تطبیق قطعی نشانه های حتمی ظهور : آری یا خیر؟؟!!

[مصباح]

و عجل لنا ظهوره
انهم یرونه بعیدا
و نراه قریبا . . .

✔ علائم حتمی و غیر حتمی ظهور و قیام امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف)
یکی از تقسیمات معروف نشانه‌های حتمی ظهور که ریشه در احادیث و روایات دارد، تقسیم علائم، به حتمی و غیرحتمی است.

• نشانه‌های حتمی، حتماً پیش از ظهور تحقق می‌یابند.
• اما در نشانه‌های غیرحتمی، احتمال عدم تحقق نیز وجود دارد.
• 
  

این علائم علی رغم اینکه ائمه (علیهم السلام) به عنوان نشانه ها از آن یاد کرده اند ولی بسته به علل، عوامل، شرایط و زمینه هایی است که اگر آن علل و زمینه ها محقق شود این علائم تحقق خواهد یافت و الا نه.

برای نمونه امام صادق دراین‌باره فرموده‌اند:

مِنَ الأمرِ مَحتُومٌ وَ مِنهُ ما لیسَ بِمَحتُومٍ وَ مِنَ المَحتُومِ خُروجُ السُّفیانِیُّ فی رَجَبٍ. (1)
برخی از امور حتمی و برخی غیر حتمی‌اند و یکی از امور حتمی خروج سفیانی در ماه رجب است.

مسئله تقسیم نشانه‌های ظهور به حتمی و غیرحتمی، آن‌قدر مسلم بوده است که گاهی اصحاب ائمه، از حتمی یا غیرحتمی بودن برخی از نشانه‌ها سؤال می‌کردند.
این سؤالات، نشان‌دهنده مسلم بودن اصل تقسیم نشانه‌ها، به حتمی و غیرحتمی است.




مثلاً ابوحمزه ثمالی می‌گوید: از امام باقر سؤال کردم: آیا خروج سفیانی از حتمیات است؟ فرمودند:

نَعَم وَ النِّداءُ مِنَ المَحتُومِ وَ طُلُوعُ الشَّمسِ مِن مَغرِبِها مَحتُومٌ وَ اختِلافُ بَنی‌العَباسِ فِی الدَّولَةِ مَحتُومٌ وَ قَتلُ النَّفسِ الزَّکیَّةِ مَحتُومٌ وَ خُرُوجُ القائِمِ مِن آل‌محمدٍ مَحتُومٌ. (2)
بله و ندای آسمانی حتمی است، طلوع خورشید از مغرب، حتمی است، اختلاف بنی‌عباس بر سر حکومت، حتمی است، کشته شدن نفس زکیه حتمی است و خروج قائم آل‌محمد، حتمی است.

از آن‌چه گذشت، روشن شد که توصیف بخشی از علائم ظهور به محتوم، در فرهنگ روایات و احادیث، متداول و شایع بوده و گاهی پنج نشانه به حتمیت، توصیف می‌شده‌اند.



✔ معرفی نشانه های حتمی ظهور و قیام امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف)

در احادیث، از پنج نشانه حتمی ظهور به صورت ویژه و مستقل سخن به میان آمده است:

1. یمانی
2. سفیانی
3. ندای آسمانی
4. قتل نفس زکیه
5. خسف بیداء

اهمیت این پنج نشانه‌ را می‌توان هم از تعدد روایات مربوط به آن‌ها و هم از جداسازی و بیان این نشانه‌ها به شکل مستقل دریافت.


صدوق در کتاب کمال الدین، با سلسه اسنادش از امام صادق علیه‌السلام در حدیث معتبر (3) نقل کرده است:

قَبْلَ قِیامِ الْقَائِمِ خَمْسُ عَلَامَاتٍ مَحْتُومَاتٍ الْیمَانِی وَ السُّفْیانِی وَ الصَّیحَةُ وَ قَتْلُ النَّفْسِ الزَّكِیةِ وَ الْخَسْفُ بِالْبَیدَاء. (4)
پیش از قیام قائم پنج نشانه حتمی است: یمانی، سفیانی، صحیه آسمانی، شهادت نفس زکیه و خسف بیداء.

و نیز مرحوم کلینی در کتاب الکافی، در حدیث معتبر (5) ، از امام صادق نقل کرده است:

خَمسُ عَلاماتٍ قَبلَ قِیامِ القائمِ الصَّیحَةُ وَ السَّفیانِیُّ وَ الخَسفُ وَ قَتلُ النَّفسِ الزَّکیَّة وَ الیَمانِیُّ ِ. (6)
پیش از قیام قائم پنج علامت وجود خواهد داشت: ندای آسمانی، سفیانی، خسف و فرو رفتن (لشکر سفیانی) در زمین، شهادت نفس زکیه و یمانی.

این دو حدیث معتبر و حدیث های مشابه دیگر، دلالت بر این دارد که ظهور امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، متوقف بر نشانه های حتمی است که باید به وقوع بپیوندد.


◀ طبق روایت:

1. ندای آسمانی، برای اثبات اینکه امام مهدی، از طرف خداوند متعال، برگزیده و فرستاده شده است.

2. خروج سفیانی به عنوان دشمن اصلی امام، به جنگ میان حق و باطل، اشاره دارد.

3. خروج یمانی، به ضرورت وجود قوا و لشکر جبهه حق و نصرت در ظهور امام مهدی، اشاره دارد.

4. شهادت نفس زکیه، به طغیان حکومت و نظام ناصبی و دشمن اهل بیت در کشور حجاز (عربستان)، اشاره می کند.

5. و خسف بیداء و فرورفتن لشکر سفیانی در زمین در منطقه بیداء در بین مکه و مدینه، نشانگر صحت پیشگویی و صدق پیامبر و بیانگر این است که حکومت جهانی امام مهدی، ادامه حکومت رسول الله و اتمام رسالت پیامبر اسلام، می باشد. (7)



سفیانی در ماه رجب خروج می‌کند و یمانی و خراسانی هم در این ماه قیام می‌کنند.
بعد در ماه رمضان، ندای آسمانی شنیده می‌شود و در ماه ذی الحجۀ، قتل نفس زکیه اتفاق می‌افتد و در ماه محرم، واقعه شریف قیام (خروج) امام مهدی رخ می‌دهد.



✔ فرق ظهور، قیام و خروج امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف)

بين ظهور و قيام حضرت٬ از نظر علمی٬ تفاوت وجود دارد.
البته در روايات بين اين واژه ها (ظهور٬ قيام و خروج) اختلاف چندانی٬ نيست و اينها بسيار٬ به جای هم٬ استفاده شده اند. لکن با دقت بيشتر دراحاديث٬ مي شود به تفاوت اين واژه ها٬ پی برد.


1. امام عصر ٬ بعد از صحيه و ندای آسمانی در شب جمعه٬ شب قدر و 23 ماه مبارک رمضان٬ "ظهور" مي فرمايند.

در روايتی از امام رضا٬ چنين نقل شده است:

ان القائم ینادی باسمه لیلۀ ثلاث و عشرین من شهر رمضان و یقوم یوم عاشورا. (8)
قائم در شب 23 ماه رمضان به نامش، ندا داده می شود و در روز عاشورا قیام می کنند.

در روايتي از ابوبصير از امام جعفر صادق عليه السلام نیز نقل شده است:

ويخرج القائم مما يسمع وهي صيحة جبرئيل عليه السلام.(9)
وقتي ندای آسمانی را شنیده می شود، قائم ظهور می فرمایند و آن، صداي جبرئيل امين است

مضمون مطالب فوق، نیز طبق حدیث "توقیع شریف به آخرین نائب حضرت در عصر غیبت صغری، کاملا تایید می شود. چراکه طبق آخرین توقیع شریف امام عصر به نائب چهارم خویش، علی بن محمد السمری، عصر غیبت کبری، بعد از خروج سفیانی و ندای آسمانی، پایان می پذیرد. شیخ طوسی در کتاب الغیبۀ، چنین نقل می فرمایند:

... مَنْ يَدَّعِي الْمُشَاهَدَةَ [أَلَا فَمَنِ ادَّعَى الْمُشَاهَدَةَ] قَبْلَ خُرُوجِ السُّفْيَانِيِّ وَ الصَّيْحَةِ فَهُوَ كَذَّابٌ مُفْتَر ... . (10)
... هرکسی، قبل از خروج سفیانی و ندای آسمانی، ادعای ارتباط و نیابت خاص، داشته باشد، دروغگو،کذاب و افترازننده است ... .

2. و بعد از حدود "سه ماه و نيم" و در روز شنبه ٬ عاشورای (دهم) ماه محرم٬ در مکه مکرمه و از کنار کعبه٬ مابين رکن و مقام (رکن يمانی و مقام اسماعيل)٬ "قيام"٬ مي فرمايند و پرچم و رايۀ خويش را برای آغاز حکومت جهانی٬ علنی مي فرمايند.

در "قيام" حضرت از کنار خانه خدا و کعبه 313 ٬ نفر از ياران ايشان٬ در کنار وی خواهند بود.


