاش در مسیر بندگی است، پناه به خدا می‌برند از اینکه مثل او باشند
و دیدی که همسایه، همسایه‌اش را می‌آزارد و کسی نیست جلویش را بگیرد
و دیدی که کافر وقتی وضع رقت بار مؤمن را می‌بیند از وضع خود خوشحالی می‌کند و چون فساد را در پهنای زمین گسترده می‌بیند مسرور می‌شود
و دیدی که شراب‌های گوناگون علناً نوشیده می‌شود و مردمی بر سفره شراب جمع هستند که از خدای عز و جل هیچ پروایی ندارند
و دیدی که امر به معروف زایل شده
و دیدی که فاسق در اعمالی که خدا دوست ندارد نیرومند و مورد حمایت و مدح قرار می‌گیرد
و دیدی که دارندگان آیات مورد تحقیر واقع می‌شوند و هر کسی هم آنان را دوست بدارد تحقیر می‌شود
و دیدی که راه خیر بسته شده و راه شر باز و پر رهرو است
و دیدی که خانه کعبه معطل مانده و مردم از رفتن به زیارت آن نهی می‌شوند و به ترک آن تشویق و مامور می‌گردند
و دیدی که هر کس به دیگری آنچه را که خود نکرده می‌گوید
و دیدی که مردان خود را برای (بهره‌بردن جنسی دیگر) مردان آماده می‌کنندو زنان برای زنان
و دیدی که مرد از راه مقعد خود روزی به دست می‌آورد و زن از راه فرجش.
و دیدی که زنان برای خود مجالس ترتیب می‌دهند آن چنان که مردان تشکیل می‌دهند
و دیدی که در دودمان بنی العباس عمل لواط و زن شدن مردان شایع و علنی گشته و به همین منظور خود را خضاب می‌کنند و شانه می‌زنند آن چنان که زنان برای شوهر خود شانه می‌زنند و مردان مالها به خاطر فروج خود خرج می‌کنند و چند نفر بر سر یک مرد تنازع می‌کنند و بر سر او، این علیه آن دیگری و آن علیه این غیرت به خرج می‌دهد.
و دیدی که صاحب مال محترم‌تر از مؤمن است
و ربا علنی معامله می‌شود و کسی سرزنش نمی‌کند
و دیدی که زنان به خاطر دادن زنا ستایش می‌شوند و زن شوهرش را در عمل لواط با مردی دیگر کمک و همکاری می‌کند
و دیدی که در نظر اکثریت مردم بهترین خانواده‌ها آن خانواده‌ای است که زنان را بر کار فسق کمک می‌کنند.
و دیدی که مؤمن همواره در اندوه و تحقیر شده و خوار است
و دیدی که بدعت‌ها و زنا علنی شده
و مردم را دیدی که با شاهدی که به دروغ شهادت می‌دهد به یکدیگر تجاوز می‌کنند
و دیدی که حرام حلال و حلال حرام شده است
و دیدی که هر کس دین را با رأی و نظر خود برای خود توجیه می‌کند و کتاب خدا و احکامش تعطیل شده.
و دیدی که در ارتکاب گناه از تاریکی شب استفاده نمی‌شود بلکه در روز روشن گناه می‌کنند
و دیدی که مؤمن جز با قلبش نمی‌تواند منکر را انکار کند
و دیدی که مال بسیار هنگفت در راه خشم الهی خرج می‌شود
و دیدی که والیان ولایت و سرپرستی مردم را قباله کسی بدانند که قدرتش بیشتر است
و دیدی که محرم به محرم خود اکتفا کند و با او ازدواج نماید
و دیدی که مردم به صِرف تهمت و بر اساس گمان حاکم یا صاحب قدرتی کشته می‌شوند
و دیدی که مردم بر سر عشق ورزیدن به یک پسر با یکدیگر به ملاک غیرت می‌ستیزند و حتی بر سر این عشق جان و مال فدا می‌کنند.
و دیدی که مردم کسی را که شهوت خود را با رفتن نزد زنان خاموش می‌کند سرزنش می‌نمایند
و دیدی که مرد با زنا دادن همسرش پول در می‌آورد و زندگی می‌کند با علم به اینکه او زنا می‌دهد و حتی بر این کار او نظارت دارد
و دیدی که زن قاهر و مسلط بر شوهرش می‌شود و بر خلاف میل او کارها می‌کند و علیه او پولها خرج می‌کند
و دیدی که مرد همسر و دختر- کنیز- خود را کرایه می‌دهد و در ازای آن به طعام و نوشیدنی پست راضی می‌شود
و اگر دیدی که سوگند به دروغ به خدای عز و جل بسیار و شایع شده
و دیدی که قمار علنی و آشکار گشته
و دیدی که شراب علنا فروخته می‌شود و کسی از آن منع نمی‌کند
و دیدی که زنان مسلمان ناموس خود را به اهل کفر می‌دهند.
و دیدی که لهو و لعب و رقص و آوازه‌خوانی علنی شده،مسلمانان از آن عبور می‌کنند و احدی، احدی را منع نمی‌کند و احدی جرات بر منع آن ندارد
و دیدی که افراد شریف و آبرومند به وسیله کسانی که از قدرت آنان می‌ترسند توهین شده و خوار می‌شوند
