بندگی ==/\== عقلانیت

[دل خسته]

سلام
این هم نظر شخصی من هست.
عقلانیت یعنی بندگی ، نه این که بندگی برابر با عقلانیت باشه.
یعنی چی؟
یعنی اگر انسان عاقل باشه ، می فهمه که همه چیز رو نمی فهمه ، می فهمه که کسی هست که از او بهتر بفهمه
این سخن از ابن سینا رو ببینید :

نقل قول:« به هر علمی وارد شدم سه روز بیشتر شاگردی ننمودم، الّا علم عرفان و توحید و معارف خداوند که هر چه پیش رفتم خود را جاهل تر یافتم و انتهای دانستنم آن شد که ندانستم!
دل گر چه در اين باديه بسيار شتافت
يك موي ندانست ولي موي شكافت
اندر دل من هزار خورشيد بتافت
آخر به درون ذره اي راه نيافت »

انسان هر چه دانا تر باشه ، بیشتر به نادانی خود پی می بره ، پس بیشتر به دانای مطلق احساس نیاز می کنه.
یک بچه کلاس اولی وقتی چند درس از علوم رو یاد می گیره ، فکر می کنه خیلی چیز ها رو یاد گرفته ، اما یک استاد دانشگاه هر چی بیشتر تحصیل می کنه بیشتر میفهمه که چیزهای زیادی برای تحصیل هست.
یک فرد عادی راحت برایخودش دارو تجویز می کنه ، اما یک متخصص قلب جرات نمی کنه برای مشکل مغزی خودش دارو تجویز کنه.
لذا بیراه هست اگر کسی که کوچک ترین اطلاعی از روح و روان و گذشته و آینده خودش نداره بخواد در مقابل خداوند حکیم مطلق در مسائل دینی عقلانیت به خرج بده.
عقل یک ابزار بی نقص نیست ، فقط ابزاری هست که باهاش میشه به دریای علم رسید ، بعد که به دریای علم رسید باید خودش رو غرق این دریا کنه ، نه این که سعی کنه تک تک ذرات این دریا رو که یقین داره عالمانه هستند مورد بررسی قرار بده.