امام عصر، بعد از ندای آسمانی و در فاصله بین ظهور و قیام (فاصله زمانی در حدود سه ماه و نيم)، اندک فعالیت نیمه علنی دارند.

در حدیثی از امام سجاد، بر این موضوع، اشاره شده است:

... فَإِذَا ظَهَرَ السُّفْيَانِيُّ اخْتَفَى الْمَهْدِيُّ ثُمَّ يَخْرُجُ بَعْدَ ذَلِكَ. (11)
... هنگامی که سفیانی در ماه رجب خروج کرد، حضرت مهدی مخفی خواهند شد و سپس در ماه محرم، خروج و قیام خواهند فرمود.

و نیز از امام باقر در ضمن روایت معتبری نقل شده است:

... وَ يَبْعَثُ السُّفْيَانِيُّ بَعْثاً إِلَى الْمَدِينَةِ فَيَنْفَرُ الْمَهْدِيُّ مِنْهَا إِلَى مَكَّةَ فَيَبْلُغُ أَمِيرَ جَيْشِ السُّفْيَانِيِّ أَنَّ الْمَهْدِيَّ قَدْ خَرَجَ إِلَى مَكَّةَ فَيَبْعَثُ جَيْشاً عَلَى أَثَرِهِ فَلَا يُدْرِكُهُ حَتَّى يَدْخُلَ مَكَّةَ خائِفاً يَتَرَقَّبُ عَلَى سُنَّةِ مُوسَى بْنِ عِمْرَانَ ... . (12)

... و سفیانی سپاهی را به سوی مدینه می‌فرستد و امام مهدی (علیه السلام) از مدینه به مکه پناه می‌‌برد...
به فرمانده سپاه سفیانی خبر می‌رسد که حضرت به مکه رفته است پس سپاه را به دنبال حضرت می‌فرستد اما به حضرت دست نمی‌یابند تا اینکه حضرت طبق سنت حضرت موسی نگران و مضطرب وارد مکه می‌شوند... .

بنابراین، این گونه روایات، نشان می دهد که حضرت بعد از ندای آسمانی و ماه رمضان، فعالیت های محدودی و نیمه علنی دارند و به همین خاطر است، که لشکر سفیانی بعد از اطلاع از مکان حضرت و فعالیت های نیمه علنی وی، به قصد دستگیری و پایان دادن به حکومت حق، به سمت مدینه، گسیل می شوند.



و طبیعتا، در این مدت حدود چهار ماهه و فاصله بین ظهور و قیام، شیعیان، از طریق افرادی چون، یمانی و نفس زکیه به عنوان سفیران امام عصر با ایشان، در ارتباط خواهند بود. (13)
زیرا در روایات به فعالیت و دعوت یاران حضرت همچون نفس زکیه، در قبل از قیام امام در ماه محرم، تصریح شده است که پیام امام عصر را به جهانیان و شیعیان، می رسانند.



از جمله، در حدیثی، به انتقال پیام نفس زکیه در ماه ذی الحجۀ و شهادت وی هنگام قرائت پیام امام عصر در مکه و کنار خانه خدا، کعبه، تصریح شده است:

... فيدعو رجلاً من اصحابه فيقول له: امض الي اهل مكة فقل: يا اهل مكة انا رسول فلان اليكم و هو يقول لكم: انا اهل بيت الرحمة و معدن الرسالة و الخلافة... فاذا تكلم هذا الفتي بهذا الكلام اتوا اليه فذبحوه بين الركن و المقام و هي النفس الزكية... . (14)

... امام مهدي، مردي از یارانش را فرامي‌خواند و مي‌فرمايد: به سوي اهل مكه برو و به آنان بگو:
«اي مردم مكه! من فرستاده فلان هستم و پيام او چنين است:
"ما خاندان رحمت و جايگاه رسالت و خلافت هستيم..."
وقتي سخن اين جوان تمام می‌شود، به او هجوم می‌آورند و او را در ميان ركن و مقام سر مي‌برند؛ و او همان نفس زكيه است... .

بنابراین، از این دسته احادیث، استنباط می شود که بعد از صیحه آسمانی و خروج سفیانی، امام عصر، مثل دوران غیبت صغری، نواب خاصی خواهند داشت که به عنوان نماینده به مکه می فرستند و پیام امام زمان را می رسانند.

آنگاه بعد از ظهور و در حدود سه ماه و نیم بعد، قیام امام عصر در روز شنبه و دهم ماه محرم (عاشورا)،اتفاق می افتد:

... یقُومُ القائم فِییوْمِ عَاشُورَاءَ وَ هُوَ الْیوْمُ الَّذِی قُتِلَ فِیهِ الْحُسَینُ بْنُ عَلِی علیه‌السلام، لَكَأَنِّی بِهِ فِی‏یوْمِ‏ السَّبْتِ‏ الْعَاشِرِ مِنَ‏ الْمُحَرَّمِ‏ قَائِماً بَینَ‏ الرُّكْنِ‏ وَ الْمَقَام‏ ... . (15)

... قائم (حضرت مهدى علیه‌السلام) در روز عاشورا كه روز شهادت سید الشهدا علیه‌السلام است، قیام مى‏ كنند. گویا در آن شنبه‏‌اى كه عاشورا در آن واقع شود، او را می بینم. درحالى ‏كه بین ركن و مقام ایستاده است ... .

3. اما بعد از قيام و اعلام آغاز "خروج" برای اقامه حکومت جهانی اسلامی٬ ايشان منتظر می مانند که تعداد ياران و حلقه دوم اصحاب٬ به 10 هزار نفر برسد و آنگاه "خروج" خويش را از مکه برای فتح جهان٬ آغاز مي فرمايند.





بنابراين :

• "ظهور" در ماه رمضان با صيحه آسمانی اتفاق می افتد.
• "قيام" در ماه محرم و روز عاشورا در کنار کعبه به همراه 313 نفر از اصحاب خاص٬ شروع می شود
• و "خروج" حرکت امام از مکه به سمت مدينه و کوفه بعد از جمع شدن 10 هزار نفر از ياران٬ اتفاق می افتد.

✔ تطبیق نشانه های حتمی ظهور، قبل از ندای آسمانی مردود است

به طور کلی، در عصر غیبت، راه بر تطبیق یقینی نشانه های حتمی ظهور، بسته است، تا زمانی که ندای آسمانی در ماه رمضان، به عنوان نشانه معجزه آسا و غیر قابل جعل، شنیده شود

و بعد از صیحه آسمانی در ماه مبارک رمضان و به پایان رسیدن عصر غیبت، آنگاه راه بر شناخت، تطبیق یقینی و تشخیص نشانه های حتمی ظهور از جمله یمانی و سفیانی، باز خواهد شد.



از امام صـادق (علیه السلام) ،چنین نقل شده است:

یشْمَلُ النَّاسَ مَوْتٌ وَ قَتْلٌ حَتَّى یلْجَأَ النَّاسُ عِنْدَ ذَلِكَ إِلَى الْحَرَمِ، فَینَادِی مُنَادٍ صَادِقٌ‌ مـِنْ‌ شـِدَّةِ الْقِتَالِ فِیمَ الْقَتْلُ وَ الْقِتَالُ؟ صَاحِبُكُمْ فـُلَانٌ. (16)
مردم را مـرگ و كشـتارى فـرا گیرد تا آن‌جا که مردم در آن حـال بـه حرم پناه جویند. پس نداكننده‏اى‌ راستگو (ندای آسمانی جبرئیل)‌ از‌ شدّت كشتار ندا سر دهد که:
كشت‌ و كشتار‌ براى‌ چیست؟ صـاحب شـما فلانى است

طبق این روایت، هرچند، فراگیر شدن مرگ و کشتار پیش از ظهور، امری است عادی و غیرمعجزه‌گونه که قـابل مـشابه‌سازی است‌، اما‌ آن‌ مرگ و کشتاری کـه بـه دنبال خـود و به همراه آن، نـدایی آسـمانی معجزه‌آسا، بـاشد‌، دیگر قابلیت مشابه‌سازی، نخواهد بود.



بنابراین، تطبیق قطعی و یقینی نشانه های حتمی ظهور، قبل از آغاز نشانه‌های معجزه‌آسا حتمی همچون ندای آسمانی و خسف بیداء، حرام است.


شاید به همین دلیل باشد که پیشوایان معصوم برای شناسایی امام مهدی تـنها بـر صـیحه و ندای آسمانی، که نشانه‌ایی اعجازآمیز و نمونه‌ای مـنحصربه‌فرد و غـیرقابل مـشابه‌سازی است، تأکید کرده‌اند.

امام باقر در حدیثی فرموده‌اند:

... ما اشكل عليكم فلم يشكل عليكم عهد نبي‌الله و رايته و سلاحه و النفس الزكية من ولد الحسين فان اشكل عليكم هذا فلا يشكل عليكم الصوت من السماء باسمه و امره ... .(17)
... اگر امر بر شما مشتبه شود، عهد پيامبر خدا، پرچم و سلاح او، و نفس زكيه كه از فرزندان امام حسين است، بر شما مشتبه نمی‌شود [اين امر براي شناخت امام مهدی برايتان كافي است] و اگر اينها نيز برايتان مشتبه شد، نداي آسماني كه به اسم و امرقائم و مهدی موعود ندا مي‌دهد، برايتان مشتبه نخواهد شد ... .

