هدف خلقت#

[salehne]

(۱۵/اسفند/۹۰ ۲۲:۲۹)حسن.س. نوشته است:  پس کسانی که به مرتبه ی قیامت کبری رسیده اند دیگر نفخه ی صور برای آن ها نیست و اگر است عبوری از نشئیه مثالی به مراتب والاتر است که خداوند از انجام کار بی دلیل انجام منزه است ونفخ در صور معنی عرض شده را دارد.

بسم الله الرحمن الرحیم و لاحول و لاقوة الا بالله العلی العظیم

با سلام

من که درست متوجه نشدم منظورتون چیه؟! چون متنتون روون نیست و معنی بعضی از کلمات نظیر «نشئیه» رو حتی توی فرهنگ لغات هم نتونستم پیدا کنم!!

ولی از متنتون استنباط میشه که نفخه ی صور فقط برای انسانهای زنده ی روی زمین هست (البته اگه اشتباه متوجه نشده باشم!). اما روایتی از امام سجاد (علیه السلام) داریم که می فرمایند: «صور شاخ بزرگی است که یک سر و دو طرف دارد، و میان طرف پائین که در سمت زمین است تا طرف بالا که در سمت آسمان است به اندازه ی فاصله ی اعماق زمین تا فراز آسمان هفتم است، و در آن سوراخ هایی به تعداد ارواح خلایق می باشد» و روایت دیگری وجود دارد که قسمتی از آن به این صورت است(البته ممکنه که ادامه ی روایت قبلی که از امام سجاد(علیه السلام) نقل کردیم، باشه!) : «هنگامى که در آن سوى زمین مى دمد موجود زنده اى بر زمین باقى نمى ماند، و هنگامى که در آن سر آسمانى مى دمد اهل آسمانها همه مى میرند، و بعد خداوند فرمان مرگ به اسرافیل مى دهد و مى گوید بمیر او هم مى میرد».

پس مشخص می شود که نفخه ی صور برای آسمان های دیگر نیز می باشد! و حتی کسانی را که آیه ی قرآن به صورت «مگر کسی که خدا بخواهد» مستثنی می کند، نیز می میرند؛ به طوری که در سرتاسر عالم هستی هیچ کس زنده نمی ماند به غیر از خدای یکتا، که هماطور که در پست قبلی گفتم : «صفت «حی لا یموت» خداوند به اثبات می رسد (البته قسمت آبی رنگ نظر خودمه!!!)»

توجه: منابع روایات از توی تفسیر نمونه ی آیت الله مکارم شیرازی، قسمت تفسیر «آیه ی 68 سوره ی زمر» می باشد.

التماس دعا...