.::دقایقی با قرآن کریم::

[شهیدطیبه واعظی]

آيه شماره 122 از سوره مبارکه آل عمران
همت بزرگ
متن آیه:إِذْ هَمَّت طَّآئِفَتَانِ مِنكُمْ أَن تَفْشَلاَ وَاللّهُ وَلِيُّهُمَا وَعَلَى اللّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ
معنی آیه:آن هنگام كه دو گروه از شما بر آن شدند كه سستى ورزند با آنكه خدا ياورشان بود و مؤمنان بايد تنها بر خدا توكل كنند
تفسیر آیه:خداوند از تصمیمات ما آگاه است و پیامبرش را از افكار مردم آگاه مى‏سازد. «اذ همّت»

روزهاى سخت و تجربه از آنها را فراموش نكنید. «اذ همّت»

همه‏ى كسانى كه به جبهه جنگ مى‏روند یكسان نیستند. «طائفتان... ان تفشلا»
وجود عناصر سست بنیاد در جبهه‏ ها، عامل شكست و خطر است. «تفشلا»
اگر انسان تحت ولایت خدا نباشد، سست مى‏شود. «ان تفشلا واللّه ولیّهما»
خداوند مؤمنان را به حال خود رها نمى‏كند و در مواقع حساس دست آنان را مى‏گیرد. «واللّه ولیّهما»
فكر گناه، اگر به مرحله‏ى عمل نرسد، انسان را از تحت ولایت الهى خارج نمى‏كند. «همّت... واللّه ولیّهما»
یگانه داروى سستى، توكّل بر خداست. كه این دارو تنها در دست مؤمنان است. «وعلى اللّه فلیتوكّل المؤمنون»
توكّل بر خداوند، عامل پیروزى است. «همّت... ان تفشلا واللّه ولیّهما و على اللّه فلیتوكّل»