و نیز در کتاب الغیبۀ نعمانی نقل شده است:

... فَإِنْ أَشْكَلَ هَذَا كُلُّهُ عَلَيْهِمْ فَإِنَّ الصَّوْتَ مِنَ السَّمَاءِ لَا يُشْكِلُ عَلَيْهِمْ إِذَا نُودِيَ بِاسْمِهِ وَ اسْمِ أَبِيهِ وَ أُمِّهِ. (18)
... اگر امر در تشخیص زمان ظهور امام عصر، بر شما خیلی دشوار شد، همانا ندای آسمانی بر شما، مشتبه نخواهد شد که به نام ایشان و نام پدرش و مادر وی، ندای سر داده خواهد شد.

بنابراین، هرچند در بین‌ تمام‌ نشانه‌های حتمی ظهور‌، دو نـشانه یمانی و سفیانی، معجزه‌گونه‌ نیستند‌، اما‌ به دلیل پیوند و ارتباط خاصی که با صیحه آسمانی دارند، مصادیق واقعی آنها در زمان خویش و با شروع وقوع ندای آسمانی، قابل شناسایی است.


بنابراین، هر کسی و هر مصداقی قبل از ندای آسمانی، ادعای یمانی و یا سفیانی بودن داشته باشد، صحیح نیست و باید آن را مردود دانست و شخص مدعی را دروغگو و کذاب، معرفی کرد.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
نکته :

علائم حتمی ظهور کلا 5 تا هستند
این 5 تا حتما حتما باید اتفاق بیفتند
طوری که ترتیب وقوعشون هم هیچ تغییری نمی کنه

ولی . . .

ولی تاریخ هایی که برای هر رخداد گفته شده، می تونه دچار تغییر شوند

مثلا همین صیحه ی آسمانی که گفته شده توی 23 رمضان اتفاق میفته، این رخداد صیحه ی آسمانی حتما حتما اتفاق میفته ولی ممکنه الان، همین الان که 23 رمضان نیست، بنابر مصلحت، بنابر آمادگی مردم و بنابر هر دلیل دیگه ای، این صیحه اتفاق بیفته و حضرت ظهور کنند

اصلا اصلا هم به این معنی نیست که حالا که رمضان امسال صیحه اتفاق نیفتاد، پس فعلا ظهور کنسله تا رمضان سال بعد ببینیم بازم تو اون رمضان صیحه اتفاق میفته یا نه

پس توی زمان وقوع علائم حتمی می تونه تغییر ایجاد شه.

با این دید، نه فقط جمعه ها، که هر روز می تونه روز ظهور حضرت حجت (عجل الله تعالی فرجه الشریف) باشه

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

برای مطالعه ی بیشتر :

صهیونیزم و شبیه سازی علائم ظهور

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی نوشت :
(1) نعمانی، الغیبة، ص 417، باب 18، ح 2.
(2) شیخ مفید، الارشاد، ج 2، ص 371.
(3) مهدی پور، پژوهشی پیرامون علائم حتمی ظهور، ص 21-22
(4) شیخ صدوق، کمال الدین، ج 2، ص 650
(5) مهدی پور، پژوهشی پیرامون علائم حتمی ظهور، ص 48-49
(6) شیخ صدوق، کمال‌الدین، ج 2 ، ص 650
(7) کورانی، الیمانیون قادمون، ص 115-116
(8) نعمانی، الغیبۀ، ص 276
(9) شیخ طوسی، الغیبۀ، ص 452
(10) نعماني،الغیبۀ،ص301
(11) شیخ طوسی، الغیبۀ، ص 395
(12) مجلسی، بحارالانوار، ج 52، ص 213
(13) نعمانی، الغیبۀ، ص280. و مجلسی، بحارالانوار، ج52، ص238
(14) کورانی، الیمانیون قادمون، ص 127
(15) مجلسی، بحارالانوار، ج52، ص307
(16) شیخ مفید، الارشاد، ج 2، ص 379
(17) مجلسی، بحارالانوار، ج 52، ص 223
(18) نعمانی، الغیبۀ ص 282


ادامه دارد ان شاءالله....

[قلب]

سلام
حدیث کذب الوقاتون با گفتن نشانه های ظهور چه حتمی یا غیر حتمی جور در نمياد و نوعی تضاد ایجاد می کند


انسان معمولا تا از چیزی مطمئن نشه اقدامی نمی کنه


گفتن نشانه های غیر حتمی حتماً دلیلی داشته اگر بنا باشه انسان این علایم را در حد احتمال در نظر بگیرد پس اقدامی هم صورت نمی گیرد


یعنی ديگه بود و نبود این احادیث زیر سوال ميره چون حرکتی در شنونده ایجاد نمی کنه پس احاديث بیهوده ميشه
معصوم هم کاره بیهوده نمی کنه


مدت های زیادی درباره این تناقض فکر کردم اما حل نشد
یا باید در حدیث کذب الوقاتون تردید کرد یا هزاران حدیث غیر حتمی یا حتی حتمی

تطبیق دادن مسایل يه امر عقلى و صحيحه


فکر کنم در آیه قرآن هست که از پس گمان خود نروید


معصومين عليهم السلام اگر بنا بوده به شیعیان خود اخطار دهند پس شیعه باید به یقین برسد


هیچ انسان عاقلی به خاطر یک احتمال کاری نمی کند بلکه تا به چیزی یقین پیدا نکند حرکتی نمی کند

---

اگر بنا باشد تا صیحه آسمانی ما هیچ حدیثی را معتبر ندانيم پس چرا معصومين عليهم السلام هزاران حدیث آخرالزمانی را گفتند!


خب فقط حدیث صیحه آسمانی کافی بود


پس هزاران حدیث بیهوده میشود و معصوم کار بیهوده نمی کند

متاسفانه بدون توجه به این نکات دایم بر طبل شاید بیاید شاید نیاید کوبیده میشود

[مصباح]

بسم الله الرحمن الرحیم

(۲/مرداد/۹۴ ۲۲:۱۸)قلب نوشته است:  اگر بنا باشد تا صیحه آسمانی ما هیچ حدیثی را معتبر ندانيم پس چرا معصومين عليهم السلام هزاران حدیث آخرالزمانی را گفتند!
خب فقط حدیث صیحه آسمانی کافی بود

پس هزاران حدیث بیهوده میشود و معصوم کار بیهوده نمی کند

متاسفانه بدون توجه به این نکات دایم بر طبل شاید بیاید شاید نیاید کوبیده میشود

✔ علت مردود بودن تطبیق نشانه های حتمی ظهور

تطبیق نشانه های ظهور بر مصادیق خارجی از مسائل خیلی حساس و مهم است چون زمانی که فلان نشانه را بر فلان مصداق تطبیق می کنیم مردم را مژده می دهیم که ظهور نزدیک است. چون گاهی فاصله زمانی برخی از نشانه ها و ظهور، در روایات مشخص شده است.



1. تطبیق ها منجر به تعیین زمان ظهور می شود

در حدیث معتبری از امام صادق(علیه السلام) آمده است که خروج سفیانی در ماه رجب است یعنی شش ماه قبل از اینکه آن حضرت ظهور کند سفیانی می آید. روایات معتبر داریم که نفس زکیه 15 شب قبل از ظهور حضرت کشته می شود. یا صیحه آسمانی در ماه رمضانی است که ماه محرم آن ظهور اتفاق می افتد. خب اگر بخواهیم دست روی شخصیتی بگذاریم و بگوییم این آقا سفیانی است به التزام ادعا می کنیم که شش ماه دیگر امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) ظهور خواهد کرد.

این حرف خیلی بزرگی است. این که گفته می شود مهم است یعنی اینکه باید حواسمان باشد که تطبیق ها منجر به تعیین زمان ظهور می شود.




2. احتمال نسبت دروغ دادن به ائمه (علیهم السلام)

نکته دیگر این است که زمانی که ما روایات را بر مصادیق تطبیق می کنیم و به عنوان مثال می گوییم: "این آقا سفیانی است" یعنی ایها الناس؛ آنچه که پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)، حضرت علی(علیه السلام) و امام صادق(علیه السلام) فرمود که قبل از ظهور امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) یک سفیانی می آید، این آقا، همانی است که ائمه(علیه السلام) فرموده اند.

و ما داریم به ائمه(علیه السلام) چیزی را نسبت می دهیم. اگر چیزی را به ائمه(علیه السلام) نسبت می دهیم باید آنقدر حرفمان محکم باشد که اگر احیانا ماه رمضان بود، روزه مان باطل نشود.

تطبیق یعنی استناد دادن به اینکه این شخص همانی است که امام صادق(علیه السلام) فرمود.


آیا موارد تطبیق ـ که در بین مردم اتفاق می افتد ـ همراه با چنین اطمینان و یقینی است که من با جرات بتوانم در روز ماه رمضان ادعا کنم که این همان سفیانی است و ترسی از باطل شدن روزه ام نداشته باشم؟
معمولا این طور نیست. پس تطبیق از این حیث که به شکلی خبر دادن از زمان ظهور است که خیلی مواقع هم همین است.

