حضور قلب در نماز و اسرار نماز از دیدگاه عرفا و بزرگان (کاربردی)

[بیداری اندیشه]

آیت الله بهجت رحمه الله علیه:

• ترک معصیت در اعتقادات و عملیات و نماز اول وقت، کافی و وافی است برای وصول به مقامات عالیه. (یکی از عوامل حضور قلب، اول وقت خواندن است که در آن سرّ عظیمی است).

• حضور قلب این است که تمام 24 ساعت شبانه روز باید حواس (بینایی، شنوایی و ....) خود را کنترل کنیم.

• در اول نماز توسل جدی و حقیقی به امام زمان عجل الله تعالی فرجه داشته باشید. مثلا قبل از تکبیره الاحرام بگویید «یا بقیه الله» و به آن حضرت ایمان و اطمینان راسخ داشته باشید.

• زمانی که در نماز توجه داشتید، از روی اختیار توجه خود را از دست ندهید. با مداومت اینکار، ان شاءالله تمرکز فکری در نماز حاصل خواهد شد.


آیت الله جوادی آملی حفظه الله:

• حضور قلب چند دقیقه ای در نماز، عصاره و خلاصه حفظ حضور قلب در محضر خدا در تمام ساعات زندگی است. کسی که هر لحظه خود را در محضر خداوند می بیند، با حضور قلب کامل به نماز می ایستد.

• محراب یعنی محل نبرد و نمازگزار، مجاهد الهی در طرد جنگجویی مهاجم و دفع و اسیر ساختن اوست (چون شیطان می خواهد بر نمازگزار چیره شود و او را ریشه کن سازد). در مقابل این دشمن اسلحه ای جز خواری و بندگی در پیشگاه خداوند نیست که به صورت گریه ظاهر می شود «و سلاحه البکاء».

• امام صادق علیه السلام: «هیچ چیز گرانبهاتر از یقین نیست». یقین، اثر مهم عبادت و بندگی است. خداوند می فرماید: «واعبد ربک حتی یأتیک الیقین». این سرّ همه عبادات است.

• واقعه و رخداد مرگ به گونه ای است که انسان، علوم و خوانده هایش را فراموش می کند. از عالمی به عالم دیگر سفر می کند. همین هول تغییر ناگهانی، حافظه اش را پاک می کند. یادش نیست خدا و پیغمبر و دینش چیست. به همین دلیل گفته اند زیاد یاد خداوند باشید تا با مرگ از یاد نرود.


ادامه دارد ان شاءالله....