تاثير ناپذيري قرآن از عهدين

[mahdy30na]

بسم الله الرحمن الرحیم

• تبیین شبهه­ی تاثیرپذیری قرآن از عهدین

این گروه از مستشرقان اصل ادعایشان بر اقتباس قرآن از عهدین به دلیل شباهتی است که میان قرآن و عهدین وجود دارد. برای نمونه به باور برخی مستشرقین حضرت محمد –صلی­الله علیه و آله- در تألیف قصص قرآنی از یهودیت به ویژه "تورات" کمک گرفته است.

"بروکلمان" می­نویسد: در مکه پیامبر با گروه­هایی از مسیحیان روابط داشته که از تورات و انجیل آشنائی خوبی داشتند.[Carl Brockelmann ر. ک. بروکلمان، کارل؛ تاریخ الشعوب الاسلامیه، ترجمه: نبیه امین و منیر بعلبکی، بیروت، 1984م، ص39] همچنین در جائی دیگر می­نویسد: پیامبر فکر خطاء و گناه حضرت آدم را از تورات اقتباس کرد. و نیز می­گوید: اعتقادات "محمّد" درباره­ی روز قیامت، به مصادر یهودی برمی­گردد.[Carl Brockelmann ر. ک. بروکلمان، کارل؛ تاریخ الشعوب الاسلامیه، ترجمه: نبیه امین و منیر بعلبکی، بیروت، 1984م، ص71.]

• نقد و جواب شبهه

یک. از جمله دلائل مستشرقان برای اثبات نظریه­ی اقتباس، شباهت میان کتب آسمانی است. خود قرآن و مسلمانان نیز معترف هستند که قرآن و کتب آسمانی دیگر، با هم شباهت دارند. با توجه به این بیان، سه وجه کلی در علل این شباهت، می­توان مطرح نمود:

1. چون منشأ آنها واحد است، پس مطالبشان نیز شبیه به هم می­باشد؛

2. به دلیل اقتباس یکی از دیگری، به هم شباهت دارند؛

3. به طور تصادفی و بدون دلیل عقلی شباهت پیدا کرده­اند.

احتمال سوم مردود است، چون مطالب مطرح شده در قرآن عقلاً امکان ندارد که از ذهن بشری سرچشمه گرفته باشد.[معرفت، محمدهادی؛ التمهید فی علوم القرآن، قم، موسسه فرهنگی تمهید، 1386ش، چاپ اول، ج7، ص26 - 27.]

و احتمال دوم نیز مردود است چون، در اقتباس سه رکن وجود دارد که از خود عملیات اقتباس برمی­آید: اقتباس کننده (فرع)، اقتباس شونده (اصل) و ماده­ی اقتباس. در اقتباس، فرع منبعی جز اصل ندارد و از این جهت می­توان فرع را اسیر اصل دانست؛ زیرا فرع راهی به منبع اصلی، به جز اقتباس از اصل که در بحث ما وحی الهی است، ندارد؛ حال اگر چیزی در فرع بیاید که صحیح­تر از اصل بوده و اشکالات آن را بر طرف کرده، این نشان دهنده­ی عدم اقتباس است. قرآن کریم معارف بسیار والایی را داراست که نه در کتب قبل از آن آمده و نه از ذهن بشری برمی­آید.[ المطعنی، عبدالعظیم؛ الاسلام فی مواجهة الاستشراق العالمی، المنصوره، دارالوفاء، چاپ دوم، 1992م، ص240-241.]

• پاسخ دیگر در مورد اقتباس، شبه ه­ی اخذ قصص قرآنی از تورات است؛

اگر قرآن داستانهای خود را از تورات گرفته، باید در زمینه­ی قصص، از تورات ضعیف­تر یا برابر باشد؛ در حالی­که قصه­ های تورات، بیشتر خرافاتی و دروغ محض بوده، اما این خرافات و دروغ در قرآن راه پیدا نکرده است؛ این بهترین نشانه­ای است بر اینکه منبع قرآن کریم وحی الهی­ بوده، نه تورات تحریف شده و مملو از خرافات یهودیان که بیشتر مطالبشان با قرآن کاملاً منافات و تناقض دارد؛ از جمله:

الف. توهم کُشتی با خدا:

در تورات مقام خدا تا آنجا پایین آمده که وارد خیمه­ی یعقوب پیامبر شده و از سر شب تا صبح با او کشتی می­گیرد و آن قدر ناتوان است که مرتب در برابر یعقوب می­بازد و به زمین می­خورد. سفر پیدایش، باب32، آیه3- 24.

ب. توهم زنای لوط با دختران خود:

یکی دیگر از خرافات تورات، داستان زنای حضرت لوط در حال مستی با دختران خودش است. سفر پیدایش، باب 19، آیه30- 38.
در صورتی که حضرت لوط از پیامبران بزرگ الهی است و پیامبران از عصمت برخوردارند، اما تورات محرّف به حضرت لوط نسبت زنا با دختر خود در حال مستی می­دهد. معرفت، محمد هادی؛ التمهید فی علوم القرآن، قم، موسسه فرهنگی تمهید، 1386ش، چاپ اول، ج7، ص72.

برخلاف تورات و انجیل، قرآن پیامبران خدا را از گناه مبرا می­داند و برای آنان مقام عصمت قائل است. خداوند در قرآن امر می­کند که از رسول خدا اطاعت کنیم، این نشان دهنده­ی عصمت پیامبر است:
طباطبايى(علامه)، سيدمحمدحسين؛ الميزان فى تفسيرالقرآن، قم‏، جامعه‏ى مدرسين حوزه علميه قم، ‏1417ق،‏ چاپ پنجم، ج‏4، ص389.

ایاتی همچون ایات سوره نساء/59، مائده/92، نور/54، محمد/33 و تغابن/12.
«أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُول‏...»

«اطاعت كنيد خدا را! و اطاعت كنيد پيامبر خدا را...»

یک قسمت دیگه با ما باشید