.::دقایقی با قرآن کریم::

[میلاد.م]

بسم الله

.

.

.

« إِيّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ‏ » (حمد/5)

.

.

.

.

::. ابتدا بايد بندگى خدا كرد، آنگاه از او حاجت خواست. «نعبد، نستعين» .

.

::. بندگى، تنها در برابر خداوند رواست نه ديگران. «ايّاك نعبد»
.

::.گر چه عبادت از ماست، ولى در عبادت كردن نيز نيازمند كمك او هستيم. «ايّاك نعبد و ايّاك نستعين»

.

::.«ايّاك نعبد و ايّاك نستعين» يعنى نه جبر است و نه تفويض. چون مى‏گوييم: «نعبد» پس داراى اختيار هستيم و نه مجبور. وچون مى‏گوييم: «نستعين» پس نياز به او داريم و امور به ما تفويض نشده است.

.

::.از آداب دعا و پرستش اين است كه انسان خود را مطرح نكند و خود را در حضور خداوند احساس كند. «ايّاك نعبد...»

.

::.جمله «نعبد» هم اشاره به اين دارد كه نماز به جماعت خوانده شود و هم بيانگر اين است كه مسلمانان همگى برادر و در يك خط هستند.

.

::.گفتگو با محبوب واقعى شيرين است، شايد به خاطر همين كلمه «ايّاك» تكرار شد.

.

.

.