و دیدی که نزدیک‌ترین افراد به درگاه والیان آن کسی است که با بدگویی به ما اهل بیت آن والیان را مدح می‌گویند
و دیدی که شنیدن صوت قرآن بر مردم سنگینی می‌کند و در مقابل شنیدن آوازهای باطل برایشان آسان و خفیف است.
و دیدی که همسایه را از ترس زبانش احترام می‌کنند
و دیدی که راستگوترین مردم دروغ سازانند
و دیدی که شر علنی و بازار سخن چینی رایج شده
و دیدی که بغی و ستم آشکار گشته
و دیدی که غیبت کردن نوعی ملاحت و خوش‌اخلاقی تلقی می‌شود و مردم یکدیگر را به خاطر آن بشارت می‌دهند
و دیدی که حج و جهاد جنبه غیر خدایی به خود می‌گیرد
و دیدی که سلطان به خاطر کافر، مؤمن را توهین نموده و خوار می‌سازد
و دیدی که خرابی بر عمران مسلط شده
و دیدی که زندگی یک فروشنده از راه خیانت در کیل و وزن اداره می‌شود
و دیدی که خونریزی یک امر آسان و پیش پا افتاده تلقی می‌شود.
و دیدی که اگر کسی به طلب ریاست برمی‌خیزد عوضش تنها دنیا است و خود را مردی بد زبان معرفی می‌کند تا کسی جرات اعتراض کردن نداشته باشد و نیز امور به او نسبت داده می‌شود
و دیدی که به نماز بی اعتنایی می‌شود
و دیدی که ثروتمند مال بسیاری نزدش جمع شده و از روزی که مشغول جمع آوری آن شده، زکاتش را نداده
و دیدی که میت را از قبرش بیرون می‌کشند و آزارش داده، کفن‌هایش را می‌فروشند
و دیدی که هرج و مرج بسیار شده
و دیدی که افراد در صبح و عصر مست هستند و هیچ اهتمامی به وضع مردم ندارند
و دیدی که با چهار پایان جماع می‌کنند
و دیدی که چهار پایان به جان یکدیگر می‌افتند و یکدیگر را پاره می‌کنند.
دیدی که مرد به نمازخانه‌اش می‌رود و بر می‌گردد در حالی که جامه‌هایش را ربوده‌اند
و دیدی که دلهای مردم قساوت و چشمهاشان خشک شده و ذکر خدا بر آنان سنگین می‌آید و حرام خواری علنی گشته و بر سر آن از یکدیگر پیشی می‌گیرند
و دیدی که نمازگزار اگر به نمازخانه می‌رود برای آن است که خود را به مردم نشان دهد، مردم او را ببینند که نماز می‌خواند
و اگر دیدی که فقیه برای غیر هدف دین تفقه می‌کند، یعنی به این منظور فقه می‌خواند که دنیا و ریاست به دست آورد
و دیدی که مردم به سوی آن کسی می‌شتابند که غالب باشد و قدرت داشته باشد و هر یک از دو طرف نزاع غلبه کند مردم با او باشند، چه غلبه‌اش حق باشد و چه باطل.
و دیدی که طالب حلال مورد مذمت و سرزنش و طالب حرام مورد مدح و احترام قرار گیرد
و دیدی که در دو حرم کعبه و مدینه کارهایی صورت می‌گیرد که خدا دوست نمی‌دارد و هیچکس جلوگیر آنان نیست و حتی بین آنان و آن عمل زشت کسی حائل نمی‌شود
و دیدی که در دو حرم شریف ساز و آواز علنی ارتکاب می‌شود
و دیدی که افرادی سخن از حق می‌گویند و امر به معروف و نهی از منکر می‌کنند ولی از پای خطابه‌اش کسی برمی‌خیزد در حالی که خود را خیرخواه و دلسوز او می‌داند از در خیرخواهی و نصیحت می‌گوید: خدا از تو نخواسته که این حرف‌ها را بزنی
و دیدی که مردم در اقتدای به اهل شر به یکدیگر هم چشمی می‌کنند
و دیدی که راههای خیر از رهرو خالی است و احدی به آن راه نمی‌رود.
و دیدی که جنازه را به اهتزاز در می‌آورند و کسی از این عمل ناراحت نمی‌شود
و دیدی که هر سالی که می‌گذرد بدعت‌های بیشتری از سال قبل باب شده و شر بیشتری پیدا می‌شود
و دیدی که خلق و جمعیت‌ها جز اغنیا را پیروی نمی‌کنند،
دیدی که حاجت محتاج را در برابر مسخره کردن او و خندیدن به او بر آورده می‌کنند و ترحمشان برای غیر رضای خدا است
و دیدی که آیات آسمانی الهی رخ می‌دهد ولی کسی از آن نمی‌ترسد
و دیدی که مردم با یکدیگر (در ملأ عام) جفت‌گیری می‌کنند، آن طور که چهار پایان می‌کنند و کسی این عمل را زشت ندانسته و اگر زشت بداند از ترس مردم نهی نمی‌کند
و دیدی که افراد اموال بسیار در غیر راه خدا انفاق می‌کنند ولی در راه خدا از انفاق مالی اندک مضایقه می‌کنند