و از این حیث که نسبت دادن چیزی به ائمه(علیه السلام) است و ما حق نداریم بدون حجت شرعی چیزی را به همین سادگی به ائمه(علیه السلام) نسبت دهیم، امر حساس و مهمی است و حواس ها در مقام تطبیق باید جمع باشد که خدای نکرده حرفی نزنیم که مردم را امیدوار به ظهور کنیم که این فرد سفیانی است و شش ماه دیگر آقا می آید.


بعد شش ماه بگذرد و هیچ خبری نشود و مردم را به سرخوردگی و یأس مبتلا کنیم و چیزی را به ائمه(علیه السلام) نسبت دهیم که دروغ باشد و حجت شرعی نداشته باشیم.



3. تطبیق ها حوزه ی لغزشگاه هاست

تطبیق ها حوزه لغزشگاههاست. حوزه تطبیق حوزه ای است که بزرگان ما به لغزش افتاده اند. موارد متعددی داریم.

مثلا از امام باقر(علیه السلام) روایت معروف و معتبری از لحاظ سندی داریم که آن حضرت می فرماید:

«من گویا قومی می بینم که از مشرق زمین قیام می کنند اینها حق را طلب می کنند حقشان به آنها نمی دهند.
دوباره طلب حق می کنند حقشان را نمی دهند. مرتبه سوم که شمشیر را به دوش می گیرند.
جبهه باطل می پذیرد که حق را به اینها بدهد و اینها نمی پذیرند و می گویند ما شمشیر به دوش گرفته ایم و شمشیر را پایین نمی گذاریم و جبهه باطل را نابود می کنند
و خودشان حکومت را به دست می گیرند و اینها پرچم را به صاحب الزمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) خواهند داد».

بر این حدیث تطبیق های مختلفی کرده اند.

اولین تطبیق متعلق به "علامه مجلسی" است ایشان ادعا کرده است و صریحا می گوید که «مقصود از این گروهی که از مشرق قیام می کنند طلب حق می کنند و بعد به حکومت می رسند حکومت صفویه است».

صفویه آمد و منقرض شد.



در دوران مشروطه برخی از نویسندگان این حدیث را بر حوادث مشروطه تطبیق کرده اند.

"ناظم الاسلام کرمانی" از نویسندگان دوره مشروطه این طور می نویسد:
«این علامت واقع شد در سال 1326 که محمد علی شاه مشروطه را برداشت و توپ به مجلس بست پس از مدتی مردم در مقام استرداد حق برآمدند. و بعضی از نمایندگان به سفارتخانه عثمانی پناهنده شدند. از آذربایجان و جاهای دیگر حق را طلب کردند اما حق را به آنها ندادند پس از چندی دوباره در مقام طلب حق بر آمدند باز به آنها نداند تا آنکه در اکثر بُلدان بلوا کردند. در تبریز و اصفهان و رشت اعلام مخالفت کردند تا اینکه محمد علی شاه دست خط مشروطه را در مرحله سوم نوشت و امضا کرد. اما ملت قبول نکردند».

ناظم الاسلام حدیث امام صادق(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را بر حوادث مشروطه تطبیق کرده است و اینکه دفعه سوم محمد علی شاه مشروطه را قبول کرد اما ملت قبول نکردند تا اینکه محمد علی شاه استعفا داد.



یک عده این حدیث را بر حوادث انقلاب اسلامی منطبق کرده اند و می گویند:
"بار اولی که ایرانی ها قیام کردند دوره مشروطه است که حق را خواستند ولی به آنها ندادند. بار دوم ملی شدن صنعت نفت و قیام آیت الله کاشانی است و دفعه دوم نیز حق را به آنها ندادند و دفعه سوم که دیدند حق را به آنها نمی دهند حکومت ظالم را از بین برده و حکومت اسلامی تشکیل دادند یعنی انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی(رحمة الله علیه)".



یک حدیث داریم با سه تطبیق.

این یقینی است که تطبیق «علامه مجلسی» تطبیق اشتباهی بوده است. پس تطبیق هم مهم است و هم لغزشگاه، که بزرگان هم به اشتباه دچار شده اند.



4. احتمال تکرار مصداق هنگام تطبیق

اول اینکه: ما زمانی که حدیث را بر مصداق خارجی تطبیق می کنیم همیشه مواجه با احتمال تکرار مصداق هستیم.

یعنی در زمان ما اگر می بینیم فلان حدیث نشانه ای را ذکر کرده، سند و دلالت آن مشکل ندارد و همه ویژگی هایی که در حدیث است در این آقا هم وجود دارد، ما احتمال نمی دهیم که صد سال دیگر شخصیتی مثل این آقایی که در زمان ما است بیاید و تمام آنچه که در روایات گفته اند در این شخصیت صد سال آیند هم باشد؟ احتمال نمی رود؟


«علامه حلی» برادری به نام «رضی الدین علی بن یوسف مطهر حلی» دارد و صاحب کتابی به نام "العدد القویه" است در کتابش می نویسد:
"بسیاری از نشانه های ظهور مثل خراب شدن دیوار مسجد کوفه، کشته شدن حاکم مصر به دست مردم مصر و ویران شدن شام در زمان ما اتفاق افتاده است".


اینها مسائلی است که در زمان ما نیز اتفاق افتاده است.
مثلاً زمانی که نیروهای «مقتدا صدر» در مسجد کوفه بودند آمریکایی ها یک راکت زدند و دیوار مسجد کوفه خراب شد.
همان زمان عده ای گفتند که یکی از نشانه های ظهور، خراب شدن دیوار مسجد کوفه است و این همان نشانه است.
700 سال پیش هم این اتفاق رخ داده بود.

یا مثل ویران شدن شام، الان می گویند شامات خراب شده و در جنگ و درگیری است و این، مصداق همان فرمایش است.


مشکل کار کجاست؟ ما توجه ندرایم که این نشانه ها قابلیت تکرار مصداق دارند.

یعنی هر کس که می خواهد حدیثی را بر مصداق خارجی تطبیق کند اولین سوالی که مطرح می کنیم این است:
شما که می گویید این همان واقعه است که در روایت آمده آیااحتمال نمی دهید که صد یا 500 سال دیگر یک مصداق دیگری بیاید که دقیقا عین همین باشد و تمام آنچه که در مورد این شخصیت است در مورد آن شخصیت هم صحیح باشد؟ خب این احتمال وجود دارد. اگر این احتمال را منطقی بدانیم حق تطبیق نداریم.



4. احتمال جعل مصداق هنگام تطبیق

در نشانه هایی که مرتبط به شخصیت ها و رخدادهای اجتماعی است احتمال جعل مصداق وجود دارد و این احتمال وجود دارد که دست ها و جریان هایی دست به کار شوند و شخصیت تراشی کنند.

اگر در روایت آمده است که سفیانی از شام قیام می کند، آیا دستگاه استعمار این قدرت را ندارد که از شام یک نفر را به عنوان سفیانی بکارد و قیام کند؟


یا اینکه بعید نیست که اگر در حدیث آمده است که فلان بن فلان در فلان منطقه قیام می کند و همزمان با او فلان بن فلان در فلان منطقه دیگر قیام می کند،

شما استعمار را این قدر زرنگ نمی دانید که از یک نسل قبل دست به کار شود و در همان منطقه اول شخصی را با همان نام بفرستد و بگوید اسم پسرت را فلانی بگذار تا نام این پدر و پسر طبق روایت باشد. و در یک نقطه دیگر که در حدیث آمده فلان ابن فلان، در آنجا کسی را از نسل قبل دست به کار شود بگوید اسم پسرت را فلان بگذار.

و در زمانی که شرایط فراهم شد به هر دو بگوید قیام کنید.

و دقیقا هم طبق آنچه که در حدیث آمده، با همان نام ها دو قیام در مثلا شام و یمن اتفاق افتاده بیفتد.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

قبل از صیحه آسمانی اساسا سفره تطبیق را باید برچید.

حال این مسئله، مسئله دینی است.

و امر اگر دینی بود، دین کارشناسانی دارد و مردم باید به کارشناسان مراجعه کنند.


اگر واقعا ظهور نزدیک است، سفیانی آمده و شش ماه دیگر امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) خواهد آمد، مراجع، عالمان دین شناس و پرهیزگار ما که کم نیستند و رغبت آنها برای دیدن و درک عصر حضور حضرت حجت(عجل الله تعالی فرجه الشریف) از مردم عوام بیشتر است.


معنی ندارد که مراجع، بزرگان و فقهای بزرگ ما در این حوزه حرفی نزنند و حرف نزدن آنها به این معنی باشد که این تطبیق بی اساس باشد و عوام الناس به سمت تطبیق گرایی هجوم ببرند.



این تناقضی است که بین رفتار مردم وجود دارد که مرجع تشخیص مسائل دینی را خودشان قلمداد کنند و تصور اشتباهی است.


ما در این حوزه باید گوش به فرمان مراجع، بزرگان و فقیهان باشیم.

