مباحثی پیرامون خدا شناسی در اسلام #

[علی 110]

نکته ی 1 اینجا اصول عقاید شیعه هست

و برای بحثهای مبتنی بر نظرهای شخصی باید به قسمت های دیگر تالار رفت


با استناد به کلام خود خدا در قرآن و سخنان مفسران بر حق قرآن یعنی 14 معصوم پاسخ تقدیم می گردد:
خدا این است:

لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ‏ءٌ وَ هُوَ السَّميعُ الْبَصيرُ (11-الشوری)


چیزی مانند خدا نیست و او شنوا و بیناست.

خدا آن چیزی هست که چیزی مانند او نیست!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
خدا یه چیزی هست اما چیزی مانند او نیست!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



و اما بنشینید پای سخنان مولی الموحدی امیرالمومنین امام العارفین علی بن ابیطالب

قسمتهایی از خطبه ی 1 نهج البلاغه ترجمه ی دشتی:

عجز انسان از شناخت ذات خدا

سپاس خداوندى را كه سخنوران از ستودن او عاجزند،
و حسابگران از شمارش نعمت‏هاى او ناتوان،
و تلاشگران از اداى حق او درمانده‏اند.
خدايى كه افكار ژرف انديش، ذات او را درك نمى‏ كنند
و دست غوّاصان درياى علوم به او نخواهد رسيد.

پروردگارى كه براى صفات او حدّ و مرزى وجود ندارد،
و تعريف كاملى نمى‏توان يافت
و براى خدا وقتى معيّن، و سر آمدى مشخّص نمى‏توان تعيين كرد.
مخلوقات را با قدرت خود آفريد،
و با رحمت خود بادها را به حركت در آورد و به وسيله كوه‏ها اضطراب و لرزش زمين را به آرامش تبديل كرد.

شناخت خدا

سر آغاز دين، خداشناسى است،
و كمال شناخت خدا، باور داشتن، او،
و كمال باور داشتن خدا، شهادت به يگانگى اوست؛
و كمال توحيد (شهادت بر يگانگى خدا) اخلاص،
و كمال اخلاص، خدا را از صفات مخلوقات جدا كردن است،
زيرا هر صفتى نشان مى‏دهد كه غير از موصوف، و هر موصوفى گواهى مى‏دهد كه غير از صفت است،
پس كسى كه خدا را با صفت مخلوقات تعريف كند او را به چيزى نزديك كرده، «3» و با نزديك كردن خدا به چيزى، دو خدا مطرح شده؛ و با طرح شدن دو خدا، اجزايى براى او تصوّر نموده؛ و با تصّور اجزا براى خدا، او را نشناخته است. و كسى كه خدا را نشناسد به سوى او اشاره مى‏كند و هر كس به سوى خدا اشاره كند، او را محدود كرده، به شمارش آورده.

و آن كس كه بگويد «خدا در چيست؟» او را در چيز ديگرى پنداشته است،
و كسى كه بپرسد «خدا بر روى چه چيزى قرار دارد؟» به تحقيق جايى را خالى از او در نظر گرفته است،
در صورتى كه خدا همواره بوده، و از چيزى به وجود نيامده است. با همه چيز هست، نه اينكه همنشين آنان باشد، و با همه چيز فرق دارد نه اينكه از آنان جدا و بيگانه باشد. انجام دهنده همه كارهاست، بدون حركت و ابزار و وسيله، بيناست حتّى در آن هنگام كه پديده‏اى وجود نداشت، يگانه و تنهاست، زيرا كسى نبوده تا با او انس گيرد، و يا از فقدانش وحشت كند. (7)


از اظهار نظرات شخصی در باره اعتقادات در بخش اصول عقاید شیعه بپرهیزید

این بخش نظرات شخصی را نمیخواهد استنادات به آیات و روایات را میخواهد!!!!!!!!!!!!!!

---

سورةُ الحَديد
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ

سَبَّحَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ (1)
لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يُحْيي‏ وَ يُميتُ وَ هُوَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَديرٌ (2)
هُوَ الْأَوَّلُ وَ الْآخِرُ وَ الظَّاهِرُ وَ الْباطِنُ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْ‏ءٍ عَليمٌ (3)

هُوَ الَّذي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ في‏ سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى‏ عَلَى الْعَرْشِ يَعْلَمُ ما يَلِجُ فِي الْأَرْضِ وَ ما يَخْرُجُ مِنْها وَ ما يَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ وَ ما يَعْرُجُ فيها وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصيرٌ (4)
لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ (5)
يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهارِ وَ يُولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيْلِ وَ هُوَ عَليمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ (6)

آنچه در آسمانها و زمين است براى خدا تسبيح مى‏گويند و او عزيز و حكيم است. (1)
مالكيّت (و حاكميّت) آسمانها و زمين از آن اوست
زنده مى‏كند و مى‏ميراند و او بر هر چيز توانا است! (2)
اوّل و آخر و پيدا و پنهان اوست و او به هر چيز داناست. (3)
او كسى است كه آفرید آسمانها و زمين را در شش روز [شش دوران‏] سپس بر تخت قدرت قرار گرفت (و به تدبير جهان پرداخت) آنچه را در زمين فرو مى‏رود مى‏داند، و آنچه را از آن خارج مى‏شود و آنچه از آسمان نازل مى‏گردد و آنچه به آسمان بالا مى‏رود
و هر جا باشيد او با شما است،
و خداوند بیناست نسبت به آنچه انجام مى‏دهيد ! (4)
مالكيّت آسمانها و زمين از آن اوست
و همه كارها به سوى او بازمى‏گردد. (5)
شب را در روز مى‏كند و روز را در شب
و او به آنچه در دل سينه‏ها وجود دارد داناست. (6


در كافى به سند خود از عاصم بن حميد روايت كرده كه گفت:
شخصى از على بن الحسين (علیه السلام) از توحيد سؤال كرد،
حضرت فرمود:
خداى تعالى مى‏داند كه در آخر الزمان مردمى خواهند آمد اهل تعمق و تحقيق، و به همين جهت سوره" قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ" و آيات سوره حديد تا جمله" عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ" را نازل كرد،
و اگر كسى بخواهد در معارف توحيد بيش از اين كنجكاوى كند هلاك و گمراه مى‏شود «3».