و اگر دیدی که رنجاندن و عقوق پدر و مادر علنی و خوار شمردن آنان شایع شده و والدین در نظر فرزندان بدترین مردم تلقی می‌شوند، حتی فرزند خوشحال می‌شود از اینکه بر پدر و مادرش تهمت زده شود
و دیدی که زنان بر حکومت و سلطنت چیره شده‌اند و بر هر امری که هوا و هوس آنان را تامین کند مسلط گشته‌اند.
و دیدی که فرزندان به پدر و مادر خود افترا می‌بندند و پدر و مادر خود را نفرین می‌کنند و از شنیدن خبر مرگشان خوشحال می‌شوند
و اگر دیدی که وضع به اینجا کشیده که اگر شخصی روزی بر او بگذرد که در آن روز مرتکب گناه بزرگی نشود، فسق و فجوری انجام ندهد، کم‌فروشی و خیانتی ننماید، به حرامی دست نیافته و یا شراب مسکری ننوشد، در غم و اندوه فرو می‌رود و می‌پندارد که آن روز او به بطالت گذشته و یک روز از عمرش ضایع شده است
و دیدی که سلطان خوردنی‌ها را احتکار می‌کند
و دیدی که اموال ذوی القربای رسول خدا (صلوات الله علیه و آله) در ناحق تقسیم می‌شود و با آن اموال قمار می‌کنند و شراب می‌نوشند.
و دیدی که با شراب خود را معالجه می‌کنند و برای مریض تعریف و توصیف می‌کنند که فلان شراب برای تو بسیار نافع است و از شراب شفا می‌طلبند
و اگر دیدی که مردم در ترک امر به معروف و نهی از منکر و ترک اعتقاد به وجوب آن با هم برابرند
و دیدی که باد به بیرق منافقین و اهل نفاق می‌وزد، ولی بیرق اهل حق حرکتی ندارد (یعنی بازار منافقین گرم و پُرطرفدار است، بلعکس اهل حق)
و دیدی که مؤذن‌ها و نمازخوان‌ها در برابر مزد اذان می‌گویند و نماز می‌خوانند.
و دیدی که مسجدها پر است از مردمی که از خدا نمی‌ترسند در آنجا جمع شده‌اند، برای غیبت و خوردن گوشت اهل حق و در آن از خوبیهای شراب مسکر، سخن می‌گویند
و دیدی که پیشنمازی مست بر مردم نماز می‌خواند، در حالی که نمی‌فهمد چه می‌خواند و کسی هم او را ملامت نمی‌کند بلکه اگر مست شود مردم از ترس، احترامش می‌کنند و او را وا گذاشته، تعقیبش نمی‌کنند و بلکه معذورش می‌شمارند
و اگر دیدی که فردی را دارند به صلاح و خوبی مدح و ثنا می‌کنند که اموال ایتام را می‌خورد
و دیدی که قاضیان به خلاف آنچه خدا دستور داده قضاوت می‌کنند
و دیدی که والیان به انگیزه طمع، افراد خائن را امین خود می‌سازند.
و دیدی که والیان میراث (به جای اینکه ارث را کما فرض الله و طبق فرمان خدا در بین ورثه تقسیم کنند) تنها به وارثی می‌دهند که اهل فسق و جرات بر خدای تعالی باشد، (رشوه و حق و حساب خود را از او می‌گیرند) و او را آزاد می‌گذارند تا با حق سایر ورثه هر کاری که خواست بکند
و دیدی که در منبرها مردم را به تقوا امر می‌کنند ولی خود گویندگان به آنچه می‌گویند عمل نمی‌کنند
و دیدی که نماز در اوقاتش خوانده نمی‌شود، به اول وقت خواندن اهمیتی نمی‌دهند
و دیدی که صدقه‌ها به سفارش و شفاعت داده می‌شود و در آن رضای خدا مقصود نیست و بلکه به این جهت داده می‌شود که مردم از او طلب می‌کنند (برای حفظ آبرو و یا کسب وجهه)
و اگر دیدی که مردم در شکم و شهوت آزادند، باکی ندارند از اینکه چه می‌خورند و چه نکاح می‌کنند
و دیدی که دنیا به مردم روی آورده.
و دیدی که شعائر دین کهنه و بر افتاده،
در چنین روزگاری بر حذر باش، و برای درخواست نجات از خدا به خدا متوسل شو و بدان که مردم در چنین روزگاری غرق در سخط الهی هستند
و اگر خدای تعالی مهلتشان داده، از این کار منظوری دارد
و تو منتظر تحقق آن منظور باش
و کوشش کن تا خدای عز و جل تو را در وضعی ببیند که خلاف وضع مردم باشد
تا اگر عذاب در آنان نازل شود تو زودتر به رحمت خدای تعالی برسی
و اگر عذابشان تاخیر بیفتد آنها مبتلا شوند و تو از آنچه آنها در آن هستند بیرون شده باشی (یعنی تو مثل آنان بر خدای عز و جل جرات نکرده باشی)
و بدان که خدای تعالی اجر نیکوکاران را ضایع نمی‌سازد و رحمت خدا به نیکوکاران نزدیک است.
منبع:
تفسیر المیزان (علامه طباطبایی): ج5، ص 296 به نقل از کتاب کافی (ثقة الاسلام کلینی): ج8، ص 36