[ام ابیها]

آقای موسوی!
سلام( چون فردا نگین من نامه بی سلام رو جواب نمیدم)

با اطمینانی که شما از ظهور داشتید و قریب الوقوع بودنش و این ادله تون که معصوم دروغ نمیگه 2 تا باور رو در من رشد دادین.
متاسفانه خیلی هم رو خودم کار کردم، اما چون ته دلم میخواست که ظهور نزدیک باشه خیلی تطبیقشون دادم.
1. تمام شبهای احیای امسال من گوشهامو گرفته بودم که اگه صدای صیحه اومد کر نشم.
چون با نشانه هایی که شما از 6 ماه قبل از ظهور میدادین، امسال باید صیحه شنیده میشد.
تازه منی که 100 درصد مخالف عقلی حرف شما بودم، ته دلم دوست داشتم حرف شما درست باشه.
به خیلی ها هم گفتم اگه امسال صدای صیحه شنیده شد گوشاشونو بگیرن و سجده برن و ...
الآن احساس میکنم خودمو تو دید مردم مسخره کردم.
2. توی یکی از فرمایشاتتون گفته بودین که نشانه ها تا اینجاش اتفاق افتاده و حالا باید منتظر دجال ایرانی بود.
بعد فرمودین یه یهودی که تو ایران یه فتنه بزرگ میکنه...
چرا دروغ؟؟؟
من همه اش فکر میکنم یا آقای روحانی یا ظریف یهودی مارانوسن.
و شما بااااید به خاطر این فکرهایی که تو ذهن من، با وجود مخالفت بخش خودآگاهم، وارد کردین باشید.
امیدوارم بتونید پاسخگو باشید.
خدا به داد زودباوران ساده لوحی برسه که حرفای شما رو 100 درصد قبول میکنند.
و من الآن مطمئنم تا ماه رمضون سال آینده خبری از نشانه های ظهور نیست.

شما که عاااااشق حدیث معصومین هستین، رو به این حدیث از امام جواد (علیه السلام) ارجاع میدم که ممکنه هیچکدام از نشانه ها اتفاق نیفته.
آقای بهجت هم فرمودن که شما (منظورشون به کل شیعیان بوده) اگه آماده باشین، ایشون همین دوشنبه میاد.
شرط ظهور آمادگی شیعیانه.
نه مرگ ملک عبدالله و بارون زیاد و ظاهر شدن دست و صورت تو آسمون.
از بس گیر نشونه ها شدیم، مطمئنیم که تا سال دیگه این موقع نمیان.
پس هر کاری دلمون میخواد میکنیم و شاید حتی خدای نکرده گناهی هم بکنیم که معتقد باشیم سال دیگه توبه میکنیم.
اینه خطرات تعیین وقت.
بعدشم...
میشه بفرمایید کدوم مرجع کار و عقیده شما رو تایید کرده؟
چون تا اونجایی که من میدونم همه تحریم کردن این کار رو.

[قلب]

(۳/مرداد/۹۴ ۰:۲۱)مصباح نوشته است:  بسم الله الرحمن الرحیم



✔ علت مردود بودن تطبیق نشانه های حتمی ظهور

تطبیق نشانه های ظهور بر مصادیق خارجی از مسائل خیلی حساس و مهم است چون زمانی که فلان نشانه را بر فلان مصداق تطبیق می کنیم مردم را مژده می دهیم که ظهور نزدیک است. چون گاهی فاصله زمانی برخی از نشانه ها و ظهور، در روایات مشخص شده است.



1. تطبیق ها منجر به تعیین زمان ظهور می شود

در حدیث معتبری از امام صادق(علیه السلام) آمده است که خروج سفیانی در ماه رجب است یعنی شش ماه قبل از اینکه آن حضرت ظهور کند سفیانی می آید. روایات معتبر داریم که نفس زکیه 15 شب قبل از ظهور حضرت کشته می شود. یا صیحه آسمانی در ماه رمضانی است که ماه محرم آن ظهور اتفاق می افتد. خب اگر بخواهیم دست روی شخصیتی بگذاریم و بگوییم این آقا سفیانی است به التزام ادعا می کنیم که شش ماه دیگر امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) ظهور خواهد کرد.

این حرف خیلی بزرگی است. این که گفته می شود مهم است یعنی اینکه باید حواسمان باشد که تطبیق ها منجر به تعیین زمان ظهور می شود.




2. احتمال نسبت دروغ دادن به ائمه (علیهم السلام)

نکته دیگر این است که زمانی که ما روایات را بر مصادیق تطبیق می کنیم و به عنوان مثال می گوییم: "این آقا سفیانی است" یعنی ایها الناس؛ آنچه که پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)، حضرت علی(علیه السلام) و امام صادق(علیه السلام) فرمود که قبل از ظهور امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) یک سفیانی می آید، این آقا، همانی است که ائمه(علیه السلام) فرموده اند.

و ما داریم به ائمه(علیه السلام) چیزی را نسبت می دهیم. اگر چیزی را به ائمه(علیه السلام) نسبت می دهیم باید آنقدر حرفمان محکم باشد که اگر احیانا ماه رمضان بود، روزه مان باطل نشود.

تطبیق یعنی استناد دادن به اینکه این شخص همانی است که امام صادق(علیه السلام) فرمود.


آیا موارد تطبیق ـ که در بین مردم اتفاق می افتد ـ همراه با چنین اطمینان و یقینی است که من با جرات بتوانم در روز ماه رمضان ادعا کنم که این همان سفیانی است و ترسی از باطل شدن روزه ام نداشته باشم؟
معمولا این طور نیست. پس تطبیق از این حیث که به شکلی خبر دادن از زمان ظهور است که خیلی مواقع هم همین است.

و از این حیث که نسبت دادن چیزی به ائمه(علیه السلام) است و ما حق نداریم بدون حجت شرعی چیزی را به همین سادگی به ائمه(علیه السلام) نسبت دهیم، امر حساس و مهمی است و حواس ها در مقام تطبیق باید جمع باشد که خدای نکرده حرفی نزنیم که مردم را امیدوار به ظهور کنیم که این فرد سفیانی است و شش ماه دیگر آقا می آید.


بعد شش ماه بگذرد و هیچ خبری نشود و مردم را به سرخوردگی و یأس مبتلا کنیم و چیزی را به ائمه(علیه السلام) نسبت دهیم که دروغ باشد و حجت شرعی نداشته باشیم.



3. تطبیق ها حوزه ی لغزشگاه هاست

تطبیق ها حوزه لغزشگاههاست. حوزه تطبیق حوزه ای است که بزرگان ما به لغزش افتاده اند. موارد متعددی داریم.

مثلا از امام باقر(علیه السلام) روایت معروف و معتبری از لحاظ سندی داریم که آن حضرت می فرماید:

«من گویا قومی می بینم که از مشرق زمین قیام می کنند اینها حق را طلب می کنند حقشان به آنها نمی دهند.
دوباره طلب حق می کنند حقشان را نمی دهند. مرتبه سوم که شمشیر را به دوش می گیرند.
جبهه باطل می پذیرد که حق را به اینها بدهد و اینها نمی پذیرند و می گویند ما شمشیر به دوش گرفته ایم و شمشیر را پایین نمی گذاریم و جبهه باطل را نابود می کنند
و خودشان حکومت را به دست می گیرند و اینها پرچم را به صاحب الزمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) خواهند داد».

بر این حدیث تطبیق های مختلفی کرده اند.

اولین تطبیق متعلق به "علامه مجلسی" است ایشان ادعا کرده است و صریحا می گوید که «مقصود از این گروهی که از مشرق قیام می کنند طلب حق می کنند و بعد به حکومت می رسند حکومت صفویه است».

صفویه آمد و منقرض شد.



در دوران مشروطه برخی از نویسندگان این حدیث را بر حوادث مشروطه تطبیق کرده اند.

"ناظم الاسلام کرمانی" از نویسندگان دوره مشروطه این طور می نویسد:
«این علامت واقع شد در سال 1326 که محمد علی شاه مشروطه را برداشت و توپ به مجلس بست پس از مدتی مردم در مقام استرداد حق برآمدند. و بعضی از نمایندگان به سفارتخانه عثمانی پناهنده شدند. از آذربایجان و جاهای دیگر حق را طلب کردند اما حق را به آنها ندادند پس از چندی دوباره در مقام طلب حق بر آمدند باز به آنها نداند تا آنکه در اکثر بُلدان بلوا کردند. در تبریز و اصفهان و رشت اعلام مخالفت کردند تا اینکه محمد علی شاه دست خط مشروطه را در مرحله سوم نوشت و امضا کرد. اما ملت قبول نکردند».

ناظم الاسلام حدیث امام صادق(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را بر حوادث مشروطه تطبیق کرده است و اینکه دفعه سوم محمد علی شاه مشروطه را قبول کرد اما ملت قبول نکردند تا اینکه محمد علی شاه استعفا داد.



یک عده این حدیث را بر حوادث انقلاب اسلامی منطبق کرده اند و می گویند:
"بار اولی که ایرانی ها قیام کردند دوره مشروطه است که حق را خواستند ولی به آنها ندادند. بار دوم ملی شدن صنعت نفت و قیام آیت الله کاشانی است و دفعه دوم نیز حق را به آنها ندادند و دفعه سوم که دیدند حق را به آنها نمی دهند حکومت ظالم را از بین برده و حکومت اسلامی تشکیل دادند یعنی انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی(رحمة الله علیه)".



