معنی و مفهوم(قدّوس) یکی از نام های پروردگار

[قلب]

(۲۸/بهمن/۹۴ ۰:۳۳)حقیقتجو نوشته است:  سليمان ديلمى گويد: به امام صادق عليه السلام عرض كردم فلانى در عبادت و ديانت و فضيلت چنين و چنانست فرمود: عقلش چگونه است؟ گفتم نمیدانم، فرمود، پاداش باندازه عقل است، همانا مردى از بنى اسرائيل در يكى از جزاير دريا كه سبز و خرم و پر آب و درخت بود عبادت خدا میكرد يكى از فرشتگان از آنجا گذشت و عرض كرد پروردگارا مقدار پاداش اين بنده ‏ات را به من بنما خداوند باو نشان داد و او آن مقدار را كوچك شمرد، خدا باو وحى كرد همراه او باش پس آن فرشته بصورت انسانى نزد او آمد عابد گفت تو كيستى؟ گفت مردى عابدم چون از مقام و عبادت تو در اين مكان آگاه شدم نزد تو آمدم تا با تو عبادت خدا كنم پس آن روز را با او بود، چون صبح شد فرشته باو گفت: جاى پاكيزه‏ اى دارى و فقط براى عبادت خوب است. عابد گفت: اينجا يك عيب دارد. فرشته گفت: چه عيبى؟ عابد گفت: خداى ما چهارپائى ندارد، اگر او خرى میداشت در اينجا میچرانديمش براستى اين علف از بين می‏رود! فرشته گفت: پروردگار كه خر ندارد، عابد گفت: اگر خرى می‏داشت چنين علفى تباه نمیشد، پس خدا بفرشته وحى كرد: همانا او را باندازه عقلش پاداش میدهم (يعنى حال اين عابد مانند مستضعفين و كودكان است كه چون سخنش از روى ساده دلى و ضعف خرد است مشرك و كافر نيست ليكن عبادتش هم پاداش عبادت عالم خداشناس را ندارد).

سلام


خداوند متعال را با صفاتش می شناسند و اگر آن عابد اسما و صفات خدای خود را می شناخت چنین حرفهایی نمی زد


اسما الحسنی خداوند را توصیف می کنند و خداوند خود را با این صفات به بندگانش معرفی کرده


تعقل و تفکر و ذکر نام های خداوند متعال عین عقل است


چقدر خوب است انسان مطلب را خوب بفهمد

الله سبحانه و تعالی می فرمایند: (وَلِلَّهِ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى فَادْعُوهُ بِهَا وَذَرُوا الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي أَسْمَائِهِ سَيُجْزَوْنَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ) (و نامهاى نيكو به خدا اختصاص دارد پس او را با آنها بخوانيد و كسانى را كه در مورد نامهاى او به كژى مى‏گرايند رها كنيد زودا كه به [سزاى] آنچه انجام مى‏دادند كيفر خواهند يافت)[الأعراف: 180]. همچنین در آیه ی دیگری می فرمایند: (قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمَنَ أَيًّا مَا تَدْعُوا فَلَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى وَلَا تَجْهَرْ بِصَلَاتِكَ وَلَا تُخَافِتْ بِهَا وَابْتَغِ بَيْنَ ذَلِكَ سَبِيلًا) (بگو خدا را بخوانيد يا رحمان را بخوانيد هر كدام را بخوانيد براى او نامهاى نيكوتر است و نمازت را به آواز بلند مخوان و بسيار آهسته‏اش مكن و ميان اين [و آن] راهى [ميانه] جوى)[الإسراء: 110] درآیه ای دیگر می فرمایند: (اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى) [طه: 8] جناب رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرمایند:

(إن لله تسعة وتسعين اسماً مئة إلا واحداً من أحصاها دخل الجنة)(خداوند نود و نه نام دارد ، هر که آنها را حفظ نماید وارد بهشت می شود.)، بهترین و زیبا ترین نام های خداوند 99 نام است.

---

علّت دیگری که در روایات ذکر شده، معرفت و شناخت خدا از طریق اسماء و صفات اوست. زیرا ذات خداوند تبارک و تعالی قابل دسترسی و شناخت هیچ کس نیست و تنها چیزی که بندگان به آن دسترسی دارند همان اسماء و صفات خداست. تنها راه شناخت خدا، معرفت از راه اسماء و صفات اوست. هشتمین پیشوای شیعیان حضرت علی بن موسی الرضا (علیه السلام) در این باره می فرماید: «خداوند احتیاجی ندارد که برای خودش نام و نشان قرار دهد لکن خداوند برای خود اسمائی را اختیار کرد تا مخلوقات به واسطه آن اسماء او را بخوانند، چرا که اگر به اسم او را نخوانند خداوند شناخته نشود.»