http://lib.eshia.ir/12016/5/396
http://lib.eshia.ir/11005/8/36

[عدالت]

به نام خدا

به امید خدا خیلی نزدیک هستیم.

[مجتبی110]

(۲۳/اسفند/۹۴ ۲۲:۲۳)عدالت نوشته است:  به نام خدا

به امید خدا خیلی نزدیک هستیم.

می تونم مبنای حرفتون رو بدونم.

البته "انهم یرونا بعیدا و نراه قریبا" یک اصله که من قبول دارم اما منظور سوال چیز دیگست.

[حقیقتجو]

(۲۳/اسفند/۹۴ ۱۹:۲۴)قلب نوشته است:  سلام


انسان یا عالم است یا جاهل
یا دانشجو است یا استاد
یا مجتهد است یا مقلد


همانطور که ما اگر مریض شویم پیش طبیب میرویم زمانی که بخواهیم از اسلام بدانیم سراغ اسلام شناس می رویم


یک پزشک هیچوقت با خواندن کتاب پزشکی پزشک نمی شود بلکه به استاد نیاز دارد


مراجع تقلید و مجتهدین و عرفا برای ما استاد هستند تا از آنها بياموزيم و این مانع از تفکر و تعقل نیست بلکه تفکر و تعقل ما در راستای آموزه های ماست


برای تفکر به اطلاعات نیاز است


عرفانی که در ذهن شماست و شما آن را انحرافی میدانید با عرفانی که در ذهن ماست و ما آن را درست می دانیم فرق دارد و یکی نیست


تعریف ما از عرفان در همان لینکهایی که گذاشتیم مشخص است

امام صادق عليه السلام فرمود: مردم سه دسته‏ اند دانشمند و دانشجو و خاشاك روى آب (كه هر لحظه آبش به جانبى برد مانند مردمى كه چون تعمق دينى ندارند هر روز به كيشى گروند و دنبال صدايى برآيند).
دو مورد اول با چیزی که شما گفتید مشابه است اما مورد سوم انگار متفاوته.
در مورد عرفان میتونید تایپک بزنید بحث کنیم. به نظرم اگه دین میخواست بصورت عرفان باشه که همه چشمهاشون رو ببندن و اینجوری در یک حالت خلسه برن به سمت خدا سنگ روی سنگ بند نمیشد. حرکت بسوی خدا اینجوری بدست نمیاد

---

(۲۳/اسفند/۹۴ ۲۲:۴۲)مجتبی110 نوشته است:  می تونم مبنای حرفتون رو بدونم.

البته "انهم یرونا بعیدا و نراه قریبا" یک اصله که من قبول دارم اما منظور سوال چیز دیگست.

خدا خیرت بده سوال منم اینه که مبنای این حرفها چیه؟ ما باید بدونیم چه کسانی دارند از این پیش بینی های عجیب و غریب میکنن.
والا ما هم دوست داریم ظهور نزدیک باشه چون بوی تعفن ظلم و فساد همه جا رو گرفته اما اینجوری حرف زدن مقاصد دیگه ای پشتش هست. نباید جوری به ظهور فکر کرد که ذهن انسان تسخیر بشه.

[قلب]

(۲۴/اسفند/۹۴ ۰:۰۷)حقیقتجو نوشته است:  امام صادق عليه السلام فرمود: مردم سه دسته‏ اند دانشمند و دانشجو و خاشاك روى آب (كه هر لحظه آبش به جانبى برد مانند مردمى كه چون تعمق دينى ندارند هر روز به كيشى گروند و دنبال صدايى برآيند).
دو مورد اول با چیزی که شما گفتید مشابه است اما مورد سوم انگار متفاوته.
در مورد عرفان میتونید تایپک بزنید بحث کنیم. به نظرم اگه دین میخواست بصورت عرفان باشه که همه چشمهاشون رو ببندن و اینجوری در یک حالت خلسه برن به سمت خدا سنگ روی سنگ بند نمیشد. حرکت بسوی خدا اینجوری بدست نمیاد

---

سلام


بحث تاپیک چيزه ديگريست شما اگر سوالی دارید تاپیک جدا بزنید دوستان جواب می دهند


عارف کامل یعنی امام خمینی ره و امام خامنه ای حفظ الله

---

(۲۳/اسفند/۹۴ ۲۲:۴۲)مجتبی110 نوشته است:  می تونم مبنای حرفتون رو بدونم.