یک حدیث داریم با سه تطبیق.

این یقینی است که تطبیق «علامه مجلسی» تطبیق اشتباهی بوده است. پس تطبیق هم مهم است و هم لغزشگاه، که بزرگان هم به اشتباه دچار شده اند.



4. احتمال تکرار مصداق هنگام تطبیق

اول اینکه: ما زمانی که حدیث را بر مصداق خارجی تطبیق می کنیم همیشه مواجه با احتمال تکرار مصداق هستیم.

یعنی در زمان ما اگر می بینیم فلان حدیث نشانه ای را ذکر کرده، سند و دلالت آن مشکل ندارد و همه ویژگی هایی که در حدیث است در این آقا هم وجود دارد، ما احتمال نمی دهیم که صد سال دیگر شخصیتی مثل این آقایی که در زمان ما است بیاید و تمام آنچه که در روایات گفته اند در این شخصیت صد سال آیند هم باشد؟ احتمال نمی رود؟


«علامه حلی» برادری به نام «رضی الدین علی بن یوسف مطهر حلی» دارد و صاحب کتابی به نام "العدد القویه" است در کتابش می نویسد:
"بسیاری از نشانه های ظهور مثل خراب شدن دیوار مسجد کوفه، کشته شدن حاکم مصر به دست مردم مصر و ویران شدن شام در زمان ما اتفاق افتاده است".


اینها مسائلی است که در زمان ما نیز اتفاق افتاده است.
مثلاً زمانی که نیروهای «مقتدا صدر» در مسجد کوفه بودند آمریکایی ها یک راکت زدند و دیوار مسجد کوفه خراب شد.
همان زمان عده ای گفتند که یکی از نشانه های ظهور، خراب شدن دیوار مسجد کوفه است و این همان نشانه است.
700 سال پیش هم این اتفاق رخ داده بود.

یا مثل ویران شدن شام، الان می گویند شامات خراب شده و در جنگ و درگیری است و این، مصداق همان فرمایش است.


مشکل کار کجاست؟ ما توجه ندرایم که این نشانه ها قابلیت تکرار مصداق دارند.

یعنی هر کس که می خواهد حدیثی را بر مصداق خارجی تطبیق کند اولین سوالی که مطرح می کنیم این است:
شما که می گویید این همان واقعه است که در روایت آمده آیااحتمال نمی دهید که صد یا 500 سال دیگر یک مصداق دیگری بیاید که دقیقا عین همین باشد و تمام آنچه که در مورد این شخصیت است در مورد آن شخصیت هم صحیح باشد؟ خب این احتمال وجود دارد. اگر این احتمال را منطقی بدانیم حق تطبیق نداریم.



4. احتمال جعل مصداق هنگام تطبیق

در نشانه هایی که مرتبط به شخصیت ها و رخدادهای اجتماعی است احتمال جعل مصداق وجود دارد و این احتمال وجود دارد که دست ها و جریان هایی دست به کار شوند و شخصیت تراشی کنند.

اگر در روایت آمده است که سفیانی از شام قیام می کند، آیا دستگاه استعمار این قدرت را ندارد که از شام یک نفر را به عنوان سفیانی بکارد و قیام کند؟


یا اینکه بعید نیست که اگر در حدیث آمده است که فلان بن فلان در فلان منطقه قیام می کند و همزمان با او فلان بن فلان در فلان منطقه دیگر قیام می کند،

شما استعمار را این قدر زرنگ نمی دانید که از یک نسل قبل دست به کار شود و در همان منطقه اول شخصی را با همان نام بفرستد و بگوید اسم پسرت را فلانی بگذار تا نام این پدر و پسر طبق روایت باشد. و در یک نقطه دیگر که در حدیث آمده فلان ابن فلان، در آنجا کسی را از نسل قبل دست به کار شود بگوید اسم پسرت را فلان بگذار.

و در زمانی که شرایط فراهم شد به هر دو بگوید قیام کنید.

و دقیقا هم طبق آنچه که در حدیث آمده، با همان نام ها دو قیام در مثلا شام و یمن اتفاق افتاده بیفتد.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

[/b]

سلام
اینکه شما درباره تطبیق های مختلف گفتید چند نکته دارد
درست است که در گذشته تطبیق های نادرستی صورت گرفته که این تطبیق ها موردی بوده اما تا کنون سابقه نداشته تمام احاديث باهم قابلیت تطبیق داشته باشد یعنی زمان ما زمان خاصی است


پس با بررسی همه احاديث می توان فهمید آخرالزمان همان زمان ماست


قضیه چوپان دروغگو شده این دفعه ديگه راسته


حتی اگر احاديث را کنار بگذاریم از لحاظ فلسفی و علوم اجتماعی می توان زمان کنونی را نزدیک ظهور دانست

---

(۳/مرداد/۹۴ ۰:۲۱)مصباح نوشته است:  بسم الله الرحمن الرحیم

قبل از صیحه آسمانی اساسا سفره تطبیق را باید برچید.

حال این مسئله، مسئله دینی است.

و امر اگر دینی بود، دین کارشناسانی دارد و مردم باید به کارشناسان مراجعه کنند.


اگر واقعا ظهور نزدیک است، سفیانی آمده و شش ماه دیگر امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) خواهد آمد، مراجع، عالمان دین شناس و پرهیزگار ما که کم نیستند و رغبت آنها برای دیدن و درک عصر حضور حضرت حجت(عجل الله تعالی فرجه الشریف) از مردم عوام بیشتر است.


معنی ندارد که مراجع، بزرگان و فقهای بزرگ ما در این حوزه حرفی نزنند و حرف نزدن آنها به این معنی باشد که این تطبیق بی اساس باشد و عوام الناس به سمت تطبیق گرایی هجوم ببرند.



این تناقضی است که بین رفتار مردم وجود دارد که مرجع تشخیص مسائل دینی را خودشان قلمداد کنند و تصور اشتباهی است.


ما در این حوزه باید گوش به فرمان مراجع، بزرگان و فقیهان باشیم.

برادر من ما داشتیم زندگيمون رو می کردیم علما گفتن ظهور نزدیکه


کمتر عالمى رو من دیدم که نگفته باشه ظهور نزدیکه
مراجع هم گفتن


مقام معظم رهبری هم که دایم دارن از نصرت الهی میگن
حتی در حرفهای امام خمینی ره این وجود داره

---

(۳/مرداد/۹۴ ۴:۳۰)ام ابیها نوشته است:  آقای موسوی!
سلام( چون فردا نگین من نامه بی سلام رو جواب نمیدم)

با اطمینانی که شما از ظهور داشتید و قریب الوقوع بودنش و این ادله تون که معصوم دروغ نمیگه 2 تا باور رو در من رشد دادین.
متاسفانه خیلی هم رو خودم کار کردم، اما چون ته دلم میخواست که ظهور نزدیک باشه خیلی تطبیقشون دادم.
1. تمام شبهای احیای امسال من گوشهامو گرفته بودم که اگه صدای صیحه اومد کر نشم.
چون با نشانه هایی که شما از 6 ماه قبل از ظهور میدادین، امسال باید صیحه شنیده میشد.
تازه منی که 100 درصد مخالف عقلی حرف شما بودم، ته دلم دوست داشتم حرف شما درست باشه.
به خیلی ها هم گفتم اگه امسال صدای صیحه شنیده شد گوشاشونو بگیرن و سجده برن و ...
الآن احساس میکنم خودمو تو دید مردم مسخره کردم.

سلام
بنده در هیچ یک از حرفهام نگفتم ظهور کی اتفاق میفته جز اینکه گفتم ظهور نزدیکه


فقط شايد اون حرفها در تاپیک شیش ماه تا ظهور درست نبوده و بهتر بود در همین تاپیک گفته ميشد تا شما برداشت غلط نکنید و فکر کنید شیش ماه ديگه ظهوره




ايرادش چيه که منتظر صیحه آسمانی بودید هیچ ایرادی نداره به دید مردم هم کاری نداشته باشید

---

(۳/مرداد/۹۴ ۴:۳۰)ام ابیها نوشته است:  2. توی یکی از فرمایشاتتون گفته بودین که نشانه ها تا اینجاش اتفاق افتاده و حالا باید منتظر دجال ایرانی بود.
بعد فرمودین یه یهودی که تو ایران یه فتنه بزرگ میکنه...
چرا دروغ؟؟؟
من همه اش فکر میکنم یا آقای روحانی یا ظریف یهودی مارانوسن.
و شما بااااید به خاطر این فکرهایی که تو ذهن من، با وجود مخالفت بخش خودآگاهم، وارد کردین باشید.
امیدوارم بتونید پاسخگو باشید.
خدا به داد زودباوران ساده لوحی برسه که حرفای شما رو 100 درصد قبول میکنند.
و من الآن مطمئنم تا ماه رمضون سال آینده خبری از نشانه های ظهور نیست.

