آیا ازدواج با کودکان در اسلام جایز است؟

[میثم2]

(۹/تیر/۹۵ ۲۲:۵۰)سعدی نوشته است:  

3- مقصود از «جواز استمتاع با صغیره» اين است كه دليلی بر حرمت آن نيست يعنی فقيه، دليل و حجت شرعی بر فتوا دادن به حرمت نيافته است و نه اينكه اين عمل شرعاً مطلوب و نيكو باشد و اين چيزی است كه بسياری از فقها از مذاهب اسلامی می‌گويند،موارد زيادی از مسائل است كه در عين جايز بودن و دليلی بر حرمت آن نبودن، كسی آن را مرتكب نشده است.

http://www.askdin.com/showthread.php?t=1539&page=7

سلام
با تشکر از شما، به نظر میاد همونطور که نوشتید منظور این بود که طبق آیات و روایات در این مورد سکوت شده بود و به خاطر همین حرام نکردن

یه بحث دیگه هم تو سایت اسک دین در این مورد انجام شده برای تکمیل مطالب شما و دوستان، چند نکته از جمع بندی کارشناس اون بحث رو قرار بدم :
نکته دوم: این مسئله، یک مسئله اجتهادی و از فرض های نادر است که در یک کتاب اجتهادی از آن بحث شده است، نه کتاب رساله عملیه که برای استفاده عموم مردم منتشر می شود.

نکته چهارم: این جواز مشروط به اجازه خیرخواه ترین انسان نسبت به دختر، یعنی پدر یا ولی شرعی اوست.

نکته پنجم: اجازه پدر باید با رعایت مصلحت دختر باشد، نه مصلحت سنجی شخصی خود، یعنی ازدواج برای این دختر آنچنان مصلحت داشته باشد که بر سلب حق انتخاب، و ... ارجحیت داشته باشد، به طوری که عرف عقلای یک جامعه این ازدواج را به مصلحت دختر بدانند، نه این که پدر را سرزنش کنند، و وجود چنین فرضی آنقدر بعید است که برخی مراجع همچون آیت الله مکارم معتقد هستند در زمان ما ازدواج در سنین خردسالی مطلقا برای دختر مصلحتی ندارد، لذا مطلقا جایز نیست.(4)

نکته ششم: حتی اگر ولی آن دختر به خاطر مصلحتی و به درستی با ازدواج موافقت کرده باشد باز هم شوهر علی رغم محرمیت تا قبل از بلوغ اجازه رابطه جنسی با آن دختر را ندارد، و در صورت ارتکاب چنین عملی و وارد شدن آسیب به دختر با مجازات سنگینی روبرو خواهد شد...

نکته هفتم: از رویکرد احساسی به مسئله باید پرهیز نمود، لذت بردن جنسی از کودک خردسال با حکمی که اسلام داده است عملا محقق نمی شود، اسلام هرگز نه اجازه داده است که یک کودک به ازدواج یک انسان بیمار دل در آورده شود، و نه حتی پدری که چنین قصدی دارد را لایق حضانت این بچه می داند، چه برسد به این که اجازه او را در چنین ازدواجی نافذ بداند.
اما توقع این که اسلام در مصادیق ورود پیدا کند، و تشخیص بدهد کجا به مصلحت دختر هست و کجا نیست، توقع بیجایی است، دین همواره احکام را بیان می نماید و تشخیص مصادیق را بر عهده عرف عقلای جامعه می گذارد.

نکته هشتم:...اشکال کنندگان غافل از یک نکته هستند که اسلام صرفا این ازدواج را در صورتی جایز دانسته است که مصالح این ازدواج بر مضراتش ارجحیت داشته باشد، اما در غیر اینصورت اسلام هم اجازه چنین ازدواجی نمی دهد، چرا که جز ضرر برای دختر منفعتی ندارد.

http://www.askdin.com/showthread.php?t=43999&page=9