البته "انهم یرونا بعیدا و نراه قریبا" یک اصله که من قبول دارم اما منظور سوال چیز دیگست.

سلام
آیا نشانه های ظهور را قبول دارید؟
آیا قبول دارید که تمام هزاران نشانه ظهور محقق شده است و فقط چند نشانه حتمی باقی مانده است؟


آیا نظر مراجع تقلید را درباره نزدیکی ظهور شنیده اید؟


پاسخ به سوالات بالا روشن کننده خواهد بود

---

(۲۴/اسفند/۹۴ ۰:۰۷)حقیقتجو نوشته است:  

---

خدا خیرت بده سوال منم اینه که مبنای این حرفها چیه؟ ما باید بدونیم چه کسانی دارند از این پیش بینی های عجیب و غریب میکنن.
والا ما هم دوست داریم ظهور نزدیک باشه چون بوی تعفن ظلم و فساد همه جا رو گرفته اما اینجوری حرف زدن مقاصد دیگه ای پشتش هست. نباید جوری به ظهور فکر کرد که ذهن انسان تسخیر بشه.

آیا نشانه های ظهور را قبول دارید؟

آیا قبول دارید که تمام هزاران نشانه ظهور محقق شده است و فقط چند نشانه حتمی باقی مانده است؟

آیا نظر مراجع تقلید را درباره نزدیکی ظهور شنیده اید؟

پاسخ به سوالات بالا روشن کننده خواهد بود

[عدالت]

(۲۳/اسفند/۹۴ ۲۲:۴۲)مجتبی110 نوشته است:  می تونم مبنای حرفتون رو بدونم.

البته "انهم یرونا بعیدا و نراه قریبا" یک اصله که من قبول دارم اما منظور سوال چیز دیگست.

به نام خدا

با توجه به پیشگوییها و روایات و نشانه هایی که از ظهور و آخرالزمان داریم و در همین تاپیک هم به بخشی از آنها اشاره شده، میزان زیادی از این روایات و پیشگوییها به وقوع پیوسته آنهم با جزئیات بالا، مثلا همین بحران خاورمیانه از سوریه بگیرید تا یمن و لیبی و عراق که تا همین چند سال پیش کسی فکرش را هم نمیکرد که اوضاع به این صورت شود و چیزی به نام داعش بوجود بیاید در کنار این اوضاع فرهنگی و اجتماعی و فسادی که بر دنیا حکمفرما شده، نشان از نزدیکی وعده الهی دارد چون صبر خداوند زیاد است و متاسفانه تعداد زیادی از بشر امروز، رو به فساد آورده و کافر و مشرک شده و در زمان حال، نیاز به منجی بیش از هر زمانی در تاریخ بشر، احساس میشود و فقط درصد کمی از نشانه ها باقی مانده که این نشان میدهد تا حد زیاد به ظهور نزدیک شده ایم و البته چند نشانه دیگر هم باقی مانده که جزو نشانه های حتمی میباشد که به امید خدا اگر آنها هم به وقوع بپیوندند با اطمینان میتوان منتظر ظهور در همین دوران معاصر بود ولی باز خواست و اراده نهایی در این مطلب با خداوند متعال است.

[حقیقتجو]

(۲۴/اسفند/۹۴ ۱۰:۵۸)قلب نوشته است:  
سلام
آیا نشانه های ظهور را قبول دارید؟
آیا قبول دارید که تمام هزاران نشانه ظهور محقق شده است و فقط چند نشانه حتمی باقی مانده است؟


آیا نظر مراجع تقلید را درباره نزدیکی ظهور شنیده اید؟


پاسخ به سوالات بالا روشن کننده خواهد بود

بله نشانه های ظهور رو قبول داریم. توجه کردن به نشانه ها خوبه باعث میشه که انسان خودش رو اصلاح بفرماید. فکر کردن در مورد زمان ظهور هم خوبه اما نه اینطوری که شما میگید. اینجوری خطرناکه . ظهور ممکن است فردا باشد ممکن است چندهزار سال آینده.

فکر کردن زیادی به نشانه ها هم خوب نیست. مثلا اگه تصویر بخصوصی از وضع ظاهری امام زمان یا ظاهر دجال توی ذهنتون هست مثل هاله ی نور برای امام زمان و یا دوتا شاخ برای دجال سریع شیفت دیلیتشون کنید. برخی افراد همچنین تصوراتی دارند.

نظر مراجع محترم است اما قرار نیست فکر و اندیشه ی خود انسان تعطیل شود.