شما که عاااااشق حدیث معصومین هستین، رو به این حدیث از امام جواد (علیه السلام) ارجاع میدم که ممکنه هیچکدام از نشانه ها اتفاق نیفته.
آقای بهجت هم فرمودن که شما (منظورشون به کل شیعیان بوده) اگه آماده باشین، ایشون همین دوشنبه میاد.
شرط ظهور آمادگی شیعیانه.
نه مرگ ملک عبدالله و بارون زیاد و ظاهر شدن دست و صورت تو آسمون.
از بس گیر نشونه ها شدیم، مطمئنیم که تا سال دیگه این موقع نمیان.
پس هر کاری دلمون میخواد میکنیم و شاید حتی خدای نکرده گناهی هم بکنیم که معتقد باشیم سال دیگه توبه میکنیم.
اینه خطرات تعیین وقت.
بعدشم...
میشه بفرمایید کدوم مرجع کار و عقیده شما رو تایید کرده؟
چون تا اونجایی که من میدونم همه تحریم کردن این کار رو.

بنده گفتم باید منتظر بود نگفتم کی یا چه وقت
روحانی و ظریف هم ربطی به دجال نداره
به گفته رهبری آقای روحانی و ظریف فعلاً صلاحيت لازم رو دارند


اگر شما فکر اشتباه کردید من چه تقصیری دارم خب سوال می کردید


بنده از خودم حرفی نزدم علما گفتن ظهور نزدیکه از احاديث هم اینطور استفاده ميشه
شما يه جوري حرف میزنی انگار فقط من گفتم ظهور نزدیکه!

---

(۳/مرداد/۹۴ ۴:۳۰)ام ابیها نوشته است:  و من الآن مطمئنم تا ماه رمضون سال آینده خبری از نشانه های ظهور نیست.

اگر منظور شما صیحه آسمانی است بله برای ظهور به قول جناب مصباح صاحب تاپیک این نشانه ديگه هيچ تردیدی درش نیست

---

(۳/مرداد/۹۴ ۴:۳۰)ام ابیها نوشته است:  شما که عاااااشق حدیث معصومین هستین، رو به این حدیث از امام جواد (علیه السلام) ارجاع میدم که ممکنه هیچکدام از نشانه ها اتفاق نیفته.

این حدیث اگر وجود دارد کاملش را قرار دهید و اگر وجود داشته باشد با دیگر احاديث دارای تضاد است
امامان معصوم حرفهای متناقض ندارند
نميشود اول از نشانه های ظهور حرف بزنند به خصوص نشانه های حتمی اما بگویند شاید اتفاق نیفتاد!


خدا عقل داد تا ما فکر کنیم


اول بگویند حتما بعد بگویند شاید نه
این که نشد!

---

(۳/مرداد/۹۴ ۴:۳۰)ام ابیها نوشته است:  آقای بهجت هم فرمودن که شما (منظورشون به کل شیعیان بوده) اگه آماده باشین، ایشون همین دوشنبه میاد.
شرط ظهور آمادگی شیعیانه.

اگر از کسی حرفی میزنید باید با منبع و کامل باشد
شخصاً يه مورد دیدم که بهجت عارفان حرفی زده و آن را تغییر دادند و دایم در اینترنت هست
پس ما حتما باید از مراجع مطمئن کسب اطلاعات کنیم
بهجت عارفان اینقدر درباره نزدیکی ظهور حرف زدن که ديگه همه شنیدن


آمادگی شیعیان منافاتی با نشانه ها ندارد اگر اینطور که شما برداشت کردید بود که دیگر هزاران حدیث آخرالزمانی بیهوده ميشد!


خیلی ها مثل شما ننشسته اند درباره این تناقض ها فکر کنند
یکی از دلایل انحرافات زیاد در مهدویت در همین تناقض هاست

---

(۳/مرداد/۹۴ ۴:۳۰)ام ابیها نوشته است:  نه مرگ ملک عبدالله و بارون زیاد و ظاهر شدن دست و صورت تو آسمون.

اگر مرگ ملک عبدالله مهم نبود معصومين عليهم السلام نمی گفتند


قبل از ظهور عذاب استیصال زمین را فرا خواهد گرفت که بلایای طبیعی جزیی از آن است


ظاهر شدن دست و صورت هم در آسمان با عقل جور در نمياد احتمالا جعلی است

---

(۳/مرداد/۹۴ ۴:۳۰)ام ابیها نوشته است:  از بس گیر نشونه ها شدیم، مطمئنیم که تا سال دیگه این موقع نمیان.

بلاخره گفتند صیحه آسمانی و نشانه های حتمی
نشانه های حتمی نشانه های حتمی
آخه معصوم گفته دوست من
خب روند حوادث باید درست باشه
ظهور چيزه کوچکی نیست که هردنبیل باشه
امام زمان علیه السلام برای همه جهانیان می آیند نه فقط ما

---

(۳/مرداد/۹۴ ۴:۳۰)ام ابیها نوشته است:  پس هر کاری دلمون میخواد میکنیم و شاید حتی خدای نکرده گناهی هم بکنیم که معتقد باشیم سال دیگه توبه میکنیم.
اینه خطرات تعیین وقت.
بعدشم...
میشه بفرمایید کدوم مرجع کار و عقیده شما رو تایید کرده؟
چون تا اونجایی که من میدونم همه تحریم کردن این کار رو.

بابا خدا هست امام زمان وجود دارد فقط ما نمیدونیم کجا هستند
برای چی ما باید گناه کنیم وقتی هر لحظه ممکن است بمیریم
اتفاقاً مردن ما بدون نشانه است و یکدفعه
بر عکس ظهور که نشانه دارد


عقیده من مگه چيه؟
علما گفتن ظهور نزدیکه منم گفتم نزدیکه
مگه من چی گفتم!
ای بابا از دست شما

[مصباح]

بسم الله الرحمن الرحیم

(۳/مرداد/۹۴ ۱۲:۰۱)قلب نوشته است:  سلام
اینکه شما درباره تطبیق های مختلف گفتید چند نکته دارد
درست است که در گذشته تطبیق های نادرستی صورت گرفته که این تطبیق ها موردی بوده اما تا کنون سابقه نداشته تمام احاديث باهم قابلیت تطبیق داشته باشد یعنی زمان ما زمان خاصی است
پس با بررسی همه احاديث می توان فهمید آخرالزمان همان زمان ماست
قضیه چوپان دروغگو شده این دفعه ديگه راسته
حتی اگر احاديث را کنار بگذاریم از لحاظ فلسفی و علوم اجتماعی می توان زمان کنونی را نزدیک ظهور دانست

سلام

حرف من روی اینکه الان آخرالزمانه، یا نه، نیست
بله. ما الان در بین الطلوعین ظهور حضرت هستیم
ثانیه ها برای ظهور به شماره افتاده
بشارت این نزدیکی هم توسط بسیاری از بزرگای دینمون داده شده : علامه حسن زاده، آیت الله خزعلی، رهبری عزیز و . . .

منتها اینکه گفته شه، الان در آخرالزمان هستیم و ظهور نزدیکه، خیلی خیلی فرق داره با اینکه دقیقِ دقیقِ علائم حتمی ظهورِ حضرت رو بیایم بر حوادث منطقه، اشخاص و گروه ها تطبیق بدیم

کاری که بزرگان دینمون در عین اینکه بشارت نزدیکی ظهور را داده اند، ولی عمل تطبیق رو انجام نداده و بلکه از آن هم نهی کرده اند

تنها چیزی که به صراحت این بزرگان بر مبنای روایات دینی گفته اند، این است که تا بروز صیحه ی آسمانی، هرگونه تطبیقی باطل است.

مثلا من این اجازه ی رو ندارم براساس اتفاقات یمن، الان بیام خروج یمانی رو تطبیق بدم
و یا خروج سفیانی رو بر فلان گروه منطقه

این کاریه که من از اون نهی شده ام.
چرا که این دو اتفاق به شدت پتانسیل شبیه سازیش توسط عناصر صهیونی- عربی هستش

چیزی که این گروه به کرات در عملکرد خودشون به اثبات رسانده اند
دم دست ترین مثال اون هم قضایای تشکیل وهابیته که توی کتاب خاطرات مستر همفر اومده

و اگه ریشه ی این اتفاقات رو هم پی بگیریم می بینیم که حتی توی صدر اسلام، قبل از تولد پیامبر عزیز، زمان حضرت مسیح و ... و به همین صورت تا گذشته ی تاریخ، این دسیسه های مصداق سازی پیش گویی هایی که پیامبران و امامان فرمودند، توسط یهودیان صورت گرفته

وقتی من میام مصداق سازی می کنم، درواقع من دارم تو پازلی که دستگاه های استعمار و صهیونی-عربی برای من چیدن بازی می کنم
تا اینطور به جنگ آرماگدونی که اونها براش پیش بینی در نظر گرفتن تن بدم


اینطوری من از اصل وظیفه ای که یک منتظر در عصر غیبت برعهدشه، غافل می شم
و درگیر بازی های دستگاه های صهیونیست ها می شم

-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=

این نکته رو هم بگم تا وقتی که ماها آماده نباشیم، تا وقتی که ماها حضرت رو نخواهیم این ظهور همچنان به تعویق میفته
حالا بزرگان هم هر چقدر که مژده ی نزدیکی اون رو بدن

