داستان تشرف مرد صابونی (بسیار خواندنی)

[سعدی]

(۲۱/مرداد/۹۶ ۷:۳۵)عبدالرحمن نوشته است:  همینمون مونده در مورد این مسائل هم تز بدی

به آدرسی که معرفی شد مراجعه کنید. سوالی که در اونجا پرسیده شده در مورد کتابیه با عنوان "سیصد و بیست داستان از معجزات و کرامات امام علی (علیه السلام)" نوشته عباس عزیزی.
http://www.askdin.com/showthread.php?t=5...post815980


کارشناس محترم فرمودند که برخی حکایات (از جمله خیلی از حکایات کتاب مذکور) سند محکمی ندارند اما به عنوان داستانهایی در جهت افزایش احساسات یا برای توصیه های اخلاقی به کار گرفته میشن:

نقل قول:با سلام و احترام
ببینید اگر بخواهم در سطح کلان و بالاتر از این کتاب سخن بگوییم و یک قاعده کلی به دست آوریم باید عرض کنم که اعتبار لازم و استواری لازم برای هر مطلبی متناسب با این است که از آن چه انتظاری داریم و به چه منظوری می خواهیم از ان متن استفاده کنیم.
اگر بخواهیم اعتقاداتمان را بر امری بنا سازیم باید آن چیز محکم و استوار باشد، نمیتوان اعتقادات را بر داستان و امثال آن در صورتی که سند نداشته باشند بنا نمود.
اما گاهی هدف انسان کشف اعتقاد حقه نیست، بلکه با دلائل برهانی در جای خودش امامت، افضلیت، عصمت و قدرت کرامت امیرالمومنین(علیه السلام) اثبات شده است و اکنون به دنبال افزایش عشق به آن حضرت(علیه السلام) در دل مخاطب یا توصیه های اخلاقی و امثال آن هستیم، در اینجا میتوان از داستان ها و حکایات بهره گرفت و چون عجیب بودن انها با اعتقادات ما در تعارض نیست مشکلی ندارد. چون ما به دنبال بهره بردن اعتقادی از آنها نیستیم.
قرآن کریم هم پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را برای تشویق به دین از طذق مختلف متناسب با مخاطب، و مناسب با هدفی که انتظار دارد ، دعوت نموده است: «ادْعُ إِلى‏ سَبيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَ جادِلْهُمْ بِالَّتي‏ هِيَ أَحْسَن‏»؛ با حكمت، و با اندرز نيكو، به راه پروردگارت دعوت نما! و با آنها به روشى كه نيكوتر است، استدلال و مناظره كن‏(نحل:125)
معنى" حكمت"- بطورى كه در مفردات آمده به معناى اصابه حق و رسيدن به آن به وسيله علم و عقل است، و اما" موعظه" به اين معنا تفسير شده كه كارهاى نيك طورى يادآورى شود كه قلب شنونده از شنيدن آن بيان، رقت پيدا كند، و در نتيجه تسليم گردد، و اما" جدال" عبارت از سخن گفتن از طريق نزاع و غلبه جويى است‏. بنا بر اين، اين سه طريقى كه خداى تعالى براى دعوت بيان كرده با همان سه طريق منطقى، يعنى برهان و خطابه و جدل منطبق مى‏ شود.
لذا همان طور که حکمت و برهان در جای خودش کارآمد است، استدلالات خطابی که نیازی نیست برهانی باشند نیز در جای خود کارآمد بوده و نقش مثبت خود را در تحریک مخاطب خواهند داشت.
با این مقدمه می رویم به سراغ کتابی که شما فرمودید، حال اینگونه پاسخ می دهیم:
اعتبار این کتاب به عنوان یک کتاب اعتقادی منوط به اعتبار اسناد آن است؛ چون مواد کتب اعتقادی باید برهانی یا حداقل موجب علم اطمینانی باشند؛ اگر برخی روایات آن از نظر سندی معتبر بوده، و یا مجموع آن برای انسان اطمینان آور باشد می تواند در فضای اعتقادی به کار گرفته شود، در غیر این صورت می توان از آن به عنوان یک کتاب اخلاقی در جهت تقویت احساسات و اعتقادات نسبت به امام علی(علیه السلام) از آن بهره برد.