[قلب]

(۲۴/اسفند/۹۴ ۱۳:۲۴)حقیقتجو نوشته است:  بله نشانه های ظهور رو قبول داریم. توجه کردن به نشانه ها خوبه باعث میشه که انسان خودش رو اصلاح بفرماید. فکر کردن در مورد زمان ظهور هم خوبه اما نه اینطوری که شما میگید. اینجوری خطرناکه . ظهور ممکن است فردا باشد ممکن است چندهزار سال آینده.فکر کردن زیادی به نشانه ها هم خوب نیست. مثلا اگه تصویر بخصوصی از وضع ظاهری امام زمان یا ظاهر دجال توی ذهنتون هست مثل هاله ی نور برای امام زمان و یا دوتا شاخ برای دجال سریع شیفت دیلیتشون کنید. برخی افراد همچنین تصوراتی دارند.نظر مراجع محترم است اما قرار نیست فکر و اندیشه ی خود انسان تعطیل شود.

سلام


نشد جناب حقیقت جو


وقتی با کسی بحث می کنید نباید اول چیزی رو بهش نسبت بديد بعد اونو رد کنید


پیش فرض های شما به ما


ما زیادی به نشانه های ظهور فکر می کنیم!!! خب این زیادی یعنی چی! بحث چيزه ديگريست ما درباره تعادل حرف نمی زنیم


تصویر از امام زمان! تصویر از دجال شاخ دار!!!


کسی نگفت فکر و اندیشه تعطیل شود


بحث منطقی یعنی صحبت درباره خود بحث نه اما اگرها


اگر می خواید بحث منطقی جلو بره و با فکر پس جواب سوالات رو بدهید و فرافکنی نکنید


قبلاً گفتیم باز هم می گيم


مبنای نزدیکی ظهور احادیث و نشانه های ظهور است
به کلمه نشانه های ظهور دقت کنید
نشانه های ظهور یعنی نشانه های ظهور یعنی زمانی که ظهور نزدیک شده است و نزدیک به معنای هزار سال دیگر نیست
و البته نزدیکی ظهور به معنای فردا نیست بلکه تحقق نشانه های حتمی لازم است تا ظهور تحقق یابد


همه چیز درهم و برهم نیست هر چیزی حسابی و کتابی دارد از جمله ظهور


نشانه های ظهور یا نشانه های آخرالزمان یعنی نزدیکی به آن یعنی نزدیک نه دور!


اگر می گوییم ظهور نزدیک است باید مبتنی بر سند و دلیل عقلانی باشد و اگر بگوییم دور است هم باید دلیل عقلی داشته باشیم روی هوا که نميشود بحث کرد!


ما نظر مراجع را گفتیم تا بگوییم نظر کارشناسان مسئله هم این است ولی این تنها دليل ما نبود
بلکه نزدیکی ظهور بر پایه هزاران دلیل و نشانه استوار است


اگر معصومين عليهم السلام هزاران حدیث درباره نشانه های ظهور گفته اند حتماً دلیل داشته و بیهوده نبوده است


اگر بنا باشد هزاران حدیث را کنار بگذاریم و بگوییم زمان ظهور معلوم نیست شاید فردا شاید هزار سال دیگر باشد این حرفها یعنی احادیث اهمیتی ندارند و بیهوده هستند که این تفکر اشتباهی است


احادیث را گفته اند تا ما زمان نزدیک شدن به ظهور را بدانیم و حتماً لازم بوده که ما زمان نزدیکی ظهور را بدانیم

[حقیقتجو]

(۲۴/اسفند/۹۴ ۱۳:۵۶)قلب نوشته است:  سلام


نشد جناب حقیقت جو


وقتی با کسی بحث می کنید نباید اول چیزی رو بهش نسبت بديد بعد اونو رد کنید


پیش فرض های شما به ما


ما زیادی به نشانه های ظهور فکر می کنیم!!! خب این زیادی یعنی چی! بحث چيزه ديگريست ما درباره تعادل حرف نمی زنیم


تصویر از امام زمان! تصویر از دجال شاخ دار!!!


کسی نگفت فکر و اندیشه تعطیل شود


بحث منطقی یعنی صحبت درباره خود بحث نه اما اگرها


اگر می خواید بحث منطقی جلو بره و با فکر پس جواب سوالات رو بدهید و فرافکنی نکنید


قبلاً گفتیم باز هم می گيم


مبنای نزدیکی ظهور احادیث و نشانه های ظهور است
به کلمه نشانه های ظهور دقت کنید
نشانه های ظهور یعنی نشانه های ظهور یعنی زمانی که ظهور نزدیک شده است و نزدیک به معنای هزار سال دیگر نیست
و البته نزدیکی ظهور به معنای فردا نیست بلکه تحقق نشانه های حتمی لازم است تا ظهور تحقق یابد


همه چیز درهم و برهم نیست هر چیزی حسابی و کتابی دارد از جمله ظهور


نشانه های ظهور یا نشانه های آخرالزمان یعنی نزدیکی به آن یعنی نزدیک نه دور!


