با ديدن این سه علامت منتظر آمدن مهدى باشيد!!!! علایم حتمی قبل از ظهور

[عبدالرحمن]

پس از وقوع مجموعه همه حوادثى كه تا به حال از آنها ياد كرديم شعاع‌هاى نورانى آن خورشيد تابان بيش از پيش نمايان گشته و حضرت مهدى(علیه السلام) فرستاده‌اى از جانب خويش به مكه اعزام مى‏‌كنند كه علاوه بر روشن شدن اوضاع و كسب خبر از آنها مقدمات آن انقلاب مبارك را فراهم كند. جوانمردى هاشمى (محمد بن الحسن كه همان نفس زكيه است)، در بيست و پنجم ماه ذى‏‌الحجة پس از قيام خويش وارد مسجدالحرام شده و بين ركن و مقام ايستاده و نامه‏‌اى شفاهى از ناحيه حضرت را براى مردم مكه قرائت مى‏‌كند كه در اين نامه خبرى از توهين و بى‌‏احترامى و تهديد نيست و ضمن آن حضرت از مردم مكه طلب يارى و نصرت مى‌‏كنند. بقاياى نظام منحوس حاكم در حجاز جرمى شنيع مرتكب شده و وى را در حالى كه بين ركن و مقام ايستاده، شهيد مى‌‏كنند كه اين جرم عاقبت آنها را مشخص مى‏‌كند و معلوم مى‌‏سازد كه حضرت 15 روز بعد كه بناست ظهور شريفشان رخ بدهد، بايد با آنها چگونه رفتار بكنند.

چنين فاجعه دردناكى در مدينه بر سر پسر عموى نفس زكيه - كه نام خودش محمد و نام خواهر (دوقلويش) فاطمه است - مى‏‌آيد و هر دو را بر سر در مسجدالنبى(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) اعدام مى‏‌كنند.

امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
كشته شدن نفس زكيه از علايم حتمى (ظهور) است14.

ابو بصير هم از امام باقر(علیه السلام) ضمن حديثى بلند روايت كرده است:
حضرت مهدى(علیه السلام) به ياران خويش مى‌‏فرمايند: اى قوم (همراهان) اهالى مكه مرا نمى‏‌خواهند ولى براى آن‏كه حجت بر آنها تمام شود و خود هم به وظيفه‏‌ام عمل كرده باشم (يكى از شما را) به سوى آنها مى‏‌فرستم. سپس يكى از يارانشان را خوانده و به او مى‌‏فرمايند: به سوى اهل مكه برو و بگو: اى اهالى مكه من فرستاده فلانى (حضرت مهدى(علیه السلام)) هستم و او براى شما چنين پيغام فرستاده كه ما خاندان رحمت و معدن رسالت و خلافتيم. ما نوادگان حضرت محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و سلاله پيامبران هستيم به ما ظلم شده وآزار رسانده‏‌اند و ما را سركوب كرده‏‌اند. حقمان را تا به امروز به زور از زمان رحلت پيامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) گرفته‏اند. از شما طلب يارى مى ‏كنيم پس ياريمان كنيد. وقتى اين جوانمرد اين پيام را رساند به سوى او مى‌‏آيند و مابين ركن و مقام او را كه نفس زكيه است مى‌‏كشند (سر مى‏برند)15.

اميرالمؤمنين على(علیه السلام) هم فرمودند:
آيا شما را از انتهاى سلطنت »بنى‌‏فلان« باخبر كنم؟ كشتن نفس حرام! در روزى حرام در شهر حرام قسم به آنكه دانه را شكافت و آدمى را آفريد، پس از آن بيش از پانزده روز حكمرانى نخواهند كرد16.

از امام صادق(علیه السلام) هم نقل شده كه فرمودند:
فاصله قيام حضرت مهدى(علیه السلام) و كشته شدن نفس زكيه تنها 15 شب است17.

زراره بن اعين هم از آن حضرت روايت كرده است كه:
حتماً جوانى در مدينه كشته خواهد شد.
پرسيدم: آيا سپاهيان سفيانى او را مى‏كشند؟ فرمودند:
خير، ولى او را سپاهيان »بنى‏فلان« مى‏كشند. قيام كرده و خارج مى‏‌شود تا اين‏كه به مدينه مى‏‌رسد؛ مردم بدون آن‏كه بدانند چه مى‏‌گويد و چه مى‏‌خواهد، او رإ؛ مى‌‏كشند، و از آنجا كه ناجوانمردانه و از روى ستم او را مى‌‏كشند خداوند متعال هم به آنها مهلت نخواهد داد. در اين زمان چشم انتظار فرج باشيد18.

امام باقر(علیه السلام) هم فرمودند:
در آن زمان نفس زكيه در مكه كشته مى‌‏شود و برادرش را در مدينه هلاك مى‌‏كنند19.

آنكه در مدينه منوره به همراه خواهرش كشته و اعدام مى‏‌شود از عموزادگان نفس زكيه است. امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
مظلوم در يثرب (مدينه) و پسر عمويش در مكه كشته مى‌‏شوند20.

باز هم تأكيد مى‌‏كنيم كه نفس زكيه‏‌اى كه كشته شدنش از علايم حتمى ظهور است همان »محمدبن الحسن« است كه 15 روز پيش از ظهور حضرت مابين ركن و مقام شربت شهادت را مى‏‌نوشد و در روايات با اسامى و القاب مختلفى نظير: نفس زكيه21 (شخص بى‌‏گناه)، مستنصر (طلب كننده نصرت و يارى)22 مرد هاشمى و جوانى از آل محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)، حسنى23 ياد كرده‏‌اند.
پی نوشت:
15. بحارالانوار، ج52، ص307؛ بشارةالاسلام، ص224؛ المهدى(علیه السلام) من‏المهد الى‏الظهور، ص368؛ يوم‏الخلاص، ص662؛ بيان‏الائمه(علیه السلام)، ج3، ص20.
16. الغيبة نعمانى، ص173؛ بحارالانوار، ج52، ص234؛ الممهدون للمهدى(علیه السلام)، ص61.
17. الارشاد شيخ مفيد، ج2، 4ص37؛ الغيبة شيخ طوسى، ص271؛ كمال‏الدين و تمام‏النعة، ص649؛ اعلام الورى، ص427؛ بشارةالاسلام، ص128؛ المهدى(علیه السلام) من المهد الى الظهور، ص368.
18. بحارالانوار، ج52، ص147؛ بشارةالاسلام، ص117؛ يوم‏الخلاص، ص666.
19. بشارةالاسلام، ص177؛ يوم‏الخلاص، ص665.
20. بشارةالاسلام، ص187؛ يوم‏الخلاص، ص666.
21. طى داستان حضرت موسى در قرآن كريم (آيه 74 سوره كهف) هم آمده است: آيا نفس زكيه‏اى (يعنى مبرّا از گناه) را كشتى؟
22. فراموش نكنيم كه او كلامش را با طلب يارى براى حضرت (آل محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)) و پيروانش آغاز مى‏كند.
23. جهت اثبات سيادت وى و اينكه از ناحيه امام مجتبى(علیه السلام) هستند.


https://www.mouood.org/mahdaviat/item/89...nt&print=1