درست شبیه ماجرای بنی اسرائیل
خدا بهشون وعده ی ارض موعود رو داد
که به اون وارد می شوند

ولی اینها هنوز به اون بلوغی نرسیده بودند که روی کلام ولیشون حرفی نزنند
بهانه می آوردند
خودت و خدایت برید بجنگید تا بعد ما وارد اون سرزمین شیم

اینها هنوز تا این حد رشد نکرده اند که کلام ولی خودشون رو زمین نذارند
رو حرف ایشان حرفی نزنند
نتیجش شد اینکه به مدت چندین سال در یک بیابانی سرگردان شدند
و وارد سرزمین موعود نشدند
امروز حرکت می کردند به قصد سرزمین موعود، بعد یک ماه متوجه می شدن دور خودشون چرخیدن و دوباره برگشتن سر جای اولشون
و باز روز از نو و روزی از نو


ما تا به اون حدی از رشد نرسیم، که خودمون رو کاملا مطیع ولی نکنیم، از خودمون برای ولی نگذریم، این وعده ی نزدیک، به تاخیر میفته

وقتی به حدی رسیدیم که شدیم : شبیه اون یار امام حسین، که هر احساسی که شمای امام دارید، منم دارم، اون موقع ما به ظرفیت ظهور رسیدیم :
من وقتی گرسنمه، که امامم گرسنش باشه، من وقتی سردمه که امامم سردش باشه، وقتی گرممه که امامم گرمش باشه

یعنی کاملا خودم رو با امامم تطبیق بدم
نه نیازها و خواسته های خودم
نه تمایلات خودم.

[قلب]

سلام
جناب مصباح صحبت های شما متین فکر کنم ما هردو یک حرف رو میزنیم ولی هر چیزی سر جای خودش
چند نکته رو هم توجه کنید
1_ اساساً علما از کجا فهمیدند ظهور نزدیکه!؟ خب از احاديث یا اخبار غیبی که عرفا دادند

2_ شما هرچقدر بگيد مصداق سازی نکن نميشه بالاخره با خواندن مباحث آخرالزمانی و نشانه ها این موارد پیش مياد و یک گذاره عقلیه

حالا روی مصداق سازی شخصیت ها حساسیت هایی هست که ميشه زیاد ازش حرف نزد
بالاخره وقتی می گویند ظهور نزدیکه یعنی مصادیق آن موجود است چه پنهان و چه آشکار


شما دشمن را خیلی دست بالا گرفتید
خداوند کارهای خود را با دو جریان خیر و شر انجام می دهد
سفیانی و دجال یعنی ضد امام زمان یعنی نقشه جبهه شر علیه جبهه خیر


میگوید ادو شود سبب خیر اگر خدا خواهد

3_ اینکه ما آماده ظهور هستیم یا نه درست نیست بلکه باید گفت حداقل انسان صالح مورد نیاز موجود است یا نه
یک نفر می گوید بله و یک نفر می گوید نه
یادمان باشد امام زمان برای یک قوم که ما باشیم فقط نمی آیند بلکه قرار است حکومت جهانی شکل بگیرد پس شرایط جهانی هم شرط است


در نهایت تاخیر در ظهور هم حدی دارد که بیش از آن دیگر امکان ندارد


به هرصورت هر دوی ما در نزدیکی ظهور شکی نداریم که اصل هم همین است

[افشین]

سلام
به شخصه به همین وقوع صیحه آسمانی توی یک ماه خاص(رمضان) هم شک دارم.یعنی دیگه انتظار ظهور ما در روزهای جمعه بی معنیه به قول خانم ام ابیها در اینصورت تا سال دیگه باید حساب کنیم ظهوری نیست!!!
خیلی عذر میخوام ولی این با عقل بنده جور در نمیاد
در ضمن این همه آدم پای منبر با چشم گریون دعا میکنن همین جمعه (جمعه رو بعنوان مثال عرض میکنم) ظهور آقا باشه.یعنی دارن ملت رو سرکار میذارن یا خودشون نمیفهمن تا رمضان بعدی (طبق زمان تعیین شده برای صیحه آسمانی) خبری نیست؟!
اگه از من بپرسید میگم معلوم نیست چه حدیثی راسته و کدوم یکی دروغ
گفتن زمان ظهور معلوم نیست.یکی از دلایلش امیدوار بودنه.الان من نوعی نباید تا سال بعد امید داشته باشم!با عقل جور در میاد؟

[در جستجوی سختی]

سلام

(۳/مرداد/۹۴ ۱۶:۱۲)قلب نوشته است:  1_ اساساً علما از کجا فهمیدند ظهور نزدیکه!؟ خب از احاديث یا اخبار غیبی که عرفا دادند

اساساً بر طبق کدام سند و مدرک علما گفته اند که ظهور نزدیکه ؟!!!
شما شخصاً از زبان علما (مثلاً آیت الله بهجت) چنین چیزی شنیده اید ؟

(۳/مرداد/۹۴ ۱۶:۱۲)قلب نوشته است:  شما دشمن را خیلی دست بالا گرفتید

دست پایین گرفتن دشمن از ساده لوحی هست
داعش، صهیونیست، آمریکا، آل سعود، وهابیت و ... همگی آلت دست شیطان هستند و شیطان هم دشمن قسم خورده بنی آدم هست.
مطابق با آیات قرآن شیطان از هر ابزار و روشی و به هر بهانه ای سعی در منحرف کردن نوع بشر داره برادر
برای مومنین از یک ابزار استفاده می کنه و برای غیر مومنان از ابزار دیگه
آیه 53 و آیات 61 تا 65 سوره اسراء به صراحت به این موضوع اشاره کرده
آیا شما خودتون رو در برابر مکر شیطان ایمن می بینید ؟!!!!!!!!!!!!

(۳/مرداد/۹۴ ۱۶:۱۲)قلب نوشته است:  در نهایت تاخیر در ظهور هم حدی دارد که بیش از آن دیگر امکان ندارد

به نظر شما حد تاخیر در ظهور چقدر است ؟
این حد تاخیر رو چه کسی تعیین می کند؟
آقای موسوی دقت داشته باشید که شما جسورانه در مورد ظهور و علائم آن صحبت می کنید. به فکر عواقب سوء صحبت های خودتون باشید
توجه شما رو به این احادیث جلب می کنم

- حضرت علی (علیه السلام) می فرماید: پیامبر اسلام فرمود: عمر جهان به پایان نمی رسد مگر آنکه مردی از نسل حسین امور امت مرا در دست می گیرد و دنیا را پر از عدل می کند، همچانکه پر از ظلم شده است. (محمد بن جریر بن رستم طبری، دلائل الامامه، ص 240)
- امام حسین (علیه السلام) می فرماید: اگر از عمر دنیا تنها یک روز باقی مانده باشد، خداوند آن روز را آنقدر طولانی می کند تا آنکه مردی از نسل من قیام کند و دنیا را بر از عدل و داد کند، چنانکه از ظلم و ستم پر شده است. از رسول خدا شنیدم چنین می فرمود. (صدوق، کمال الدین، ج 1، ص 318)
- پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود: اگر از عمر جهان جز یک روز باقی نماند، خداوند حتما در آن روز شخصی از ما را بر می انگیزد و او جهان را پر از عدل و داد می کند، همچنانکه پر از ظلم شده باشد. (مسند احمد حنبل، ج 1، ص 99)

تو خود حدث مفصل بخوان از این مجمل ...

[مصباح]

بسم الله الرحمن الرحیم

(۴/مرداد/۹۴ ۹:۵۴)افشین نوشته است:  به شخصه به همین وقوع صیحه آسمانی توی یک ماه خاص(رمضان) هم شک دارم.یعنی دیگه انتظار ظهور ما در روزهای جمعه بی معنیه به قول خانم ام ابیها در اینصورت تا سال دیگه باید حساب کنیم ظهوری نیست!!!

سلام

علائم حتمی کلا 5 تا هستند
این 5 تا حتما حتما باید اتفاق بیفتند
طوری که ترتیب وقوعشون هم هیچ تغییری نمی کنه

ولی . . .

ولی تاریخ هایی که برای هر رخداد گفته شده، می تونه دچار تغییر شن
مثلا همین صیحه ی آسمانی که گفته شده توی 23 رمضان اتفاق میفته، این رخداد صیحه ی آسمانی حتما حتما اتفاق میفته ولی ممکنه الان، همین الان که 23 رمضان نیست، بنابر مصلحت، بنابر آمادگی مردم و بنابر هر دلیل دیگه ای، این صیحه اتفاق بیفته و حضرت ظهور کنند

اصلا اصلا هم به این معنی نیست که حالا که رمضان امسال صیحه اتفاق نیفتاد، پس فعلا ظهور کنسله تا رمضان سال بعد ببینیم بازم تو اون رمضان صیحه اتفاق میفته یا نه

پس توی زمان وقوع علائم حتمی می تونه تغییر ایجاد شه.

با این دید، نه فقط جمعه ها، که هر روز می تونه روز ظهور حضرت حجت (عجل الله تعالی فرجه الشریف) باشه