اگر می گوییم ظهور نزدیک است باید مبتنی بر سند و دلیل عقلانی باشد و اگر بگوییم دور است هم باید دلیل عقلی داشته باشیم روی هوا که نميشود بحث کرد!


ما نظر مراجع را گفتیم تا بگوییم نظر کارشناسان مسئله هم این است ولی این تنها دليل ما نبود
بلکه نزدیکی ظهور بر پایه هزاران دلیل و نشانه استوار است


اگر معصومين عليهم السلام هزاران حدیث درباره نشانه های ظهور گفته اند حتماً دلیل داشته و بیهوده نبوده است


اگر بنا باشد هزاران حدیث را کنار بگذاریم و بگوییم زمان ظهور معلوم نیست شاید فردا شاید هزار سال دیگر باشد این حرفها یعنی احادیث اهمیتی ندارند و بیهوده هستند که این تفکر اشتباهی است


احادیث را گفته اند تا ما زمان نزدیک شدن به ظهور را بدانیم و حتماً لازم بوده که ما زمان نزدیکی ظهور را بدانیم

سلام
خوبه داریم به نقطه ی مشترکی که همون منطق عقلی است نزدیک میشیم. من توی ارسال اول گفتم خیلی از نشانه هایی که استارتر ذکر کردن مربوط به زمانهای گذشته هم میشده پس نسبت دادن اونها به عصری که ما توش زندگی میکنیم به عنوان نشانه هایی برای ظهور یک نوع فرافکنی نمیشه؟
شما بصورت منطقی بگید که منظورتون از نزدیک بودن ظهور چیه؟ 1 سال؟ 10 سال؟ 20 سال؟ 100 سال؟ 200 سال؟

[قلب]

(۲۴/اسفند/۹۴ ۱۴:۲۸)حقیقتجو نوشته است:  سلام
خوبه داریم به نقطه ی مشترکی که همون منطق عقلی است نزدیک میشیم. من توی ارسال اول گفتم خیلی از نشانه هایی که استارتر ذکر کردن مربوط به زمانهای گذشته هم میشده پس نسبت دادن اونها به عصری که ما توش زندگی میکنیم به عنوان نشانه هایی برای ظهور یک نوع فرافکنی نمیشه؟
شما بصورت منطقی بگید که منظورتون از نزدیک بودن ظهور چیه؟ 1 سال؟ 10 سال؟ 20 سال؟ 100 سال؟ 200 سال؟

سلام


نشانه هایی که در پست اول ذکر شده بر مبنای احادیث آخرالزمان است ولی احادیث آن تفکیک نشده و فقط به متن احادیث اکتفا شده و احتمالآ باعث سو تفاهم شما شده است


این نشانه ها در احادیث نشانه های ظهور و نشانه های آخرالزمان ذکر شده بدین صورت که این دو کلمه در متن احادیث ذکر شده مثل حدیث زیر


در یکی از این روایات از رسول گرامی اسلام(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) نقل شده است، «نشانه های ظهور چون دانه های یک تسبیح (گردن بند) است که رشتة اتصالش بگسلد و دانه های آن یکی به دنبال دیگری فرو ریزد.» (نورالدین علی بن ابی بکر الهیثمی، مجمع الزوائد و منبع الفوائد؛ ج7، ص 321)؛ همچنین ر.ک: سیّد علی بن موسی ابن طاووس، الملاحم و الفتن فی ظهور الغائب المنتظر، ص 114.


منبع


در حدیث بالا کلمه نشانه های ظهور آمده و در بعضی دیگر از احادیث نشانه های آخرالزمان


پس وقتی گفته می شود نشانه ظهور یا آخرالزمان معنی زمانهای گذشته مانند قوم لوط و دیگران را نمی دهد


در ضمن استارتر تاپیک تمام احادیث و نشانه ها را نگفتند و این فقط بخش کوچکی از آن است


تمام محققان مهدویت با بررسی احادیث معتقدند که ما در آخرالزمان هستیم و شکی در این نیست حالا باور کردن یا نکردن دیگران مسئله ديگريست




در حدیثی که آوردم ميشه فهمید نشانه های ظهور یکی بعد از ديگرى اتفاق میفتد و زمان زیادی طول نمی کشد

[align=START]
[/align]
برابر روایات, شماری از علائم ظهور, متصل به ظهور خواهند بود, به گونه ای که بین آنها و ظهور فاصله زیادی نباشد. البته این که فاصله آن نشانه ها, تا ظهور چه مدت و یا چند روز است. به راستی روشن نیست, ولی قدر مسلم آن است که فاصله زیاد نیست و احتمالاً, مجموعه نشانه های متصل به ظهور, در همان سال ظهور, یا سال پیش از آن رخ می دهند. از پدیدار شدن نخستین نشانه متّصل, تا ظهور مهدی(علیه السلام) نشانه ها همچون حلقه های زنجیر بدون فاصله پی در پی پدید می آیند, چنانکه در روایتی, محمد بن صامت از امام صادق(علیه السلام), پس از آن که برخی نشانه ها را امام(علیه السلام) بیان کرده بود, پرسید: فدایت شوم می ترسم این امر (تحقق نشانه های ظهور مهدی) به طول انجامد؟امام (علیه السلام) فرمود:(لا, انّما [هو] کنظام الخرزَ یتبع بعضه بعضا70.)نه محققاً, همچون مهره های تسبیح, یکی پس از دیگر می آید.حتی در مورد برخی از نشانه های متصل به ظهور, مقدار فاصله آن با ظهور نیز, بیان شده است
منبع

[حقیقتجو]

(۲۴/اسفند/۹۴ ۱۵:۳۵)قلب نوشته است:  سلام


نشانه هایی که در پست اول ذکر شده بر مبنای احادیث آخرالزمان است ولی احادیث آن تفکیک نشده و فقط به متن احادیث اکتفا شده و احتمالآ باعث سو تفاهم شما شده است


این نشانه ها در احادیث نشانه های ظهور و نشانه های آخرالزمان ذکر شده بدین صورت که این دو کلمه در متن احادیث ذکر شده مثل حدیث زیر


در یکی از این روایات از رسول گرامی اسلام(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) نقل شده است، «نشانه های ظهور چون دانه های یک تسبیح (گردن بند) است که رشتة اتصالش بگسلد و دانه های آن یکی به دنبال دیگری فرو ریزد.» (نورالدین علی بن ابی بکر الهیثمی، مجمع الزوائد و منبع الفوائد؛ ج7، ص 321)؛ همچنین ر.ک: سیّد علی بن موسی ابن طاووس، الملاحم و الفتن فی ظهور الغائب المنتظر، ص 114.


منبع


در حدیث بالا کلمه نشانه های ظهور آمده و در بعضی دیگر از احادیث نشانه های آخرالزمان


پس وقتی گفته می شود نشانه ظهور یا آخرالزمان معنی زمانهای گذشته مانند قوم لوط و دیگران را نمی دهد


در ضمن استارتر تاپیک تمام احادیث و نشانه ها را نگفتند و این فقط بخش کوچکی از آن است


تمام محققان مهدویت با بررسی احادیث معتقدند که ما در آخرالزمان هستیم و شکی در این نیست حالا باور کردن یا نکردن دیگران مسئله ديگريست




در حدیثی که آوردم ميشه فهمید نشانه های ظهور یکی بعد از ديگرى اتفاق میفتد و زمان زیادی طول نمی کشد

[align=START]

برابر روایات, شماری از علائم ظهور, متصل به ظهور خواهند بود, به گونه ای که بین آنها و ظهور فاصله زیادی نباشد. البته این که فاصله آن نشانه ها, تا ظهور چه مدت و یا چند روز است. به راستی روشن نیست, ولی قدر مسلم آن است که فاصله زیاد نیست و احتمالاً, مجموعه نشانه های متصل به ظهور, در همان سال ظهور, یا سال پیش از آن رخ می دهند. از پدیدار شدن نخستین نشانه متّصل, تا ظهور مهدی(علیه السلام) نشانه ها همچون حلقه های زنجیر بدون فاصله پی در پی پدید می آیند, چنانکه در روایتی, محمد بن صامت از امام صادق(علیه السلام), پس از آن که برخی نشانه ها را امام(علیه السلام) بیان کرده بود, پرسید: فدایت شوم می ترسم این امر (تحقق نشانه های ظهور مهدی) به طول انجامد؟امام (علیه السلام) فرمود:(لا, انّما [هو] کنظام الخرزَ یتبع بعضه بعضا70.)نه محققاً, همچون مهره های تسبیح, یکی پس از دیگر می آید.حتی در مورد برخی از نشانه های متصل به ظهور, مقدار فاصله آن با ظهور نیز, بیان شده است
منبع

شاید قوم لوط رو برای تمثیل نباید بکار میبردم. بزارید اینجوری بگم. خیلی از این نشانه هایی که استارتر گفتن (دارم بر اساس صحبتهای ایشون بحث میکنم نه چیز دیگه ای) در 1000 سال پیش هم وجود داشته. الان هم وجود داره و در آخرالزمان هم وجود خواهد داشت.
من گفتم ظهور ممکنه فردا باشه ممکنه چند هزار سال آینده اما شما گفتید غیرمنطقی حرف نزنم.
باشه چشم غیرمنطقی حرف نمیزنم. اما شما بصورت منطقی به من بگید اینکه میگید ظهور نزدیکه و عصر ما عصره ظهوره یعنی چی؟ عدد بدید چون عدد یعنی ریاضیات یعنی چیزی که همه قبولش میکنن
مثلا بگید کمتر از 10 سال
کمتر از 20 سال
کمتر از 50 سال
کمتر از 100 سال
کمتر از 200 سال